email-icon facebook-icon

ช่วงนี้โควิท-19กำลังระบาด ไรท์ขอให้ทุกท่านปลอดภัยดุแลสุขภาพตัวเองด้วยการ ใส่แมส ยื่นห่าง กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ ด้วยความห่วงใยจากไรท์ค่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 323

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2562 13:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร

ร่างเล็กที่นอนหลับสนิทคว่ำหน้าอยู่บนเตียงทำให้คนตัวสูงที่เดินออกมาจากห้องน้ำสืบเท้าเข้าไปดูใกล้เมื่อเห็นว่ายังหลับสนิทอยู่ก็เลยกลับไปแต่งตัวที่หน้าตู้เสื้อผ้าอีกครั้งเสียงเคาะประตูเบาๆดังมาจากห้องรับแขกด้านนอกแต่ก็พอที่จะทำให้คนคนที่นอนหลับอยู่พลิกตัวช้าๆ 

"หลับต่อเถอะคงเป็นเอกนั่นแหละ"ธงบอกคนที่นอนครางอยู่บนเตียงแล้วสาวเท้าก้าวไปเปิดประตูแต่กลับผิดคาดคนที่เคาะประตูกลับเป็นคนที่เขานึกไม่ถึง 

"มาได้ยังไง"คนตรงหน้ายักไหล่ไม่ตอบคำถามแถมดันตัวเองเข้ามาในห้องจนได้ 

"นี่คงเอาผู้หญิงเข้ามากกอีกแล้วละสิ"ไม่ตอบคำถามแต่กลับย้อนถามเขาเสียงเข้ม 

"นี่ฉันถามเธออยู่นะ"เขากัดฟันพูดกระชากแขนเรียวให้หยุดเดินเข้าไปในห้องนอน 

"ทำไมอย่าบอกนะว่าจะจริงจังเอาอีตัวไหนเข้ามาล่ะ" 

"หนิงหุบปากเน่าๆของเธอซะแล้วทำไมไม่อยู่ดูน้องดาเสนอหน้ามาทำอะไรที่นี่"เขาถามเสียงหนัก 

"อยู่กับไอ้กัณฐ์" 

"พูดถึงคนอื่นให้ดีหน่อยนั่นน่ะเลขาของฉันนะ" 

"แปลกตรงไหนมันก็แค่ขี้ข้า"หนิงสบัดมือออก 

"เค้าไม่ใช่ขี้ข้าเค้าทำงานให้ฉันและไม่ได้เป็นขี้ข้าของเธอ บอกมาตามตรงดีกว่าเธอมาทำไมที่นี่"ธงยืนกางขายกมือกอดอกมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความสมเพชยอมรับว่าหนิงสวยระดับหนึ่งแต่นิสัยที่เหลือทนทำให้เขาไม่อยากจะมองหน้าเท่าไหร่นัก 

"แค่อยากมาดูหน้าพ่อของลูกว่าเสวยสุขกับบรรดาเมียข้างทางขนาดไหน" 

"หยุดปากเน่าปากหนอนของเธอซักทีเถอะฉันไม่เคยนับว่าเธอเป็นเมีย รู้อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง" 

"แต่อย่างน้องพี่ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อของลูกนะ"หนิงยิ้มเยาะ 

"หึ เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าอย่าให้ฉันต้องพูดออกมาเถอะ" 

"ทำไมหรือพี่ไม่ยอมรับล่ะ"หนิงตวัดเสียง 

"เลิกเอาน้องดามาอ้างได้แล้วถ้าฉันใจดำกับเธอจริงๆล่ะก็ฉันพาน้องดาไปตรวจ DNAก็จบแล้วและอย่าคิดว่าฉันไม่กล้าทำนะ"เขายกนิ้วชี้หน้าขู่เสียงต่ำ 

"ธงครับธง"เสียงแหบแห้งดังลอดออกมาจากในห้องทำให้เขาชะงักหันหน้าไปมอง 

"ต๊ายนี่เปลี่ยนรสนิยมแล้วเหรอพี่เอาผู้ชายเหรอเนี่ยนี่ถ้านังน้องดามันรู้ว่าพ่อมันวิปริตจะเป็นยังไง"หนิงลอยหน้าหัวเราะ 

"หุบปากแล้วอยู่เงียบๆเลยนะ"เขาผลักหนิงออกจากหน้าประตู 

"จินเป็นยังไงบ้าง"เขาเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่พยายามจะลุกขึ้นนั่งด้วยความยากลำบาก 

"เจ็บ"จินเบ้หน้าบอกด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง 

"แต่สนุกใช่ไหมล่ะ"เขาแซวยิ้มๆ 

"ปากดีนะนักธงคอยดูเถอะ"จินเคี้ยวฟันกัดปากแน่นเพราะขยับแต่ละทีร้าวไปถึงขาแล้วก็ต้องชะงักเพราะคนที่เดินตามหลังธงมาเขาสบหาเรียวสวยที่มองเขาด้วยสายตามีคำถาม 

"หืม" 

"ใคร"จินปุ้ยปากไปด้านหลังเขาหันหลังไปมองตามที่สายตาจินบอก 

"อ่อแม่ของน้องดาน่ะ"ธงบอกสั้นๆมือหนาสอดเข้าใต้ร่างบาง 

"เดี๋ยวๆจะทำอะไรแล้วน้องดากับแม่น้องดานี่.."จินร้องห้ามแทบไม่ทันแต่คนตัวโตไม่ฟังเสียงตวัดร่างเล็กขึ้นมาพร้อมกับผ้าห่มเพราะรู้ดีว่าใต้ผ้านั่นเปลือยทั้งตัว 

"ไม่อยากอาบน้ำทำความสะอาดหรือไง" 

"อยากแต่ว่าผมจะ อะ โอ๊ยธงเบาๆเจ็บนะ"จินร้องลั่นเพราะธงไม่เบามือซักนิดตอนที่ยกตัวเขาขึ้น 

"หึหึเจ็บแต่ยังซ่าได้นี่แสดงว่าเจ็บไม่มากอยากลองอีกมั๊ย"เขาเย้าคนในอ้อมแขนไม่สนใจหนิงที่ยืนกำมือแน่นมองเขากับจินอยู่ด้วยดวงตาวาววับ 

"จะยืนอยู่ทำไมผัวเมียเค้าจะอาบน้ำให้กันถ้าไม่มีอะไรก็ออกไปรอข้างนอกนี่มันห้องส่วนตัวถึงจะเป็นโรงแรมแต่ฉันจ่ายเงิน"ธงบอกห้วนๆจินได้แต่เกาะแขนแข็งแรงเอาไว้แน่นดวงตามองสบผู้หญิงคนนั้นด้วยความไม่สบายใจ 

"หน้าด้านผู้ชายอะไรแย่งผัวคนอื่น"หนิงตวาดเสียงดัง 

"ธง.." 

"เชื่อเขาหรือผม"ธงบอกห้วนๆเช่นกันจินเลยปล่อยมือที่เกาะแขนเอาไว้ปิดปากเงียบปล่อยให้ธงอุ้มพาเข้าไปยังห้องน้ำด้านในธงเองก็รู้ว่าจินรู้สึกไม่สบายใจที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นแต่เขายังไม่พร้อมจะพูดถึงเรื่องทั้งหมดนี่เขาปล่อยจินยืนช้าๆข้างอ่างอาบน้ำ 

"รอนี่เดี๋ยว" 

"จะไปไหนครับ" 

"ผมรู้นะจินว่าคุณไม่สบายใจมากนัก ถ้าเชื่อผมก็เชื่อใจผมด้วยเขาไม่มีอะไรเกี่ยวกับผมทั้งนั้นน้องจากน้องดาลูกสาวของผมเอง อดีตผมไม่ได้สวยหรูดูดีนักหรอก" 

"ผมรู้ผมเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไรแบบนั้นแค่อยากมีส่วนร่วมในชีวติของธงเท่านั้นเอง" 

"ขอบใจนะจินรอนี่ก่อนน้ำได้แล้วค่อยๆลงไปอย่ารีบเดี๋ยวผมมา"ธงบอกสั้นๆแล้วเดินออกไปจินเองก็เลิกคิดมากไหนๆเรื่องมาจนถึงขนาดนี้แล้วจะให้ถอยหลังกลับคงยากเกินไปแล้ว 

"เลิกงี่เง่าได้แล้วหนิง"เขาเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วปิดประตูตามหลังกันเสียงดังลอดเข้าไปด้านใน 

"นี่พี่อย่าบอกนะว่าพี่จริงจังกับผู้ชายจะบ้าหรือไงกัน"หนิงเข้าไปเขย่าแขนแรงๆ 

"ปล่อยน่ะแล้วก็ขอซักทีเถอะไอ้การทำเหมือนเราเป็นอะไรกันเนี่ย"เขาสบัดแขนออก 

"แต่พี่เป็นพ่อของลูกฉันนะ" 

"แน่ใจหรือหนิง แน่ใจแล้วหรือไงที่พูดออกมาน่ะ"เขาจ้องหน้าหนิงนิ่งๆหนิงหลบตาแล้วก็กลับมาเชิดหน้าใหม่ 

"แน่จริงพี่ก็ตรวจเลือดนังดามันสิให้มันรู้ไปเลยว่าลูกใครแต่ถ้ามันเสียใจว่าพ่อไม่รักก็อย่ามาโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงก็แล้วกัน"หนิงบอกเสียงแข็ง 

"เธอมันนังอสรพิษเลี้ยงไม่เชื่องลูกของตัวเองแท้ๆยังไม่รู้จักรักเป็นแม่แบบไหนกัน" 

"ก็ในเมื่อพ่อมันยังไม่รักทำไมแม่อย่างฉันจะต้องไปรักมันด้วยล่ะ" 

"ดีเอาแบบนั้นก้ได้ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไปจากน้องดาซะ"เขาบอกเสียงแข็ง 

"ไม่มีทางทำไมฉันจะต้องทิ้งลูกอยู่กันแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไงพี่อยากทำอะไรก็ทำไปฉันไม่เกี่ยวก็ได้แต่ทุกอย่างต้องตกเป็นของลูกไม่ใช่ไอ้อีเมียน้อยทั้งหลาย" 

"นี่เธอเพ้อเจ้ออะไรหนิงคิดไปถึงไหนบอกไว้เลยนะฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นเมียอย่างมากก็แค่ของว่างที่เวลาไม่มีอะไรตกถึงท้องที่ฉันยอมเธอมาจนถึงเดี๋ยวนี้เพราะน้องดา แต่ถ้าเธอยังคิดจะท้าทายฉันก็จะไม่ไว้หน้าอีกต่อไปอยากลองหรือเปล่าล่ะเธอก็รู้นี่ว่าฉันทำได้และทำได้ดีเสียด้วย"เขาขยับตัวเข้าไปจนชิดจ้องหน้าหนิงด้วยดวงตาคมกริบหนิงถึงกับก้าวถอยหลัง 

"พี่คิดจะฆ่าฉันหรือไงอย่าคิดว่าฉันสู้พี่ไม่ได้นะบ้านเมืองมีขื่อมีแปฉันจะไปแจ้งตำรวจว่าพี่ขู่จะฆ่าฉัน"หนองโวยวายเขาโมโหจัดเลือดขึ้นหน้าคว้าเอาปืนที่มักจะพกติดตัวเอาไว้ตลอดเวลาขึ้นจ่อหน้าผากหนิงขึ้นนก 

"ชะ..ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยทีมีคนจะฆ่าฉัน"เสียงหนิงหวีดดังอยู่ๆก็มีมือเย็นเฉียบมาคว้ามือเขาที่กำปืนเอาแน่นออก 

"ทำอะไรธงนี่คิดจะทำอะไร"เขาหน้ามืดจนเกือบขาดสติหากไม่ได้ยินเสียงสั่นๆของจินดังขึ้น 

"ออกมาทำไม"เขาถามเสียงดุ 

"ก็ธงจะทำอะไรล่ะอย่าทำแบบนี้นะ"จินเสียงสั่นจับมือธงเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยหนิงเองก็แข้งขาอ่อนทรุดตัวลงกับพื้นเริ่มสะอึกสะอื้น 

"ผัวเลวคิดจะฆ่าฉันหรือ ฮือออ ไอ้ผัวเฮงซวยได้เมียเป็นผู้ชายไม่พอยังคิดจะฆ่ากันปิดปากอีก"หนิงร้องโวยวายไม่หยุด 

"หุบปาก"ธงก้าวผ่านจินก้มลงไปคว้าแขนหนิงขึ้นมาแรงๆจนหนิงผวาตบเข้าไปที่ใบหน้าสวยนั่นเต็มแรง 

"ธง!!" 

"โอ๊ยยยฮือออออ"หนิงร้องไห้โฮจินเองก็ทำอะไรไม่ถูกจนเสียงประตูห้องเปิดผั๊วะเข้ามาจินถึงกับถอนหายใจโล่ง 

"เอกช่วยด้วย"จินขอความช่วยเหลือเอกกระโจนพรวดเดียวเข้ามาคว้ามือของธงเอาไว้ 

"ลูกพี่เกิดอะไรขึ้นวะ" 

"เอาอีนี่ออกไปให้พ้นหน้ากูเดี๋ยวนี้ก่อนที่กูจะฆ่ามันเหมือนหมา"ธงบอกเสียงเข้มจินน้ำตาคลอเบ้าเมื่อเห็นอาการโกรธจัดของธง 

"ใจเย็นก่อนลูกพี่นั่นแม่ของน้องดานะพี่จะฆ่าลงหรือไง"เอกพยายามปลอบ 

"เอามันออกไปกูบอกว่าให้เอาออกไป"ธงกดเสียงต่ำเอกรู้ดีว่ายิ่งต่ำเท่าไหร่ความอดทนของลูกพี่เขาก็หมดลงมากขึ้นเท่านั้น 

"หนิงออกไปก่อนไป"เอกไล่หนิงยังไม่ยอมหยุดร้องไห้ขยับตัวลุกขึ้นเถียงเอก 

"แล้วไอ้กระเทยนี่ล่ะมันก็ยังอยู่ได้ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ก็แค่ผู้ชายขายตัวแต่ฉันเป็นถึงแม่ของลูกนะ" 

"โธ่เว้ยมึงอยากตายนักใช่มั๊ยห๊า"ธงโกรธขึ้นมาอีกคราวนี้จินกอดเอวหนาเอาไว้แน่นทั้งที่ตัวเองก็ยังปวดเนื้อปวดตัวอยู่ 

"ธง..เดี๋ยวธงมากับผมก่อนมาเถอะ"จินพยายามรั้งตัวธงที่ก้าวเข้าไปหาหนิงเอกต้องยืนกั้นกลางเอาไว้เพราะกลัวลูกพี่จะยิงทิ้งเสียจริงๆพอเห็นจินรั้งตัวธงเอาไว้เอกก้หันกลับมาลากแขนหนิงออกไปจากห้องทั้งที่ยังโวยวายไม่หยุดธงกัดฟันแน่นพยายามจะสบัดตัวออกจากอ้อมแขนของจินที่ไม่ยอมปล่อยออก 

"ธงนี่ผมเอง ใจเย็นก่อน"ธงสบัดตัวออกจนได้จินถึงกับเซล้มลงก้นกระแทก 

"อะโอยยยเจ็บ"จินซี๊ดปากหน้าเหยทำให้ธงรู้สติรีบเข้าไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้า 

"โง่อีกแล้วทำอะไรน่ะ" 

"ก็เพราะใครกันล่ะไม่รู้จักยั้งอารมณ์อีกแล้ว โอยเจ็บชะมัด"ธงนิ่งไปก่อนจะยิ้มนิดๆแล้วช้อนแขนลงอุ้มจินขึ้นมาในท่าเจ้าสาว 

"อย่าให้เจ็บบ่อยสิเดี๋ยวคืนนี้ใช้งานมไม่ได้นะ"ธงเริ่มใจเย็นขึ้น 

"ยังจะมาลามกได้อีกหายโกรธหรือยัง"จินยิ้มตามบ้างอย่างน้อยธงใจเย็นขึ้นก็ยังดี 

"ช่างเถอะแล้วนี่หิวหรือเปล่าขอโทษทีที่มีเรื่องไม่เป็นเรื่องเข้ามา" 

"ไม่เป็นไรถามว่าหิวมั๊ยท้องผมร้องจนได้ยินไปถึงข้างนอกแล้วนะเนี่ย" 

"ฮ่าๆๆ ขอโทษทีงั้นออกไปนั่งที่โซฟาข้างนอกดีกว่าเดี๋ยวสั่งข้าวให้"ธงอุ้มจินออกไปข้างนอกอีกครั้งส่วนจินเองก็รอให้ธงสั่งข้าวเสร็จแล้วถึงดึงแขนธงให้มานั่งใกล้ๆจ้องหน้าคมครึ้มหนวดนั่น 

"มีอะไร" 

"ผมถามได้เหรอ" 

"เมียต้องรู้ทุกอย่างของผัวอยู่แล้วยกเว้นงาน"ธงยักไหล่ 

"บ้าเมียที่ไหนกัน"จินหน้าแดง 

"หึเมื่อคืนไม่เรียกเมียให้เรียกอะไรล่ะหรืออยากพิสูจน์ดูอีกที" 

"โอ๊ยเลิกหื่นซักพักเถอะ ผมถามจิงจังนะ"จินร้อง 

"หึหึสงสัยเรื่องหนิงล่ะสิ" 

"อืมผมถามได้หรือเปล่าแต่ถ้ามันลำบากใจไม่ต้องก็ได้นะครับ" 

"อีกแล้วนะเลิกทำท่าเป็นคนอื่นซักทีเถอะถามได้ไหนๆมันก็เกิดเรื่องขึ้นแล้วนี่"ธงหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดจินย่นจมูกเขาไม่ชอบกลิ่นมันนักแต่คนตรงหน้าดูเหมือนจะติดเหลือเกินเขาเลยปล่อยไปก่อน 

"เมื่อก่อนหนิงเป็นสาวไซส์ไลน์ผมเรียกมาใช้บริการ ตอนนั้นเมาหนักไม่มั่นใจนักว่าพลาดหรือเปล่าแต่ทุกครั้งต่อให้เมาแค่ไหนผมก็เวฟตัวเองนะ" 

"อ้าวไหนว่ามั่นใจแล้วกลัวทำไมล่ะ" 

"เรียกว่าผมเต็มใจรับเด็กคนนั้นดีกว่าน้องดาน่ารักผมอุ้มเค้าเป็นคนแรกตอนทีนางพยาบาลส่งห่อผ้ามาให้ใจผมกระตุกวูบเลยต่อให้ไม่ใช่ลูกผมก็พร้อมจะรับเค้ามาเป็นลูกของตัวเองนะ"จินมองผู้ชายตรงหน้าด้วยความฉงนคนที่อารมณ์ร้อนดุดันไม่เคยยอมใครกลับต้องมายอมเด็กน้อยตัวเล็กๆจินยิ้มน้อยๆเอื้อมมือเล็ดสอดเข้าไปในอุ้งมือหนาท่ว่างอยู่อีกข้าง 

"ผมไม่รู้หรอกว่าน้องดานั่นน่ารักขนาดไหนว่างๆพามาหาผมสิผมจะเลี้ยงเอง" 

"อยากแสดงบทแม่หรือไงกัน" 

"ไม่ใช่แบบนั้นผมรักธงอะไรก็ตามที่ธงรักผมก็จะรักด้วย" 

"ขอบใจนะจินหนิงทำตัวไม่สมกับเป็นแม่นักหรอกยังคงบ้าผู้ชายกินเหล้าเมายาทำตัวแบบนั้นตลอดนี่น้องดาไม่สบายผมสั่งให้เลขาของผมคอยดูแลอยู่"เขาถอนใจ 

"คุณมีเลขาด้วยเหรอ"จินตาโตธงผลักหัวออกจากต้นแขนที่อิงอยู่ 

"นี่คิดว่าผมเลวมากหรือไงงานสุจริตผมก็ทำนะแล้วงานของนายก็สุจริตเหมือนกัน" 

"แหมใครจะไปรู้ล่ะหน้าตาออกจะมาเฟียขนาดนั้น" 

"ได้ผัวไม่หล่อเสียใจหรือเปล่าล่ะ" 

"ใครผัว"จินตอบเขินๆ 

"อยากรู้จริงเหรอว่าใครเป็นผัว"ธงทำเสียงหื่น 

"โอ๊ยพอๆอย่าทำอะไรนะข้าวจะมาแล้วผมหิวมากด้วย" 

"ครับๆ"ยังไม่ทันขาดคำเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นธงเดินไปเปิดประตูให้เซอร์วิสบอยเข็นรถเข้ามาด้านในธงนิ่วหน้ารู้สึกถึงสัญญาณอันตรายแต่ยังไม่ทันจะชักปืนออกมาก็ถูกอีกฝ่ายยิงเข้าที่ท้องจนทรุดตัวล้มลงธงกัดฟันแน่นยิงสวนกลับไปอีกฝ่ายไหวตัวทันเลยรีบหนีออกไปเสียก่อน 

"ธง...ธงเป็นไงบ้าง"จินอ้าปากค้างด้วยความตกแล้วแล้วดึงสติตัวเองกลับมาได้ก็วิ่งไปหาร่างโชกเลือดที่นอนกุมท้องตัวเองเอาไว้เอกก็พรวดเข้ามาทันทีที่สะสางเรื่องหนิงได้ 

"เกิดอะไรขึ้นอีกวะ"เอกแหกปากเสียงดังเมื่อเห็นลูกพี่นอนจมกองเลือดมีจินที่หน้าซีดด้วยความตกใจ 

"หมอๆครับเตรียมเครื่องมือด่วนเดี๋ยวผมพาลูกพี่ไป"เอกโทรศัพท์สั่งหมอประจำของแก้งค์แล้วพยุงลูกพี่ตัวเองพร้อมกับจินลงทางบันไดหนีไฟเพื่อกันคนรู้เห็น 

"เอาผ้ามาก่อนผืนนึงผ้าเช็ดตัวก้ได้เร็วเข้าคุณหนู"เอกสั่งรัวๆจินวิ่งไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวเอาไว้กดหน้าท้องธงที่ชุ่มไปด้วยเลือด 

"แขวนป้ายห้ามรบกวนด้วยคนจะได้ไม่เข้ามาในห้องก่อนพวกเรากลับ" 

"เอกธงจะเป็นอะไรหรือเปล่า"จินถามเสียงเครือ 

"ลูกพี่อึดจะตายแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก"เอกปลอบใจแต่ในใจกลับกังวลเลือดที่ออกมาเป็นสีดำคล้ำไวมากน่าจะด่วนอวัยวะสำคัญ 

"ผม..ผม" 

"เข้มแข็งหน่อยจะเป็นเมียลูกพี่คุณต้องอึดเข้าใจไหมอย่าอ่อนแอเด็ดขาดลูกพี่ฟื้นมามีหวังโดนด่า"เอกขู่เอาไว้ก่อนเพราะไม่อยากให้เสียขวัญ 

"อื้ม"ทั้งคู่รีบเดินกึ่งประคองธงที่หมดสติไปแล้วกว่าจะถึงรถก็เล่นเอาหอบเอกขับออกไปด้วยความไวปล่อยให้จินประคองธงเอาไว้ด้านหลังพอถึงคลีนิคทุกอย่างก็รีบร้อนไปหมดปล่อยให้จินนั่งมองมือตัวเองที่เปื้อนเลือดแดงฉาน 

"ธงได้โปรดเถอะอย่าทิ้งผมไปอีกคนนะคุณสัญญากับผมเอาไว้แล้วอย่าผิดคำพูดเด็ดขาดเข้าใจหรือเปล่า"จินพึมพำอยู่ตรงม้านั่งหน้าห้องเล็กๆที่มีอุปกรณ์พร้อม 

"ครับเจ้านายครับผมครับๆรับทราบครับ"ข่าวไปถึงจัสตินรวดเร็วเอกได้แต่รับคำในโทรศัพท์ไม่หยุดจนมาหยุดที่ตรงหน้าจินแล้วยื่นโทรศัพท์ในมือมาให้ 

"นายใหญ่จะคุยด้วย"จินมองโทรศัพท์นิ่งก่อนจะรับมาแนบหูตัวเองช้าๆ 

//ไหวหรือเปล่า// 

"อืม" 

//ธงมันเล่าให้ฟังหมดแล้วยินดีด้วยนะส่วนเรื่องที่ธงบาดเจ็บไม่ต้องห่วงฉันให้ฮอไปรับแล้วผ่าตัดให้เสร็จก่อนแล้วรับกลับมาที่โรงพยาบาลในกรุงเทพฯจำเอาไว้เป็นเมียมันต้องอดทนเข้มแข็งให้ได้เข้าใจใช่ไหม// 

"ครับ..เข้าใจ"จินรับปากกลืนก้อนน้ำตาที่กำลังปะทุขึ้นมาลงไปในลำคอ 

//ดีฝากมันด้วยนะ//จัสตินวางหูไปแล้วแต่จินยังนั่งนิ่ง 

"เดี๋ยวเอากาแฟมาให้แล้วเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยพยาบาลซื้อมาให้แล้วอย่าให้มีพิรุธเข้าใจหรือเปล่าครับคุณหนูจิน" 

"รู้แล้ว"จินรับคำเสียงแหบภาวนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในใจขอให้ธงปลอดภัย 

ความคิดเห็น