facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ฟีลอสxบายู(เซนทอร์) ตอนที่4

ชื่อตอน : ฟีลอสxบายู(เซนทอร์) ตอนที่4

คำค้น : เซนทอร์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2563 18:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฟีลอสxบายู(เซนทอร์) ตอนที่4
แบบอักษร

 

"เจ้าแน่ใจหรือว่าจะให้ข้าช่วยเจ้า" 

ฟีลอสกัดฟันอดทนในขณะที่เอ่ยถามร่างบางที่กำลังขยับเบียดร่างกายเปลือยเปล่าให้เสียดสีกับร่างกายของเขา ทั้งที่เป็นบุรุษแต่กลับยั่วยวนเก่งจนน่าจับลงโทษให้เข็ด ผิวกายของบายูนั้นช่างนุ่มลื่นผิดจากร่างกายของเขาที่มีแต่กล้ามเนื้อและหยาบกร้าน 

"ข้าต้องการท่าน..." 

บายูเงยหน้าพูดกับฟีลอสด้วยแววตาฉ่ำปรือที่เต็มไปด้วยความต้องการ ร่างบางร้องครางออกมาเพราะรู้สึกดีเมื่อส่วนอ่อนไหวด้านล่างขยับเสียดสีกับหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม สัมผัสแบบเนื้อแนบเนื้อแบบนี้ทำให้อารมณ์ของเด็กหนุ่มเตลิดไปไกลมากกว่าเดิม 

"เจ้าอย่ามารู้สึกเสียใจทีหลังก็แล้วกัน" 

"อึ่ก! อื้อออ" 

เมื่อพูดจบฟีลอสก็ใช้มือเชยคางเด็กหนุ่มขึ้นมาก่อนจะก้มลงไปจูบริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อของบายู ริมฝีปากของทั้งสองบดคลึงกันราวกับโหยหาสิ่งนี้มานาน บายูครางออกมาเมื่อริมฝีปากถูกเซนทอร์หนุ่มดูดดึงอย่างย่ามใจ ลิ้นเปียกชื้นของฟีลอสไล้เลียไปรอบกลีบปากอ่อนนุ่มก่อนจะรุกล้ำเข้าไปชิมความหอมหวานจากโพรงปากของบายู 

เพียงแค่ฟีลอสสอดลิ้นเข้ามาหยอกล้อเกี่ยวพันกับลิ้นของตัวเองบายูร่างกายของเด็กหนุ่มก็สั่นสะท้านรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย บายูครางออกมาด้วยความรู้สึกดีที่ลิ้นของเซนทอร์หนุ่มเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของตัวเอง ลิ้นของทั้งสองหยอกเย้าบดเบียดกันไปมาอย่างเร่าร้อนในขณะที่ฝ่ามือหนาหยาบกร้านก็ลูบไล้ไปตามร่างกายของร่างบาง 

"ปากเจ้าหวานมาก" 

ฟีลอสผละออกมาสบตากับร่างบางแล้วพูดตามความรู้สึกของตัวเองพร้อมกับใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงกลีบปากล่างที่บวมขึ้นมา ซึ่งคำพูดจากชายร่างโจก็ทำให้บายูที่หอบหายใจแรงรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา ทั้งสายตาและคำพูดของท่านฟีลอสมันทำให้หัวใจดวงน้อยของเขาเต้นแรง 

"ข้างในของข้ามันร้อนไปหมด ฮึกก ข้าทรมานเหลือเกิน"ร่างบางสบตาพูดกับเซนทอร์หนุ่มพร้อมกับพรมจูบไปตามสันกรามที่เต็มไปด้วยหนวดเคราของฟีลอส ภายในร่างกายของเด็กหนุ่มร้อนรุ่มเพราะต้องการมากกว่านี้ 

การกระทำที่ยั่วยวนของร่างบางทำให้ฟีลอสต้องดันตัวบายูออกแล้วเป็นฝ่ายก้มหน้าลงไปซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนที่หอมละมุนของเด็กหนุ่มแทน จมูกโด่งเป็นสูดดมกลิ่นหอมไปทั่วลำคอของบายูสลับกับใช้ริมฝีปากดูดเม้มทำรอยไว้หลายรอย บายูก็เงยหน้าหลับตาพริ้มปล่อยให้ฟีลอสซุกไซ้ได้เต็มที่ ริมฝีปากอิ่มยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกดียามที่หนวดเคราของเซนทอร์หนุ่มเสียดสีกับผิวของเขา 

"ข้าชอบกลิ่นกายของเจ้า"ใบหน้าคมใช้ริมฝีปากพรมจูบไปตามไหล่บางก่อนจะแลบลิ้นเลียตรงกระดูกไหปลาร้าที่นูนขึ้นมา ชายร่างโตพูดทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่แบบนั้น 

"อึกก ข้าก็ชอบกลิ่นของท่าน ชอบมาก" 

บายูพร่ำเพ้อออกมาตามความจริง เด็กหนุ่มชอบกลิ่นกายกลิ่นเหงื่อที่เป็นกลิ่นบุรุษเพศของท่านฟีลอส อขนเรียวทั้งสองที่คล้องคอแกร่งอยู่ก็เลื่อนลงมาลูบไล้กล้ามหน้าท้องที่เป็นลอนสวยของเซนทอร์หนุ่ม 

"ยืดตัวให้ข้าหน่อยได้มั้ย ข้าอยากหยอกล้อกับตรงนี้ของเจ้า" 

ฟีลอสพูดพร้อมกับใช้มือสะกิดหยอกล้อยอดอกสีสวยของบายูจนร่างบางสั่นสะท้าน บายูกัดปากตัวเองแน่นก่อนจะยืดตัวขึ้นให้ระดับหน้าอกของตัวเองตรงกับริมฝีปากของเซนทอร์หนุ่ม เพราะเข้าใจว่าร่างกายของเขากับท่านฟีลอสนั้นต่างกันมากจึงทำอะไรลำบาก 

"ฮึกก อ๊ะ อ๊าา" 

เพียงแค่ลิ้นเปียกชื้นของฟีลอสแตะลงบนยอดอกสีสวยร่างบางก็ร้องครางออกมาทันที ยอดอกที่อ่อนนุ่มของบายูเริ่มแข็งเป็นไตขึ้นมาเมื่อโดนฟีลอสตวัดเลียหลายครั้งติดกันจนเปียกชุ่ม นอกจากนั้นยังใช้ริมฝีปากงับดูดดุนแผ่วเบาจนร่างกายของบายูบิดเร่าร้องครางออกมาเพราะความเสียว 

ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเวลาถูกหยอกล้อตรงยอดอกจะรู้สึกดีมากขนาดนี้... 

"ชอบหรือเปล่า"ฟีลอสถามทั้งที่ริมฝีปากยังแนบชิดกับยอดอกของบายู เขาใช้ปากครอบครองดูดดุนจนมันมีสีเข้มขึ้นกว่าเดิม จากนั้นจึงผละมาหยอกล้อกับยอดอกอีกข้างอย่างไม่ให้น้อยหน้า 

"อึ่ก! อืออ ข้าชอบ เอาอีก อ๊าาา" 

ร่างบางพยักหน้ารับพลางแอ่นหน้าอกแบนราบเข้าหาอุ้งปากร้อนอย่างยั่วเย้า เขาอยากให้ท่านฟีลอสใช้ลิ้นตวัดเลียรัวเร็วและดูดเม้มจนมันบวมแดงขึ้นมาเหมือนอีกข้าง ส่วนล่างของบายูก็ขยับเสียดสีไปมากับหน้าท้องแกร่ง กลางกายของเขาปวดหนึบด้วยความทรมานจนแทบจะทนไม่ไหว 

ยอดอกทั้งสองข้างของบายูถูกฟีลอสสลับใช้ลิ้นตวัดเลียหยอกล้อและใช้ริมฝีปากครอบครองดูดดุนราวกับเป็นลูกไม้สีแดงที่แสนอร่อย มือหนาก็ลูบไล้ตรงเอวคอดของบายูไปด้วย ในขณะที่ร่างบางก็ขยับส่วนอ่อนไหวถูไปกับหน้าท้องของฟีลอสไม่หยุดเพราะความรู้สึกดี และความที่ไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนจึงทำให้บายูปลดปล่อยออกมาอย่าง่ายดาย 

"ฮึก อ๊าาา! " 

"นี่เจ้า..." 

ฟีลอสผละออกมาพูดกับร่างบางที่ใบหน้าแดงก่ำดวงตาฉ่ำปรือเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา บายูก้มหน้าหลบแววตาคมด้วยอับอายที่ปล่อยออกมาจนเปื้อนหน้าท้องของท่านฟีลอส แต่ใบหน้าของเขาก็ถูกเซนทอร์หนุ่มเชยคางให้เงยขึ้นมาสบตาอีกครั้งจนบายูต้องโผกอดร่างของฟีลอสแล้วสะอื้นพูดเสียงสั่น 

"อึก ข้าแค่ทนไม่ไหว ท่านอย่ารังเกียจข้านะ"ร่างบางซบหน้าลงบนอกกว้างแม่จะปลดปล่อยออกมาแล้วแต่ความร้อนรุ่มภายในก็ยังไม่หาย ยิ่งได้สัมผัสและได้สูดดมกลิ่นกายของท่านฟีลอสร่างกายของบายูก็สั่นระริก 

"ไม่เป็นไร ข้าแค่ตกใจไม่คิดว่าเจ้าจะปลดปล่อยออกมาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้" 

ร่างหนาใช้มือลูบแผ่นหลังเนียนของบายูเพื่อปลอบประโลม ฝ่ายเด็กหนุ่มก็ใช้จมูกถูกับอกแกร่งพร้อมทั้งใช้มือลูบไปทั่วแผ่นหลังกว้างของฟีลอส ส่วนอ่อนไหวด้านล่างเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้งจนบายูต้องกัดปากกลั้นเสียงครางเอาไว้ 

"ได้โปรด... ทำให้ข้าเป็นของท่านเถอะนะ"บายูขยับใบหน้าไปซบกับไหล่กว้างแล้วเงยหน้าพูดกับฟีลอสด้วยแววตาออดอ้อน 

"เจ้าแน่ใจหรือว่าจะรับตัวตนของข้าได้" 

คำถามและสีหน้าจริงจังของเซนทอร์หนุ่มทำให้บายูที่กำลังทรมานรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองเห่อร้อนขึ้นมามากกว่าเดิม แม้จะครองสติไว้แทบไม่อยู่แต่ร่างบางก็รู้ว่าฟีลอสหมายความว่าอย่างไร เพราะเด็กหนุ่มรู้ดีว่าร่างกายของเขากับเซนทอร์ที่ร่างเป็นครึ่งคนครึ่งม้าอย่างท่านฟีลอสนั้นแตกต่างกันมากแค่ไหน 

แต่ถึงอย่างบายูก็อยากเป็นของเซนทอร์ผู้นี้เพราะว่าเขาหลงรักท่านฟีลอสไปแล้ว 

"ขะ ข้าไม่รู้ แต่ถ้าหากท่านไม่รังเกียจได้โปรดเมตตาข้าเถอะนะ" 

บายูตอบเสียงสั่นพร้อมกับขยับเบียดกายเข้าหาร่างหนาไม่หยุดนอนนี้ช่องทางด้านหลังเต้นตุบเพราะความปรารถนาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตอนนี้มันช่างทรมานราวกับมีกองไฟสุมอยู่ในร่างของเขา 

"ข้าไม่รังเกียจ เจ้าเป็นมนุษย์ที่มีจิตใจดี แม้จะเป็นบุรุษแต่ก็มีเสน่ห์ชวนให้ข้าลุ่มหลง กลิ่นกายของเจ้าก็หอมราวกับดอกไม้" 

คำเอ่ยชมจากร่างหนาทำให้หัวใจดวงน้อยของบายูเต้นแรงมากกว่าเดิม ฟีลอสดันตัวของเด็กหนุ่มออกด้วยสัมผัสอ่อนโยนก่อนที่ขาเรียวจะถูกมือหนาจับแยกออกให้อยู่ในท่วงท่าน่าอาย เผยให้เห็นกลางกายขนาดพอดีกับตัวกำลังสั่นระริกที่มีน้ำซึมออกมาจากส่วนปลายสีสวยไม่หยุด 

"ฮึ่กก! ท่านฟีลอส" 

ร่างบางสะอื้นร้องเรียกคนตัวโตพร้อมกับกัดปากตัวเองแน่นเมื่อฟีลอสใช้มือจับหยอกล้อส่วนอ่อนไหว จากนั้นก็ลื่นมือลงมาใช้นิ้วลูบไล้บริเวณรอบรอยพับจีบที่ยังไม่เคยมีผู้ใดเคยล่วงล้ำเข้าไป ตรงนี้ของบายูช่างงดงามราวกับดอกตูมที่ยังไม่ผลิบาน 

"ตรงนี้ของเจ้าคงต้องทำให้คุ้นเคยสิก่อน ไม่งั้นข้ากลัวว่าเจ้าจะเจ็บ"ฟีลอสพูดในขณะที่ใช้นิ้วลูบตรงรอยจีบที่กำลังขมิบตอดรัดอากาศอยู่ จากนั้นก็ค่อยๆ กดแทรกนิ้วชี้เข้าไปเป็นนิ้วแรก 

"อึ่ก! ท่านฟีลอส ข้าเจ็บ..." 

เด็กหนุ่มร้องออกมาด้วยความเจ็บและความรู้สึกไม่คุ้นชินที่สิ่งแปลกปลอมกดแทรกเข้ามา แต่ถึงอย่างนั้นช่องทางของบายูก็ตอดรัดนิ้วของฟีลอสแน่น ทำเอาร่างหนากัดฟันกรอดเพราะข้างในของบายูทั้งร้อนและอ่อนนุ่ม 

"อย่าเกร็ง ผ่อนคลายสิเด็กดี เจ้าจะได้เจ็บน้อยลง" 

ฟีลอสสบตาพูดกับร่างบางตรงหน้าจนบายูทำตามที่เขาบอก ร่างกายที่ขาวเนียนของบายูและยอดอกที่ถูกเขาหยอกล้อจนบวมแดงมันช่างดูน่าหลงใหลจนเซนทอร์หนุ่มรู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมามากกว่าเดิม จนทำให้ส่วนท่อนลำที่ใหญ่และยาวเกือบท่อนแขนของบายูที่ไม่ได้ใช้งานมานานเริ่มโผล่ออกมา และเนื่องจากร่างกายส่วนล่างของเขาเป็นม้าอวัยวะสืบพันธุ์มันจึงเป็นของม้าไม่ใช่ของมนุษย์แบบบายู 

เพราะเหตุนี้เขาจึงเป็นกังวลกลัวว่าร่างบางอาจจะรับตัวตนของเขาไม่ไหว 

เมื่อเห็นว่าช่องทางอ่อนนุ่มนั้นฝืดเกินไปเขาจึงถอนนิ้วออกมาแล้วปาดเอาน้ำรักของบายูที่เปื้อนหน้าท้องของตนเองมาชโลมให้ทั่วนิ้ว จากนั้นก็ค่อยกดนิ้วแทรกไปใหม่จนรู้สึกว่ามันขยับง่ายขึ้นกว่าเดิม จากนิ้วแรกก็เพิ่มเป็นสองและสามตามลำดับจนช่องทางของบายูรัดนิ้วทั้งสามของเขาไว้แน่น 

"ฮึกก ตรงนั้น ท่านฟีลอส ข้า... อึ่ก! อ๊าาา" 

บายูสะอื้นหายใจแรงในยามที่นิ้วอวบของเซนทอร์ร่างกำยำเริ่มขยับจนสอดลึกเข้าโดนจุดไวสัมผัสด้านใน ซึ่งฟีลอสเองก็สังเกตมาสักพักแล้วว่าร่างบางจะร้องครางเสียงออกมาและมีสีหน้ารู้สึกดีในตอนที่เขาขยับนิ้วไปโดนตรงจุดนั้น 

"ตรงนี้ทำให้เจ้ารู้สึกดีงั้นเหรอ" 

เซนทอร์หนุ่มเอ่ยถามแล้วขยับนิ้วแทรกลึกเข้าไปก้านในจนร่างบางบิดเร่ามองหน้าเขาด้วยความทรมาน ส่วนอ่อนไหวกลางกายที่สั่นระริกมีน้ำซึมออกมาตรงส่วนปลาย ขาทั้งสองข้างอ้าออกกว้างขึ้นกว่าเดิมเผยให้เห็นกลีบดอกตูมที่ถูกชำแรกโดยนิ้วของฟีลอสกำลังขมิบตอดรัดนิ้วอวบทั้งสามไว้แน่น 

"ท่านฟีลอสได้โปรด ข้าไม่ต้องการสิ่งนี้ ฮึกก ข้าอยากได้ท่าน" 

บายูเอ่ยขอร้องด้วยแววตาทรมาน เขารู้สึกว่าร่างกายตัวเองร้อนรุ่มและมีความต้องการมากจนแค่นี้ไม่เพียงพอ ความเจ็บเสียดที่มีในคราแรกหายไปจนหมดสิ้น มีแต่ความปรารถนาที่ไม่มีท่าทีว่าจะดับลงได้โดยง่าย 

"หากเจ้าตกเป็นของข้าแล้ว เจ้าจะต้องเป็นของข้าเพียงผู้เดียวตลอดไป"เซนทอร์หนุ่มเอ่ยพูดกับร่างบางด้วยแววตาจริงจัง เขาปรารถนาครอบครองทั้งตัวและหัวใจของบายูเพียงผู้เดียวเท่านั้น 

"ข้ายอมทุกอย่าง ขอแค่ท่านเมตตาข้าแบบนี้ก็พอใจแล้ว อื้มม~" 

ร่างบางพูดยังไม่ทันจบฟีลอสก็ก้มลงมาจูบบดคลึงกับริมฝีปากอ่อนนุ่มของบายูอีกครั้ง ลิ้นหนาสอดเข้าไปกับลิ้นเล็กของเด็กหนุ่มอย่างเร่าร้อนจนบายูร้องครางอื้ออึงในลำคอ ยอดอกสีสวยก็โดนมือหนาข้างที่ว่างบีบคลึงหยอกล้อ ส่วนนิ้วทั้งสามนั้นก็ยังขยับอยู่ในช่องทางคับแคบจนร่างกายของบายูสั่นสะท้านไปทั้งร่าง 

เมื่อทำจนพอใจฟีลอสก็ถอนนิ้วทั้งสามออกมาพร้อมทั้งผละริมฝีปากที่จูบเด็กหนุ่มอยู่ออกอย่างอ้อยอิ่ง บายูที่ใบหน้าแดงก่ำและมีน้ำตาเอ่อคลอรอบดวงตาคู่สวยนั้นช่างดงามจนฟีลอสเผลอจ้องอยู่นาน แต่แล้วเขาก็ต้องกัดฟันแน่นเมื่อบายูขยับหน้ามาใกล้แล้วเป็นฝ่ายแลบลิ้นเลียริมฝีปากของเขาเสียเอง 

"ฮึ่ม! เจ้ามนุษย์ช่างยั่ว" 

เซนทอร์หนุ่มพึมพำออกมาก่อนจะรั้งตัวร่างบางลงมาจากโต๊ะไม้แล้วจับตัวบายูพลิกให้หันหลังเข้าหาตัวเขา จากนั้นก็ให้บายูคร่อมตัวซบหน้าลงบนโต๊ะจนเผยให้เห็นบั้นท้ายอวบเนียนชัดเจน บายูกัดปากตัวเองแน่นเมื่อหันมามองร่างหนาแล้วเห็นว่าท่านฟีลอสจ้องมองร่างกายตัวเองด้วยแววตากระหาย 

พอมองไปยังร่างกายด้านล่างที่เป็นม้าของท่านฟีลอสดวงตาคู่สวยของบายูก็เบิกกว้างเมื่อเห็นขนาดของท่อนลำที่โผล่ออกมา มันทั้งใหญ่และยาวอย่างน่ากลัว ใบหน้าของบายูแดงก่ำเมื่อคิดว่าส่วนนั้นจะสอดเข้ามาในตัวของเขา แม้จะเคยทำงานเลี้ยงม้าในคอกเพื่อแลกกับเงินมาให้พ่อเลี้ยงใช้ เคยเห็นม้าผสมพันธุ์กันมาก่อน แต่บายูก็อดที่จะรู้สึกหวาดกลัวกับขนาดของท่านฟีลอสไม่ได้ 

"เจ้าหน้าแดงมากบายู ตัวสั่นก็มากด้วย เจ้ากลัวหรือ"ฟีลอสเอ่ยถามร่างบางที่นอนเอียงหน้าซบอยู่บนโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ เขายังไม่ได้ขยับเข้ามาทำอะไรร่างบาง แค่ยืนจ้องอยู่แบบนั้น 

"ข้ากลัวและข้าก็ตื่นเต้น"บายูตอบเสียงพร่า ร่างบางที่เปลือยเปล่าขยับขึ้นลงตามแรงหอบหายใจของบายู ภายในร่างกายของเด็กหนุ่มร้อนรุ่มจนอยากให้ท่านฟีลอสเข้ามาเติมเต็มโดยเร็ว 

"หากเจ้ากลัวข้าสามารถช่วยเจ้าด้วยวิธีอื่นได้ ข้าไม่อยากบังคับฝืนใจเจ้า" 

"ข้าเต็มใจ และข้าก็รับได้ ฮึกก ได้โปรดทำให้ข้าเป็นของท่านเถอะนะ" 

เด็กหนุ่มพูดอ้อนวอนพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างจับก้อนเนื้ออวบแยกออกจากกัน เผยให้เห็นกลีบดอกตูมสีสวยที่ขมิบตอดรัดไม่หยุด ฟีลอสเองก็ไม่ใช้เซนทอร์ที่มีความอดทนสูงอะไร เมื่อโดยยั่วยวนขนาดนี้เขาก็ทนไม่ไหวเช่นกัน 

"การร่วมรักของเรามันอาจลำบากหน่อยเพราะร่างกายเราต่างกัน" 

เซนทอร์หนุ่มเดินมาซ้อนร่างบางจากทางด้านหลังใช้ส่วนล่างที่เป็นม้าคร่อมตัวของบายูไว้ ส่วนลำตัวที่เป็นมนุษย์ก็ยืดอยู่ด้านบน ท่อนลำใหญ่โตที่มีน้ำซึมจนหยดลงมานั้นเสียดสีไปกับปากทางของบายูจนเด็กหนุ่มรู้สึกวูบวาบตรงท้องน้อย 

"ข้าเข้าใจ ข้าพร้อมแล้ว"บายูตอบรับเสียงแผ่วมือทั้งสองยังคงจับก้อนเนื้ออวบแยกออกไว้แบบนั้นเพื่อรอการเติมเต็ม 

"จากนี้ไปเจ้าคือคนของข้านะบายู" 

"อึ่ก! อื้อออ!! ข้าเจ็บ ท่านฟีลอส ฮือออ" 

ร่างบางสะท้านเฮือกดวงตาเบิกกว้างเมื่อส่วนหัวของท่อนลำที่รูปร่างไม่เหมือนของมนุษย์กดแทรกเข้ามา มันทั้งคับแน่นและตึงทำให้บายูเจ็บจนรู้สึกราวกับช่องทางกำลังจะฉีกขาด เด็กหนุ่มร้องไห้ออกมาจนน้ำตาอาบหน้าเพราะนี่คือครั้งแรก 

บายูไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้กับผู้ใดมาก่อนเลยสักครั้งจึงเจ็บมาก มือบางทั้งสองผละออกมาจับที่โต๊ะแล้วจิกกับไม้ไว้แน่น ถึงจะเจ็บมากแค่ไหนแต่ความปรารถนากับความร้อนรุ่มภายในกายนั้นมีมากกว่า เขาอยากเป็นหนึ่งเดียวกับท่านฟีลอส 

"เจ้าทนไหวรึเปล่า ถ้าไม่ไหวให้ข้า..."ฟีลอสที่มองอยู่เห็นบายูร้องไห้ก็เริ่มรู้สึกไม่ดีจึงงเอ่ยถาม แต่ยังไม่ทันถามจบร่างบางก็ส่ายหน้าตอบเขาทั้งน้ำตา 

"ข้ารับไหว ทำให้ข้าได้เป็นหนึ่งเดียวกับท่านเถอะ" 

เมื่อบายูพูดอ้อนวอนขอฟีลอสจึงขยับสวนท่อนล่างของตัวเองของตัวเองเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มจนเกือบสุดความขาว หน้าขาสองข้างด้านหลังที่เป็นม้าของเขาแนบชิดไปกับร่างกายส่วนล่างของบายู ตรงอกก็แนบชิดกับแผ่นหลังเนียน ส่วนสองเท้าด้านหน้าก็แนบชิดกับตรงแถวอกของร่างบางเช่นกัน 

ร่างกายของบายูสั่นระริกในตอนที่ท่อนลำใหญ่กดแทรกลึกเข้ามาด้านใน มันทั้งคับแน่นและรู้สึกอึดอัดไปทั่วช่องท้อง ในตอนแรกบายูคิดว่าท่านฟีลอสจะขยับท่อนลำเข้ามารัวเร็วแค่ไม่กี่ครั้งแล้วก็จะปลดปล่อยเร็วออกมาเหมือนที่เขาเคยเห็นม้าตัวผู้ผสมพันธุ์กับตัวเมีย แต่แปลกที่ท่านฟีลอสกลับกดแช่ไว้เหมือนรอให้เขาปรับตัว 

"ฮึกก แน่นไปหมดเลย ขะ ข้านึกว่าท่านจะทำกับข้าเหมือนที่ม้าตัวผู้กับม้าตัวเมียผสมพันธุ์กัน" 

บายูร้องออกมาพร้อมกับเลื่อนมือลงไปลูบตรงแถวท้องน้อยของตัวเองไปด้วยเพราะรู้สึกว่าตัวตนของท่านฟีลอสจะเข้ามาลึกมาก ใบหน้าของเด็กหนุ่มยังคงแดงก่ำและหายใจเร็วเพราะฤทธิ์สารกระตุ้นจากกลิ่นดอกไม่ 

"ก็ข้าไม่ใช่ม้าเต็มตัว ข้าเป็นเซนทอร์ ร่างกายส่วนบนก็เป็นมนุษย์ ระยะเวลาหลั่งของข้าก็พอๆ กับเจ้าแหละ" 

ฟีลอสตอบไปตามความจริงและคำตอบของเขาก็ทำให้บายูใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาจนต้องซบหน้าลงบนโต๊ะ ร่างบางสูดหายให้เข้าลึกๆ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกตัวเองเข้าหาก่อน ซึ่งพอเห็นร่างบางปรับตัวได้แล้วร่างกายส่วนล่างของฟีลอสก็เริ่มขยับสะโพกสวนเข้าออก ภาพส่วนล่างของเขาดูเหมือนม้ากำลังผสมพันธุ์กับเพศเมียจริงๆ 

"อึกก อ๊ะ อ๊าา ท่านฟีลอส ดีเหลือเกิน อื้อออ" 

ร่างบางหลับตาร้องออกมาเมื่อได้รวมเป็นหนึ่งกับผู้ที่ตัวเองหลงรัก เพราะความอยากรู้อยากเห็นบายูจึงก้มมองลอดผ่านท้องของตัวเองลงไปจนเด็กหนุ่มต้องกัดปากตัวเองแน่นเมื่อตรงท้องน้อยของเขาเห็นเป็นท่อนลำของท่านฟีลอสขยับเข้าออกชัดเจน 

แต่เพราะอยากเห็นมากกว่านั้นบายูจึงใช้มือรวบกุมส่วนกลางกายและพวงแฝดของตัวเองไว้ จนได้เห็นท่อนลำใหญ่ของม้ากำลังขยับเข้าออกในช่องทางรักของเขารัวเร็ว ตอนนี้ร่างกายของบายูร้อนรุ่มไปด้วยความปรารถนาจนลืมความเจ็บปวด รู้แค่รู้สึกดีมากในยามที่ส่วนใหญ่โตกระแทกเข้ามาเสียดกับผนังนุ่มด้านใน 

ไม่น่าเชื่อว่าช่องทางที่แสบคับแคบของเขาจะสามารถครอบครองตัวตนของท่านฟีลอสได้จนเกือบสุดความยาว ยิ่งมองภาพตรงหน้าบายูก็ยิ่งหน้าแดง 

"อึ่ก! ข้างในของเจ้าทำให้ข้ารู้สึกดีมากเหลือเกิน บายู" 

ฟีลอสครางต่ำพูดออกมาพลางขยับร่างกายส่วนล่างที่เป็นม้าของตัวเองไม่หยุด กลีบดอกตูมช่างรัดเขาแน่น และผนังด้านในก็ทั้งร้อนผ่าวและอ่อนนุ่มจนฟีลอสต้องกัดกรามแน่นจนเห็นเส้นเลือดนูนขึ้นตามลำคอ เขาอยากกอด อยากจูบ อยากสัมผัสร่างกายของบายูไปด้วยแต่ก็ทำไม่ได้เพราะร่างกายที่แตกต่างกันเกินไป 

ร่างบางสั่นคลอนเพราะแรงกระแทก เสียงโต๊ะไม่ขยับเพราะแรงสั่นก็ดังไปพร้อมกับเสียงครางและเสียงหอบหายใจของบายู เมื่อใกล้จะทนไม่ไหวบายูก็ใช้มือกอบกุมกลางกายของตัวเองแล้วขยับรูดไปตามอารมณ์ ส่วนแขนอีกข้างก็วางบนโต๊ะเพื่อให้เขาได้ซบหน้าลงโดยไม่เจ็บ ไม่นานร่างบางก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง 

"อ๊ะ ฮ๊า ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว ท่านฟีลอส อื้ออ อ๊าาา!! "ร่างบางกระตุกปลดปล่อยออกมาจนเลอะมือและหน้าท้องของตัวเอง ฟีลอสก็เร่งขยับสะโพกจนปลดปล่อยตามมาติดๆ 

เฮือก!! 

ร่างของเด็กหนุ่มสั่นสะท้านเมื่อรู้สึกถึงน้ำรักมากมายที่ท่านฟีลอสปลดปล่อยเข้ามาในตัวเขา ตรงช่องท้องรู้สึกร้อนวูบวาบจนบายูต้องใช้มือตัวเองลูบเบาๆ ช่องทางด้านหลังเจ็บและแสบจากแรงเสียดสีจนเด็กหนุ่มสะอื้นน้ำตาซึมและกัดปากตัวเองไว้แน่น บายูไม่ได้แปลกใจที่ตัวเองจะเจ็บมากเพราะตัวตนของท่านฟีลอสทั้งใหญ่และยาวขนาดนี้ 

แต่เพราะความร้อนรุ่มในร่างกายยังไม่หายไปบายูจึงขอให้ฟีลอสทำอีกรอบ เสียงร้องครางด้วยความสุขสมดังไปทั่วบ้านริมลำธาร จนเมื่อบายูอาการดีขึ้นเพราะฤทธิ์กระตุ้นเริ่มหมดลงแล้วฟีลอสจึงอุ้มร่างบางไปอาบน้ำ 

เมื่ออาบน้ำเสร็จก็พามานอนพักผ่อนต่อที่บ้าน ร่างบางหลับคาอ้อมแขนของเขาไปแล้วด้วยความอ่อนเพลียในตอนที่ฟีลอสอุ้มเด็กหนุ่มกลับมา ตัวเขาเองก็นั่งมองร่างบางที่กลายเป็นของเขาไปแล้วด้วยความรักความเอ็นดู ต่อไปนี้เขาคงจะไม่ต้องคอยหลบหน้าหรือรู้สึกผิดเวลาคิดอะไรไม่ดีกับร่างบาง เพราะว่าตอนนี้บายูเป็นเมียของเขาแล้ว... 

ความคิดเห็น