email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 6

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.4k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2562 21:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 6
แบบอักษร

ตอนที่ 6

 

 

"ทำไมเตี้ยจัง.." เสียงทุ้มเอ่ยถามผมจากข้างหลังขณะที่ผมกำลังยืนค้นหนังสือบนชั้นหนังสืออยู่...

 

ถ้าเทียบๆกันเเล้วผมสูงถึงเเค่ไหล่เขาเท่านั้น เเต่ผมไม่ได้เตี้ยหรอก ผมสูงตาเกณฑ์มาตรฐานชายไทน แต่อีกคนเขาเเค่สูงกว่าผมแค่นั้นเอง

 

"ผมไม่ได้เตี้ย พี่นั่นแหละสูง.."

 

"หรอ..ไม่ใช่มั้ง ติณณ์อะเตี้ย ตอนเด็กไม่ชอบดื่มนมก็งี้"

 

"พี่ก็พูดไปเรื่อย ผมชอบกินนมจะตาย"

 

"หืม ชอบกินนมหรอเนี่ย~"

 

เขาลูบหัวผมเบาๆก่อนจะเดินไปทางห้องครัว ค้นๆดูของในตู้เย็น ตั้งเเต่ตอนที่เขาให้ผมออกไข่จนถึงวันนี้ก็ผ่านมาสามวันเเล้ว รอยโดนตีที่ก้นยังไม่หายดีเลย ต้องคอยระวังเวลาจะนั่ง นอน เดิน

 

 

"ติณณ์เดี๋ยววันนี้ออกไปซื้อของกัน.."

 

"ซื้อไหนครับ?"

 

"ซุปเปอร์มาร์เก็ตในหมู่บ้านนี่แหละ เผื่อน้องอยากซื้อขนมด้วย ไปมั้ย หรือจะอยู่ห้อง?"

 

"ไปยังไงอะพี่ ถ้าเดินผมไม้ไปนะเจ็บก้นอะ"

 

"เอารถไป"

 

 

พึ่งรู้เขาให้คนบ้าขับรถด้วย...

 

 

"มีรถยนต์กับจักรยาน จะเอาอะไร?"

 

"รถยนต์ครับ"

 

 

ตอนนี้ผมกำลังเดินดูของแถวๆโซนขนม ขณะที่อีกฝ่ายเดินแยกไปทางโซนเครื่องดื่ม รู้สึกแปลกใจนิดหน่อยที่เขาไม่ตามติดผมตลอดเวลา นี่เขาไม่กลัวผมหนี หรือว่ารู้ว่ายังไงผมก็ไปไหนไม่ได้ไกล.. ผมหยิบขนมที่อยากกินขึ้นมาสองสามถุงเเล้วเดินไปโซนเครื่องดื่ม รีบเอาถุงขนมไปใส่ตะกร้าที่เขาถือไว้

 

"กินเยอะ..มีประโยชน์ต่อร่างกายรึเปล่าน่ะที่หยิบๆมาน่ะ"

 

เขาบ่นทั้งๆที่ก่นหน้านี้บอกว่า..อยากกินอะไรก็หยิบมาเลย ผมมองลงไปในตะกร้า นมสองแกลลอนวางอยู่เเล้วครึ่งหนึ่ง..พื้นที่ที่เหลือเป็นพวกอาหารแห้งเเละเนื้อ

 

"แล้วพี่อะ เอานมมาตั้งสองแกลลอน เอาไปแกลลอนเดียวก็พอเเล้วมั้ง.." ผมสวนกลับ

 

"มันซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง" เขาชี้ไปที่ป้ายลดแลกแจกแถม เพราะใกล้ถึงวันหมดอายุ

 

"อะๆ ไม่เถียง..ผมพอเเล้ว เดี๋ยวจะมีคนบ่นว่าสิ้นเปลือง"

 

"ว่าพี่บ่นหรอ?"

 

"เปล่านี่ พูดลอยๆ ..กลับกันได้ยังอะ"

 

"อืม"

 

ระหว่างนั่งอยู่บนรถขณะกลับบ้านเราสองคนแทบจะไม่ปริปากพูดกันสักคำจนกระทั่งถึงอพาร์ตเม้นต์ พี่โมเป็นคนยกของลงจากรถทั้งหมด ทั้งๆที่ผมบอกเเลเวว่าจะช่วยถือเเต่เขากลับยืนยันว่าจะเอาไปเอง

 

"หิวเเล้ววว" ผมร้องขึ้นเมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาสุดแรง โดยลืมไปว่าแก้มก้นทั้งสองข้างยังคงเจ็บอยู่ ... เจ็บ!!!

 

"แก้เสื้อผ้า เเล้วเข้าไปในห้องน้ำ"

 

"กินข้าวก่อนไม่ได้หรอ หิวไส้จะขาด"

 

"ไว้ป้อนนมเสร็จจะให้กินข้าว.."

 

"นมกินที่ไหนก็ได้ทำไมต้องห้องน้ำอะ" ผมบ่นอุ้บเเต่ก็ยังทำตามคำสั่งของอีกคนเพราะรู้เเล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

ผมเข้ามารอในห้องน้ำ นั่งอยู่บนฝาชักโครกขณะที่ข้องนอกได้ยินเสียงค้นข้าวของ ไม่กี่นาทีเขาก็ตามผมเขามา พร้อมกับถือนมหนึ่งแกลลอน กับ ไซริงค์ขนาดใหญ่..

 

"พี่คงไม่เอาไซริงค์ยัดเข้าปากผมทั้งอันหรอกใช่มะ?"

 

"ใครว่า เอาเข้าอีกรูตะหาก.."

 

เขาวางมันลงบนอ่างล้างหน้าก่อนจะถอดเสื้อผ้าออกจนหมด ตอนนี้เราทั้งคู่ต่างก็เปลือยเปล่า พี่โมเปิดฝาแกลลอนเทมันลงไปในอ่างล้างหน้าที่ปิดจุกก็อก ก่อนจะใช้ไซริงค์สูบน้ำนมสีขาวขึ้นมาจนเต็ม

 

"ทั้งหลอดกี่ออนซ์อะ.."

 

"ประมาณ5ออนซ์มั้ง"

 

"ท้องแตกตายพอดี"

 

"ไม่หรอก เเค่ตึงๆ"

 

เขาอุ้มผมลงมาวางนอนลงบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบขยับมาใกล้ ยกสะโพกผมขึ้นสูง ในท่าเดียวกันกับตอนที่เอาไข่ใส่เข้ามา เขาบีบขย้ำเนื้อตรงสะโพกที่แดงช้ำ ทำเอาผมนิ่วหน้าเพราะรู้สึกปวด..

 

"จะใส่เข้าไปแล้วนะ"

 

"อือ"

 

ปลายไซริงค์ถูกเสียบเข้ามาในช่องทางของผมจนสุดก่อนที่อีกฝ่ายจะดันส่งของเหลวข้างในเข้ามาจนได้ครึ่งหลอด..ด้วยความที่ท้องของผมมันโล่งจึงไม่มีท่าทีว่ามันจะหกออกมา เขาจึงดันส่งนมเข้าไปจนหมด5ออนซ์

 

"พี่..นมทั้งแกลลอนมีกี่มิลลิลิตร?"

 

"อ่า..5000มั้ง เเต่รอบนี้พี่จะใส่เข้าไปครึ่งนึงก่อน"

 

"อ่อก...มวลท้องอะ อยากเอาออก"

 

"ห้ามเอาออกจนกว่าพี่จะสั่ง"

 

เขาลุกขึ้นไปเอานมมาใหม่ ครั้งนี้อีกฝ่ายดันเข้ามาในคราเดียวจนตอนนี้ทั้งท้องผมมีนมอยู่ประมาณ10ออนซ์ได้.. เเค่นี้ก็รู้สึกตึงๆลำไส้เเล้ว เขายังคงทำต่อเรื่อยๆจนกระทั่งครบตามกำหนด หยดน้ำนมไหลออกมาจากช่องทางเปื้อนร่างกาย เเละ ใบหน้า ของผมเต็มไปหมด กลิ่นคาวตลบอบอวลทำเอาคลื่นไส้

 

"อยากเอาออกมั้ย?"

 

"อื้ม อนากเอาออก"

 

"งั้น หลับตา ห้ามลืมตาจนกว่าพี่จะสั่ง"

 

ผมค่อยๆหลับตาลงช้าๆ รู้สึกได้ถึงมือของอีกฝ่ายที่ดึงริบบิ้นที่ผูกแก่นกายของผมออก หยดน้ำกามค่อยๆไหลออกมาเปื้อนใบหน้าเล็กน้อย

นิ้วเรียวสอดเข้ามาในช่องทางช้าๆ ควานไปทั่วจนรู้สึกว่ามันเริ่มขยายออกกว้าง ..

 

"พี่ท่าอื่นเถอะ น้ำผมมันหยดลงมาเต็มหน้าเเล้ว คาวอะ.."

 

"อย่าขัดสิเดี๋ยวตีเลยนี่.."

 

เขาดุผม ก่อนจะค่อยๆใข้แก่นกายถูไถช่องทางของผมช้าๆ รู้สึกวาบหวาม เเก่งกายของผมกระตุกระรัว หลังจากไม่ได้รับการปลดปล่อยมานานมันก็ปล่อยออกมาเรื่อยๆ เขาค่อยๆใช้ส่วนปลายแทงเข้าไปในจีบทางสีแดงช้าๆ

 

พรวด!!

 

"โอ้ย!!! พี่โม!"

 

เขากระแทกมันเข้ามาจนมิดลำในคราวเดียวนมที่อยู่ในลำไส้ทะลักออกมาบ้างแล้วในตอนนี้ ร่างสูงค่อยๆโยกกายเบาๆ ก่อนจะเร่งเครื่องให้เร็วขึ้น

 

ความเสียว เเละ ความเจ็บผสมปนกัน จนแทบไม่รู้อะไรเป็นอะไร ผมหลับตาสนิท ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจ แก่นกายใหญ่กระแทกเข้ามาระรัว หน้าท้องของผมมันตึงไปหมด นูนออกมาราวกับกำลังตั้งท้องอยู่

 

"อ๊ะ..อ๊าาา อื้อ!!"

 

ผมส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะๆ เใอแก่งกายของเขากระแทกโดนจุดกระสัน น้ำกามของผมก็พุ่งออกมาทะลักเต็มใบหน้า

 

"อ้าปากค้างไว้.." เขาออกคำสั่ง

 

ผมอ้าปากกว้างเเละยังคงหลับตา น้ำกามบางส่วนไหลเข้าไปในปาก กลิ่นคาวคละคลุ้ง

 

เขาจับขาผมไว้เเน่นเเล้วส่งเเรงกระเเทกเข้ามาอย่างหนักหน่วง มันเเรงจนรู้สึกเจ็บ เสียงเนื้อกระเเทกกันฟังดูหยาบโลน ก่อนที่แก่นกายของเขาจะปลดปล่อยเข้ามาในช่องทางของผมเพิ่มปริมาณของเหลวในลำไส้

 

"..เอาล่ะ ลืมตา"

 

ผมค่อยๆลืมตาขึ้น ใช้มือเช็ดน้ำสีขาวขุ่นที่ติดตามขนตาออก เขาค่อยๆถอดแก่นกายออกจากช่องทางของผมช้าๆ..น้ำนมผสมน้ำกามมันไหลทะลักออกมา

 

"เอาล่ะพี่จะให้เบ่งออกนะ"

 

"ครับ"

 

"เบ่งเลย"

 

เขาวางสะโพกผมลงเเล้วออ้อมมาทางศรีษะของผม ใช้แก่นกายยัดเข้ามาในปาก กลิ่นคาวยิ่งทำให้รู้สึกเวียนหัว ผมดูดเลียแท่งเนื้อทำความสะอาดเอาคราบของเหลวออก ขณะที่ช่องทางด้านล่างกำลังขับเอาน้ำนมผสมน้ำกามออกมา..

 

พรวดดด!!!

 

เขาใช้มือกดลงบนกน้าท้องของผมทำให้ของเหลวทั้งหมดพุ่งออกมาอย่างแรง จนรู้สึกแสบช่องทางด้านหลัง ผมผละปากออกจากแท่งเนื้ออุ่นๆเพรฝื่อพักหายใจ พื้นห้องน้ำตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำนมสีขาวๆกลิ่นคาว

 

 

หลังจากอาบน้ำเสร็จผมก็รีบออกไปทานข้าวทันทีเพราะเริ่มจะทนความหิวไม่ไหวเเล้ว อีกคนทำอาหารเย็นไว้รออยู่เเล้ว วันนี้เป็นราดหน้าหมู ผมกินจนหมดเเทบจะเลียชาม เเละเช่นเคย หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน

 

"หาววววว ง่วงเเล้วอะ ผมไปนอนก่อนนะ"

 

"มานี่มาา.."

 

ผมเดินไปหาเขาที่เตียง นั่งลงข้างๆ เเล้วจู่ๆร่างของอีกคนก็เข้ามากอดรัดผมจนแทบหายใจไม่ออก ด้วยความตกใจจึงเผลอฟาดมือลงบนหัวเขาอย่างเเรง... หนะ..หนู ขอโทษษษ

 

"นี่กล้าตบหัวคนแก่กว่าเเล้วหรอเรา!?"

 

"แง้ ขอโทษษษษษ มันเผลอไปอ่า ทีพี่ยังฟาดผมจนก้นบวมเลยนะ"

 

"ไม่เหมือนกัน เจ้าเด็กดื้อนี่!! มาให้ลงโทษซะดีๆ"

 

"ว๊ากกกกกกก ก็ขอโทษไปเเล้วไง"

 

 

...และแล้วคืนนี้ผมก็ไม่ได้สัมผัสคำว่าหลับอีกเลย

 

_________________________________

 

มาเจิมม ช่วงนี้อารมณ์พี่โมจะซอฟต์ๆ อ่อนไหว

แต่จะมีงงๆหลงๆลืมๆบ้างว่าทำอะไรลงไป

 

ช่วงนี้คือรี้ดให้ทำอะไรกับตัวละครก็ทำหมดค่ะ

รีเควสได้เลย ไรท์ไถ่โทษที่หายไปนาน

ความคิดเห็น