ขอบคุณที่มาอยู่ในโลกของเรานะ ^^

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 แฟน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 404

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 แฟน
แบบอักษร

ตอนที่ 5  

1 เดือนผ่านไป

“นี่... วันนี้จะทำอะไรให้กินอีกอ่ะ -0-?” รุกิที่ฟุบหน้ากับโต๊ะกินข้าวเงยหน้าขึ้นมาถามอย่างสนใจเมื่อเห็นฉันหยิบผักออกมาจากตู้เย็น ตั้งแต่ฉันทำอาหารให้เขากินตั้งแต่ตอนที่ไปซื้อของด้วยกันเขาก็เริ่มยุให้ฉันเข้าครัวมากขึ้นและฉันก็เป็นคนยุขึ้นเสียด้วยสิเลยตอนนี้ฉันเป็นแม่ครัว(จำเป็น)ให้รุกิเป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว แถมเขายังชอบชมว่าฉันทำอาหารอร่อยอีกด้วย -///-

            “อืม... นายอยากกินอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันทำให้ >0

            “อยากกิน... อะไรก็ได้ที่ฮานะทำเพราะอาหารที่ฮานะทำอร่อยทุกอย่าง ^_^”

            “-///- อะ... อื่อ งั้นรอแป๊ปนะ” ฉันหันมาวุ่นกับเตรียมของทำอาหารได้สักพักรุกิก็เรียกฉัน พอฉันหันไปก็เจอเขายื่นหน้าหล่ออยู่ใกล้ๆ เขาไวกว่าแสงอีกนะ -0-

            “ฮานะ... เราก็รู้จักกันมานานแล้วนะ” เขาพูดพร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ

            “นานที่ไหนสองอาทิตย์เอง -0-!”

            “ยัยบ๊อง ช่วยไหลตามน้ำสักพักได้มั้ย อย่าขัดอีกนะ! เธอมีหน้าที่ตอบแค่ตกลงเท่านั้น -*-” เสียงจิจ๊ะในคอของรุกิแสดงออกถึงความไม่พอใจที่ฉันขัดเขา อะไรกันฉันตอบความจริงก็ผิด -_-

     “ทำไมฉันต้องตอบตกลงอ่ะ -3- ตอบอย่างอื่นไม่ได้เหรอ”

            “เหอะน่า...” เขาจ้องหน้าฉันด้วยสายตาที่มีความหมายถึงกับทำให้หัวใจฉันเต้นเป็นจังหวะสามช่ากันเลยทีเดียว

            “อื่อๆ” ฉันหันมาสนใจสิ่งที่เขากำลังพูดด้วยสีหน้าจริง

            “คือเราก็รู้จักกันมาสองอาทิตย์แล้ว เธอดูแลฉันทุกอย่าง ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน ทั้งเที่ยว ทั้งกิน มันจะมากไปมั้ย ถ้าฉันจะขอเธอ...”

            ตึกตัก ตึกตัก

            ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เขาพูดแต่ละคำ ยิ่งประโยคสุดท้ายที่เขาพูดเนิบๆช้าเหมือนตั้งใจจะเน้นความหมายให้ฉันเข้าใจก็ยิ่งทำให้ฉันเขินอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกับว่าเขากำลังจะขอฉันเป็น...

            “เป็นแฟน...”

            เอ๊ะ! ทำไมสิ่งที่ฉันคิดถึงเปล่งเสียงมาได้เนี่ย -0-;

      “(-0- )( -0-)(-0- )( -0-)”

            ฟึบฟั่บๆ

            ฉันมองหาต้นตอของเสี่ยงนั่นแต่ก็ไม่เห็นจะมีใครในห้องนี่เลยนอกจากฉันแล้วก็รุกิ เอ๊ะ! หรือฉันหูฝาด

            “เห้! ยัยบ๊อง เธอตอบฉันมาสักทีสิ -*-”

            “ตอบ? ตอบอะไร -0-???”

            “ก็เมื่อกี้ฉันขอเธอ ‘เป็นแฟน’ เธอยังไม่ได้ให้คำตอบฉันเลย -///-”

            “นายของฉันเป็นแฟน!!! =O=!!!”

            เหมือนโลกมีสองใบ เหมือนหลินปิงบินได้ เหมือนลิงจะออกลูกเป็นคน เหมือน... เหมือน... เหมือนฉันอยากจะกรี๊ด >0<

           “(-///-) (_ _) (-///-) (_ _)”

            “กรี๊ดดดดดดด”

            “โอ๊ย! นี่เธอจะกรี๊ดทำไมเนี่ย /(-///-)\”

            “ก็นายขอฉันเป็นแฟนๆๆ >0<”

            “ก็ใช่น่ะสิ แต่เธอยังไม่ได้ตอบฉันเลย แต่อย่าลืมว่าเธอมีคำตอบแค่ ‘ตกลง’ เท่านั้น” รุกิเน้นคำว่าตกลงด้วยใบหน้าสีแดงระเรื่อ

            ทำไมทางเลือกของฉันมีอยู่แค่ข้อเดียว แต่ถึงอย่างนั้นถ้าไม่มีคำตอบฉันก็จะเลือกตอบแบบนี้อยู่แล้วว่า

            “ตกลง! >///<”

            “น่ารักที่สุด! -///-” รุกิเดินมากอดเอวฉันไว้จากนั้นตัวของฉันก็ค่อยๆลอยจากพื้นแล้วรุกิก็เริ่มหมุนฉันจนเริ่มรู้สึกเวียนหัวแต่เป็นการเวียนหัวที่มีความสุขที่สุด!

            ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจและเริ่มหายใจติดขัดเป็นระรอก ฉันกุมหัวไหล่ของคนที่เหวี่ยงตัวฉันไปมาอย่างทรมาน รุกิวางฉันลงบนพื้นฉันจึงค่อยๆปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดและฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าของเขา

            “ต่อจากนี้เธอเป็นแฟนฉันแล้วนะ”

            “อื่อ...”

            “ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด ฉันสัญญา...”

          “อื่อ...”

           อย่ามาสัญญากับฉันเลยรุกิ ฉันกลัวว่าวันนึงฉันเองจะเป็นคนที่เดินจากนายไป... 

ความคิดเห็น