email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่​ 2​ พี่เฟิงโจว!

ชื่อตอน : ตอนที่​ 2​ พี่เฟิงโจว!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2562 20:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่​ 2​ พี่เฟิงโจว!
แบบอักษร

เด็กสาวน้อยหลังจาก​ที่เสร็จพิธีก็กลับตำหนักของตนไป​ เช่นเดียวกับ​หลวนหลางที่กลับตำหนักที่ถูกจัดไว้ให้เช่นกัน​ ซีอินที่กำลังเดินเล่นอยู่แถวๆ​ สวนดอกไม้ของ​พระมเหสีหรือผู้เป็นอาของตน​ แต่แล้วจู่ๆ​ กลิ่มหอมบางอย่างก็ลอยละลิ่วมาจากที่แห่งหนึ่ง.....

 

... อันกลิ่นหอม​นี้หนามาจากไหน​

ชั่งรัณจวญจิตใจเสียเยี่ยงนี้​

ชั่งเป็นกลิ่นที่โสภาที่​นที​

ชั่งเป็นกลิ่นที่มี​ความนัยใด.......

 

เด็กสาวเดินตามกลิ่นนี้ไปจนไปถึงหลังสวนที่มี​ลำธารเล็กๆ​ไหล​ผ่าน​ ชั่งเป็น​สิ่งที่สวยงามยิ่งนัก​ พลัน! สายตาของเด็กก็ไปประสพกับคนผู้หนึ่ง

 

" พี่เฟิงโจว!"

 

ชายหนุ่มยิ้มและหันมาทาง​เด็กสาว​ เด็กน้อยรีบวิ่งเข้าไปหา​เฟิงโจวทันที​

 

" พี่เฟิงโจว​ ท่านมาได้ยังไงเนี่ย​ คิดถึงน้องสาวอย่างข้าใช่ม้าา​"

 

" เด็กยังไงก็คือเด็กอยู่วันยังค่ำแหละน่า​ ข้ามาที่นี่เพราะ​วันนี้เป็นวัน​สวรรคตของ​ฝ่าบาท​ลู่จิ่นกับพระมเหสีพิณ​ยังไงล่ะ​ ข้ามาเพื่อเป็นตัวแทนของท่านพ่อของข้า​"

 

" เป็นเช่นนี้นี่เองงง​ พี่เฟิงโจว​ ท่านเห็นข้า​ร่ายรำ​รึเปล่า​ ข้าร่ายรำเป็นยังไงบ้าง​ "

 

เด็กสาวทำตาใส​ รอฟังคำตอบจาก​เฟิงโจว

 

" เอาล่ะ​ๆ​ เจ้าร่ายรำได้สวยงามมาก​ "

 

" จริงๆน้าาา​ "

 

เด็กสาวเกาะแขนชายหนุ่ม

 

" อืม​ จริงสิ​ น้องสาวของข้าทั้ง​สวย​ ทั้งน่ารักไม่มีใครเทียบเทียมได้เลย​"

 

ชายหนุ่มยกยอเด็กสาวไปงั้นๆ​ เด็กสาวกระโดดโลดเต้นดีใจเป็นอย่างมาก

 

" พระมเหสีเสด็จ!"

 

เสียงของขันทีเอ่ยตะโกนขึ้น​ ร่างบางของชายผู้เป็นมเหสีของ​แดนเหนือเดินย่างกรายเข้ามา​ ทั้ง​เฟิงโจวและ​ซีอินต่าง​ทำความเคารพ​พระมเหสี

 

" ลุกขึ้นเถิด​ "

 

เสียงหวานเอ่ยบอก​ทั้ง​ 2​ คน​

 

" หลานอา​ มาให้อากอดหน่อยสิ "

 

เด็กสาวยิ้มแย้มลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปกอด​ผู้เป็นอาของตน​ มือบางลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ​

 

" เจ้าชื่อเฟิงโจวหรือ​"

 

" ใช่พะยะค่ะ​ พระมเหสี​"

 

" มีอะไรขาดเหลือก็บอกเราได้​"

 

" ขอบพระทัยพะยะค่ะพระมเหสี​"

 

ชายหนุ่มยิ้ม​ ก่อนจะมอง​ไปที่​เด็กสาว

 

" เจ้าร่ายรำได้สวยงามมากหลานอา​ วันหลังเจ้ามาร่ายรำให้อาดูอีกนะ​"

 

" เพคะ​ เสด็จอา​"

 

เด็กสาวเอ่ยเสียงใส​ ก่อนทั้ง​คู่จะคำนับ​พระมเหสีอีกครั้ง​ ร่างบางของ​หานตงเดินออกจากสวนดอกไม้ของ​เขา​

 

" พี่เฟิงโจว​ ไหนๆท่านก็มาแล้ว​ ไปหา​เสด็จพี่หลวนหลางกันเถอะ​"

 

เด็กสาวรีบลากแขนของชายหนุ่มให้เดินตาม​มาทันที....

 

 

 

 

 

ร่างของ​เด็กหนุ่มที่กำลัง​รำราญกับการดีดสายกู่เจิ้ง​อยู่ในตำหนัก​ เสียงของสายที่สั่น​กระเทือนด้วยการดีด​ ส่งให้ชายหนุ่มผู้หนึ่งเดินเข้ามา​ในตำหนัก

 

" ท่านมาหาข้าที่นี่ทำไมกันหรือ​ องค์ชายรัชทายาท​ "

 

เด็กหนุ่มลึกขึ้นยืนก่อนจะหันมาและคำนับ​องค์รัชทายาท​

 

" ข้าไม่แปลกใจที่เจ้าจะรู้ว่าข้ามา​"

 

" ท่านมีอะไรกับข้าหรือ​"

 

ชายหนุ่มเอามือไขว่หลัง​

 

" เจ้าไปดีดกู่เจิ้งต่อเถิดข้าอยากได้ยินเสียงการบรรเลงดนตรีของเจ้า "

 

เด็กหนุ่มกลับไปนั่ง​และเล่นกู่เจิ้งต่อ​ ทันที​ที่เริ่มบรรเลง​ เด็กสาวที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ก็เกือบจะพังบรรยากาศของทั้ง​ 2​ เข้าให้แล้ว!

 

" สะ​ อืม! "

 

ก่อนที่เด็กหญิงจะได้พูดอะไร​ มือหนาก็ปิดปากเอาไว้ซะก่อน​

 

" เจ้าดูบรรยากาศตอนนี้ซะก่อนสิ​ หนูน้อยซีอิน​"

 

เฟิงโจงพูดพร้อมกับส่งสายมองมองทอด​ไปในห้อง​

 

" งั้นเราไปเล่นที่อื่นกันเถอะ​ พี่เฟิงโจว​"

 

เด็กสาว​เดิน​ออกไปพร้อใกับจูงมือเฟิงโจวไปด้วย​ พอดีกับเสียงกู่เจิ้งที่หยุดลงกะทันหัน​

 

" เจ้าเป็นอะไร​หรือ​ หลวนหลาง​"

 

" เมื่อซักครู่น้องสาวของข้ามาที่นี่​ นางอาจจะมีอะไรอยากพูดกับข้า"

 

พรึบ!

 

เด็กหนุ่มลุกขึ้น​ ก่อนจะรีบเดินออกไป​

 

หมับ!

 

สายตาอันแข็งกร้าวมอง​ทะลุนัยน์ตา​ของ​หลวนหลาง​ ก่อนที่ความรู้สึกจะลึกลงไปกว่านี้​ หลวนหลางรีบสะบัด​ร่างของตนออกจาก​การพันทนาการ

 

" ท่านอย่าทำแบบนี้กับข้าเลย​ ต่อให้ท่านจะเริ่มมีใจให้ข้า​ แต่สรรพสิ่งบนโลกมันก็ไม่ได้ง่ายเสมอไป​ "

 

เด็กหนุ่มพูดจบและเดินออกไป​ เขารู้ตั้งแต่​ครั้งแรกที่สบตากันว่า เฟิงหวง​หลงรักเขาเข้าเสียแล้ว​ แต่ว่า....หากเขายอมง่ายๆ​มัน​ก็​ไม่สนุกน่ะสิ!

 

ตึก​ ตึก​ ตึก​

 

" เจ้าใจร้ายจังนะ​ หลวนหลาง​ "

 

" พี่เฟิงโจวเองหรือ​ "

 

ร่างของชายหนุ่มที่ยืนพิงกำแพง​ ลุกขึ้นยืน​ตรงเต็มความสูง​

 

" เจ้าก็รู้ทั้งรู้​ แต่ก็ยังขัดขวาง​ กำแพงในใจเจ้า​ ซักวันมันต้องทลายลงจนได้นั้นแหละ​ "

 

เด็กหนุ่มหันควับ! และมอง​หน้าเฟิงโจวด้วยความ​ไม่พอใจ​เป็นอย่างมาก​ เฟิงโจว​เพียงแต่ถอนหายใจและเดินจากไป.....

 

 

 

 

 

 

 

To​ be​ continued.........

ความคิดเห็น