Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 17 ฆ่า!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.2k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2562 14:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
17 ฆ่า!!
แบบอักษร

อาทิตย์หนึ่งผ่านไป

ทุกอย่างก็ดีขึ้นไปหมดสำหรับเทล ตอนนี้รรันได้ย้ายข้าวของมาอยู่กับเทลแล้วเรียบร้อยเพราะโดนเทลบังคับจนเธอต้องยอม

ที่เทลต้องบังคับเพราะหลังจากที่เกิดเหตุรรันเริ่มมีอาการกลัวความมืดอย่างเห็นได้ชัด แล้วไหนจะนักข่าวที่อยากเจอตัวน้องอีก

ตอนนี้ทั้งคู่ก็ได้ตกเป็นที่จับตาของทุกคนทั้งในมหาลัยแล้วก็นอกมหาลัย ไม่ว่าจะเป็นนักข่าวหรือใครๆก็ให้ความสนใจกับข่าวนี้เป็นพิเศษ เพราะเทลเป็นตั้งลูกชายคนโตของท่านเจ้าสัวTt ที่รวยติดห้าอันดับของเอเชีย

แต่ว่าก่อนหน้านี้เห็นเจ้าชู้ไปเรื่อยนักข่าวเลยไม่คิดจะตามเพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาของลูกคนมีเงิน เผลอๆลงข่าวไปพวกเธอเองที่จะเดือดร้อน

แต่ครั้งนี้ที่ตกเป็นที่จับตาเพราะเทลได้อัพรูปรรันที่นอนหลับในชุดโรงพยาบาลแบบเห็นหน้าเต็มๆลงไอจี พร้อมกับแคปชั่น l need you like a heart needs a beat.

ซึ่งแตกต่างจากครั้งที่แล้วที่นักข่าวพากันตามสืบว่าเป็นใครแต่ก็ไม่มีใครรู้ จะรู้ก็ส่วนน้อยเท่านั้น ก็คือคนในมหาลัยที่รู้จากเพจของมหาลัยที่ชอบเอาข่าวของเทลไปลง แต่ใช่ว่าคนนอกจะสนใจเพจมหาลัย นอกจากนักศึกษาในมหาลัยเท่านั้น

 

รรัน

"ไม่เอา หนูไม่อยากไป ไม่ชอบมีแต่คนมอง" พี่เขาชวนฉันไดเดินห้างหาอะไรกิน แต่ก็เพราะพี่เทลนั้นแหละ ฉันถึงได้โดนนักข่าวคอยตามถ่ายรูปอยู่แบบนี้ ใครจะไปรู้ว่าพี่เขาเป็นถึงลูกเจ้าของTt กันหึ้ยยยย

"งั้นเราอยู่ห้องออกกำลังกายกันดีกว่าเนอะ" นี้ก็หื่นไม่เลิก ฉันอยู่ที่นี้มาอาทิตย์หนึ่ง โดนพี่เทลจับกินไปแล้วห้าวัน ด่าแล้วก็เหมือนเดิม งอนแล้วก็เหมือนเดิม จะหนีก็โดนจับได้

"พี่หยุดคิดเลย" ..แล้วจะถอดเสือทำไมอีกกกกก

"หนูมองอะไรคะ พี่แค่ถอดเสื้อไม่ได้จะทำอะไรเลย" ไว้ใจไม่ได้สุดๆ

ก๊อกๆๆๆๆๆ

"ถ้าเราไปข้างนอกก็ไม่ต้องเจอพวกนี้แล้ว หนูขึ้นไปอยู่ห้องนอนไป" นี้ก็อะไรไม่รู้ สั่งๆๆอยู่นั้นแหละ หึ้ยยย

"ไม่ต้องงอนพี่ ถ้าอยากลงมาก็ใส่กางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาว เข้าใจไหม" เพื่อ?

ก๊อกๆๆๆๆๆ

ฉันเลยเดินขึ้นไปข้างบนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า พี่เทลก็เดินไปเปิดประตู ไม่บอกก็รู้ว่าเพื่อนพี่เขามา ขนาดพี่เทลยังเชื่อว่าเป็นเพื่อนตัวเองเลย พวกพี่เขามาแบบนี้เกือบทุกวันนั้นแหละ มาทีไรฉันโดนไล่ให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่หลักๆคือพวกพี่เขามาแล้วชอบขอให้ฉันทำกับข้าวให้กิน ฉันชอบนะ เพื่อนพี่เทลคุยสนุกดี บ้าๆบอๆ ไม่เห็นเป็นเหมือนที่สามคนนั้นเล่าให้ฟังเลย เหมือนฉันมีเพื่อนเพิ่มซะมากกว่า ส่วนเพื่อนฉันมาที่นี้แค่สองครั้ง พวกนั้นบอกว่ามาแล้วใจจะวาย ทำตัวไม่ถูก พี่เทลหล่อเกินไป..?

 

เทล

"บ้านไม่มีอยู่กันหรอ มาแม่งเกือบทุกวัน" พอเปิดประตูพวกมันก็เดินถือของไปไว้ในครัวเลย ซื้อมาขนาดนี้คงใช้เมียผมทำให้กินเหมือนเดิม

"เมียกูไม่ใช่ทาสพวกมึงนะ"

"ก็น้องรันทำอร่อย มึงจะทำไม"

"พั๊วะ!! กูยังไม่กล้าใช้เลยไอ้สัสเจ"

"ตบมาได้ มือหนักชิบหาย" เดี๋ยวมึงจะโดนถีบ

"พอๆ แล้วน้องรันไปไหนวะ" ไอ้มิคถามขึ้น

"รรัน ไม่ใช่รัน"

"แม่งหวงยันชื่อ เวรเถอะ เออๆนั่นแหละน้องรรันไปไหน"

"เดี๋ยวก็ลงมา" ผมขี้เกียจเถียงกับพวกมันแล้วเลยเลิกสนใจ

"น้องรรันมาแล้วเว้ย" เจร้องขึ้นอย่างดีใจ

"นี้ๆ พี่ถามขออะไรหน่อยสิ ทำไมพี่มาทีไรเห็นใส่แต่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาว ไม่อึดอัดหรอ ดูอย่างไอ้เทลสิ มันใส่กางเกงก็บุญแล้ว" เพราะพวกมึงนั้นแหละ ยังมีหน้ามาถามอีก

"พี่เทลให้เปลี่ยนค่ะ"

"เดี๋ยวๆ แสดงว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้ใส่แบบนี้ใช่ไหม โหหหห!! ไอ้เชี้ยเทล ถ้ามึงจะทำขนาดนี้วันหลังไม่ต้องเปิดประตูให้พวกกูก็ได้"

"อ๋อ..โอเค"

พั๊วะ/พั๊วะ ไอ้เจกับไอ้มิคตบไอ้เวฟทันที

"ถ้ามึงไม่ให้มันเปิดแล้วเราจะกินข้าวยังไง" ไอ้เจว่าขึ้น

"ทำเหมือนบ้านพวกมึงจน" รวยก็รวยยังชอบมากินบ้านคนอื่น

"พอๆ เดี๋ยวหนูทำให้กิน พวกพี่ไปรอที่หน้าทีวีเลยดีกว่านะคะ" นี้ก็ใจดีเหลือเกิน

พวกผมเลยเดินมาหน้าทีวี ปกติผมจะอยู่กับร้องแต่วันนี้มีเรื่องจะคุยกับพวกมัน

"ไหน มีอะไรพูดมา" เดินมาถึงโซฟาไอ้มิคก็ถามขึ้น รู้ดีจังวะไอ้นี่

"เรื่องรรัน กูรู้แล้วว่าใคร"

"พูดต่อสิสัส" ไอ้เจร้องขึ้นอย่างอยากรู้อยากเห็น

"มึงให้กูเรียบเรียงคำพูดก่อนไหมไอ้ห่านิ คืออย่างนี้ คนที่สั่งการคือรุ่นพี่ของรรัน แล้วก็เป็นผู้ชายอีกต่างหาก ถ้าเป็นผู้หญิงกูอาจจะคิดว่าสาเหตุมาจากกู แต่นี้เป็นผู้ชาย แถมเป็นถึงลูกคนรวยอีกด้วย แต่สืบไปอีกก็รู้ว่ามันมีน้องสาวพึ่งกลับมาอยู่ไทยแถมเรียนคณะเราอีกตามหาก รรันเลยแฮกข้อมูลไอ้นั้นกับน้องสาวมันดู"

"ต่อสิ กูฟังอยู่"

"พั๊วะ!! ให้กูพักหายใจก่อนไหม..พอได้ข้อมูลหรือแชทของไอ้นั้นมาแล้วก็ไม่มีอะไร แชทก็คุยกับเพื่อนเรื่องผู้หญิงคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย เรื่องยาบ้าง แต่ของน้องสาวมัน มีแต่รูปกูเต็มคอมเลยว่ะ"

"น้องรรันคือเก่งว่ะ สามารถทำได้แม้กระทั้งดูว่าคอมคนอื่นมีอะไรบ้าง กูเริ่มกลัวแล้วนะ" ไอ้เวฟพูดขึ้นอย่างอึ้งๆ นั้นสิกูก็เริ่มกลัวเหมือนกัน เมียผมไม่ธรรมดาจริงๆ

"ตกลงสาเหตุมาจากมึงอยู่ดี" ไอ้มิิคถามขึ้น

"เออ หลักฐานขนาดนั้น ตัดต่อรูปกูกับตัวเองอีกด้วย ตัวน้องมันอาจจะไม่รู้เรื่องนี้ แต่ตัวพี่กูจะจัดการคืนนี้"

"ฆ่า?" ไอ้เจทำท่ากระซิบถามผม แต่มันพูดนี้ได้ยินกันทั้งวง

"อืม เพราะมันจงใจจะฆ่ารรันเหมือนกัน" มันเอาน้องไปผูดมัดไว้ในป่าลึก จนชาวบ้านคาดไม่ถึงว่าจะไปลึกขนาดนั้น แถมแถวนั้นไม่มีใครจะจะไปด้วย คนในหมู่บ้านต้องรู้เห็น ถ้าคนของผมไม่ไปเจอจะเป็นยังไง

"พี่อย่าคิดจะไปฆ่าคนอื่นเด็ดขาด เราตกลงกันแล้วว่าจะแค่สั่งสอน"

"เหี้ยยยย!!" พวกผมร้องขึ้นพร้อมกัน แม่งมาตั้งแต่ตอนไหนวะ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว