facebook-icon

แฟนเพจ >>> Hephaestus เทพอัปลักษณ์หรือ?

คลั่งศูนย์ | สัตว์ร้าย...เกี้ยวพาราสี [[ NC18+ ]]

ชื่อตอน : คลั่งศูนย์ | สัตว์ร้าย...เกี้ยวพาราสี [[ NC18+ ]]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.7k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2563 17:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งศูนย์ | สัตว์ร้าย...เกี้ยวพาราสี [[ NC18+ ]]
แบบอักษร

คำเตือน : นิยายเรื่องนี้ควรใช้วิจารณญาณและจินตนาการในการอ่าน หากนักอ่านท่านใดไม่สะดวกใจกับเรื่องราวที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย ความรักต่างสายพันธุ์ และการใช้คำหยาบ โปรดพิจารณาให้ถีถ้วนก่อนอ่านด้วยค่ะ 

| หากพบเจอคำผิด ก็ขออภัยด้วยนะคะ | 

 

F A N A T I C 

S H A R K 

0 0 

 

ยามพลบค่ำของพิพิธภัณฑ์โลกใต้ทะเลอันโด่งดัง รอบด้านเริ่มมืดสนิท แสงที่ขอบฟ้ากำลังค่อยๆจางหายไป ไฟในหลายๆพื้นที่เริ่มถูกดับ เจ้าหน้าที่ทยอยออกจากพื้นที่ทำการแสดงของสัตว์ทะเลจนหมด เหลือไว้เพียงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจำนวนหนึ่งเท่านั้น 

 

ซ่า!!! 

 

ในสถานการณ์ที่ใครก็คาดไม่ถึง ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งกลับทะลึ่งพรวดขึ้นมาจากสระขนาดใหญ่ด้วยท่าทางลนลาน ก่อนรีบว่ายเข้าหาขอบสระด้วยความเร็วที่อาจเรียกได้ว่ากำลังหนีตามสัญชาติญาณเอาตัวรอด  

 

ปึก! 

 

แขนเรียวยาวสีแทนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกำลังงดงามน่ามองพาดแตะไปบนขอบสระอย่างแรง แต่ชายหนุ่มไม่ทันได้มีโอกาสพาร่างตัวเองขึ้นจากน้ำเพราะเผลอหยุดหอบหายใจไปชั่วขณะก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ต้นขา ตามมาด้วยการถูกกระชากลงไปในน้ำอีกครั้งอย่างรุนแรง 

 

"มะ...อึก!!" ร่างผิวแทนงดงามดั่งทองรีบกัดเครื่องช่วยหายใจใต้น้ำขนาดพกพาเอาไว้ในปากขณะถูกลากลงไปในน้ำโดยเจ้าสัตว์ร้ายที่มีฟันแหลมคมที่พร้อมบดขยี้เราจนกลายเป็นเศษเนื้อในชั่วพริบตา  

 

ชายหนุ่มรู้สึกขอบคุณทีมวิจัยของพิพิธภัณฑ์ที่เสียเจ้าหน้าที่มือดีไปหลายคนเพราะเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้เลยออกแบบบอดี้สูทสำหรับดำน้ำที่ตัวเองใส่อยู่เป็นแบบมีความยืดหยุ่นสูง ทั้งยังใช้เนื้อผ้าที่คงทนต่อแรงกัดของเจ้าสัตว์ร้ายในระดับนึง อีกทั้งดูเหมือนมันจะยังไม่เอาจริง เพราะถ้ามันเอาจริง แม้ชุดจะผลิตมาดีแค่ไหน ขาเขาก็สามารถถูกกัดจนขาดได้ในเสี้ยววินาที  

 

ร่างสูงโปร่งกลัวว่ามันกำลังทำตามทฤษฎีการล่าของสายพันธุ์ตัวเอง คือล่าและให้เหยื่อเลือดออกจนหมดแรง แล้วค่อยกิน แต่หลังถูกลากลงใต้น้ำสักพักก็เริ่มไม่แน่ใจ เพราะนอกจากกัดในระดับที่ทำให้บอดี้สูทท่อนล่างของเขาฉีกขาด ขาเป็นแผล แต่ก็ไม่ถึงกับมีเลือดออกมากมายอะไร มีเพียงแค่รอยบาดจากฟันอันแหลมคมของมันที่ทิ้งหลักฐานเอาไว้บนต้นขาแข็งแกร่งเล็กๆน้อยๆเท่านั้น 

 

อั่ก!!  

 

ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บจนเกือบเผลอคายเครื่องผลิตออกซิเจนออกเมื่อขาถูกปล่อยเป็นอิสระกะทันหัน ใจจริงอยากจะว่ายหนีขึ้นเหนือน้ำสุดชีวิต แต่ก็รู้สึกปวดเมื่อยจากการถูกงับและถูกลากจนทำได้แค่ประคองตัวอยู่ในน้ำ ไม่ให้ร่างจมไปลึกกว่านี้ 

 

หลังปล่อยเหยื่อให้เป็นอิสระ เจ้าสัตว์ร้ายตัวใหญ่ยักษ์ก็ไม่ได้เข้าจู่โจมแบบต่อเนื่อง แต่ว่ายวนเหมือนสำรวจอยู่รอบตัวเหยื่อ ถ้าเป็นในสถานการณ์ปกติ ชายหนุ่มที่เป็นเหยื่อคงไม่กลัว และสงบกว่านี้ แต่เพราะก่อนหน้านี้เขาถูกหลอกให้ลงมาในน้ำและถูกจู่โจมจนสติกระเจิง ทำให้อารมณ์ในตอนนี้ไม่สงบเท่าไหร่ 

 

ร่างสูงโปร่งนึกแค้นใจในตัวเองที่ทำอะไรโง่เขลาลงไป เพียงเพราะก่อนหน้านี้เห็นอาการของเจ้าสัตว์ร้ายมันแปลกๆ จู่ๆก็หยุดว่ายน้ำไปกะทันหัน ถ้าเป็นสัตว์ทะเลสายพันธุ์อื่น เขาจะไม่สนใจเลย แต่กับเจ้านี่ ได้ยินว่าถ้าหยุดว่ายก็เท่ากับตาย เพราะต้องหายใจผ่านการว่ายน้ำเท่านั้น ตื่นก็ว่าย หลับก็ว่าย และด้วยความที่กลัวว่ามันจะตายในความรับผิดชอบของตัวเอง ชายหนุ่มจึงตัดสินใจไม่รอบคอบ ไม่แจ้งเจ้าหน้าที่ หยิบเครื่องผลิตออกซิเจนแบบไม่ต้องมีถังออกซิเจนกับไฟฉายแล้วกระโจนลงในน้ำทันที ไม่คาดคิดว่าเจ้าสัตว์ร้ายที่ลอยแน่นิ่งเหมือนใกล้ตายกลับพุ่งเข้ามาหาจนทางนี้เกือบสติหลุด เพราะหน้าตามันก็ไม่ได้น่ารัก ออกไปทางน่าสะพรึงกลัวเสียด้วยซ้ำ ก็เลยตกใจจนรีบว่ายขึ้นผิวน้ำแบบไม่คิดชีวิต ก่อนถูกมันลากลงมาอย่างที่เห็น 

 

ในน้ำมืดมาก ไฟฉายก็หล่นหายไปแล้วคาดว่าตอนนี้คงกองอยู่ที่ก้นสระ ทำให้ชายหนุ่มมองไม่เห็นว่าเจ้าสัตว์ร้ายลอบเข้ามาทางด้านหลัง หันไปเห็นอีกทีก็เมื่อตอนที่มันว่ายเข้ามาใกล้ในระยะประชิด และอ้าปากโชว์ฟันรูปสามเหลี่ยมเรียงเป็นชุดหลายชั้นออกมาแล้ว  

 

อือ!! อือ...!! 

 

วินาทีนั้นร่างสูงโปร่งเผลอหลับตารับชะตากรรม แต่แทนที่ร่างจะถูกเจ้าสัตว์ร้ายขย้ำจนขาดเป็นสองท่อนในไม่กี่นาทีเหมือนแมวน้ำตัวอ้วนกลมที่เคยเห็นในสารคดี มันกลับว่ายเบี่ยงไปเล็กน้อยแล้วงับเข้าที่ท่อนแขนข้างหนึ่งของชายหนุ่มซึ่งเนื้อผ้าบอดี้สูทบริเวณนั้นจะมีการเสริมความหนามาเป็นพิเศษ เพื่อป้องกันการถูกเจ้าสัตว์ร้ายกัดโดยเฉพาะ ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือมันตั้งใจ จากนั้นร่างสูงโปร่งก็ถูกมันว่ายลากไปรอบๆสระทั้งๆที่แขนคาอยู่ในปาก โดยต้องพยายามแนบลำตัวไปกับผิวหนังใต้ท้องที่ไม่ได้เรียบอย่างที่ตาเห็นของมัน 

 

ชายหนุ่มสับสนว่าถ้าไม่เพื่อกินแล้วมันทำแบบนี้เพื่ออะไร แต่สับสนได้ไม่นาน ก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างมาสัมผัสโดนต้นขา จึงเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี เนื่องจากนึกความหมายของท่าทางในตอนนี้ขึ้นมาได้กะทันหัน จนชายหนุ่มถึงกับหน้าถอดสีไป เพราะได้ยินมาว่าเจ้าสัตว์ร้ายสายพันธุ์นี้มีพฤติกรรมกัดตัวเมียก่อนเริ่มผสมพันธุ์ด้วยแท่งเดือยขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณครีบท้อง!! 

 

อึก!? อือ!? 

 

ร่างสูงโปร่งจิกเล็บลงกับเกล็ดของเจ้าสัตว์ร้ายที่กำลังว่ายอย่างคลุ้มคลั่งขณะพยายามสอดแทรกอวัยวะสืบพันธุ์ขนาดมหึมาเข้ามาในร่างของคู่ที่มันเลือก  

 

ขณะถูกคุกคาม ร่างผิวแทนรู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างไปจากการถูกข่มขืน ช่วงล่างที่ถูกบุกรุกซ้ำแล้วซ้ำเล่าปวดหนึบจนน้ำตาเล็ดแต่ก็หายไปกับสายน้ำอย่างรวดเร็ว  

 

ปึด!! 

 

อื้อ---!! 

 

หลังจากที่เจ้าสัตว์ร้ายพยายามบุกรุกช่องทางที่ไม่เคยถูกบุกรุกมาก่อนอยู่ชั่วครู่ ในที่สุดหนึ่งในสองแท่งยาวใหญ่ของเจ้าสัตว์ร้ายก็ชำแลกแทรกเข้าไปในร่างของคู่สืบพันธุ์ได้สำเร็จ ทำช่องทางฉีกขาดจนเลือดไหลซึม ทว่าโลหิตสีแดงฉานกลับไม่ได้ทำให้สัตว์ร้ายเปลี่ยนเป้าหมาย มันยังคงมุ่งมั่นจะสืบพันธุ์กับคู่ที่เลือกต่อไป  

 

เจ้าสัตว์ร้ายว่ายสะบัดอย่างคลุ้มคลั่งราวถูกใจในช่องทางคับแคบที่กำลังตอดรัดถี่ยิบอย่างไม่คุ้นชิน 

 

อึก...อือ!! 

 

ด้วยขนาดอันใหญ่โตและความยาวของสิ่งที่แทรกเข้ามาในร่างกายกะทันหัน ทำเอาชายหนุ่มรูปงามถึงกับเกือบหมดสิ้นเรี่ยวแรงไปกับความรู้สึกคับแน่นแปลกประหลาดที่ให้ความรู้สึกเหมือนช่องท้องถูกเติมจนเต็ม ส่วนปลายของเดือยใหญ่ที่กระแทกเข้าออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ผู้ถูกกระทำรู้สึกเหมือนเกือบแตะขอบสวรรค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า  

 

เรือนร่างอันงดงามของร่างสูงโปร่งแนบชิดไปกับเจ้าสัตว์ร้ายมากขึ้น หลังอวัยวะอันใหญ่โตของมันชำแลกแทรกเข้ามาจนสุดและกระทุ้งเข้าถูกจุดกระสันของร่างผิวแทนงดงามได้อย่างพอดิบพอดีทุกๆครั้ง จนดวงตาสีเขียวคู่งามเหลือกขึ้นด้วยความรู้สึกวาบหวาม สติเริ่มหลุดลอย มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ยากจะบรรยาย แต่พอมองออกว่าชอบใจและสุขสม 

 

ยิ่งเจ้าสัตว์ร้ายว่ายสะบัดไปมาด้วยอาการคลุ้มคลั่ง อวัยวะยาวใหญ่ที่ยังคงค้างคาอยู่ในช่องทางคับแน่นซ้ำยังตอดรัดถี่ยิบก็ยิ่งขยับสวนเข้าออกเร็วขึ้น จนร่างสูงโปร่งไม่อาจทนต่อไปได้ไหว ความรู้สึกเสียววาบจากช่วงล่างพุ่งขึ้นสู่ร่างกายช่วงบน ขาเรียวยาวแข็งแกร่งซึ่งโอบรัดอยู่กับลำตัวที่มีแต่เกล็ดบิดเกร็งจนกายโปร่งกระตุกเป็นจังหวะ อกแกร่งแอ่นขึ้นจนสุด ดวงตาสีเขียวคู่งามเหลือกขึ้นด้านบน ใบหน้าและผิวแดงก่ำดั่งถูกไฟราคะแผดเผา  

 

พรวด...! 

 

ไม่นานร่างผิวแทนงดงามก็ปล่อยปลดสายธารสีขาวขุ่นออกมา เช่นเดียวกับเดือยขนาดใหญ่ที่ฝังอยู่ในช่องท้องซึ่งกระตุกเกร็งก่อนคายเมล็ดพันธุ์จำนวนมหาศาลออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งหน้าท้องที่เคยแบนราบของชายหนุ่มถูกเติมจนเต็มและนูนป่องออกมาราวกับกำลังตั้งครรภ์ลูกของเจ้าสัตว์ร้าย 

 

__________ ฉ ล า ม ค ลั่ ง __________ 

 

ในท้ายที่สุด หลังจากที่เสร็จกิจกาม เจ้าสัตว์ร้ายก็ไม่ได้พยายามกินชายหนุ่มรูปงามแต่อย่างใด ซ้ำยังดันร่างผิวแทนงดงามที่ไม่ค่อยหลงเหลือแรงกายมากนักขึ้นฝั่งไปด้วยท่าทางทะนุถนอม ทั้งยังโผล่หน้าขึ้นมาเหนือผิวน้ำเหมือนมารอดูปฏิกิริยาของคู่ครองว่าพึงพอใจกับการ 'เกี้ยวพาราสี' จากมันมากน้อยแค่ไหน 

 

"แหวะ..." ริมฝีปากได้รูปคายเครื่องผลิตออกซิเจนออกจากริมฝีปากพร้อมสายน้ำลายใสไหลย้อยตามมุมปาก แต่ร่างสูงโปร่งกลับไม่มีกะใจจะปาดออก 

 

"แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก..." ร่างผิวแทนนอนหอบหายใจด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนแววตาล่องลอยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆชันกายลุกขึ้นนั่ง มองหน้าท้องนูนป่องของตัวเองด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้มฉายแววสับสน ทั้งเคลิบเคลิ้มและเพลิดเพลิน แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่รู้จะรับมือกับสิ่งแปลกปลอมที่อยู่ในร่างกายตัวเองอย่างไรดี  

 

เสียงน้ำกระเพื่อมกับการเคลื่อนไหวที่ไม่ไกลจากขอบสระทำให้ร่างสูงโปร่งเผลอเหลือบตาขึ้นมอง และพบว่าเจ้าสัตว์ร้ายที่ก่อนหน้านี้ดูน่าพรั่นพรึงสมฉายาจ้าวนักล่าแห่งท้องทะเลตอนนี้กลับกำลังทำตัวไม่ต่างจากเด็กอยากรู้อยากเห็น ร่างสูงโปร่งหรี่ตา ไม่รู้อะไรดลใจ แต่กลับค่อยๆแยกเรียวขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อน่ามองของตัวเองออกกว้าง เผยสภาพช่องทางที่ถูกบุกรุกจนบวมแดงให้สัตว์ร้ายที่อยู่ในน้ำเห็นได้เห็น สองมือของชายหนุ่มวางลงที่หน้าท้องขณะจ้องตาดำขลับของเจ้าสัตว์ร้ายไม่กระพริบเหมือนกำลังท้าทาย ก่อนกดหน้าท้องเบาๆ ไม่คาดว่าน้ำเชื้อขาวข้นสีขุ่นปริมาณมหาศาลจะทะลักออกมาแทบจะทันที 

 

"อ่ะ อาาาา!!" 

 

ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวทว่าน่ามอง ริมฝีปากได้รูปอ้ากว้างจนเผยให้เห็นเรียวลิ้นสีแดงสดห้อยตกออกมาพร้อมสายน้ำลายเอ่อล้นตามมุมปาก เสียงครวญครางอย่างที่เจ้าตัวเองยังไม่เคยได้ยินมาก่อนดังก้องไปทั่วลานแสดงอันมืดมิด ความรู้สึกยามของเหลวคาวขุ่นทะลักออกจากร่างเป็นความรู้สึกสุดยอดอีกประการที่ทำเอาร่างผิวแทนงดงามเผลอเกร็งช่วงล่างราวใกล้จะแตะขอบสวรรค์อีกรอบ 

 

เมื่อน้ำเชื้อทะลักออกมาในปริมาณนึงแล้วดวงตาสีเขียวที่เหลือกขึ้นอย่างเหม่อลอยจึงหลุบมองเจ้าสัตว์ร้ายที่ยังคงโผล่พ้นน้ำขึ้นมามองตาค้าง แถมยังปากอ้าเล็กน้อยจนเห็นฟันแหลมคม ทว่าไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนก่อนหน้านี้เลยสักนิด 

 

ดวงตาเรียวคมของร่างสูงโปร่งปรากฎความขบขัน เพราะตอนแรกรู้สึกว่าเวลามันทำแบบนี้ดูน่าเกลียด แต่ตอนนี้รู้สึกว่าหน้าโง่ๆนั่นก็ดูน่ารักดีไปอีกแบบ 

 

"แกทำให้ฉันเป็นเจ้าบ่าวให้ใครไม่ได้แล้วเจ้าโง่" 

 

 

TBC. 

นักอ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ ให้คิดเสียว่าเป็นเรื่องสมมุติ อ่านเอาสนุก นี่ก็แต่งเอาสนุกเหมือนกัน ฮ่าๆๆ ตอนไม่น่าเยอะ แต่งสนองนีทสนุกๆค่ะ (เดี๋ยวมาแนบข้อมูลเกี่ยวกับฉลามให้ภายหลังนะคะ) 

ข้อมูลบางอย่างที่บรรยายเกี่ยวกับฉลามอาจไม่เป็นความจริงทั้งหมดนะคะ (จินตนาการสำคัญกว่าความรู้เนอะ) 

ความคิดเห็น