facebook-icon

อ่านทุกคอมเม้นนะครับ แต่ไม่ค่อยตอบนะหรือง่ายๆคือขก.ตอบ555แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อัพวันไหนไม่รู้555น่าจะเป็นวันเสาร์อาทิตย์21.00-00.00 ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้

1.มาสเตอร์คนที่แปด

ชื่อตอน : 1.มาสเตอร์คนที่แปด

คำค้น : 1.มาสเตอร์คนที่แปด

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2562 21:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1.มาสเตอร์คนที่แปด
แบบอักษร

“ที่นี่มัน” 

ผมตื่นขึ้นมาในโลกแห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นเคยและเบื้องหน้าของผมก็มีชายผมสีทองยืนอยู่ 

“ฟื้นแล้วงั้นหรอ” 

สิ้นสุดคำพูดก็ได้มีวงสีทองออกมาข้างหลังของชายผมสีทองที่อยู่ข้างหน้าของผม 

“กิลกาเมซ หรอ” 

“รู้จักข้าด้วยงั้นหรอ” 

วงสีทองเริ่มมีอาวุธออกมาจำนวนผมและพุ่งเข้ามาใส่ผมทันที 

“โร...ไออัส” 

เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังของผมก่อนที่จะมีโล่ขึ้นมากันอาวุธจำนวนมากก่อนที่ผมจะหันไปมองที่มาของเสียงนั้น 

“เอ..มิยะ...ชิโร่” 

“เป็นอะไรรึเปล่า” 

เด็กหนุ่มผมสีแดงยื่นมือมาหาผมก่อนที่ผมจะค่อยๆจับมือของชายคนนั้นและค่อยๆลุกขึ้น 

“เอมิยะ...ชิโร่” 

“รู้จักฉันด้วยหรอ...ยังไงก็เถอะตอนนี้ต้องหนีก่อน” 

วินาทีนั้นเด็กหนุ่มที่ชื่อว่าเอมิยะ ชิโร่จับมือผมและวิ่งหนีและพาไปที่บ้านของตัวเอง 

“กำลังตามหาอยู่เลย” 

“ตามหาฉัน งั้นหรอ” 

“ใช่” 

เด็กสาวผมสีดำยาวและเด็กสาวผมสีม่วงยาวค่อยๆเดินเข้ามาหาผม 

“ฉันโทซากะ ริน” 

“มาโต้ ซากุระค่ะ” 

“ผมซายามิ มาโคโตะครับ” 

ผมใช้มือเกาหัวของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะหันไปถามชิโร่ว่าที่มันเรื่องอะไรกัน 

“เมื่อสองปีก่อน สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ได้จบลงและผู้ชนะก็คือริน แต่ว่าเมื่อสองอาทิตย์ก่อนตราบัญชาที่มือของฉันมันกลับมาอีกครั้ง แต่ว่าครั้งนี้ที่แตกต่างออกไปคือมาสเตอร์มีทั้งหมดแปดคน” 

“งั้นหรอ เท่าที่ฉันรู้มาปกติจะมีเจ็ดคน...ห้ะ” 

ผมขวาของผมมีรอยแดงๆขึ้นมาเป็นรูปสามเหลื่ยม  

“นั้นไง เครื่องหมายที่บอกว่านายเป็นมาสเตอร์” 

“ฉันรู้อยู่แล้วละ ก็เพราะว่าฉันไม่ใช้คนจากโลกนี้ยังไงละ” 

“อะไรน่ะ” 

ผมค่อยๆเดินไปที่ห้องอาหารและนั่งลงและเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง 

“ฉันน่ะ เป็นแค่โอตาคุธรรมดาคนหนึ่ง แต่ว่าอยู่ดีๆฉันก็สามารถเดินทางไปในโลกอนิเมะต่างๆได้ แต่ว่าครั้งนี้ฉันน่ะไม่ได้เลือกหรือว่าอะไรแต่ว่าที่ฉันมาได้เพราะฉันตายยังไงละ” 

“ตายงั้นหรอ” 

ทุกคนที่ได้ยินทำท่าทีสงสัยก่อนจะหันกลับมาถามผม 

“ตายที่ว่า ตายยังไงหรอ” 

“ฉันน่ะในระหว่างที่กำลังเดินซื้อของอยู่ก็โดนเงาสีดำพุ่งเข้ามาจากด้านหลังและแทงเข้าที่หัวใจทันทีและฟื้นขึ้นมาอีกทีก็มาอยู่ที่นี่แล้ว” 

ผมคุยกันจนดึงแต่ว่าก็ต้องแพ้ให้กลับความง่วงของตัวเองและทุกคนก็หลับไปในห้องนั้น แต่ว่าวินาทีที่ผมตื่นมาก็เจอกับชายผมสีทองที่อยู่นอกบ้านอีกครั้ง ก่อนจะมีอาวุธปล่อยออกมาใส่ผม 

“กิลกาเมซ อีกแล้วงั้นหรอ” 

ดาบนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาใส่ผม ทันทีที่ผมเห็นผมรีบกระโดดหลบทันที ก่อนจะหันไปหยิบดาบที่ปักอยู่และดึงมาออกมาสองเล่ม 

“เป็นอะไรไปละ เจ้าหนู” 

“แกน่ะ เงียบไปเลย” 

ผมรีบวิ่งเข้าไปและปัดอาวุธของผมกิลกาเมซไปเรื่อยๆแต่ว่าก็พลาดโดนดาบทิ่มแทงเข้าที่ตัวและล้มลงไปนอนจมกองเลือดอยู่กับพื้น 

“ I am the bone of my sword” 

ใช่แล้วนี่น่ะมันคือ Noble Phantasm ขออาเชอร์ แต่ว่าตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว 

“Nine Live Blade Works 

“ชิโร่” 

ชิโร่วิ่งเข้ามาพร้อมกับดาบเล่มใหญ่และเข้ามาปัดการโจมตีของกิลกาเมซทั้งหมดก่อนที่กิลกาเมซจะหนีไปได้ 

“ไม่เป็นไรใช่มั้ย” 

“อ่า...นี่ชิโร่มีเรื่องอยากจะขอร้อง” 

“อะไรงั้นหรอ” 

“ในเมื่อฉันไม่มีเซอร์เวนท์ เพราะงั้นฉันจึงอยากแข็งแกร่งขึ้น” 

“ได้สิ เพราะงั้นฉันจะสอนเวทย์ของฉัน” 

Trace On สินะ” 

“รู้ดีจัง สมกับเป็นคนต่างโลก” 

ชิโร่ค่อยๆแบกผมเข้าไปในบ้านและทำแผลให้ก่อนที่เดินตามเข้ามาให้โรงฝึกและโยนดาบไม่ไผ่ให้ผม 

“เอาละ มาเริ่มฝึกกันเลยดีกว่า” 

สิ้นสุดเสียงชิโร่พุ่งตัวเขามาหาผมและใช้ดาบฟันเข้ามาที่ผมอย่างรวดเร็ว 

แข็งแกร่ง 

แข็งแกร่งจริงๆ 

แต่ว่าฉันเอง ก็จะยอมแพ้ไม่ได้ 

แต่ว่าฉันเอง ก็จะยอมแพ้ไม่ได้

***

“ทำแบบนี้ เพื่ออะไร กิลกาเมซ”

“นายเองก็น่าจะรู้นิ โคโตมิเนะ”

ชายที่อยู่ข้างหน้าของกิลกาเมซนั้นคือโคโตมินะ คิเรย์

“เจ้านั้น เป็นคนที่เรียกตัวปัญหามายังไงล

“เรียกตัวอะไรมางั้นหรอ”

“อังรี เมนยู”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว