facebook-icon

ไม่ว่าใครที่หลงเข้ามาอ่าน จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ยังไงเราก็ขอบคุณมากนะคะ หวังว่ามันจะสร้างความสนุกให้กับผู้อ่านนะคะ : )

CHAPTER 1 : เด็กหนุ่มคนนั้น...คนที่ฉันตกหลุมรัก

ชื่อตอน : CHAPTER 1 : เด็กหนุ่มคนนั้น...คนที่ฉันตกหลุมรัก

คำค้น : อบรัก ความทรงจำ อ่อนไหว ลืม เศร้า เหงา คิดถึง

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 363

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2562 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 1 : เด็กหนุ่มคนนั้น...คนที่ฉันตกหลุมรัก
แบบอักษร

CHAPTER 1 

เด็กหนุ่มคนนั้น...คนที่ฉันตกหลุมรัก 

 

 

10 กว่าปีก่อน 

      9  มิถุนายน  25XX 

 

เปาะแปะ    เปาะแปะ    เปาะแปะ   

 

เสียงฝนที่ตกลงมากระทบกับพื้นหน้าอาคารเรียนทำให้ฉันหงุดหงิดเป็นอย่างมาก  นี่มันจะห้าโมงครึ่งแล้วฝนยังไม่หยุดตกสักที   วันนี้เป็นวันที่ชีวิตของฉันวุ่นวายมากจริงๆ  เพราะฉันดันลืมทำการบ้านวิชาภาษาอังกฤษของอาจารย์สิทธิชัยที่ต้องส่งให้ทันก่อนห้าโมงเย็น กว่าจะเสร็จก็หวุดหวิดเกือบไม่ทันเพราะมันเลยห้าโมงเย็นมาแล้ว  ดีนะที่อาจารย์ยังไม่ปิดห้อง  ฉันเลยเอาสมุดการบ้านที่ทำเสร็จแล้วไปวางไว้ที่โต๊ะของอาจารย์ได้ทันพอดี  

 

แต่ตอนนี้นี่สิเหมือนเป็นเรื่องซ้ำเติมกันชัดๆเพราะฝนดันตกลงมา  ฉันเลยต้องมายืนติดฝนอยู่หน้าอาคารเรียนคนเดียวอีก  จะกลับบ้านก็ยังกลับไม่ได้   จักรยานที่ฉันปั่นมาจากบ้านทุกวันก็อยู่โรงจอดรถทางประตูสองของโรงเรียนโน่น   ถ้าจะวิ่งฝ่าสายฝนเดินลัดไปตามตึกอาคารยังไงก็เปียกอยู่ดี   ฉันเลยได้แต่ยืนแกร่วอยู่ตรงนี้คนเดียวเพื่อรอให้ฝนหยุดหรือซาลงมากกว่านี้  คงเพราะเป็นวันศุกร์ด้วยแหละ   คนอื่นๆในโรงเรียนเลยพากันกลับบ้านเร็ว  หรือไม่ก็อาจจะนัดกันไปกินนมปั่นที่ชื่อว่าร้านบ้านฉันอยู่ซอยถัดไปข้างๆโรงเรียน   วันนี้แยมเพื่อนข้างโต๊ะเรียนของฉันที่ดูเหมือนฉันจะสนิทมากที่สุดในห้องเรียน ม.4/4 ขอตัวกลับไปก่อน เห็นบอกว่าคืนนี้พ่อที่ไปทำงานอยู่ญี่ปุ่นจะมาหา เลยต้องรีบไปเก็บของที่บ้านให้ทันก่อนที่พ่อจะมา   

 

       ฉันยืนพิงเสาคิดอะไรเพลินๆไปเรื่อยเปื่อย   ชีวิตวัยเรียนของฉันไม่มีอะไรเลยจริงๆ  ฉันเลือกเรียนมัธยมปลายสายศิลป์ภาษาอังกฤษ - ฝรั่งเศส  เพื่อหนีจากการเรียนคำนวณอย่างวิทย์ - คณิตที่เด็กหัวดีส่วนใหญ่ชอบเรียนกัน  แต่เอาจริงๆก็ใช่ว่าจะเก่งภาษาอะไรนะ  เลือกเรียนไปงั้นแหละ เพราะอย่างน้อยภาษาฝรั่งเศสนี่แม่ของฉันก็พอสอนได้ เพราะแม่เคยไปทำงานร้านเบเกอรี่ที่เมืองชาโมนิกซ์มาแล้ว   พ่อกับแม่ไม่ค่อยได้บังคับอะไรฉันมาก ท่านใจดีและค่อนข้างมีเหตุผล อีกอย่างเป็นโชคดีที่ฉันมีพี่ชายค่อนข้างหัวดี  ความหวังของครอบครัวทุกอย่างเลยเหมือนจะตกไปอยู่กับสายลมพี่ชายของฉันมากกว่า  

 

เทอมแรกผ่านไปเหมือนผลการเรียนของฉันไม่ค่อยจะรอดสักเท่าไหร่  หัวก็ไม่ดีทำอะไรก็ดูยากเย็นไปหมด  เทอมแรกของมอสี่ ที่ผ่านมานักเรียนในห้องมีทั้งหมดสี่สิบห้าคน  ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่าฉันเป็นคนที่สอบได้ที่สี่สิบสาม  แล้วในห้องเรียนมีสี่สิบห้าเนี่ย   คือหนึ่งคนในห้องเรียนลาออกไปกลางคัน  ส่วนอีกคนขาดเรียนทำให้ไม่มีสิทธิ์สอบจนถูกปรับตกบางวิชาเพราะชั่วโมงเรียนไม่พอ  ลำดับสอบที่สี่สิบสามของฉันมันคงไม่ต่างอะไรกับที่โหล่ของห้องดีๆนี่เอง   ไม่รู้คิดผิดหรือคิดถูกที่เรียนต่อมัธยมปลาย  แทนที่จะไปเรียนสายอาชีพ  แต่จะเรียนอะไรหล่ะ ทางนั้นก็ใช่ว่าฉันจะชอบ  สรุปก็คือมาเรียนต่อมัธยมปลายนี่แหละ  เลือกเรียนไปก่อนโดยยังไม่คิดอะไรทั้งนั้นในตอนนี้   

 

ผ่านไปเทอมนึงแล้วฉันยังรู้สึกว่าตัวเองมีเพื่อนน้อยอยู่เลย  ไม่รู้สิฉันเป็นคนที่เข้าหาคนอื่นไม่ค่อยเก่ง เห็นแบบนี้ที่จริงแล้วฉันเป็นคนที่เงียบไม่ค่อยพูดนะ เพื่อนชื่อแยมที่เหมือนจะสนิทมากที่สุดในห้องเรียนก็ไม่ได้สนิทอะไรมากถึงขนาดตัวติดกันตลอด แค่คุยกันได้ตามประสาคนที่นั่งโต๊ะใกล้กันอย่างเดียว   คงเพราะเราสองคนเป็นเด็กเงียบๆที่นั่งอยู่หลังห้องไม่ค่อยสุงสิงกับใครเหมือนกันล่ะมั้งต่างคนเลยต่างเข้ากันได้ดี  

 

ตอนนี้หิวก็หิวเลยได้แต่หยิบลูกอมซูกัสรสองุ่นที่ฉันมักซื้อติดกระเป๋านักเรียนไว้เสมอ ฉีกห่อหยิบ ออกมา มาเคี้ยวอย่างใจเย็น  อยากกลับบ้านจะแย่แล้ว ฝนก็ไม่เป็นใจหยุดตกให้สักที ฉันยืนเหม่อไปข้างหน้าเพื่อมองฝนที่กำลังตกลงมาอย่างเบื่อหน่าย เสียงเพลงที่ฉันเปิดจากเครื่องเล่นเอ็มพี่สามตัวจิ๋วที่สายลมพี่ชายของฉันให้ไว้ดังเข้ามาในหัวผ่านหูฟัง เพลงคนไม่พิเศษของนาเดีย คือเพลงที่ฉันชอบฟังมากที่สุดใน ตอนนี้    ก็ยังดีนะที่มีเจ้านี่ตอนที่แบตยังพอมีเหลือ    อย่างน้อยมันก็ช่วยทำให้ฉันยืนติดฝนอยู่ลำพังอย่างไม่เงียบจนเกินไป     

 

ผ่านไปสักพักก็มีเด็กหนุ่มตัวค่อนข้างสูงคนนึงอยู่ในชุดบาสสีขาวเบอร์หก เดินเข้ามายืนพิงอยู่ที่เสาข้างๆกับฉันอีกฝั่ง เขากำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลแซดในมืออย่างตั้งใจ โดยที่ไม่ได้สนใจอะไรกับสิ่งรอบๆตัวเลยสักนิด  บางทีฉันคิดว่าเขาอาจจะไม่เห็นเลยด้วยซ้ำว่าฉันกำลังยืนอยู่บริเวณนี้อีกคน   ฉันหันหน้าแอบมองไปที่เขาอย่างช้าๆโดยที่เขาไม่น่าจะรู้ตัว  เด็กหนุ่มตัวสูงคนนั้นมีผิวที่ขาวจัดเรียกได้ว่าเกือบจะกลืนเข้ากับเสื้อบาสตัวสีขาวที่เขาใส่เลยมั้ง  ตาเรียวเล็กชั้นเดียวที่หลุบต่ำลงอ่านการ์ตูนแทบจะมองไม่ออกเลยว่ากำลังลืมตาอยู่   ถึงหน้าตาของเขาจะออกไปทางตี๋มากๆเลยก็เถอะ  แต่โดยรวมแล้วเป็นรูปหน้าที่ลงตัวตัดรับกับสันจมูกได้เป็นอย่างดีมากๆ   ดีจนไม่รู้ทำไม  พอมองเขาจากตรงนี้มันทำให้ฉันรู้สึกแก้มเห่อร้อนและใจเต้นแปลกๆ    

 

ฉันเผลอมองเขาอยู่อย่างนั้นสักพักจนได้ยินเสียงแตรรถที่ดังมาจากหน้าตึกเรียน  เสียงนั้นช่วยเรียกสติของฉันกลับมาหลังจากที่เผลอมองเขาไปชั่วขณะ เด็กหนุ่มคนนั้นเงยหน้าขึ้นพร้อมกับปิดหนังสือการ์ตูนในมือที่กำลังอ่านแล้วนำมันสอดเข้าไปในเสื้อพร้อมกับมือด้านซ้าย  เขาวิ่งฝ่าสายฝนไปที่ประตูรถเก๋งสีดำด้านหลังที่บีบแตรคันนั้นเพื่อเปิดประตูเข้าไปนั่งข้างใน  รถเก๋งสีดำคันนั้นขับออกไปแล้วอย่างช้าๆจนลับสายตาที่ฉันมองตามไป   

 

รถคันนั้นเป็นรถของอาจารย์ในโรงเรียน เพราะฉันจำสติ๊กเกอร์ทีมฟุตบอลที่ติดอยู่หลังกระจกรถคันนั้นได้ เขาน่าจะเป็นลูกชายของครูพละกับครูคำนวณพื้นฐานที่สอนในสายชั้นมอสี่นี่แหละ คุ้นๆว่าฉันเคยได้ยินเพื่อนในห้องพูดว่าอาจารย์พัดธรา มีลูกชายรุ่นเดียวกับพวกเราเรียนอยู่ที่นี่เหมือนกันตอนที่อาจารย์เข้ามาสอนคำนวณที่ห้อง   แต่ตอนนั้นฉันไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก เพราะฉันเบื่อวิชานี้มาก    แค่เห็นตัวเลขบนกระดานดำที่มองจากหลังห้องไกลๆ ตาของฉันก็ลายไปหมดแล้ว ขนาดหนีมาศิลป์ภาษาแล้ว ยังจะมีตัวเลขตามมาหลอกหลอนกันอยู่อีก 

  

ฉันยังยืนอยู่ตรงนั้นต่อเพื่อรอให้ฝนซาลง    จากนั้นก็กดที่เครื่องเอ็มพี่สาม ให้มันเล่นเพลงคนไม่พิเศษวนซ้ำอีกครั้ง  เพลงนี้มันทำให้ฉันนึกถึงภาพเด็กหนุ่มคนนั้น   คนที่กำลังก้มหน้าอ่านการ์ตูนอย่างตั้งใจเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้  เสียงนุ่มๆของนาเดีย ตรงท่อนที่ร้องสื่อความหมายออกมาว่า  

 

"  มีคนนึงที่ไม่ได้พิเศษ ไม่ได้ดีพร้อม เป็นแค่คนๆนึงที่หน้าตาธรรมดา   ไม่ได้สวยงาม ไ ม่ได้มีความมั่นใจ  ไม่ค่อยน่าสนใจ   ถ้าเขามาขอรัก เธอตรงนี้ เธอ จะยอมไหม?"   

 

และนั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอเขา   ไวท์ … เด็กหนุ่มคนนั้น คนที่ฉันตกหลุมรัก 

 

 

 

 

To Be Continued 

 

ไปค้นหาเพลงนี้ฟัง หลังอ่านจบได้นะคะ : ) 

ค น ไ ม่ พิ เ ศ ษ - น า เ ดี ย 

https://youtu.be/Q5_0z0UmbVo 

 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว