ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.00 เจอกันครั้งแรก

ชื่อตอน : EP.00 เจอกันครั้งแรก

คำค้น : นิยายวาย อิโรติก 20+ รักแรงแค้น

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 732

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2564 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.00 เจอกันครั้งแรก
แบบอักษร

    ผมชื่อ เหนือเมฆ เป็นนิสิตปี2 คณะสถาปัตยกรรม ตอนนี้ผมกำลังนั่งคุยกับเพื่อนๆของผมอีก3คน คนแรกชื่อน้ำเหนือเป็นเพื่อนคนแรกที่ผมเจอกันตอนปี1และสนิทกับมันมากที่สุดจนคนทั้งมหาลัยคิดว่าผมกับมันเป็นแฟนกันแล้ว คนที่สองชื่อเปอร์ ไอนี่แมร่งโคตรเกรียนแต่มันเรียนเก่งที่สุดในกลุ่ม คนสุดท้ายชื่อหมูหยอง ไอนี่เป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกับไอน้ำเหนือแต่มันเรียนคนละห้องกันพึ่งมารู้จักและเริ่มสนิทกันเมื่อเข้ามหาลัยที่เดียวกัน ตอนนี้พวกผมกำลังคุยเรื่องเด็กของไอน้ำเหนือมันเล่าให้ฟังว่ามันเจอเด็กคนหนึ่งที่ผับเมื่อวานก่อนชื่อว่า ไอที อะไรไม่รู้นี่แหละผมไม่รู้จักหรอกไม่ค่อยจะชอบยุ่งกับเรื่องส่วนตัวมันเท่าไหร่

“นี่ไอเหนือมึงนี่ชอบจังเลยนะฟันแล้วทิ้งเนี้ย แมร่งโคตรเหี้ย” ไอเปอร์พูดขึ้น

“กูคั่วมาเกือบจะทั่วมหาลัยละกับอีแค่เด็กคนเดียวจะกลัวอะไรมากวะ”

“หึหึ ระวังเถอะมึงครอบครัวเขาจะฟ้องตำรวจคดีพรากผู้เยาว์เลยนะมึง” ผมก็พูดขัดไอเปอร์มันอีกที

“นี่ใครครับน้องเหนือนี่พี่เหนือคนหล่อฉายาหล่อ รวย _วยใหญ่นะครับ”

“สัส พอๆเลยมึงอะ ขอร้องเรียกกูว่าเมฆเหอะ เรียกเหนือแล้วกูดูเลวไปเลยวะ”

“ไอเหนือไอเหนือด่ามึงอะ”

“มึงอีกคนไอเปอร์เรียกกูเมฆดิ เหี้ยบางทีกูก็งงนะว่าเรียกกู หรือเรียกไอน้ำเหนืออะ”

“ครับคุณหญิงเมฆ”

“คุณหญิงพ่อง”

“เมียอย่าปากเสียแบบนี้สิครับ เดี๋ยวผัวจ๋าไม่รักนะ”

“แล้วแต่มึงสัสน้ำเหนือ กูขึ้นห้องเรียนละคุยกับมึงแล้วรมเสียวะปะไอหยองไปกันเหอะปล่อยไอหมาสองตัวนี่นั่งเห่าอยู่นี่แหละ”

“กูเห็นด้วยกับมึงครับเพื่อนเมฆ” ผมกับไอหมูหยองกอดคอกันกลมเดินขึ้นตึกคณะ โดยมีไอหมาน้ำเหนือกับไอหมาเปอร์วิ่งตามมาติดๆ คนอ่านอยากรู้ละสิว่าผมกับเดอะแก๊งมาอยู่ด้วยกันได้ยังไงเรื่องมีอยู่ว่า

ย้อนไปเมื่อ1ปีก่อน ตอนรับน้องใหม่ๆ

      ผมขอแม่กับพ่อเพื่อมาเรียนมหาลัยชื่อดังจนผมสามารถสอบติดมหาลัยนี้ได้ ตอนนี้ผมกำลังเดินดูตึกคณะสถาปัตยกรรมเพื่อที่จะไปรวมตัวกับเพื่อนเพราะวันนี้เป็นวันแรกที่ผมโดนรับน้องระหว่างทางผมก็เดินไปชนกับไอผู้ชายร่างยักษ์

“โอ๊ยยยยย”

“เห้ยยย กูขอโทษกูรีบไปหน่อย”มันพยุงผมขึ้น

“เป็นไรมากไหมมึง”

“เราไม่เป็นไร”

“ไม่ต้องพูดเพราะก็ได้กูไม่ถือ กูชื่อ น้ำเหนือ เรียกสั้นๆว่า เหนือ ก็ได้ มึงละ?” มันเอียงคอถามผมกลับบ้าง

“อื้ม กูชื่อ เหนือเมฆ เรียกว่า เมฆ ก็ได้”

“อืม แล้วมึงมองเหมออะไรเนี้ย แล้วเรียนคณะไหน”

“เออคือกูกำลังหาว่าพี่ๆเขานัดรับน้องใหม่ที่ไหนอะ คณะสถาปัต”

“ชิบหายละ!! ไอสัสรีบไปเหอะมึงเดี๋ยวโดนด่า” ผมยังไม่ทันพูดอะไรเลยครับ ไอยักษ์บ้านี้ก็ถือวิสาสะดึงข้อมือผมวิ่งไปทันทีเลยครับ จนมาถึงลานรับน้องใหม่อาการโรคหอบหึดผมกำเริบ ผมเลยค้นเอากระบอกฉีดพ่นเข้าปากด้วยความอ่อนเพลีย พี่ๆที่อยู่บริเวรลานกว้างรีบวิ่งมาดูผมที่ตอนนี้ล้มลงพื้นเรียบร้อยแล้ว

“เหี้ยมึงเป็นโรคหอบหึดหรอวะ กูขอโทษนะมึง กูไม่รู้อะ”

“ไม่เป็นไรมึงกูไหว”

“เป็นไรมากไหมคะน้องไหวไหม?” พี่พยาบาลรีบถามผมทันทีแล้วหันไปบอกไอน้ำเหนือว่าให้ไปนั่งต่อแถวกับเพื่อนๆ

“ไหวครับพี่ผมไม่เป็นอะไรมากแล้วครับ”

“แน่ใจนะคะเดี๋ยวพี่ช่วยพยุงไปนั่งตรงนั้นก่อนเน้อ” พี่พยาบาลช่วยพยุงผมไปนั่งข้างพี่คนอื่นๆมีพี่ผู้ชายคนหนึ่งเดินมาหาผม

“น้องชื่ออะไรครับเดี๋ยวพี่จะเขียนป้ายชื่อให้”

“ชื่อเหนือเมฆ ครับพี่” ผมบอกชื่อและยิ้มไปให้พี่เขา พี่เขายิ้มตอบแบบเป็นยิ้มที่ละมุนมากครับเห็นแล้วหลงมากเลยครับ

“พี่ครับพี่คนเมื่อกี๊ชื่ออะไรหรอครับ”

“ใครคะ?” พี่พยาบาลถามผมด้วยความงวยงง

“พี่คนที่มาถามเรื่องป้ายชื่ออะครับ”

“อ้อชื่อคิมบอมคะ แหน่สนใจหนะสิ”

“แฮร่ๆแค่อยากรู้ชื่อเฉยๆครับ พี่เขาสุภาพบุรุษจังเลยนะครับ”

“พี่ไม่อยากจะเม้านะคะ แต่ขอเม้าหน่อยเหอะคิมบอมหนะเขาเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนจากเกาหลี แถมเรื่องเรียน เรื่องกิจกรรมเก่งมากเลยนะ”

“พี่เขาเป็นคนเกาหลีแล้วทำไมพูดไทยชัดจังเลยครับ” ผมถามพี่พยาบาลด้วยความสงสัย ก็มันสงสัยจริงๆนี่ครับคนเกาหลีอะไรพูดแมร่งโคตรชัด

“พี่ก็ไม่รู้นะเห็นเขาเล่ากันว่าเป็นลูกครึ่งไปเรียนอยู่ที่เกาหลีตั้งแต่แด็กๆแล้ว”

“อ้อ แบบนี้นี่เอง”

“นี่เปียโนเม้าอะไรบอมครับ”

“อุ้ย บอมมาตั้งแต่ตอนไหนเนี้ย” ผมมองบทสนทนาของพี่ๆทั้งสองคนสลับกันไปมา พี่พยาบาลคนที่ดูแลผมนางชื่อว่า เปียโน พี่เขาสวยมากเลยนะครับ

“ตั้งแต่ตอนที่เปียโนเม้าเรื่องบอมให้น้องเมฆฟัง”

“แฮร่ๆๆ จ้า” พี่บอมคุยกับพี่เปียโนเสร็จก็หันหน้ามาคุยกับผม

“น้องเมฆพี่เขียนป้ายให้แล้วนะ เราไหวไหม?”

“ดีขึ้นแล้วครับ เดี๋ยวผมไปนั่งรวมกับเพื่อนแล้วนะครับพี่ๆ”

“จ้า/ครับ” เสียงพี่ๆพูดพร้อมกัน ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่กับเพื่อนใหม่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะ พี่ๆปล่อยนิสิตปี1ตั้งแต่ตอนสายๆแล้วแหละครับพวกผมเลยมานั่งคุยกันที่ใต้ตึกคณะเพื่อรอเวลาที่คุณแม่มารับ

“มึงเมื่อเช้ากูขอโทษนะเรื่องโรคประจำตัวมึงอะ” ผมได้ยินแต่คำว่าขอโทษๆๆๆจนเบื่อจากร่างไอยักษ์แล้วแหละครับตอนนี้มันพูดตั้งแต่ตอนเช้าและตอนนี้ก็ยังพูดอยู่

“อืมๆ กูไม่ได้เป็นอะไรแล้วไงหยุดพูดคำว่า ขอโทษซักทีสิ”

“ก็กูรู้สึกผิดนี่วะ”

“อืม”

“มึงกลับยังไงเดี๋ยวกูไปส่งบ้านไหม?”

“ไม่เป็นไรมึง เดี๋ยวแม่มารับอะ เกรงใจมึง” ผมกลัวมันมากกว่าครับพึ่งเคยรู้จักกันจะพาไปส่งบ้านก็กระไรๆอยู่ถึงจะเป็นเพื่อนก็เถอะก็ผมพึ่งรู้จักมันครั้งแรกนี่ครับผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นแหละปลอดภัยไว้ก่อนดีที่สุด

“เออๆ แล้วแต่มึงแล้วกัน” ระหว่างที่ผมกำลังนั่งคุยกับไอน้ำเหนือก็ได้ยินเสียงมาจากทางด้านหลังคือผมนั่งหันหลังให้ทางเข้าตึกครับเลยไม่แปลกที่จะได้ยิน ผมกับไอน้ำเหนือมองไปยังเสียงนั้น

“พวกกูขอนั่งด้วยได้ไหมวะ” ไอผู้ชายร่างสูง ผมเดาว่าน่าจะสูงกว่าผมราวๆกว่า190เห็นจะได้ มึงกินเสาไฟฟ้าเข้าไปหรอวะไอเหี้ยสูงชิบหาย อีกคนก็สูงพอๆกับมันแหละครับมันทั้งสองคนกำลังขอนั่งกับผมและไอห่าน้ำเหนือ

“เออๆนั่งๆเลยมึงว่าแต่มึงสองคนชื่ออะไรวะ?” เป็นไอน้ำเหนือที่ถามครับ ผมก็ได้แต่นั่งฟัง

“กูชื่อเปอร์ ส่วนไอนี่ชื่อหมูหยอง” ไอคนที่ชื่อเปอร์แนะนำตัว แต่ที่แปลกกว่านั้นพวกผู้หญิงแถวๆนั้นมองห่าอะไรหนักหนาวะนี่กูแปลกหรอที่ได้นั่งกับผู้ชายที่สูงราวๆ190เห็นจะได้ กูละอยากจะร้องไห้ ก็ผมสูงแค่185 เองนี่ครับพูดง่ายๆตัวเตี้ยที่สุดในกลุ่มแหละ

“แล้วพวกมึงสองคนละชื่อไร?”

“กูชื่อน้ำเหนือ ส่วนไอเตี๊ยนี่ชื่อเหนือเมฆ” แห๋มไอสัสพูดเหมือนกูกับมึงสนิทกันมาตั้งแต่ชาติปรางก่อนแล้วอะไอยักษ์ ผมก็ไม่ได้คุยอะไรกับไอพวกมัน ได้แต่ก้มหน้าตีป้อมครับรอไรละ

      นับตั่งแต่ตอนนั้นผมกับพวกมันก็มาเป็นเพื่อนรักกันจนถึงตอนนี้ ผมกับเพื่อนพากันลงมากินข้าวที่โรงอาหารตึกคณะเพราะไม่อยากออกไปกินกันข้างนอกมอ ประเด็นหลักคือไม่มีอะไรมากครับบอกคำเดียวว่า ขี้เกียจขับรถ

“นี่มึงสองผัวเมียจะแดรกอะไรวะเดี๋ยวกูกับไอหยองไปซื้อให้มึงสองตัวเฝ้าโต๊ะ” ไอปากหมาเปอร์ถามผมกับไอร่างยักษ์ที่นั่งข้างๆผมตอนนี้

“เมียอยากกินอะไรจ้า?”

“เมียพ่องสิ นี่มึงคนทั้งมหาลัยแมร่งเข้าใจผิดกันหมดแหละไอเหี้ย” ไม่ต้องสงสัยหรอกครับผมชอบผู้ชายเพื่อนทุกคนในกลุ่มรู้กันหมดแล้วแหละคับ ไม่งั้นไอน้ำเหนือมันไม่เล่นผัวๆเมียๆห่าเหวอะไรนี่หรอกครับ

“แดรกข้าวสิ กูเอาข้าวมันไก่กับนมสดนะไอเปอร์”

“มึงละไอเหนือ?”

“กูเอาเหมือนเมีย แต่น้ำขอเป็นคาปู”  เฮ้อผมละเหนื่อยกับไอยักษ์นี่จริงๆเลย ไอเปอร์กับไอหมูหยองเดินไปซื้อข้าวกับน้ำกันแล้วตอนนี้เหลือผมกับไอยักษ์นั่งกันอยู่ด้วยกันสองคน

“นี่ไอยักษ์”

“ว่าไงเมีย?” มันเอียงคอถามผมอย่างสงสัยว่าผมเรียกมันทำไม

“กูไม่เห็นพี่บอมเลยวะพี่แกไปไหนวะ?”

“กูจะไปรู้กับมันไหมละ ตัวไม่ได้ติดกับมันสะหน่อยมึงก็ถามแปลกๆ” ไม่ต้องงหรอกครับ ผมพึ่งมารู้เหมือนกันว่าพี่คิมบอมเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับไอยักษ์นี่

“หรอวะ” ผมทำหน้าเจียนๆลง ผมไม่ได้ชอบพี่เขานะบอกก่อน แค่เห็นพี่เขาเป็นแค่พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้นเอง พักนี้ผมสังเกตดูพี่เขาแปลกๆไม่ค่อยได้เจอเหมือนแต่ก่อน ผมกับพี่คิมบอมเป็นสายรหัสเดียวกันครับแต่ก็ได้ไอยักษ์นี่มาเป็นแฝดรหัสด้วยผมละปวดหัวครับเวลาอยู่กับมัน

“ถามหาทำไมมึง ผัวนั่งอยู่นี่ยังถามหากิ๊กอีกนะ”

“โว๊ะ ไอยักษ์เงียบปากซักสิบนาทีสิมึงอะ คนทั้งมหาลัยเข้าใจผิดกันหมดละว่ากูกับมึงเป็นผัวเมียกันเนี้ย”

“แห๋มๆๆ มึงควรดีใจนะโว๊ยที่ได้คนแบบกูเป็นผัวอะ”

“เสียใจมากกว่าได้เหี้ยอย่างมึงมาเป็นผัวอะ”

“อ่าวๆๆ”

“อ่าวไทยหรอ?”

“นี่มุกมึงหรอน้องเมฆ” ผมมองหน้ามันด้วยสายตาคาดโทษ

“ไอสัสกูงอนมึงไอยักษ์”

“ไว้กูมาง้อ ไปดูดบุหรี่แปปนะมึง” อ่าวไอสัสยักษ์กูงอนมึงอยู่นะไอเพื่อนเวร ไอเพื่อนเหี้ย

“ไอห่าสองตัวนี่ก็ยังไม่มาอีก ไปหุงข้าวเป็นกระสอบมั้งละเนี้ย” โมโหหิวโว๊ยยยย ไอเพื่อนเหี้ยยยยย ผมได้แต่บ่นอยู่คนเดียวที่โต๊ะ ก็ได้ยินเสียงสาวๆแถวๆโรงอาหาร กรี๊ดกราดห่าเหวอะไรไม่รู้มันครับคนยิ่งอารมณ์เสียอยู่ หุ้ยยยย

“มึง” ผมหันหน้าไปมองผู้ชายร่างสูงเสื้อที่เขาใส่เป็นเสื้อชอปสีแดงเลือดหมู กระเป๋าเสื้อข้างขวาเป็นรูปเกียร์ บ่งบอกเป็นอย่างดีว่าผู้ชายคนนี้เรียนคณะวิศวะ ผมเงยหน้ามองมันด้วยความสงสัยก็ตอนนี้มันจ้องผมด้วยสายตาที่แค้นอะไรมาซักอย่าง ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองผมไม่วางตา

“มึงเรียกกูหรอ?”

“จะให้กูเรียกใครละ ก็มึงนั่งคนเดียวนี่”

“แล้วมึงมีอะไรกับกู?”

“หึหึ ถามได้ว่ามีอะไร มึงรู้จักคนนี้ไหม?” มันยื่นโทรศัพท์จ่อที่หน้าผม ไอสัสยื่นใกล้ไปละไอห่า ผมมองมันกลับไปอยากรู้มันต้องการสื่ออะไรกันแน่

“กูไม่รู้จัก มึงมีอะไรก็พูดมา?”

“หึหึ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน มึงชื่อเหนือใช่ไหม”

“อืม”

“หึหึ มึงทำเหี้ยอะไรน้องกูไว้ละ!! มึงยังมีหน้าว่าไม่รู้จักอีกหรอวะ!!” อ่าวไอสัสกูงงแดรกไปเลยดิ ก็กูไม่รู้จักอะ จะให้กูทำไงละแล้วมึงจะตะคอกทำส้นตีนอะไรเนี้ยกลัวไม่เป็นจุดเด่นหรอไอเถื่อน มองกันทั้งโรงอาหารแหละเนี้ยสัสเอ๊ย

“กูไม่รู้จักจริงๆ กูไม่รู้ด้วยว่ามันเกิดอะไรขึ้นมึงต้องการอะไรกันแน่?”

“หึหึ ต้องการอะไรหรอ” หึหึ อยู่นั่นแหละ คิดว่ามึงหล่อตายละ ไอขี้เก๊กเอ๊ย ผมชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ โมโหหิวก็โมโหหิวละมาเจอไอเถื่อนนี่มาถามเรื่องห่าอะไรไม่รู้อีกก็กูไม่รู้จักยังจะเสือกถามกูอีก โว๊ยยยย

“กูถามมึงใหม่มึงรู้จักคนชื่อ ไอที มอ5 ร.ร.xxx ไหม?”

“ไอทีไหนวะ ไม่รู้จักทั้งนั้นแหละโว๊ยยยย” ยังไม่ที่ผมกับไอเถื่อนจะปะทะคารมกันได้มากนัก ไอเพื่อนๆเวรทั้งหลายก็กลับมาพอดี

“มึงทำอะไรเพื่อนกูวะ” ไอยักษ์รีบจะเอาหมัดของมันต่อยไปที่หน้าของไอเถื่อนนั่น แต่ผมห้ามมันไว้ก่อนผมไม่อยากมีเรื่องนิครับ

“ไอยักษ์หยุดมึง มันไม่ได้ทำอะไรกู”

“แน่ใจนะไอเหนือ” ไอเปอร์พูดถามผมด้วยความแน่ใจอีกที

“อืม รีบๆเลยพวกมึงอะกูหิวข้าวละไอเหี้ยช้ามากมึงอะ” ผมไม่ได้สนใจไอเถื่อนกับเพื่อนมันที่ยืนมอง ไอเถื่อนมันยังมองผมไม่วางตา

“นี่ไอเถื่อนเมื่อไหร่จะกลับมึงอะ ขัดหูขัดตากูวะกูจะแดรกข้าว”

“หึหึ” รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หึหึ นี่อีกละกูละเกลียดมึงไอเถื่อน เพื่อนมันกระซิบอะไรไม่รู้ผมไม่ได้สนใจหรอกครับก็ผมหิวข้าวนี่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์มานั่งด่าไอเถื่อนหรอกครับ มันเดินอ้อมมาทางผมแล้วกระซิบด้วยเสียงที่เย็นเยือกทำเอาผมขนลุกซู่

“กูฝากไว้ก่อน ไว้กูจะมาคิดบัญชีกับมึงทีหลังแล้วกันนะ เมีย”

“หึหึ” ไอเหี้ยสตั๊นไปเลยสิกู เหี้ยมากไอเถื่อนมึงอย่าหวังที่จะได้เจอกูอีกไอสัส ไอระยำ

“โอ๊ยยย หงุดหงิดโว๊ยยย”

“มึงเป็นห่าอะไรเนี้ยเมีย มันกระซิบอะไรมึงเมื่อกี๊?’

“ไม่รู้โว๊ยยย กูจะแดรกข้าวไม่มีอารมณ์จะตอบทั้งนั้นแหละ ไว้กูอารมณ์ดีค่อยถาม”

“เมนมันไม่มาเปล่าวะ” ไอเปอร์ ไอยักษ์ และไอหมูหยองสุมหัวกันนินทาผม สัสกูไม่ได้ยินเลยครับ ไม่ได้ยินจริงๆ  

“ไอสัสเปอร์กูได้ยินนะ”

“กูคิดว่าไม่ได้ยิน”

“จะนินทากูก็เบาๆหน่อยพวกเพื่อนเหี้ย กูงอนพวกมึง”

“อ่าวงอนพวกกูเฉย” ไอยักษ์มันพูด ตอนนี้ผมไม่ได้สนใจพวกมันหรอกครับนั่งแดรกอย่างเดียวครับของกินต้องมาก่อนเพื่อนครับ ตั้งแต่กลับมาจากมอคำว่า “เมีย” ยังคงติดหูผมมาจนถึงตอนนี้ ไอเถื่อนเอ๊ยมึงกล้ามากนะที่มายามกูอะ คนอย่างเหนือเมฆไม่มีคำว่า กลัว โว๊ย

..................................................................

ไรท์จัดให้เรียกน้ำย่อยก่อนนะคะ ติชม คอมเม้นไรท์มาได้เลยจ้า

ความคิดเห็น