email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 16

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2562 03:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 16
แบบอักษร

ตอนที่ 16

 

#เหมี๋ยว

 

ผมเป็นแมวที่ถูกเจ้าของเดิมเอามาปล่อย แต่ก็ถูกมนุษย์ใจดีคนนึงรับมาเลี้ยง ไม่แน่ใจว่าใช่มนุษย์รึเปล่า อาจจะเป็นวัวก็ได้ ...แต่มั่นใจว่าเจ้าคนที่ตัวสูงๆต้องเป็นคนไม่ดีเเน่ๆเลย ผมอยู่ทั้งสองคนนี้กับเขามาพักนึงเเล้ว คนตัวสูงชอบแกล้งเจ้าวัวนั่นอยู่เรื่อยเลย

 

ม๊าวววว

 

ผมเดินเข้าไปอ้อนเจ้าวัว ไถหัวไปมา กลิ่นตัวหอมจริงๆเลยนะ ไม่แปลกใจที่เจ้าคนตัวสูงชอบเขามาเจ๊าะแจ๊ะเจ้านี่..

 

ผมเห็นฉากชวนขนลุกวันละไม่ต่ำกว่าสามรอบเลย แม้ว่าเจ้าสองคนยั้นจะทำตอนผมออกไปเดินเล่นก็เถอะ เเต่ก็มีเผลอมองเข้ามาจากทางหน้าต่างบ้างแหละ.. ไม่ชอบเลยแฮะ

 

 

'นี่เจ้าวัว นายเป็นตัวเมียหรอ?'

 

ผมถาม ขณะที่เขากำลังเทอาหารใส่ชามพลาสติกสีฟ้าให้ผมอยู่ เขาำม่ตอบเเต่ยื่นมือมาลูบหัวผมเบาๆ

 

ผมถามอะไรไปก็ไม่เคยตอบเลยสักครั้ง..เเต่ผมตอบคำถามเขาตลอดเลยนะ ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ ไม่แฟร์เลย หงุดหงิดชะมัด

 

ง่ำ!

 

"โอ้ยยยย เหมี๋ยววว กัดฉันทำไมเนี่ย!?"

 

ม๊าวววววววววววววว

 

ไม่รู้แหละโวย เกะกะจริง!

 

 

เจ้าตัวสูงนี่มันเกะกะสายตาจริงๆเลยนะ ผมกัดเขาไปทีนึงเพราะรู้สึกรำคาญตา แม้เขาจะไม่ได้ทำอะไรให้ผมก็ตามเถอะ แต่มันหงุดหงิดจริงๆนะ

 

"นี่เหมี๋ยว..กัดพี่โมแบบนั้นบ่อยๆไม่ได้หรอกนะรู้มั้ย"

 

เสียงของเจ้าวัวดังขึ้นก่อนจะนั่งลงบนพื้นข้างๆผมเเลเวยกผมขึ้นไปวางบนตัก ลูบขนผมเบาๆรู้สึกเคลิ้มจัง..

 

'ฉันไม่ชอบมัน มันทำร้ายนาย ฉันเห็นนะว่ามันตีนายน่ะ..'

 

ม๊าวววววว

 

ผมบอกกับเจ้าวัวที่ลูบขนผมอยู่

 

"เหมี๋ยวนี่ขนนุ่มจังเลยนะ ตัวก็อุ่น...อยู่ด้วยเเล้วรู้สึกดีจัง"

 

'หรอ..แหะๆ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง นายก็ชมกันเกินไป'

 

ผมหลับตาลงส่งเสียงครืดคราดในลำคอ เคลิ้มหลับไปโดยมีอีกคนเป็นคนลูบหลังให้...เจ้านี่มันทาสจริงๆเลย

 

.

.

.

 

 

"อึก..อ๊า อ๊าาา"

 

เสียงของเจ้าวัวดังมาจากทางห้องนั้นอีกเเล้ว เขาทันวางผมไว้ในเบาะนอนตอนไหนก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตื่นขึ้นมาเเล้ว

 

เสียงร้องนั้นยังคงดังอย่างต่อเนื่องตาด้วยเสียงฟาดเเละตี เจ้าตัวสูงนั่นมันทำร้ายเจ้าวัวของฉันอีกแล้ว..ไม่ยอมหรอก!

 

ผมรีบพุ่งกระโจนเข้ากัดแขนของเขาใช้เล็บข่วนจนเป็นรอย เลือดไหลเป็นทาง

 

"โอ้ยยยย เหมี๋ยวว อะไรเนี่ย ปล่อยก่อน โมโหอะไรเนี่ย อย่ากัดสิ"

 

โมโหแกนั่นแหละมาทำร้ายเจ้าวัวของฉัน

 

"เหมี๋ยวฉันบอกเเล้วนี่ว่าอย่ากัดพี่โมน่ะ"

 

นายก็เอาด้วยเราะ นี่ฉันกำลังปกป้องนายอยู่นะเจ้าวัว.. ผมพองขนไปทั้งตัวงับแขนเจ้าคนตัวสูงไม่ปล่อย ร้องขู่ฟู่อย่างเกรียวกราด...

 

"เจ็บนะ! ถ้าไม่ปล่อยจะไม่ให้อยู่กับติณณ์แล้วล่ะ!"

 

สีหน้าของเจ้าคนที่ผมกัดเริ่มเปลี่ยนไป ดูมีอารมณ์โมโหเข้ามาร่วมทั้งๆที่ปกติจะยอมผมตลอด ..ไม่ได้นะ ห้ามแยกฉันกับเจ้าวัว ผมคลายเล็บเเละฟันออก กระโดดลงจากเตียง เดินไปทางระเบียงเเล้วนั่งสงบจิตใจพักหนึ่ง...

 

 

"นี่..ทำไมกัดพี่โมแบบนั้นล่ะ ไม่ดีเลยนะ อย่าทำอีกเข้าใจมั้ย?"

 

ก็ได้อยู่หรอก..แต่ความอดทนฉันต่ำมากนะ

 

 

ผมถูไถลำตัวไปมากับหน้าขาชองเจ้าวัว ออดอ้อนให้เขาเกาคางให้ ...มือยองเจ้านี่มีกลิ่นของยาล้างแผลอีกเเล้ว เวลาฉันกัดเจ้านั่นทีไรชอบไปรักษาให้อยู่เรื่อยเลย ทำไมต้องทำดีกีบคยที่ทำร้ายตัวเองด้วยนะ

 

 

ม๊าวววววววว

 

'เจ้าวัวฉันชอบนาย'

 

ผมบอกเขาไป แต่เขาเพียงเเค่ยิ้มให้เเล้วเอามือลูกหัวผมเท่านั่น..มันหมายความว่าอะไรล่ะ ฉันอยากได้คำตอบนะ นายตอบมาสิ

 

 

ม๊าววว ม๊าววววววว

 

'ตอบฉันสิ นายคิดเหมือนฉันรึเปล่า หรือ นายไม่ได้ชอบฉัน? ฉันอยากได้คำตอบนะเจ้าวัว'

 

"นี่พี่โมบอกว่าถ้ากัดอีกจะเอาไปปล่อยล่ะ..อย่าไปกัดพี่เขาอีกนะ เข้าใจมั้ย พี่เขาเป็นเจ้าของห้องนะ"

 

ใช่แล้วล่ะ..นายฟังฉันไม่รู้เรื่อง

 

"มันฟังไม่รู้เรื่องหรอกนะ.." เจ้าคนตัวสูงมันนั่งลงข้างๆเจ้าวัว

 

"นั่นสินะ คงฟังกันไม่รู้เรื่องหรอก ผมก็ฟังเหมี๋ยวไม่รู้เรื่อง"

 

"ส่วนมันก็ฟังติณณ์ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน"

 

เห้ยพูดให้มันดีๆ ฉันรู้เรื่องนะโว้ยย ผมใช้หางตบพื้นแสดงอาการไม่พอใจ

 

"ทำไมถึงได้ดุกับพี่ขนาดนี้นะ..ทีกับติณณ์ยังไม่ดุเลย"

 

ก็เพราะฉันชอบเจ้าวัวไงล่ะเจ้าโง่..

 

 

 

 

_______________________________

 

ตอนนี้จะเป็นตอนในมุมมองของเหมี๋ยว

 

 

ความคิดเห็น