ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : COLD GUY 3

คำค้น : หล่อ โหด เลว นิ่ง ใจร้าย หื่น หึง หวง รักข้างเดียว น่าสงสาร อ่อนแอ ยาปลุกเซ็กส์ 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 47

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2562 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
COLD GUY 3
แบบอักษร

COLD GUY 3

.

.

[ AKIN PART ]

@RJ Pub 

“มึงชวนมาทำไม” ผมถามไอ้แมคนิ่งๆทันทีที่รู้จากปากมันว่ามันชวนจิดามางานวันเกิดมันด้วย ไอ้ผมอุตส่าห์พยายามหลบหน้ายัยนั่นทุกครั้งที่มีโอกาส เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจอให้เสียอารมณ์ แต่ไอ้แมคมันกลับชวนมา ตกลงไม่รู้มันเป็นเพื่อนใครกันแน่ ไอ้ลีโอก็เหมือนกัน แม่งสมรู้ร่วมคิด

“เอาน่า ชวนกันมาเยอะๆสนุกดี”

“แต่กูไม่อยากเห็นหน้ายัยนั่น” ผมตอบกลับไปนิ่งๆอย่างไม่ปิดบังอาการไม่พอใจ

“โธ่สัส มึงจะอะไรนักหนาวะ ปลงๆบ้างก็ได้” ไอ้ลีโอพูดขึ้นมายิ้มๆ ใช่สิครับ สำหรับมันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่สำหรับผมเป็นเรื่องที่โคตรเซ็ง

Rrrrrrr...!!!

อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ไอ้แมคก็ดัง ผมรู้ว่าเป็นโทรศัพท์มันเพราะมันหยิบโทรศัพท์มันขึ้นมา

“ฮัลโหล ครับน้องจิดา” จิดาเหรอ? นี่ยัยนั่นไปมีเบอร์ไอ้แมคตอนไหน

“โอเค รอตรงนั้นละกัน เดี๋ยวพี่ออกไปรับ โอเคครับ ครับ” แล้วมันก็วางสายก่อนหันมาหาพวกผม หมายถึงผมกับไอ้ลีโอ กับเพื่อนคนอื่นๆอีกไม่กี่คน

“เดี๋ยวกูไปรับน้องจิดากับน้องมิ้นแป๊บ”

“ให้โบร์ไปเป็นเพื่อนป่ะ” โบร์พูดขึ้นมา จริงสิครับ ผมลืมบอกไปว่าไอ้แมคมันมีแฟนแล้วชื่อโบร์ ก็เพื่อนคณะเดียวกันนี่แหละครับ แล้ววันนี้มันก็ชวนโบร์กับเพื่อนๆโบร์มาด้วย 

“ไม่เป็นไร แป๊บเดียวเอง ไปละ เดี๋ยวมา” ไอ้แมคหันไปบอกโบร์แล้วลุกเดินออกไป ส่วนผมก็คงต้องจำใจที่จะต้องเจอหน้ายัยนั่นโดยปริยาย ก็ในเมื่อมันไม่มีทางเลือก

[ AKIN END ]

.

.

[ JIDA PART ]

ทันทีที่ฉันกับมิ้นมาถึงหน้าผับ ฉันก็โทรหาพี่แมค ก่อนจะเห็นลางๆว่าเขากำลังเดินออกมา ใช่จริงๆด้วย เป็นพี่แมคจริงๆ

“รอนานป่ะ”

“ไม่ค่ะ เราสองคนเพิ่งมาถึงเอง” 

“โอเค งั้นเข้าไปข้างในกัน” พี่แมคบอกยิ้มๆแล้วเดินนำเข้าไป ฉันก็ลากมิ้นให้เดินตามอย่างไว ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันอยากเจอพี่อคินแล้ว

“เฮ้ พวกมึง ทำความเคารพน้องกูหน่อยครับ” พอไปถึงโต๊ะพี่แมคก็พูดหยอกๆกับเพื่อนเขา และเพื่อนเขาทุกคนก็หันมายิ้มให้เป็นการทักทาย ยกเว้นคนนึงที่เอาแต่สนใจแก้วเหล้า ไม่แม้แต่จะชายตามองมา

“น้องจิดา น้องมิ้น นั่งเลยครับ เดี๋ยวพี่มา ไปห้องน้ำแป๊บ อยู่ๆก็ปวดฉี่” พี่แมคบอกแล้วทำท่าจะเดินไป

“ฝากเอาเหมือนเดิมมาให้กูแก้วนึงด้วย” พี่อคินพูดขึ้นมานิ่งๆโดยไม่ได้มองหน้าใครเลย

“ไอ้สัส วันเกิดกูมันใช้อย่างกับวันเกิดมัน เออๆ เดี๋ยวกูเอามาให้” แล้วพี่แมคก็เดินไป ส่วนฉันกับมิ้นก็นั่งลง พี่ๆก็ชวนให้กินโน่นกินนี่ไม่หยุด มีแต่พี่อคินที่ไม่พูดกับฉันสักคำ หน้าก็ไม่มอง ตกลงฉันคิดผิดหรือคิดถูกไม่รู้ที่ตัดสินใจมา เพราะยิ่งนั่งฉันก็ยิ่งอึดอัด

“เอ่อ จิดาขอไปห้องน้ำหน่อยนะคะ” ในที่สุดฉันก็ทนความอึดอัดไม่ไหว เลยตัดสินใจไปตั้งหลักที่ห้องน้ำ

“ให้กูไปเป็นเพื่อนป่ะ” มิ้นถามขึ้นมา

“ไม่เป็นไร แป๊บเดียว เดี๋ยวกูมา” ฉันบอกมันก่อนลุกเดินไปห้องน้ำ เรียกกำลังใจเสร็จแล้ว ฉันก็เดินกลับออกมา บังเอิญเจอพี่แมคพอดี 

“พี่แมคคะ” ฉันเดินเข้าไปทัก เพราะเห็นพี่แมคยืนอยู่นิ่งๆ เหมือนกำลังมองใครอยู่ไม่รู้

“พี่แมค” 

“เอ่อ คระ...ครับ” ต้องเรียกตั้งสองสามรอบ เฮียแกถึงจะหัน

“มองไรอยู่เหรอคะ”

“อ๋อ พี่เห็นเพื่อนอ่ะ แล้วนี่น้องจิดาจะไปไหนครับ”

“จิดามาเข้าห้องน้ำค่ะ กำลังจะกลับไปที่โต๊ะ”

“อ๋อ เออ งั้นพี่ฝากนี่ไปให้อคินหน่อยดิ คือพี่จะเข้าไปทักเพื่อนหน่อยอ่ะ” แล้วพี่แมคก็ยื่นแก้วเหล้าที่ถืออยู่ในมือมาให้ฉัน

“เอ่อ ค่ะ ได้ค่ะ” ฉันรับแก้วมา

“ขอบคุณครับ” พี่แมคยิ้มให้ฉันแล้วเดินไปอย่างรีบร้อน สงสัยกลัวคลาดกับเพื่อนคนที่ว่าล่ะมั้ง งั้นฉันกลับโต๊ะก่อนละกัน อยากเอาแก้วในมือไปให้พี่อคินแล้วล่ะ อย่างน้อยก็จะได้ถือโอกาสพูดกับพี่อคินด้วย นึกแล้วก็ต้องขอบคุณพี่แมคนะว่ามั้ย ที่เหมือนเปิดทางให้

“พี่อคินคะ” พอเดินไปถึงโต๊ะ ฉันก็รีบเรียกพี่อคินเลย 

“พี่แมคฝากมาให้ค่ะ” 

“แล้วแมคไปไหนอ่ะ” นั่นไม่ใช่เสียงพี่อคินหรอก แต่เป็นเสียงของพี่ผู้หญิงที่เหมือนจะเป็นแฟนพี่แมค ส่วนพี่อคินเหรอ เขาแค่เหลือบมองฉันนิ่งๆแค่เสี้ยววินาที จากนั้นก็ไม่สนใจฉันอีกเลย สนใจแต่แก้วเหล้า สรุปถึงแม้ฉันจะเอาอะไรมาให้หรือว่าไม่เอามา มันก็ไม่ต่างกันเลย พี่อคินก็ยังทำเหมือนฉันเป็นอากาศธาตุเหมือนเดิม

“เอ่อ พี่แมคบังเอิญเจอเพื่อน ก็เลยเข้าไปทักค่ะ ก็เลยฝากจิดาให้ช่วยเอานี่มาให้พี่อคินก่อน”

“อ๋อ” เธอพยักหน้า ฉันก็เลยกลับไปนั่งข้างมิ้น สักพักพี่แมคก็เดินกลับมาพร้อมเค้ก แล้วก็ผู้หญิงอีกคนนึง

“นั่งดิ” พี่แมคหันไปบอกผู้หญิงคนนั้น หน้าเธอคุ้นๆนะ เหมือนจะเรียนปีเดียวกับพี่แมคนั่นแหละ แต่ฉันไม่รู้ชื่อเธออ่ะ

“น้องจิดา น้องมิ้น นี่พี่มินตรา รู้จักป่ะ เรียนคณะเดียวกัน” พี่แมคแนะนำ แล้วดึงพี่ผู้หญิงคนนั้นให้นั่งข้างๆ 

“เอ่อ ค่ะ จิดาเคยเห็น แต่ไม่รู้ชื่อ ขอโทษจริงๆค่ะพี่” ฉันยิ้มเจื่อนให้พี่ เอ่อ พี่มินตรา ฉันจำได้ที่พี่แมคบอกเมื่อกี้

“ไม่เป็นไรค่ะ” พี่มินตราหันมายิ้มให้ฉัน แล้วก็มิ้น ดูท่าทางเธอดูเงียบๆนะ เหมือนเป็นคนไม่ค่อยพูด

“กูว่ากูเป่าเค้กเลยดีกว่าว่ะ รีบ อยากแดกเค้กละ” อยู่ๆพี่แมคก็พูดขึ้นมา

“ตะกละไอ้สัส” พี่ลีโอพูดขึ้นมา

“เสือกครับ” พี่แมคสวนกลับทันที ก่อนแฟนเขากับเพื่อนๆจะช่วยกันปักเทียนแล้วจุดให้

Happy Birthday To You

Happy Birthday To You

Happy Birthday Happy Birthday 

Happy Birthday To You...

“วู้วววว...” เสียงเพลงจบลงตามด้วยเสียงเชียร์ให้พี่แมคเป่าเค้ก พี่แกก็เล่นเป่ารวดเดียวดับหมดทุกเล่มเลย ฝีมือจริงๆ ก่อนพี่แมคจะลงมือตัดเค้กแบ่งให้ทุกคน

“เป็นไรสัส” อยู่ๆพี่ลีโอก็หันไปถามพี่อคิน นั่นดิ เขาเป็นอะไร คือฉันเองก็แอบเห็นมาสักพัก ว่าพี่อคินนั่งไม่ค่อยติด

“ไม่รู้ดิ กูร้อนๆ เดี๋ยวมานะ ไปห้องน้ำ” แล้วพี่อคินก็ลุกขึ้นไป และฉันอดมองตามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อกี้พี่อคินยังดีๆอยู่เลย มาตอนนี้เขาเป็นอะไรไป

.

.

ผ่านไปสักประมาณห้านาที พี่อคินก็เดินกลับมาด้วยสีหน้าท่าทางไม่ค่อยสู้ดี

“กูกลับก่อนนะ โทษทีที่อยู่ไม่จบงาน กูรู้สึกไม่ค่อยดี”

“รู้สึกไม่ค่อยดี? เป็นไรวะ” พี่แมคเงยหน้าขึ้นถาม

“ไม่รู้เหมือนกัน”

“งั้นกูขับไปส่งป่ะ ดูมึงไม่ค่อยโอเคจริงด้วยว่ะ” 

“นั่นดิ” พี่ลีโอกับพี่แมคพูดขึ้นมา

“ไม่เป็นไร กูไหว ไว้เจอกันพรุ่งนี้”

“เฮ้ มึงโอเคแน่นะ”

“อืม” พี่อคินตอบนิ่งๆแล้วรีบร้อนเดินออกไป

“เอ่อ งั้นจิดาก็ขอกลับด้วยนะคะ พอดีนึกขึ้นได้ว่ามีรายงาน” ฉันบอกแล้วลุกขึ้น ไม่ลืมหันไปกระซิบบอกมิ้นว่าทำไมฉันต้องรีบกลับ ก่อนฉันจะรีบวิ่งตามพี่อคินไป ฉันเป็นห่วงพี่อคิน

[ JIDA END ]

.

.

[ AKIN PART ]

ผมรีบเดินออกมาจากผับอย่างเร็วเท่าที่จะเร็วได้ เพราะอยู่ๆไม่รู้ตัวผมมันเป็นอะไรขึ้นมา อาการมันแปลกๆ มันร้อนไปทั้งตัว ร้อนขึ้นเรื่อยๆ 

“พี่อคิน พี่อคินคะ พี่อคิน!” ผมกำลังจะเปิดประตูรถอยู่แล้วเชียว ไม่รู้จิดาจะวิ่งเข้ามาทำไม

“ให้จิดาขับให้นะคะ ดูพี่อคินไม่ค่อยสบาย”

“ไม่ต้อง ฉันขับเองได้” ผมพยายามบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่นิ่งที่สุด แม้ความจริงมันทนนิ่งแทบไม่ไหว ลมหายใจมันติดๆขัดๆยังไงไม่รู้

“จิดารู้ค่ะ ว่าพี่อคินขับเองได้ แต่ให้จิดาขับให้ดีกว่า ปลอดภัยกว่า มาค่ะ” แล้วจิดาก็แย่งกุญแจรถในมือผมไป ก่อนจะขึ้นไปนั่งตำแหน่งคนขับซะเอง ช่วยไม่ได้ งั้นผมเลยตามเลยละกัน ขี้เกียจพูดมากแล้ว เพราะผมเองก็รู้ตัวว่าอาการผมมันไม่ค่อยดี ขืนยืนเถียงอยู่กับเธอ เดี๋ยวก็ไม่ได้ถึงบ้านกันพอดี แต่ถ้าเป็นวันอื่นที่ผมอาการปกติ อย่าหวังว่าเธอจะได้ขึ้นมานั่งรถผม ไม่มีทาง!

.

.

@Akin’s House

ทันทีที่จิดาจอดรถ ผมก็รีบลงจากรถอย่างรวดเร็ว เพราะผมแทบจะทนไม่ไหวแล้ว อาการมันหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อกี้ผมก็รู้สึกทุรนทุรายมาตลอดทาง ทั้งตัวมันอึดอัด มันร้อนเหมือนจะระเบิด ตอนนี้ผมเริ่มรู้แล้วว่าผมเป็นอะไร อาการมันเหมือนคนโดนยาปลุกเซ็กส์ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าผมกินเข้าไปตอนไหน แล้วกินเข้าไปได้ไง และผมคงไม่มีเวลาคิด เพราะตอนนี้สิ่งที่ผมควรทำคือรีบหาอะไรเย็นๆมาดับความร้อนระอุในตัวผมให้เร็วที่สุด แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ผลมั้ย

“พี่อคิน ไหวมั้ยคะ จิดาช่วยนะ” อยู่ๆจิดาก็วิ่งมาจับแขนผมเหมือนจะช่วยประคอง แต่ผมรีบสะบัดออกอย่างไว เพราะขืนให้เธอจับต่อ มีหวัง ผมคงทนต่อความต้องการของร่างกายไม่ไหว เพราะตอนนี้ร่างกายมันมีอิทธิพลเหนือจิตใจขึ้นไปทุกทีๆ

“อย่ามายุ่งกับฉัน ไปให้พ้น!” นอกจากจะสะบัดมือเธอออกแล้ว ผมยังหันไปตวาดเธอเสียงดัง ก่อนจะรีบเดินเข้าบ้าน 

“แต่จิดาเป็นห่วงพี่อคิน” เธอก็ยังจะตามมาอยู่ได้

“ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง! ฉันบอกว่าอย่ามายุ่ง!” ผมหันไปตวาดจิดาอีกรอบก่อนรีบเดินขึ้นห้อง แต่ยัยนั่นก็ยังดื้อด้านตามเข้ามาถึงในห้อง โธ่เว้ย! เธอต้องการอะไรวะ!

“ตามเข้ามาทำไม! ออกไป!”

“พี่อคินไหวมั้ยคะ ให้จิดาพาไปหาหมอมั้ย ดูอาการพี่ไม่ค่อยดีเลย” แล้วเธอก็เข้ามาจับแขนจับหน้าผม เอามืออังหน้าผากอีกต่างหาก

“ตัวร้อนมากเลยค่ะพี่อคิน จิดาว่าไม่สบายแน่เลย ไปหาหมอดีกว่านะคะ เดี๋ยวจิดาพาไป” 

“ไม่!”

“งะ...งั้น งั้นให้จิดาเช็ดตัวให้นะ” เธอบอกก่อนทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำ แต่ผมจับแขนเธอไว้ เพราะเริ่มจะนึกอะไรออก 

“ฝีมือเธอใช่มั้ย!” ผมกดเสียงต่ำถามเธอ ตอนนี้ไม่ใช่แค่ร้อนรุ่มในตัว แต่ใจก็ร้อนด้วยความโมโห เพราะไอ้อาการห่วงผมจนออกนอกหน้าของเธอบวกอาการใจกล้าถึงขนาดเดินตามผมเข้าห้องทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยทำมันทำให้ผมนึกอะไรออก ว่าไอ้อาการบ้าบอนี่ของผมมันเริ่มเกิดขึ้นหลังจากผมกินเหล้าแก้วที่เธอบอกว่าไอ้แมคฝากมาให้เข้าไป ใช่ ต้องเป็นเธอแน่ๆ เธอวางยาผม! แม่งเห็นหน้าซื่อๆ คิดไม่ถึงเลยว่าจะร้ายกาจได้ถึงขนาดนี้ 

“อะ...อะไรคะ” ถึงขนาดนี้แล้วยังมีหน้ามาตีหน้าซื่ออีก!

“ก็สภาพฉันที่เป็นอยู่ตอนนี้ไง เธอเป็นคนทำใช่มั้ย!!!” ผมตวาดใส่เธอเสียงดังลั่น ทั้งโมโหทั้งแทบจะทนอาการเหี้ยๆนี่ไม่ไหวแล้ว

“มะ...ไม่...ไม่ใช่นะคะ จิดาเปล่า จิดาไม่ได้...”

“ร่านอยากโดนเอาขนาดนี้เลยเหรอ อยากได้ฉันเป็นผัวขนาดนี้เลยเหรอ!!!”

“พะ...พี่อคิน”

“งั้นก็ได้! ในเมื่อร่านนัก ฉันจะสงเคราะห์ให้ ถือว่าทำบุญให้สัมภเวสีอดอยากปากแห้งอย่างเธอ!”

“กรี๊ด!!! พี่อคิน!” 

.

.

..........................................................

#หายไปตั้งสองวัน ขอโทษค่าาา 

#ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณที่ติดตามนะคะ รั๊กกกกก❤️

ความคิดเห็น