Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ภาพทับซ้อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 338

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2562 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ภาพทับซ้อน
แบบอักษร

หลังจากออกมาเดินเล่นนอกจวนพักใหญ่ เฟยอี้เอ๋อที่ตอนนี้แต่งชุดคล้ายบุรุษได้เดินปะปนกับผู้คนที่แต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขจากประกาศฉลองชัยชนะหลังสู้ศึก

"คืนนี้รางวัลนักรบจะเป็นแก้วแหวน เงินทอง หรือหญิงงามนะ?"

"ก็ต้องเป็นหญิงงามสิ เจ้าดูสิร้านรวงแถบนี้ไม่ว่าร้านผ้า เครื่องประทินโฉมต่างคึกคักกว่าเคย"

"จริงสิ"

สายตาที่กวาดมองตามหญิงสาวหนึ่งในนั้นอธิบายมองไปรอบๆ เป็นจริงดั่งที่นางว่า ร้านรวงคึกคักลูกค้าส่วนใหญ่เป็นหญิงสาววัยพ้นปักปิ่นไปจนถึงสาวรุ่นดูตื่นเต้นมีความสุขเหมือนไม่เคยผ่านช่วงเศร้าโศกจากการสูญเสียเลยสักนิด

หญิงสาวที่เดินใกล้ๆเฟยอี้เอ๋อพูดคุยกันอย่างออกรส เมื่อเฟยอี้เอ๋อเดินพ้นมาจนถึงร้านเครื่องหอมจึงแวะเข้าไปเพื่อเลือกซื้อ

ข้าซื้อเอาไปวางไว้ที่ห้องท่านพี่ดีกว่าจะได้อารมณ์ดีผ่อนคลาย

ระหว่างเลือกซื้อได้มีคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาติดต่อเจ้าของร้านเครื่องหอมแต่งกายคล้ายองครักษ์ฝ่ายใน แว่วว่าต้องการเครื่องหอม ที่เคยสั่งซื้อสำหรับใช้ในวังหลวงเอาไปเพื่องานคืนนี้ สร้างความตื่นเต้นให้เฒ่าแก่เจ้าของร้านเพราะคนค้าขายต่างเป็นที่รู้กันว่าไม่ว่าสิ่งใดที่วังหลวงใช้ประจำนั่นคือจะไม่เปลี่ยนไปสั่งที่อื่นรายได้ที่ตามมานั้นมั่นคงแน่นอนหากสินค้าเป็นที่ถูกใจฝ่ายใน ร้านนั้นย่อมมีชื่อเสียง ราคาก็จะสูงตามไปด้วย

ระหว่างรอเฒ่าแก่เตรียมสินค้าให้กลุ่มคนที่มาใหม่ เฟยอี้เอ๋อได้มองผ่านไปทางหน้าร้านจึงสบตาเข้ากับหญิงสาวผิวพรรณหมดจดงดงาม อายุน่าจะน้อยกว่านางสักสามสี่ปี เดินเข้ามาเลือกซื้อเครื่องหอมเมื่อทั้งสองสบตากันหญิงสาวผู้มาใหม่ส่งยิ้มเอียงอายมาให้

เฟยอี้เอ๋อผู้ซึ่งเคยเจอปฏิกิริยาเช่นนี้บ่อยๆเมื่อสบตากับสาวน้อยทั้งหลายจึงกลายเป็นความเคยชิน ทำเพียงพยักหน้าและยิ้มน้อยๆและหันไปสนใจเครื่องหอมเช่นเดิม

"คุณชาย"

หญิงสาวเมื่อครู่เรียกเราเหรอ? เมื่อได้ยินคำทักทายเฟยอี้เอ๋อหันกลับไปเลิกคิ้วคล้ายเป็นเชิงถาม

เมื่อได้เห็นหน้าใกล้ๆ สาวน้อยนางนี้ช่างงดงามยิ่งนักถ้าเป็นบุรุษได้ชื่นชมความงามใกล้ๆคงลุ่มหลง แต่ไม่ใช่เฟยอี้เอ๋อคนนี้น่ะสิ ท่าทางสาวน้อยคงต้องผิดหวัง

"แม่นางเจ้าเรียกข้า?"

"ใช่ ค่ะเรียกท่านจะใครซะอีก"

"ไม่ทราบแม่นางมีเหตุอันใด กับข้าหรือไม่?"

"ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าเลือกเครื่องหอมจะได้หรือไม่?"

"ได้สิ ไม่ทราบปกติแม่นางชอบเครื่องหอมประเภทไหน?"

เฟยอี้เอ๋อเอื้อเฟื้อน้ำใจให้แก่สาวน้อยเพราะการเลือกเครื่องหอมเป็นสิ่งที่นางชอบ แต่นางไม่อาจรู้ได้เลยว่าระหว่างน้ำใจของนางกลับทำให้สาวน้อยผู้งดงามยิ่งรู้สึกพึงใจยิ่งนัก

บุรุษข้างๆอาจจะดูบอบบางแต่ดวงตาช่างชวนฝัน นางตกหลุมรักบุรุษที่เพิ่งพบกันในร้านเครื่องหอม แม้กระทั้งชื่อแซ่ก็ยังไม่รู้ได้อย่างไรกันเสี่ยวซี

"ไม่ทราบว่าคุณชายชื่อแซ่อะไร ท่านมีน้ำใจต่อข้า ข้าชื่อ เล่อเสี่ยวซี"

"ข้า..ข้าชื่อ..."

จะอ้างชื่อใครได้นะ ชื่อท่านพี่จะเป็นไรหรือเปล่า? หลังจากทบทวนอยู่สักครู่

"ข้าชื่อเฟยอี้จิ้ง"

"เฟย ..อี้ ..จิ้ง .. สกุลเฟย ท่านอยู่จวนสกุลเฟยทำไมข้าไม่เคยพบท่านมาก่อนล่ะ ข้าไปมาหาสู่สกุลเฟยอยู่บ้างถึงแม้ไม่ถี่แต่ข้าเสี่ยวซีก็พอจะรู้จักคนในจวน ใยไม่เคยพบท่าน?"

"ข้า..ข้าไปต่างเมืองเพิ่งกลับมาวันนี้แม่นางจึงไม่เคยพบข้า"

"อืม..เป็นเช่นนี้ แล้วคุณชายมาร้านเครื่องหอม คุณชายเฟยมาซื้อไปให้ใครกันหรือจะเป็นฮูหยินของท่าน?"

ความอยากรู้ว่าบุรุษที่พึงใจมีใครหรือยังเสี่ยวซีจอมซนก็ไม่ปล่อยโอกาสที่จะได้รู้

"เปล่าหรอกข้าเพียงซื้อเป็นของฝากน่ะ" ท่านลองดมดูกล่องนี้ข้าว่าเหมาะกับแม่นาง พร้อมยื่นให้เสี่ยวซีลองกลิ่น

"อืมกลิ่นหอมจังแต่ข้าว่ากลิ่นมันเหมาะกับเด็กมากกว่า"

เสี่ยวซีชอบกลิ่นที่บุรุษสายตาชวนฝันข้างกายเลือกแต่มันกลับเป็นกลิ่นเดียวกับที่หลูหว่านไช่เคยหามาให้ ผู้ชายนี่คิดเหมือนกันทุกคนหรือเปล่านะ ชอบคิดว่าข้ายังเด็ก ชิ

"มันเป็นกลิ่นที่ข้าก็ชอบ"

ได้ยินเพียงเท่านั้นเล่อเสี่ยวซีไม่ขัดข้องใดๆอีก ตกลงซื้อเครื่องหอมที่เฟยอี้เอ๋อ เสนอทันที

"คุณชายเฟย ไม่ทราบว่าคืนนี้ที่จวนท่านไปร่วมงานเฉลิมฉลองหรือไม่?"

"ข้าคงไม่ได้ไป ที่จวนต้องมีคนดูแลและข้าก็เพิ่งกลับมาคิดว่าข้าอยู่จวนจะดีกว่า" การที่นางปฏิเสธไปเป็นสิ่งสมควร หากแม่นางเล่อผู้นี้รู้ว่าตัวนางเองไปงานเฉลิมฉลองคืนนี้คงไม่ดีเท่าไหร่ และในงานยังมีพี่ชายที่นางเอาชื่อมาอ้างอยู่ด้วย คงจะวุ่นน่าดู ตอนนี้ข้าคงทำได้เพียงขอโทษท่านในใจนะท่านพี่ให้อภัยอี้เอ๋อน้องสาวผู้โง่เขลาคนนี้ของท่านด้วย

เมื่อได้ยินว่าคุณชายเฟยไม่ไปงานเฉลิมฉลอง ความคาดหวังว่าจะพบกันของ เล่อเสี่ยวซีก็พลันหมดลง

"ข้าคงต้องกลับแล้ว ขอบคุณ คุณชายเฟยที่ช่วยเลือกให้ข้า หวังว่าเราจะได้พบกันอีก ข้าลา"

"ยินดีแม่นายเล่อ"

เมื่อทั้งสองลำลากัน เฟยอี้เอ๋อก็เลือกเครื่องหอมตามที่ต้องการได้พร้อมทั้งซื้อกลับจวน

คืนนี้ข้าต้องเข้าวังไปสารภาพกับท่านพี่ว่าข้าแอบอ้างชื่อท่าน ไม่งั้นถ้ามารู้ที่หลังมีหวัง โดนเอ็ดหูชา

งานเลี้ยงฉลองในเขตพระราชฐานชั้นนอก มีความอึกทึก ผู้คนมากมาย แม้ส่วนใหญ่จะเป็นตระกูลขุนนาง พ่อค้ามีชื่อเสียง แขกบ้านแขกเมืองแล้ว ยังมีทั้งสาวงามทั่วแคว้นที่หวังว่าจะได้อวดโฉมให้เหล่าผู้กล้าตระกูลใหญ่ได้เห็นด้วยหวังจะสุขสบายในอนาคต

แต่ยังมีสาวงามอีกหนึ่งนางที่ไปร่วมงานด้วยความอึดอัดใจ ความหวาดกลัว ราชโองการสมรสพระราชทานยังดังก้องในหัว

ท่านพี่หลูนี่เงียบหายไปเลย ข้าร้อนใจจะแย่ ดรุณีน้อย แววตาสุกสกาว รูปร่างบอบบางที่ถูกจับแต่งองค์ทรงเครื่องจนสวยหมดจดเดินวนไปมาไม่ต่างกับหนูติดจั่น ตกเป็นเป้าสายตาแก่บุรุษมากมายในงาน แต่เจ้าตัวติดอยู่กับความกังวลใจจนไม่มีตาไปสังเกตสิ่งรายล้อม ตอนนี้คงไม่มีสิ่งใดจะทำให้นางคลายความกังวลได้นอกจากรอข่าวคราวความจริงว่าสิ่งที่นางได้ฟังมามันไม่เป็นความจริง

"ไม่ทราบแม่นางผู้นี้มาจากตระกูลใด?" ทหารฝ่ายหน้าผู้มีหน้าที่ตรวจสอบผู้คนเข้าออกงาน ต้องซักถามเพื่อป้องกันเหตุ เมื่อหญิงสาวถูกตรวจสอบจึงหยิบเอาป้ายหยกที่ติดตัวยื่นให้แก่ทหารฝ่ายหน้าตรวจสอบ

"จากตระกูลเฟย ให้ผ่านได้"

เมื่อได้เข้ามาให้เขตงานฉลอง ที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่สมกับเป็นงานฉลองชัยชนะ

เฟยอี้เอ๋อมุ่งหน้าไปสู่ส่วนรับรองสำหรับแม่ทัพและขุนศึกรวมถึงเหล่าทหารเพื่อพบพี่ชาย เฟยอี้จิ้ง

"แม่นางผู้นั้น หน้าตาคุ้นๆเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน"

เล่อเสี่ยวซียังคงความสงสัยเมื่อหันมาพบกับหญิงสาวผิวพรรณหมดจดงดงาม รูปร่างบอบบาง ดวงตาเย้ายวนชวนฝัน แต่แฝงไว้ด้วยความดื้อรั้น หญิงสาวนางนั้นกำลังเดินผ่านนางไป ทันใดนั้น เล่อเสี่ยวซีก็มองเห็นคล้ายภาพทับซ้อน

คุณชายเฟยอี้จิ้ง หญิงผู้นั้นคล้ายคุณชายเฟยที่นางพบเมื่อบ่ายที่ร้านเครื่องหอมอย่างกับถอดพิมพ์กันมา คล้ายจนคิดว่าคนๆเดียวกัน

รึนี่จะเป็นน้องสาวของคุณชายเฟย ดีล่ะ ข้าเข้าไปตีสนิทข้าอาจจะได้พบกับคุณชายเฟยอีกก็เป็นได้

เล่อเสี่ยวเซียนคาดหวังจนลืมเรื่องสมรสพระราชทานที่ทำให้กังวลไปเสียสนิท

 

 

 

ตอนนี้ยาวหน่อย...ตอนหน้า เหล่าผู้กล้าและสาวงามจะได้พบกัน มาลุ้นดูค่ะว่าอะไรจะเกิดขึ้น ...🤭🤭

 

 

ความคิดเห็น