ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 รอดและโชคดี

ชื่อตอน : ตอนที่4 รอดและโชคดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2558 19:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 รอดและโชคดี
แบบอักษร

สักวันฉันจะต้องเอาคืนนาย ไอผู้ชายเห็นแก่ตัว
"ไอสัส ไอเลว"
"กูเลวมากกว่านี้ได้อีกถ้าขืนมึงยังพยศ ไม่ยอมกูดีๆ"
"ไม่มีวัน กูไม่ยอมมึงตลอดไปหรอก"
"กูก็ไม่ได้ให้มึงยอมตลอดไปนิพอเบื่อกูก็เลิก"
"ก็ขอให้เบื่อเร็วๆละ กูจะได้หมดเวรหมดกรรมกับมึง"
"ถ้ามึงยังพูดอีกกูจำมึงกอดตรงนี้แน่"
ร่างสูงพูดเสร็จก็ออกไปจากห้องน้ำทันที่ทำให้เหลือเพียงร่างบางคนเดียวที่ยังคงนั้งอยู่ที่ห้องน้ำเก่าเพราะร่างบางนึกว่าถ้ามีคนมาเห็นเขาอาจเสียหายก็ได้ดีไม่ดีต้องเข้าห้องปกครองอีก  แล้วก็เดินออกจากห้องน้ำมาหาเพื่อนที่รอเขาเข้าเรียนพร้อมกัน 
"ทำไมวันนี้มาช้าวะ"เพื่อนที่ชื่อปาล์มถาม
"ไทษทีตื่นสายวะ"
"เอ่อๆ ไปเข้าเรียนได้แล้วสายแล้ว"
"ปะ"
แล้วผมและเพื่อนๆก็ไปเข้าเรียนปกติ วันนี้ทั้งวันผมแทบจะเรียนไม่รู้เรืองเลยจนถึงคาบสุดท้าย
"ไปไหนต่อปะเพื่อน"เพื่อนอีกคนในแก๊งผมถามขึ้นมา
"ไม่วะรีบกลับบ้าน ไปแล้วนะพวกมึง"
กลับดีๆนะมึง"
"ขอบใจเพื่อน"
แล้วผมก็กลับบ้านกับรถเมล์ ระหว่างที่รอรถเมล์นั้นก็มีรถคันหนึ่งมาจอดที่ข้างหน้าผม แล้วก็มีชายคนนึงลงมาจากรถ อะนั้นมันไออาร์ตนิ มันเดินเข้ามาหาผมแล้วกระชากผมเซไปหามัน
"อะ ไอเหี้ยอยู่ดีๆมากระชากกูทำเหี้ยไร"
"กู ไป ส่ง"
"แต่ กู ไม่ ไป"
"มึงต้องไปมึงเห็นมั้ยรถมันติดแต่ถ้ามึงไม่ไปกูก็จะอยู่ตรงนี้"
"มึงพูดดักกู"
"แล้วจะไปไม่ไป"
"ไปดิไอเหี้ยเดี๋ยวเขาด่าหรอก"
แล้วมันก็ลากผมไปนันข้างคนคับแล้วมันก็ไปขึ้นรถแล้วขับออกไป
"นิมึงจะไปส่งกูไม่คิดจะถามทางหน่อยไง"
"ไม่"
"มึงรู้ทางไปบ้านกูหรือไง"
"ไม่รู้"
"แล้วมึงจะไปถึงได้ไง"
"แล้วใครว่ากูจะไปส่งมึงที่บ้าน"
"ห๊ะ จอดกูจะลงกูไม่ไปกับมึงแล้ว"
"คงยากวะที่รัก"

ความคิดเห็น