ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.02 แก้แค้น (NC+)

คำค้น : นิยายวาย อิโรติก 20+ รักแรงแค้น

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 904

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2564 12:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.02 แก้แค้น (NC+)
แบบอักษร

    วันนี้ผมมีเรียนแค่ช่วงเช้าผมคุยกับเพื่อนไว้ว่าเรียนเสร็จว่าจะไปหาอะไรกินกันที่ห้างและดูหนังต่อกัน เช้านี้พวกเราเรียนกันเสร็จแล้วแหละครับกำลังจะไปห้างกัน

“ดูหนังเรื่องอะไรดีวะมึง”

“แล้วแต่พวกมึงเลย” ผมตอบมันไป

“หนังผีดีไหมวะ?” ไอหยองแสดงความคิดเห็น

“เออๆได้หมด เงียบจังเลยวะไอยักษ์เป็นไรไหมเนี้ยมึง?” ผมถามไอยักษ์ตั้งแต่เรียนตอนเช้าแล้วมันเงียบไม่ยอมคุยอะไรกับใครเลยจ้องแต่หน้าจอโทรศัพท์

“เปล่ามึงกูขอแยกตรงนี้เลยละกันนะกูมีธุระต้องทำวะ”

“มึงจะไปยังไงรถมึงอยู่อู่ไม่ใช่หรอให้พวกกูไปส่งไหม”

“ไม่เป็นไรมึงเดี๋ยวกูนั่งแท็กซี่ไปเอา ไปก่อนนะพวกมึง” มันพูดจบก็วิ่งไปทันทีเลยครับ พวกผมนี่ยืนเอ๋อแดรกกันเลยครับ

“เออช่างมันเถอะวะ ไปกันได้ละไอเมฆ”

“อืมๆ” ผมกับเพื่อนมาถึงห้างแล้วพากันไปกินข้าว พอกินเสร็จผมขอตัวไอสองตัวนั้นไปเข้าห้องน้ำและไปซื้อของใช้นิดหน่อยมันก็ตกลงจะไปซื้อตั๋วหนังรอที่หน้าโรงหนัง ในระหว่างที่ผมเข้าห้องน้ำเสร็จแล้วก็เดินซื้อของได้ซักพัก ก็เห็นกระเป๋าตังผู้ชายคนหนึ่งตกที่พื้นผมรีบเรียกผู้ชายคนนั้นก่อนที่เขาจะเดินไปไกลว่านี้

“คุณอาครับๆ” คุณอาคนนั้นหันมามองผมแล้วทำหน้าสงสัย เป็นผมก็สงสัยแหละครับใครก็ไม่รู้อยู่ๆมาเรียกอา

“ว่าไงครับหนู”

“คุณอาทำกระเป๋าตังหล่นครับ ผมเลยเก็บให้นี่ครับ” ผมยื่นกระเป๋าตังให้คุณอาเขายิ้มให้ผมแบบเป็นมิตร

“ขอบใจหนูมากๆเลยนะ ไปกินข้าวกับอาไหมถือว่าเป็นการตอบแทนที่หนูเก็บกระเป๋าตังของอาได้ไง”

“แฮร่ๆไม่เป็นไรดีกว่าครับผมพึ่งกินเสร็จเองครับ”

“เสียดายจังเลยไว้อาจะชวนหนูมาทานข้าวที่บ้านอา นี่เบอร์อานะ”

“เออผมเกรงใจครับคุณอา”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกถือว่ามาเที่ยวบ้านอาด้วยไง”

“อะงั้นก็ได้ครับ งั้นผมไปก่อนนะครับคุณอาพอดีนัดเพื่อนไว้อะครับ”

“เดี๋ยวก่อนหนู หนูชื่ออะไร?”

“ผมชื่อ เหนือเมฆ ครับ”

“อาชื่อไออุ่นนะ”

“ครับ ผมไปก่อนนะครับสวัสดีครับ” พอยกมือไหว้คุณอาคนนั้นและเดินมาจ่ายตังที่เคาน์เตอร์ พอจ่ายเสร็จก็เดินไปหาเพื่อนที่หน้าโรงหนัง ของที่ผมซื้อก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับแค่แชมพูสระผมกับครีมอาบน้ำเท่านั้นเอง ผมเข้าไปดูหนังกับเพื่อนเสร็จก็หิวกันอีกแล้วครับเลยพากันไปนั่งกินหมูกระทะกันต่อที่ร้านแถวๆข้างมอ วันนี้ทั้งวันสรุปยังไม่ถึงห้องครับเที่ยวเรื่อยๆนี่แหละชีวิตคนโสด

 

 

ครืด ครืด ครืด (คุณแม่)

"ครับแม่"

‘ทำไรอยู่น้องเมฆ’

"เมฆกำลังจะไปกินหมูกระทะครับแม่ ดูหนังกับเพื่อนพึ่งเสร็จ"

‘จ้าเป็นยังไงบ้างเรียนวันนี้?’

"ก็ดีครับแม่ แล้วแม่ทำไรอยู่ครับ?"

‘กำลังจะทานข้าวจ้า แม่เห็นว่าวันนี้น้องไม่โทรหาแม่ แม่เลยโทรหา’

"5555 ครับเมฆขอโทษครับ"

‘ไม่เป็นไรจ้า งั้นเดี๋ยวแม่ทานข้าวก่อนนะลูกพ่อมาพอดีเลย’

"ครับคุณแม่ รักคุณแม่นะครับ"

‘จ้าแม่ก็รักน้องเมฆนะ’

"ครับ" ผมวางสายจากคุณแม่เสร็จ ก็ลงจากรถและเดินเข้าไปในร้านหมูกระทะกับไอหยองและไอเปอร์ พวกเรามานั่งที่ประจำที่ชอบกินกัน ไอยักษ์ไลน์มาถามผมว่าอยู่ไหนผมเลยบอกมันไปมันเลยตอบกลับว่าจะมากินด้วยให้จองไว้สองที่

“มึงไอยักษ์บอกเดี๋ยวมันจะออกมากินหมูกระทะด้วยให้จองที่ไว้ให้2 ที่”

“มันจะเอาใครมาด้วยวะ?” ไอเปอร์ถามผม

“ไม่รู้วะ เดี๋ยวมันมาก็เจอเองแหละ” พูดถึงมันไม่นานก็เดินมาแล้วครับ แต่มันมากับใครวะหน้าไม่คุ้นเลยแฮะ ผมเดาว่าน่าจะเด็กกว่าพวกผม ไอเด็กนั่นยกมือไหว้พวกผม

“หวัดดีครับ”

“อืมๆหวัดดีมึง เด็กมึงหรอไอเหนือ”

“อืมเด็กกูเอง ไอทีนั่งรอกูอยู่นี่ก่อนเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแปป”

“ครับ” เงิบแดรกกันทั้งโต๊ะครับ ไอที งั้นหรอน้องไอหน้าเถื่อน ผมรีบกระเถิบเข้าไปหาไอเพื่อนสองตัวนั่นทันทีเลยครับ

“พวกมึงสองตัวคิดเหมือนกูไหมวะ?”

“กูคิดว่ากูคิดคนเดียว เหี้ยน่ารักมากอะมึงกูถึงว่าพี่ไอคิวทำไมถึงห๋วงน้องมันมาก”

“สัสเปอร์คนละเรื่องละมึงอะ หื่นและเก็บอาการหน่อยมึงอะ กูหมายถึงไอยักษ์มันข๋นใจเด็กนี่แล้วมาด้วยกันได้ยังไงต่างหาก”

“อ่าวหรอ”

“เออดิ มึงนี่หื่นกับเด็กตลอด กูกลับไปนั่งที่เดิมละ” ผมกระเถิบมานั่งที่เดิมและยิ้มให้เด็กคนที่ชื่อไอที

“เราเป็นอะไรกับไอยักษ์หรอ?”

“ไอยักษ์?”

“เออโทษๆ พี่ชอบเรียกมันแบบนี้อะ พี่หมายถึงเราเป็นอะไรกับไอน้ำเหนือ?”

“ปะเป็น” เด็กไอทีกำลังจะพูดแต่ไอยักษ์พูดดักก่อนครับ

“เป็นเมีย” เต็มปากเต็มคำเลยนะมึงเมื่อวานยังบอกว่าไม่คิดอะไรอยู่เลยไอสัสเอ๊ยชกสักทีดีไหมวะ ไอยักษ์ปากแข็ง

“พี่น้ำเหนือพูดบ้าอะไรของพี่เนี้ยผมอายเพื่อนพี่เหมือนกันนะ” เออเอาเข้าไปครับเขินบีดตัวไปบีดตัวมาอีกแล้ว

“กูพูดความจริง มึงจะกินอะไรเดี๋ยวกูไปตักให้”

“เอากุ้งครับ”

“อะแฮ่มๆ พวกกูก็นั่งอยู่ไหมครับ มีเด็กแล้วไม่เห็นหัวกูเลยนะไอห่ายักษ์”

“แห๋มๆทำเป็นน้อยใจไปได้นะเมียเดี๋ยวตักปลาหมึกมาให้”

“สัสเมียพ่องดิ พอเลยมึงอะเมียมึงเข้าใจกูผิดหมดแล้ว”

“5555 ไปละกูไปตักกุ้งให้เมียกูดีกว่า”

“เออไอที พี่กับไอยักษ์เป็นแค่เพื่อนกันนะไม่ได้อะไรกันแค่เรียกกันเล่นอะ”

“ครับไอทีไม่คิดมากหรอกครับ พวกพี่ชื่ออะไรกันบ้างครับ”

“พี่ชื่อเหนือเมฆ ไอหน้าหื่นนี่ชื่อเปอร์ ส่วนไอคนที่หัวฟูๆนั่นชื่อหมูหยอง”

“อ้อครับ เออพี่เมฆครับ พี่ชายไอทีมาหาเรื่องพี่หรอครับ”

“รู้ได้ไงครับ”

“ไอพี่เหนือมันบอกครับว่าพี่ไอคิวมาหาเรื่องพี่ที่คณะ ไว้ไอทีจะไปบอกนะครับว่าพี่ชายของไอทีเข้าใจพี่ผิด”

“ขอบคุณมากๆนะครับน้อง”

“มาแล้วเมียกุ้งและนี่ปลาหมึกของมึงไอเตี๊ย”

“ไอสัสยักษ์ แต่ก็ขอบใจ”

“มึงคุยไรกับเมียกู”

“เปล๊า ใช่ไหมไอเปอร์ ไอหยอง”

“ใช่/ใช่”ประสานเสียงเลยนะพวกมึง เรื่องแกล้งเพื่อนขอให้ไว้ใจไอสองตัวนี่เลยครับ พวกผมกินหมูกระทะกันเสร็จแล้วตอนนี้ก็ประมาณ2ทุ่มครึ่งเห็นจะได้ ผมเลยขอตัวพวกมันกลับคอนโด พอผมมาถึงคอนโดก็เดินเข้ามาในห้องในสภาพที่อ่อนเพลีย ผมเข้าไปอาบน้ำออกมาผ้าขนหนูพันเอวไว้กำลังจะใส่เสื้อ แต่ก็ได้ยินเสียงกริ่งที่หน้าห้องดังเสียก่อน

ติ้งๆๆๆๆๆ

“แหม๋ๆ ไอสัสกดรัวเลยนะใครวะ” ผมรีบเดินออกไปดู

“มาแล้วๆ ใครมาวะเนี้ย ไอยักษ์หรอไม่ตอบกูอะ” ผมเริ่มอารมณ์เสียเพราะทุกทีถ้าเป็นไอยักก็ไม่หน้าจะกดกริ่งมันจะเปิดเข้ามาเลย พอเปิดปุบผมสตั๊นไปเลยครับ

“เหี้ย!!!” อุทานขึ้นมาทันมีเลยสิครับผมคิดว่ามันคงสตั๊นเหมือนกันผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องทันทีแล้วจัดการใส่เสื้อผ้าเพื่อความปลอดภัยของตัวเองสูดลมหายใจเข้าออกๆ พอได้สติก็เดินออกไป

ติ๊งๆๆๆๆๆๆ

จะกดทำพระแสงอะไรนักหนาวะผมบ่นอยู่คนเดียวก็เดินไปเปิดประตู ก็ไม่ได้เปิดกว้างมากหรอกครับแค่แง้มๆนิดนึ่ง

แอดดดดด

“มึงมีไรกับกูแล้วรู้ได้ไงว่ากูอยู่ห้องนี้?” มันไม่พูดอะไรครับถือวิสาสะดันประตูที่ผมแง้มมองมันแล้วนำตัวเองเข้ามายังในห้องของผมอยากด่ามันจังเลยครับไอหน้าด้านเอ๊ย

“นี่มึงกูยังไม่ได้อนุญาตให้มึงเข้ามาเลยนะ ออกไป” อ่าวไอเถื่อนนี่แมร่งกวนตีนกูละลอยหน้าลอยตาไปนั่งโซฟาห้องกูอีก กูด่ามึงอยู่นะโว๊ย

 “ห้องเรียบร้อยดีนี่” ไม่ด่ากูกลับ แต่มาชมห้องกูเฉยประสาทหรือไงวะไอเถื่อน

“นี่มึงไม่ได้ยินที่กูพูดหรอไง get out”

“ไม่ออก มึงจะทำไมเรียกดีๆกูพี่มึงนะ”

“ทำไมกูต้องพูดดีกับคนอย่างมึงด้วยมึงเป็นใคร กูยังไม่รู้จักมึงเลยอยู่ดีๆก็บุกเข้าห้องกูมาเนี้ยไร้มารยาทสิ้นดี” มันลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหาผมเรื่อยๆ ทำไมใจสั่นแบบนี้วะ ไอเถื่อนมึงจะทำอะไรกูวะเนี้ย ผมรู้สึกไม่ปลอดภัยแล้วสิครับ มันก้มมากระซิบที่หูผม ผมหลับตาปี๋รู้สึกขนลุกซู่

“หึหึ ปากดีนี่เก็บปากไว้ครางใต้ร่างกูดีกว่าไหมไอเหนือเมฆ”

“กูทำอะไรให้มึง กูไม่เคยรู้จักมึงด้วยซ้ำ”

“มึงไม่รู้จักกู แต่มึงรู้จักน้องกูไง!!” ไอสัสตะคอกใส่กูอีกละไอเหี้ยกูรู้แล้วว่าเป็นเฮ็ดว๊ากอะทำไมต้องตะคอกวะ ผมรอบมองมันเหมือนมันคิดอะไรอยู่และก็กลับมาจ้องผมอีกครั้ง

“กูก็บอกไปแล้วไงว่ากูไม่รู้จักน้องมึง คนที่มึงตามหาไม่ใช่กูมันเป็นเพื่อนกูอีกคน”

“มึงอย่ามาโกหกคนอย่างกูไอเหนือ มึงเป็นคนทำน้องกูมึงคิดว่าจะรอดจากกูได้หรอ”

“กูบอกไปแล้วว่ามึงเข้าใจผิดคนที่ทำคือเพื่อนกู กูไม่รู้เรื่อง” มันไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดมันบีบคางผมครับ เจ็บชิบหาย

“โอ๊ยยยย กูจะเจ็บนะ ปล่อยยย!!” ไม่ไหวแล้วครับมันบีบแรงขึ้นอีกแรงคนหรือแรงควายวะ กูเจ็บนะโว๊ยไอเถื่อน

“ได้ มึงไม่บอกดีๆใช่ไหมงั้น ลองมาตกเป็นแบบนั้นดูไหมว่าจะรู้สึกแบบไหน” ดวงตาของมันดูแค้นมากมันผลักผมชนกำลังห้องอย่างแรง ทั้งเจ็บ ทั้งจุกเลยสิกู น้ำตาไหลโดยอัตโนมัติเลยไหมละ

อึกกกกก

“อึก ไอเหี้ยกูเจ็บนะ ปล่อยอออกไป ฮื้ออออ อึก”

“หึหึ ร้องไห้ไปก็เท่านั้นแหละ กูไม่สงสารมึงหรอก” กูเกียดมึงไอเหี้ยเถื่อน ผมได้แต่ร้องไห้ออกมาอย่างเดียว มันกระชากข้อมือผมอย่างแรงแล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องของผมโยนผมบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม

“ฮื้ออออ อึก อะไอเหี้ย ปล่อยกู ฮื้ออออ” ผมร้องต่อต้านมัน ในจังหวะเดียวกันผมถีบมันพอได้สติก็ลุกเปิดประตูแต่โดนมันกระชากลงเตียงอีกครั้ง

“มึงกล้าถีบกูใช่ไหมได้”

เพลียๆๆ หน้าผมหันไปตามทิศทางที่มันตบ เจ็บชิบหาย มันขึงข้อมือผมไว้เหนือหัวแล้วซุกไซ้ที่คอของผมดูดเม้มจนเกิดรอย

“กูขอร้องกู ฮื้ออออ มะไม่ได้ทำน้องมึงจริงๆ ฮื้ออออ” มันไม่สนใจที่ผมพูดเลยครับ มันประกบปากของผมแล้วบดขยี้จนผมเจ็บปากมากเลยครับตอนนี้มันพยายามแหย่ลิ้นเข้ามาเกลี่ยวพันลิ้นของผม แต่ผมไม่ยอมเปิดปากให้มัน มันกัดปากผมแล้วใช้ลิ้นดูดดึงลิ้นของผม มือมันบดขยี้หัวนมผมจนเสียวซ่าน

“อ่าๆ ฮื้อออ อึกก” ผมทุบหลังมัน เหมือนมันรู้เลยเปิดปากให้ผมได้หายใจ ผมไม่รู้เลยว่ามันถอดเสื้อผ้าผมตอนไหนตอนนี้ผมตัวสั่นเทาไปหมดแล้วครับ ผมเกลียดผู้ชายคนนี้มาก

“เตรียมตัวเป็นที่ระบายของกูได้เลย”

สวบบบบ

“เฮือก ฮื้ออออ จะเจ็บ ฮื้อออ เอาออกไปนะ กูเกียดมึง อ่าๆๆ อึก”

“มึงอย่าเกรงดิกูขยับไม่ได้ ซี๊ดดดอ่า” มันพูดแล้วก้มดูดหัวนมผมเพื่อให้ช่องทางด้านหลังของผมเปิดทางให้ลูกรักของมันได้สามารถขยับได้

“ฮื้อออออ ปะปล่อย กะกู อ่าๆๆๆ ฮื้ออออ อึก อะเหี้ย กูขอร้องมึงเถอะนะ อ่าๆๆ”

“อ่าๆๆๆๆ ซี๊ดๆๆ แน่นจังวะ อ่าๆๆๆ” ไม่นานผมก็เสร็จ

“หึหึ เสร็จไว้จังเลยนะมึง อ่าๆๆๆๆ ซี๊ดดดด อ่า” ผมไม่สามารถสู้แรงมันได้แล้วครับตอนนี้ ไอเถื่อนขยับแกนกลางของมัน2-3ทีก็เสร็จ

“วันนี้อย่าหวังว่ามึงจะได้นอนเลยกูจะเอามึงจนกว่ากูจะหมดแรง” ผมไม่สามารถรับฟังเสียงของมันได้แล้วตอนนี้ น้ำตาที่เริ่มไหลอีกรอบตาผมพล่ามัวจนไม่เห็นหน้าไอคนใจร้ายคนนี้แล้วไม่นานสติผมก็ดับวูบลงไปทันที

     ผมตื่นมาด้วยอาการที่คั่นเนื้อคั่นตัว ผมไม่สามารถขยับไปไหนได้เลยตอนนี้ทั้งเจ็บ ทั้งแค้นไอคนที่ทำร้าย ผมปรับม่านตาให้เข้ากับแสงที่ส่องผ่านเข้ามาในห้อง เนื้อตัวผมเต็มไปด้วยรอยดูดที่ไอเถื่อนมันทำไว้ ผมขยับตัวเพื่อนั่งผิงหัวเตียง

แอดดดดด

“ตื่นแล้วหรอ?” ผมไม่ตอบมันมีแต่คำว่า เกลียด อยู่ในหัวผมตอนนี้

“ไม่ตอบก็ไม่เป็นไรกูทำข้าวต้มให้กินหน่อยก็แล้วกัน”มันไม่พูดเปล่าเดินเข้ามาหาผมแล้วนั่งบนเตียงทำท่าจะป้อนแต่ผมสบัดหน้าหันไปอีกทาง

“กินข้าวแล้วจะได้กินยา”

“ไม่กิน” ผมพูดโดยไม่มองหน้ามันครับ

“แต่มึงต้องกินเดี๋ยวไม่สบาย”

“ออกไป กูไม่อยากเห็นหน้ามึง กูเกลียดมึงๆๆๆ

“กูจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่ามึงจะยอมแดรกข้าว!!” มันตะคอกใส่ผม แล้วทำไมกูต้องร้องไห้ด้วยเนี้ย

“ฮื้ออออ อะออกไป กูบะบอก อึก ว่าออกไป อย่ามายุ่งกับกู กูเกลียดมึง

“เฮ้อออ กูออกไปก็ได้ กินข้าวกินยาด้วยนะ” มันเดินออกไปแล้วครับ แล้วทำไมผมต้องรู้สึกจุกที่อกด้วยนะ ผมร้องไห้หนักมากจนเผลอหลับไป

........................................................

ไอคิวโดนเหนือเมฆเกลียดแล้วสิ ไรท์จะรีบเอาตอนใหม่อัพลงให้นะจ้า

ความคิดเห็น