email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 15

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2562 13:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 15
แบบอักษร

ตอนที่ 15

 

 

"พี่โม แมวที่ไหนไม่รู้มาอยู่ตรงระเบียงอะ"

 

ผมเรียกอีกคนที่กำลังนั่งเขียนต้นฉบับการ์ตูนให้มาดูลูกแมวที่ระเบียงหลังครัว เช้านี้อากาศดีมากผมเลยออกมาสูดอากาศที่ระเบียง แมวสีดำดวงตาสีเขียวเเวววาว มันจ้องมองผม ร้องเหมี๋ยวๆ เเล้วเดินเข้ามาอ้อนถูตัวไปมากับหน้าแข้งของผม

 

"แมวคนแถวนี้มั้ง"

 

"แต่แถวนี้มันไม่มีคนนะพี่.."

 

"ก็ชั้นล่าง ทีคนอยู่ตั้งหนึ่งห้อง..อ่าวเห้ยจะไปไหน!?"

 

"ก็ไปถามเขาไงว่าใช่แมวเขารึเปล่า"

 

ผมอุ้มแมวสีดำขึ้นมาเเล้วเดินออกไปทันทีไม่รออีกคน..แต่ดันลืมไปว่า ห้องที่มีคนอยู่ มันห้องไหนฟะ!?

 

"ชั้นล่างสุด ห้อง 104" จู่ก็มีมือมาแตะไหล่ผมที่ยืนอยู่หน้าลิฟต์

 

"เชี่ย! นึกว่าผี!"

 

"ผีเผออะไร พี่เดินตามหลังเรามาแท้ๆ"

 

โคตรไม่แปลกใจที่เขาสะกดรอยตามผมตั้งเเต่ตอนเรียนมัธยม ผมไม่รู้ตัวเลยว่าเขาตามมา เท้าเบามาก เหมือนโจรมืออาชีพเลยครับพี่!

 

ก็อก ก็อก ก็อก

 

เขาเคาะประตูห้อง 104 ประตูถูกเปิดออกโดยหญิงชราคนหนึ่ง เธอยิ้มให้เราสองคน พร้อมทั้งกล่าวทักทาย

 

"คุณยายครับ ผมโมห้อง407 นะครับจำได้ใช่มั้ย? อยากทราบว่านี่แมวคุณยายรึเปล่าครับ?"

 

"อ๋าา เจ้าเหมี๋ยวนี่เอง ไม่ใช่แมวยายหรอกจ่ะ เขาเอามาปล่อยทิ้งไว้ มันอยู่แถวๆนี้แหละ ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง คุ้ยกินขยะไปทั่ว"

 

"อ๋อ..ครับ ขอบคุณครับคุณยาย เอ่อ...ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยบอกได้นะครับ" พี่โมบอกกับคุณยายห้อง104

 

เรากลับมาถึงห้องรวมถึงเจ้าแมวสีดำที่อยู่นิ่งๆในอ้อมกอดของผม ดูแล้วมันไม่ซน ไม่ดุอีกด้วย ใครกันช่างใจร้ายเอามันมาทิ้งกันนะ

 

"ผมเลี้ยงได้มั้ยยย" ผมวางมันลงบนพื้นเเล้วเดินเข้าไปอ้อนอีกฝ่าย ผมอยากเลี้ยงแมวมาตั้งเเต่เด็กเเล้ว คิดว่าอีกคนก็คงจะรู้นะ

 

"แลกกับอะไร?"

 

"แลกอะไรดีอะ..งั้นเดี๋ยวคืนนี้ผมรุกพี่เอง!!"

 

"เห้ย ไม่ได้ดิ ฮ่าๆๆ โพสิชั่นเราจะสลับกันไม่ได้"

 

"ไม่มีอะไรแลกอะพี่ ให้ไปหมดเเล้ว"

 

"พี่ล้อเล่น ไม่เอาอะไรหรอก น้องอยากเลี้ยงก็เลี้ยงเลย วันนี้พี่ว่างพอดีไปข้างนอกกันมั้ย?"

 

แต่เมื่อกี้..พี่ปั่นต้นฉบับการ์ตูนนะเฮ้ย!! ผมมองไปทางโต๊ะวาดรูปเป็นนัยๆว่าพี่ถอนคำพูดยังทันนะ

 

"เริ่มจากพาเจ้านี่ไปคลินิค ฉีดวัคซีน ตรวจสุขภาพก่อนเเล้วกันนะ เเล้วเราค่อยซื้อพวกอาหารแมวกับทรายแมว ไปแต่งตัวเลยไป ทิ้งแมวไว้นั่นแหละ"

 

ผมเดินไปค้นๆในตู้เสื้อผ้า เอาเสื้อของพี่โมมาสวม

 

ครู่ด แคว่กก แคว่กกก~

 

"เห้ย เหมี๋ยวว อย่าข่วนโซฟ๊าาา" เสียงพี่โมดังมาจากทางโซฟา เขาอุ้มแมวขึ้นมา เเล้วรีบเดินมาหาผม

 

"แมวน้องทำพิษโซฟาพี่เเล้วที่รักก"

 

เขาลูบหัวมันเบาๆ วางมันลงบนเตียงเเล้วเอากางเกงขายาวในตู้มาสวม

 

"พี่ต้องซื้อที่ฝนเล็บให้มันเเล้วล่ะ"

 

"อะไรที่มันจำเป็นคงต้องซื้อล่ะนะ ไม่งั้นห้องคงเละแน่ๆ"

 

"รวยจริงๆ เป็นเสี่ยหรอครับพี่"

 

"เงินเก็บเหลือใช้ทั้งนั้น เดี๋ยวคงหมดถ้าไม่ส่งต้นฉบับ"

 

"งั้นคืนนี้งดนะ พี่ไปปั่นต้นฉบับผมจะเล่นกับแมว"

 

"ได้แมวเเล้วลืมผัว เเต่งตัวเสร็จเเล้วใช่มั้ย ไปกัน"

 

เขายื่นเสื้อนอกให้ผม เเล้วหยิบกุญแจรถกับร่มมา

ขณะที่พี่โมกำลังขับรถ ผมก็นั่งกอดเจ้าเหมี๋ยวแน่นมันนอนนิ่งเคลิ้มหลับไป จนกระทั่งถึงคลินิกสัตว์ พี่โมเป็นคนพามันเข้าไปตรวจเเละฉีดวัคซีน..

 

"โอ๊ยยยย เหมี๋ยว!!"

 

เสียงของพี่โมดังขึ้นมาจากห้องตรวจผทจึงรีบเดินไปดู เขาถูกเหมี๋ยวกัดมือเพราะมันตกใจที่โดนฉีดยา ผมรีบเข้าไปจับเหมี๋ยวแทนพี่โม ส่วนเขาก็เดินไปล้างมือที่ซิงค์..

 

 

"เป็นอะไรมากมั้ยพี่?"

 

"ไม่เป็นไร แค่ถลอกๆนิดหน่อย พี่ตกใจเลยร้องดังน่ะ"

 

 

หลังจากที่จัดการเรื่องเจ้าเหมี๋ยวเสร็จ หมอที่ฉีดยาให้เหมี๋ยวก็ช่วยทำแผลให้พี่โม

โชคดีที่นี่ขายของใช้เกี่ยวกับสัตว์หลายอย่าง จะได้ไม่ต้องไปหาซื้อไหนไกล

 

"เหมี๋ยวมันไม่ชอบพี่แน่ๆ" พี่โมพูดขณะที่กำลังยกถุงอาหาร ทรายแมว เเละ ของอีกเล็กๆน้อยๆขึ้นไว้บนรถ ส่วนผมก็ขึ้นไปนั่งรอตรงเบาะหน้า

 

"มันคงไม่ชอบพี่จริงๆแหละ"

 

เหมี๋ยวมองผมตาแป๋ว วางคางลงบนมือให้ผมช่วยเกา จนกระทั่งพี่โมขึ้นมานั่งเบาะข้างๆเเล้วสตาร์ทรถ มันแกว่งหางไปมาเเล้วใช้หางตบขาผม หมายความว่ามันกำลังหงุดหงิด

 

"มันเป็นตัวผู้หรือตัวเมียนะ?"

 

"ตัวผู้ครับ มีไข่ด้วย"

 

"หึ..รู้งี้น่าจะจับทำหมัน"

 

"สงสารมันน"

 

 

มาววววววววววว

 

เหมี๋ยวมันร้องขึ้น เเล้วหันออกไปมองนอกหน้าต่าง หันหลังให้พี่โม ผมลูบหลังมันเบาๆ พิงเบาะรถเเล้วเผลอหลับไป รู้ตัวอีกทีก็ถึงอพาร์ตเม้นต์เเล้ว

 

ผมเททรายแมวใส่ในถาดที่ซื้อมาเเล้วเอาไปวางข้างนอกระเบียง

 

"อะ" พี่โมยื่นอะไรบางอย่างให้ผมที่กำลังวุ่นๆกับของของเจ้าเหมี๋ยว

 

"อะไรครับ?"

 

"มือถือน้อง พี่เอาคืน"

 

"หืม? นึกว่าทิ้งไปแล้วนะเนี่ย..พี่เอาคืนผมทำไม"

 

"ก็คืนๆไปงั้นแหละ เผื่อว่าไม่มีอะไรทำจะได้เล่น ช่วงนี้พี่ต้องปั่นต้นฉบับ อาจจะไม่ค่อยมีเวลาได้เล่นกับน้อง"

 

ผมรับมือถือมาเปิดเครื่อง มันยังใช้ได้อยู่ ไม่มีอะไรถูกลบหรือเสียหาย

 

"ขอบคุณครับ" ผมลุกขึ้นยืนหอมแก้มทั้งสองข้างของอีกฝ่าย

 

 

 

ม๊าวววววววววววววววว

 

"โอ๊ยยย!! เหมี๋ยว! กัดทำไมเนี่ย!"

 

เสียงร้องของเจ้าแมวสีดำดัวขึ้นก่อนมันจะงับที่หน้าแข้งของพี่โมเต็มๆ

 

 

 

 

_______________________________

 

ตอนนี้ซอฟต์ๆไปก่อนนะคะ

ง่วงเเล้วคิดบทNC ไม่ออกเลย

 

สวัสดีค่ะฝากตามนิยายเรื่องใหม่หนูหน่อยค่ะ

http://www.tunwalai.com/story/298331

ความคิดเห็น