facebook-icon

อ่านทุกคอมเม้นนะครับ แต่ไม่ค่อยตอบนะหรือง่ายๆคือขก.ตอบ555แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อัพวันไหนไม่รู้555น่าจะเป็นวันเสาร์อาทิตย์21.00-00.00 ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้

ชื่อตอน : 6.สัญญา

คำค้น : 6.สัญญา

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2562 23:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6.สัญญา
แบบอักษร

“เรื่องแบบนั้น ใครจะไปเชื่อกันละ” 

“ฉันรู้ว่ามันคงเป็นเรื่องที่เชื่อยากแต่ว่าฉันขอให้เชื่อฉัน เพราะแบบนั้นฉันถึงเข้าใจเธอยังไงละ” 

ไม่มีเสียงตอบกลับ 

“อีกอย่าง สงครามมันจบไปหลายร้อยปีแล้ว ตอนนี้เธอมีชีวิตใหม่แล้ว สิ่งที่เธออยากทำก่อนตายคืออะไรละ” 

อัลเตอร์ค่อยๆลดตัวลงไปในอ่างน้ำและเป่าน้ำเล่นอยู่หลายครั้งก็จะคิดอะไรบางอย่างในหัว 

“ตอนนี้เธอสามารถทำได้แล้วนะ แต่ว่าตอนนี้มันก็ดึกมาแล้วเพราะงั้นฉันขอตัวไปนอนก่อนนะ จริงสิวันไหนว่างเราไปเที่ยวด้วยกันนะ” 

ผมค่อยๆลุกขึ้นและเดินจากไป อัลเตอร์ที่อยู่ในห้องน้ำค่อยๆมองขึ้นบนเพดานจะพูดออกมาเบาๆ 

“คุณน่ะเป็นคนดีจริงๆเลยนะ มาสเตอร์” 

วันต่อมา 

“ตื่นแล้วหรอค่ะ มาสเตอร์” 

“มิสเทอร์เรียงั้นหรอ” 

“อาการเป็นยังไงบ้างค่ะ” 

“ก็ดีขึ้นมากแล้วละ” 

ตอนนี้ในทีวีมีข่าวออกมาว่าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น แต่ว่าผมที่ดูอยู่ก็เดินออกจากห้องไปและกลับไปนอนที่ห้องของตัวเองและนอนลงที่พื้นก่อนจะตื่นขึ้นมาในตอนกลางคืน 

“เป็นฝีมือของนายงั้นหรอ” 

ผมใส่เสื้อยืดสีขาวและสวมเสื้อสีดำและออกจากบ้านไป ผมรีบวิ่งไปโดยเร็วและพบกับเซอร์เวนท์ตัวสีดำทั้งตัวราวกับเป็นเงามืด มือของมันถือหอก แต่ใบหน้าของมันผมไม่สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน 

“อะไรกัน ตัวพวกนั้น เซอร์เวนท์งั้นหรอ” 

ดาบสีดำค่อยๆออกมาจากแขนของผมก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปอย่างช้าๆและถีบพื้นแล้วพุ่งตัวเข้าไปโจมตีเซอร์เวนท์ตัวนั้นทันที 

แข็งแกร่ง 

เร็วขึ้นอีก 

 

เร็วกว่านี้ 

แข็งแกร่งกว่านี้ 

 

ผมใช้ดาบฟาดฟันไปหลายครั้งและทุกครั้งที่อาวุธของพวกเราปะทะกันผมยิ่งทำให้ผมเห็นถึงอะไรบ้างอย่างที่ไม่ควรจะเห็นผมใช้ดาบฟาดฟันเข้าไปอีกครั้ง ใช้มือทั้งสองข้างจับด้ามดาบเอาไว้แน่นและก่อนจะฟันไปที่หัว  

เซอร์เวนท์ตัวนั้นหลังจากที่โดนผมฟันไปที่หัวจะค่อยๆหายไปก่อนที่จะมีเสียงปรบมือดังขึ้นจากข้างหลังของผม 

“ยอดเยี่ยมมาก” 

“นี่นาย” 

ผมค่อยๆหันไปมองและพากับตัวผมอีกคนที่กำลังยืนดูผมและปรบมือให้อย่างสนุกสนาน 

“ต้องการอะไร” 

“ก็เปล่านิ แค่มาดูตัวเองที่พยายามจะหนีความเป็นจริงเท่านั้น” 

“ฉันไม่ได้จะหนีความจริง แต่ฉันแค่จะเปลื่ยนอนาคตและไม่ให้เป็นแบบแกยังไงละ” 

ตัวผมอีกคนหัวเราะก่อนจะหายไป 

“หนีไปอีกแล้วงั้นหรอ ไอตัวเมื่อกี้มันอะไรกัน พลังของมันแข็งแกร่ง...เดี๋ยวจะเช้าแล้วหรอเนี่ยต้องรีบแล้ว” 

ดาบที่มือขวาของผมหายไปทันที ผมรีบวิ่งกลับไปที่บ้านโดยเร็วและเข้าไปในห้องของตัวเองเพื่อไปเตรียมชุดนักเรียนและไปอาบน้ำ หลังจากอาหารน้ำผมออกมาทานข้าวกับพวกชิโร่ก่อนจะไปโรงเรียนแต่ว่าดูเหมือนว่ามิสเทอร์เรียจะป่วยก็เลยต้องให้ผมไปโรงเรียนคนเดียว 

“ชิโร่กับซากุระไปแล้วงั้นหรอ รินเองก็ไปต่างประเทศ เอ็กซ์จังก็ป่วย ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากไปเลย” 

ผมถือกระเป๋าและรีบวิ่งไปทันทีและถึงโรงเรียนทันเวลาพอดีจึงรีบเดินขึ้นไปในห้องเรียนและก็ได้มีประกาศว่าจะจัดงานกีฬาสีและวันคริสต์มาส ซึ่งมันทำให้ผมหลับไปสักพักก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกทีและก็ต้องพบกับสิ่งที่ทำให้ผมต้องตกใจเป็นอย่างมา 

“เวลา ถูกหยุดงั้นหรอ” 

“นี่ มาช่วยพวกฉันด้วยนะ” 

เสียงของเด็กหญิงปริศนาดังขึ้นมาข้างหูของผมและวินาทีนั้นเวลาก็ได้เริ่มเดินต่ออีกครั้งหนึ่ง 

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน พลังแบบนี้ไม่ใช่พลังในโลกแห่งนี้แน่ แต่ว่ามันคือที่ไหนกันละ” 

ผมค่อยๆหยิบกระเป๋านักเรียนของตัวเองก่อนจะวิ่งออกจากห้องเรียนไปทันทีและไม่สนว่าตอนนั้นจะเรียนอยู่หรือไม่ ผมรีบวิ่งกลับไปที่บ้านและเจออัลเตอร์ที่ยืนอยู่หน้าบ้าน 

“คือว่า...อัลเตอร์เธอจะไปไหนหรอ” 

“นายชวนฉันเองนิ” 

“แต่ว่า” 

“สัญญาไว้แล้วนิว่าจะพาฉันไปเที่ยวเพราะงั้น” 

อัลเตอร์เข้ามาจับที่แขนของผมก่อนจะดึงผมไป 

“เดี๋ยวๆสิ...” 

ผมถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะถูกลากไปกับพื้นและพามายังที่ๆอัลเตอร์อยากมานั้นก็คือสวนสนุก 

ทางด้านเดียวกันของอีกโลกหนึ่ง 

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน” 

ผมเด็กผมสีน้ำเงินวิ่งไปรอบๆเมืองด้วยอากาศที่รีบร้อนเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง 

“โทวกะ โคโตริ โยชิโนะ นัตสึมิ คางุยะ ยูซุรุ มุคิ โอริกามิ พวกเธอหายไปไหนกันหมด” 

เด็กหนุ่มยังคงวิ่งหาไปเรื่อยๆจนหมดแรงก่อนจะทรุดลงพื้น 

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เป็นฝีมือของพวกDEMงั้นหรอ” 

ดวงตาข้างขวาของเด็กหนุ่มค่อยๆเปลื่ยนเป็นนาฬิกาสีเหลืองก่อนจะหยิบปืนขึ้นมาจ่อที่หัวของตัวเอง 

“แซเคียล!!” 

เด็กหนุ่มตะโกนสั่นก่อนจะเหนี่ยวไกปืนใส่ตัวเอง 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว