ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 8. quarrel

คำค้น : ผัวเด็ก,ธาม,ฟอง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2559 14:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
8. quarrel
แบบอักษร

Time part

 

 

 

แม่งเอ้ย หงุดหงิดชิบหายเลยให้ตายเหอะ 

 

พี่ฟองไม่รับสายผมมาสองชั่วโมงแล้ว ไลน์ไปก็ไม่ตอบ

 

เป็นเหี้ยอะไรอีกเนี่ย เล่นชู้กับไอเหี้ยเกียร์อยู่หรือไงวะ

 

"เย็-แม่ง อย่าให้กูเจอนะ"ผมสบถอย่าหงุดหงิด ก่อนจะโทรหาไอเฟียส

 

(ไรมึง) ไอเฟียสรับสาย

 

"มึงอยู่ไหน ฟองอ่ะ"ผมตะคอกเสียงหงุดหงิด

 

(เห้ย ใจเย็นเว้ยกูอยู่กับเมล ฟองอยู่ที่ห้อง) มันกรอกเสียงมา 

 

"กูอยากได้คีย์การ์ดห้องมึง" ผมบอกแล้วรีบหยิบกุญแจรถเพื่อไปหามัน

 

"เออกูอยู่ผับเมียกูเนี่ย มาเอาคีย์การ์ดดิ คืนนี้กูไม่กลับห้อง" เสร็จกูสิครับ

 

"เออ" ผมตอบสั้นๆแล้ววางสายไปเลย

 

 

 

 

 

 

"ใจมากมึง" ผมพูดกับไอเฟียสหลังจากรับคีย์การ์ดมาจากมัน 

 

มันนั่งอยู่ตรงบาร์เหล้าที่มีพี่เมล ใส่ชุดประจำร้านทำหน้าที่ชงเหล้าให้แขกอยู่

 

 

ผมยิ้มทักพี่เมลเล็กน้อย

 

"เห้ย พรุ่งนี้พี่กูมีเรียนนะเว้ย อย่ารุนแรง"ไอเฟียสว่าขำๆ

 

"กูไม่ให้ไป ฝากพี่เมลลาให้ด้วย"ผมว่าเสียงเหี้ยม

 

"คงไม่ได้ว่ะ สงสัยคงต้องลาหยุดทั้งคู่ คืนนี้เมลมีหนุ่มมาเต๊าะเต็มเลย คงต้องลงโทษ" มันยิ้มมีเลศนัยใส่ผมก่อนจะหันไปแสยะยิ้มให้พี่เมล

ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับพวกผมเลย ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไป

 

"นี่ขนาดมานั่งเฝ้ายังมีมาจีบอีกอ๋อวะ" ผมว่า

 

"เอ้า มีดิ ก็เมียกูสวย แต่กู เอาอยู่ว่ะ"มันพูดติดตลกแล้วยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่ม

 

"เออ กูไปละ จะไปคิดบัญชีเมีย" ผมบอกมัน แล้วเดินออกมา

 

จัดการสตาร์ทรถแล้วขับไปที่คอนโดร่างบาง

 

 

 

 

 

เสียบคีย์การ์ดแล้วรีบเปิดประตูเข้าไปข้างในห้อง

 

ไฟในห้องนั่งเล่นยังคงเปิดทิ้งไว้มองไปที่โซฟา ก็เห็นมือถือของคนตัวเล็กวางอยู่ 

 

ผมเดินตรงไปเปิดประตูห้องทันทีด้วยความโกรธ

 

เจอฟองนอนอยู่บนเตียง ทั้งห้องเงียบมีแค่เสียงของแอร์ที่ยังทำงาน  หัวเตียงที่เปิดไฟดวงเล็กเอาไว้

 

แสงสีส้มของมันส่องไปที่ใบหน้าของคนตัวเล็กที่โผล่ออกมาจากผ้านวมผืนใหญ่

 

ผมเดินเข้าไปหาเงียบๆ

 

อยากจะฟัดคนตัวเล็กแรงๆให้ตื่นจากความฝัน 

 

ผมขึ้นคร่อมพี่ฟองช้าๆก้มตัวลงไปหอมแก้มแรงๆหลายๆครั้ง 

 

ผมน่ะถนัดนักเรื่องลักหลับคนตัวเล็กตรงหน้า

 

หมั่นเขี้ยวชิบหาย อยากจะโกรธ อยากจะโวยวาย แต่พอมาเห็นเขาหลับ ไม่ได้อยู่กับไอเหี้ยเกียร์อย่างที่คิดไว้แล้วมันรู้สึกโล่ง 

 

คิดได้อย่างนั้นก็ก้มลงไปหอมฟองอีกหลายๆที ฟัดจนจมูกโด่งของผมฝังลงไปกับแก้มนิ่ม

 

ผมคงฟัดเขาแรงเกินไป มันทำให้เขารู้สึกตัว

 

"อื้ออ เหี้ยไรเนี่ย คนจะนอนกวนอยู่ได้ ฮื่อ"ฟองพูดเสียงติดหงุดหงิด มือปัดป่ายไปมาอย่างรำคาญ

 

แต่มีหรอคนอย่างผมจะสน ผมจูบที่มุมปากพี่ฟองเบาๆแต่ค้างไว้นานๆ

 

"อื้ออ"พี่ฟองขมวดคิ้วแน่นแล้วใช้มือดันหน้าผากผมออก

 

"ชู่ นิ่งๆ"ผมเอ็ดไม่จริงจังก่อนจะรวบมือทั้งสองข้าง แนบติดกับเตียง

 

"ธามอ๋อ อะไรเนี่ยมาไง"ฟองลืมตาขึ้นมามองผมปรือๆแล้วถามเสียงงัวเงีย 

 

ผมกดจมูกลงกับแก้มของคนตัวเล็กอีกครั้ง

 

ไม่คิดจะตอบอีกคนแต่ล้มตัวลงนอนข้างๆแทน ดึงพี่ฟองเข้ามากอดไว้จนแทบจะฝังตัวเข้ามากับอกผม

 

"ฮื่อ ธาม อึดอัด อะไรเนี่ยย"ฟองโวยวายลั่น

 

"ฮึ่ม เงียบๆหน่า นอนไป"ผมดุแล้วเอาคางเกยไว้กับผมนุ่มสีฟ้า กลิ่นหอมอ่อนๆจากแชมพูทำให้ผมฝังจมูกลงกับผมนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะกอดคนตัวเล็กแน่นกว่าเดิม

 

พี่ฟองเริ่มนอนนิ่งๆอีกครั้งจนผมแน่ใจว่าเขาหลับจริงๆ เลยเข้าสู่ห้วงนิทราตามไป

 

 

 

 

 

 

 

"ไอเหี้ยธาม ลุกออกไปเลย" เสียงโวยวายจากไอตัวแสบตอนเช้าตรู่ทำให้ผมขมวดคิ้วมุ่น 

 

เหี้ย อะไรนักหนาวะแม่ง 

 

ผมสบถในใจอย่างหงุดหงิด คว้าคนตัวเล็กกว่ามากอดไว้แน่น อืม หอม

 

"เหี้ยธาม ปล่อยกู"เสียงพี่ฟองโวยวายอีกครั้ง

 

"เออๆ ปล่อยแล้ว"ผมพูดเสียงติดหงุดหงิดแล้วฟัดแก้มพี่ฟองอีกครั้งก่อนจะปล่อยไป

 

 

 

วันนั้นทั้งวันก็ปกติครับ เหมือนเดิม ผมกับฟองก็กัดกันเหมือนเดิม ไอเฟียสไม่กลับคอนโดก็คงนอนกับเมียมันนั่นแหละ

 

ผมบังคับให้ฟองโทรไปบอกไอเหี้ยเกียร์ว่าไม่ต้องมารับ ผมก็เลยได้ไปมอพร้อมฟองแทน

 

 

 

เวลาเลยผ่านมาเรื่อยๆข้ามวันจนถึงวันเกิดของฟอง เราเลือกที่จะมากินเลี้ยงที่คอนโดของฟองกันแทนที่จะไปกินข้างนอก

 

กินเลี้ยงกันไม่ใหญ่โตมาก มีแค่เพื่อนสนิทของเจ้าตัวแล้วก็พวกผม

 

ซึ่งเพื่อนสนิทที่ว่านั้นก็แน่นอนว่าต้องมีไอห่าเกียร์ด้วย

 

นั่นแหละที่ทำให้ผมไม่สบอารมณ์จนต้องหนีออกมายืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง

 

พี่เมลกับฟองกำลังเตรียมกับข้าวอยู่ในครัว มีไอเหี้ยเกียร์ที่ยืนพิงประตูครัวมองฟองอยู่ห่างๆ

 

หงุดหงิด แม่งมารหัวใจจริงๆ

 

"เฮ้ยมึง ว่างใช่ป่ะ ลงไปช่วยถือเหล้าหน่อย" ไอเฟียสเปิดประตูระเบียงเรียกผม

 

ผมไม่ตอบแต่จี้บุหรี่ลงตรงที่เขี่ยบุหรี่พร้อมพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก

 

เดินผ่านไอเกียร์ที่กำลังช่วยพี่ฟองถือของมาวางไว้บนโต๊ะเตี้ยๆหน้าทีวี มันมองผมด้วยหางตาก่อนจะเดินกลับเข้าไปหาฟองอีกครั้ง

 

แม่งเอ้ย เกลียดขี้หน้าแม่งจริงๆ

 

 

 

 

 

ผมเดินไปตรงโซนขายแอลกอฮอล์ ส่วนไอเฟียสแยกไปซื้อน้ำแข็งกับขนมทานเล่น

 

ระหว่างรอคิดตังค์ ผมก็เหลือบไปมอง ถุงยางหลากสีสันที่วางเรียงกันอยู่ คว้ามา1กล่องแล้วส่งให้พนักงานคิดตังค์

 

พนักงานผู้หญิงคนนั้นสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเหลือบตามองหน้าผม ผมมองหน้าเขากลับก่อนจะยกคิ้วกวนๆให้

 

พนักงานคนนี้ เขินหน้าแดงเลยครับ หึ

 

ไอเฟียสที่กำลังคิดเงินอยู่แคชเชียร์ข้างๆก็หันมามองผมแบบยิ้มๆ

 

"มึงไม่เอาสักกล่องหรอวะ"ผมถามไอเฟียสขำๆ

 

"ไม่ว่ะ กูเสียบสด"มันพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

 

เท่านั้นล่ะครับ พนักงานที่ยืนคิดเงินให้พวกผมอยู่มือไม้แทบจะสั่น หน้าแดงกันไปหมด

 

ผมรับของมาเมื่อคิดตังค์เสร็จแล้วเดินออกจากร้านมาเลย

 

ผมกับเฟียสเดินมาที่ลิฟต์ เห็นไอบอมกับไอคีย์กำลังยืนรอลิฟต์อยู่พอดี เลยขึ้นไปบนห้องพร้อมกัน

 

 

พอมากันครบก็เริ่มนั่งตั้งวงกินเหล้ากัน

 

เรานั่งเป็นวงกลม โดยเรียงจากฟองที่นั่งพิงโซฟา ไอเหี้ยเกียร์ ที่นั่งข้างๆ พี่เมล ไอเฟียส ผม ไอบอม แล้วก็ไอคีย์  ซึ่งผมได้นั่งตรงข้ามกับฟองพอดี

 

ระหว่างที่กินกันก็พูดคุยเรื่องราวต่างๆ ทุกคนดูสนุก สงสัยคงมีแต่ผมที่ไม่สนุก

 

แม่งเอ้ยจะใกล้กันไปแล้ว  ผมได้แต่สบถในใจแล้วกระดกเหล้าเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่า 

 

ภาพตรงหน้าคือ พี่ฟองกับไอเกียร์คุยกันกระหนุงกระหนิง ดูมีความสุข หึ มีความสุขมากดิสัส เดี๋ยวคืนนี้กูจะทำให้เมียกูสุขจนล้นเลยแม่ง

 

กินมาเรื่อยๆ โดยทุกคนเริ่มทยอยให้ของขวัญคนตัวเล็ก 

 

ของขวัญที่ผมจะให้คนตัวเล็กน่ะหรอ ไว้ก่อนละกัน ไม่มีอารมณ์จะให้ว่ะ

 

"เฮ้ย กูมีเกมมาให้เล่น จะได้ไม่เบื่อมาก

เล่นเปล่าๆ" ไอเฟียสเสนอเกมขึ้นมา

 

"เกมไรวะมึง"ไอคีย์ถามงงๆพลางส่งแผ่นมันฝรั่งทอดเข้าปากตัวเอง

 

"หมุนขวดธรรมดาเนี่ยแหละ แต่ต้องตอบคำถาม ถ้าตอบไม่ได้ต้องแดกไอนี่เพียวๆสองช็อต ว่าไงๆเล่นมั้ยครับ" ไอเฟียสอธิบายกติกาเกมธรรมดาๆที่ทุกวงเหล้าต้องเคยเล่น แล้วชี้ไปที่วอดก้าขวดใสๆให้ทุกคนได้รับรู้ว่าถ้าไม่ตอบต้องกินไอนี่เพียวๆ

 

"เล่นดิวะ เริ่มเลยๆ"ไอบอมเสริม 

 

พวกเราเลยจัดการยกโต๊ะเตี้ยๆที่ใช้กินข้าวเมื่อกี๊ออกไป

 

"งั้นกูขอหมุนก่อนนะ"ไอเฟียสพูดขึ้น มันเอาขวดเบียร์เปล่าๆมาวางไว้กับพื้นห้อง ตรงกลางวง ก่อนจะเริ่มหมุน

 

ขวดเบียร์หมุนติ้วก่อนจะค่อยๆหยุดลง ปากขวดชี้ไปทางพี่เมล

 

ทุกคนต่างเฮที่ไม่โดนตัวเองกัน คงกลัวว่าจะโดนถามอะไรพิเรนทร์

 

"เมียครับ เฟียสจะถามแล้วนะ"ไอเฟียสหันไปยิ้มหวานให้เมียมัน

 

"กะ..ก็ถามมาดิ" พี่เมลมองไอเฟียสเขินๆ

 

ผมมองท่าทีน่ารักของคู่นี้ยิ้มก่อนจะกระดกแก้วเหล้าของผมเข้าปาก

 

"ตั้งแต่มีเซ็กด้วยกันมา เมลชอบครั้งไหนมากที่สุดครับ" ไอเฟียสถามพร้อมกับส่งยิ้มทะเล้นไปให้ พี่ฟองหันมาทำตาโตพร้อมกับหน้าแดงๆใส่เฟียส

 

"ฮิ้วววว" ทุกคนในห้พร้อมใจกันส่งเสียงแซวทันที

 

"คำถามเหี้ยไรเนี่ย"พี่เมลตีไหล่ไอเฟียสไปหนึ่งที ก่อนจะเขินหน้าแดง

 

"ตอบสิครับ"เฟียสเค้นอีก

 

"ก็..ก็ชอบตอนอยู่ในครัวที่สุด" โห กล้าดีว่ะ 

 

ไอเฟียสยิ้มกว้างทันทีแล้วจับหน้าพี่เมลมาหอมแก้มแรงๆ

 

"ฮิ้วววววววว" เท่านั้นล่ะครับ เสียงโห่แซวก็ตามมาอีกละลอก

 

ฟองก็ดูจะเขินไปกลับเขาด้วย แก้มแดงจนลามไปถึงใบหู น่ารักสัส อยากจะกระชากไปฟัดให้จมเตียง

 

"พอๆ หยุดแซวเลยพวกมึง ตากูหมุนบ้างๆ" พี่เมลโวยวายเขินๆ ก่อนจะเริ่มหมุนใหม่อีกครั้ง

 

คราวนี้ฝาขวดหยุดที่ผมครับ

 

"มึงกับฟองนี่เคยได้กันกี่ครั้งแล้ว" ผมกระตุกยิ้มทันที คำถามเข้าท่า พอพี่ฟองได้ยินคำถามถึงกับตาโตด้วยความตกใจ คงไม่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะถามแบบนี้  ไอเหี้ยเกียร์ได้แต่จ้องหน้าผมนิ่งๆ

 

"ครั้งเดียว...แต่คืนนี้ก็กำลังจะได้อีกครั้ง" ผมตอบยียวนก่อนจะมองหน้าพี่ฟองยิ้ม

 

"ไอเหี้ยเอ้ย!" 

 

ผลั่ก!

 

"เฮ้ย!" เสียงทุกคนร้องโหวกเหวกด้วยความตกใจ

 

 

 

 "มึงพูดเหี้ยไรของมึงวะ สัสเอ้ย!"ไอเกียร์ระเบิดอารมณ์ขึ้นมาอย่างน่ากลัว

 

ผมที่หน้าหันไปตามแรงต่อยของมัน อารมณ์ก็กำลังปะทุขึ้นไม่ต่างกัน 

 

เงยหน้าขึ้นพร้อมเสยผมอย่างเก็บอารมณ์ กรอกตาไปมา1ที

 

ก่อนจะ..

 

ผลั่ว!

 

แรงถีบที่ปลายเท้าของผมอัดเข้าเต็มๆกับบริเวณซี่โครงของอีกฝ่าย ไอบอมและไอคีย์ที่กำลังห้ามเฮียของพวกมันไม่ให้ต่อยผมซ้ำ กลับโดนลูกหลงจากแรงถีบล้มกันไปคนละทิศละทาง

 

คนที่ดูตกใจกับเหตุการณ์นี้มากที่สุดเห็นจะเป็นพี่ฟองเนี่ยแหละ

 

"เฮ้ย ไอธามมึงหยุดเหอะ กูขอล่ะ อย่าให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้เลยว่ะ"ไอเฟียสเข้ามาดันผมให้ถอยหลังไป2ก้าว

 

"กูเริ่มหรอ" ผมถามมันนิ่งๆ ใช่ผมพูดจาหาเรื่องก่อนแต่ผมไม่ได้เป็นฝ่ายใช้กำลังก่อนนี่

 

ไอเกียร์ที่ลุกขึ้นยืนจ้องหน้าผมอย่างเอาเรื่อง

 

"ทำไม มึงจะทำไม" ผมถามออกไป

 

"มึงไม่ควรพูดแบบนี้ไอเหี้ยธาม มึงควรเกรงใจฟอง มึงกับฟองไม่ได้เป็นเหี้ยไรกัน พูดงี้เพื่อนกูเสียหาย!" ไอเกียร์ที่ระเบิดอารมณ์ออกมาผ่านคำพูด

 

หึ! แล้วไง ที่กูพูดมันก็เรื่องจริงทั้งนั้น ถึงคืนนี้จะยังไม่ได้ก็เหอะ

 

"เดี๋ยวก็ได้เป็นว่ะ อีกไม่นานหลอก"ผมยักคิ้วท้าทาย

 

ไอเหี้ยธามหัวเราะเบาๆอย่างสมเพศ

 

"ทำตัวถ่อยขนาดนี้ คงจะคว้าเขาได้หลอก"มันกอดอกนิ่งพลางพูดเย้ยๆ

 

ผมใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มนิดๆ 

 

"อืมม.. เดี๋ยวก็รู้  ปาร์ตี้ไม่สนุกแล้วว่ะ ขอตัว"ผมพูดบอกลอยๆ หันไปหาฟองแล้วส่งยิ้มหวานไปให้ ก่อนจะก้มลงหยิบกระเป๋าตังค์กับกุญแจรถ

 

ผมเดินออกมาท่ามกลางความเงียบของทุกคน ไม่มีใครพูดอะไรจนผมเดินออกมากจากคอนโดนั้น

 

 

 

 

Fong Part

 

 

 

แม่งเอ้ย ทิ้งระเบิดไว้แล้วหนีไปหน้าด้านๆเลยนะมึง

 

ผมหันไปมองเกียร์ที่ยังคงกำมือแน่นและสีหน้าของทุกคนที่ถามประมาณว่าเอาไงต่อ

 

"เอ่อ..ไหนๆมันก็ดึกแล้วอ่ะ พวกมึงกลับได้แล้วแหละ ไว้เจอกันที่มอๆ ไม่เมากันมากใช่ป่ะ กลับกันดีๆนะ ไอเฟียสไปส่งกูที่หอหน่อย" ไอเมลพูดสรุปและรีบเก็บของตัวเอง

 

"ตอนแรกก็เมานะเจ้ ตอนนี้สร่างแล้วว่ะ ฮ่าฮ่า"ไอคีย์พูดติดตลกก่อนจะหันไปหัวเรากับดูโอ้ของมัน

 

"นี่ ใครเจ้มึง หุบปากแล้วรีบกลับบ้านสะ เร็ว" เมลดุไม่จริงจังนักก่อนจะรีบลากพวกมันออกจากห้องของผมไป

 

ตอนนี้ผมก็เลยยืนเก้ๆกังๆอยู่กับไอเกียร์2คน

 

"เจ็บมั้ย ทายาเปล่า เดี๋ยวแปปนะ ไปเอายาแปป"ผมพูดอย่างเป็นห่วงเพื่อน เพราะดูจากแรงถีบเมื่อกี๊ ถ้าจะร้าวน่าดู

 

"ฟอง"ผมสะดุ้งเฮือกแล้วรีบหยุดเท้าทันที

 

"อ..อะไร"ผมถามไม่เต็มเสียงนัก 

 

ทำไมต้องทำผมอึดอัดทางจิตขนาดนี้ด้วย ทำไมมมม

 

"มึงพูดมาตรงๆเถอะ กูจะได้รีบทำใจ"ไอเกียร์ก้มหน้ายืนนิ่งๆถามผม

 

"เรื่องอะไรอ่ะ"ก็รู้นะว่ามันจะสื่อเรื่องไหน แต่จะให้กูตอบยังไงล่ะครับ

 

"มึงคิดกับกูแบบไหน"มันเงยหน้าสบตาผม

 

ลมหายใจของผมขาดห้วงไปช่วงจังหวะหนึ่ง

 

กลัว  กลัวว่าถ้าพูดไปจะเสียเพื่อน

 

"ถ้ากูพูด มึงสัญญากับกูสิว่าจะไม่ทิ้งกูเพราะเรื่องนี้" 

 

มันพยักหน้าเงียบๆ

 

"กู..กูรู้สึกดีกับมึงนะเกียร์ แต่กูอยากให้มึงเป็นเพื่อน..เพื่อนสนิทของกู แค่นั้น กูไม่ได้อยากให้ความหวังมึงนะ แต่กูไม่รู้จะปฏิเศษความหวังดีที่มึงมีให้กูยังไง ดูเห็นแก่ตัวใช่มั้ย แต่กูอยากให้มึงคิดกับกูแค่เพื่อนนะเกียร์ กูรู้ว่าสักวันมึงต้องชอบคนที่ดีกว่ากูอยู่แล้ว สักวัน" ผมพูดออกไป

 

เกิดความเงียบขึ้นหลังจากที่ผมพูดจบ ไม่มีใครทำเสียงอะไรขึ้นเป็นเวลาเกือบนาที

 

"อืม กูเข้าใจ..เพราะมันใช่มั้ย มึงถึงให้กูไม่ได้" คำถามชวนอึดอัดวกกลับมาที่ผมอีกครั้ง

 

ให้ตายเหอะ 

 

"อืม" ผมอาจจะชอบธามเหมือนที่เกียร์ว่าก็ได้ แต่ก็คงแค่ชอบ..ล่ะมั้ง

 

"ขอเวลาให้กู กูจะกลับมาเป็นเพื่อนมึงเหมือนเดิมฟอง" พูดจบก็เดินเข้ามาสวมกอดผมแล้วก้มหน้าซุกลงที่หัวไหล่

 

ได้แต่เอามือทั้งสองข้างแต่ลงที่แผ่นหลังกว้างเบาๆ

 

"อย่าให้รอนานนะ"ผมกระซิบเบาๆ

 

"อืม ไม่นาน" มันรับปากก่อนจะผละออกไป

 

"กูกลับล่ะ มึงนอนเถอะ สุขสันต์วันเกิด" พูดเป็นคำสุดท้ายก่อนหันหลังเดินออกจากห้องไป

 

 

"เฮ้อ"ผมถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนโซฟาแล้วปิดเปลือกตาลงคลายความปวดหัว

 

สงสัยต้องหยิบพารามากินสัก3เม็ด

 

 

ลุกขึ้นอีกครั้งแล้วมองของกินที่เกะกะอยู่เต็มพื้นห้อง  เหนื่อยจะเก็บจริงๆ พรุ่งนี้ก่อนไปเรียนค่อยโทรบอกแม่บ้านให้ขึ้นมาทำความสะอาดก็ได้มั้ง

 

คิดได้อย่างนั้นก็ลุกขึ้นจากโซฟาอย่างเหนื่อยๆ ตรงไปที่ห้องนอนทันที

 

 

_______________________________

 แก้ไขตัวอักษรแล้วค่ะ

 

 

ไม่มีอะไรจะแก้ตัวที่มาช้าเลยค่ะ กระซิก

 

ขอบคุณคนอ่านที่ยังรอกันนะคะ

รักทุกคนเลยย

ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น