email-icon Instagram-icon

ปีศาจในร่างเจ้าชายที่เเสนดีพร้อมที่จะขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงเเล้วครับ :) :x:กดไลค์เเละคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ:x:

คลั่งครั้งที่ 17 ก็ลิซเขิน

ชื่อตอน : คลั่งครั้งที่ 17 ก็ลิซเขิน

คำค้น : RAVE , ร้าย I คลั่ง I รัก , อวบ , น่ารัก , โหด , หื่น , ไอหมอก , ลิษา , ลิซ , Bad_devil

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 02:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งครั้งที่ 17 ก็ลิซเขิน
แบบอักษร

คลั่งครั้งที่ 17 ก็ลิซเขิน 

ไอหมอกชักจะเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมายังไงก็ไม่รู้ นี่ก็ผ่านมาได้สักพักแล้วหลังจากที่เขาฉวยโอกาสกับลิซ ตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้ลิซก็ยังไม่พูดอะไรออกมาเลย แถมยังไม่มองหน้าเขาอีกด้วย 

“แช่น้ำนานแล้ว ขึ้นกันดีกว่าเนอะ” 

“...” 

เป็นอีกครั้งที่เหมือนไอหมอกกำลังคุยอยู่คนเดียวภายในห้องน้ำ ลิซไม่หือไม่อือกับคำพูดของไอหมอกอะไรทั้งนั้น ขนาดตอนที่ไอหมอกพาลิซออกไปล้างตัว(ขา)ข้างนอกอ่างอีกฝ่ายก็ยังทำเพียงแค่เอามือขึ้นมาปิดบังส่วนสำคัญเอาไว้เท่านั้น 

“จะไม่คุยกับฉันจริงๆหรอ” ไอหมอกแกล้งถามเสียงหวานข้างๆหูของคนที่นั่งอยู่บนตักเขา “ถ้าไม่ตอบฉันจะอุ้มออกไปแล้วนะ” 

“...” ลิซเหลือบตามองคนข้างหลังเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ยอมตอบอะไร 

“ฮึบ! งั้นก็ไปล้างตัวกัน” 

แม้จะตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆก็ถูกอุ้มจนตัวลอยแต่ลิซก็ยังปิดปากเงียบอยู่ดี เธอถูกร่างสูงอุ้มมาอยู่ที่ใต้ฝักบัว สายน้ำไหลออกมาชำระล้างร่างสองร่างที่ยืนอยู่ด้านใต้ 

มือหนาลูบไล้ไปตามเนื้อตัวลื่นๆนิ่มๆของคนที่เขาพึ่งปล่อยให้ลงยืนอยู่ตรงหน้า ที่พอถูกปล่อยลงก็รีบหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที มีบ้างที่ลิซจะเอียงตัวหนีเมื่อมือหนานั้นทำท่าจะลูบไปโดนส่วนแปลกๆเข้า 

หลังจากล้างตัวกันเสร็จไอหมอกก็หยิบเอาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวตัวเอง และหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาใส่ให้ร่างอวบด้วยก่อนจะอุ้มทั้งร่างนั้นขึ้นแนบอกเหมือนเดิมแล้วเดินออกมานอกห้องน้ำ 

ฟึ่บ! 

ร่างอวบที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำถูกวางลงที่ปลายเตียงนุ่ม คนที่เป็นคนอุ้มมาอย่างไอหมอกเดินกลับไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กกลับมาด้วยก่อนจะโน้มตัวลงใช้ผ้าผืนนั้นซับไปตามใบหน้าน่ารักที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำเบาๆ 

“จะไม่คุยกับฉันจริงหรอ” เขาถามเสียงหวานในขณะที่ส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจไปให้อีกคนที่กำลังมองมาด้วย 

“...” 

นัยน์ตากลมโตที่เคยมองสบกับไอหมอกเมื่อครู่เบนหนีไปทางอื่นทันทีหลังจากที่โดนประโยคหวานๆนั่นเข้าจู่โจม 

“ไม่ชอบที่ฉันทำในห้องน้ำเหรอ?” 

“...” 

“ขอโทษนะ แต่มันอดใจไม่ไหวจริงๆ ก็เธอมันน่าฟัดไปหมดเลยนี่นา” 

“...” แก้มกลมเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมานิดๆ 

“จะไม่คุยกันจริงๆเหรอ หืมม?” ไอหมอกถามเสียงนุ่ม 

“...” 

“ตอบกันหน่อยสิ ฉันไม่อยากพูดคนเดียวนะ” 

“...” 

“ลิซ~~~” 

“...” 

“ถ้าไม่ตอบฉันถือว่าให้จูบนะ” 

ลิษาตาโตขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อได้ยินคำพูดนั้น นั่นมันตรรกะบ้าอะไรกันที่ถ้าเธอไม่ตอบจะถือว่าให้จูบน่ะ ไม่รู้ว่าเขาเอามาโยงกับเรื่องนี้ได้ยังไง 

“คะ?” สุดท้ายลิซก็ต้องยอมตอบกลับไป 

“โกรธที่ฉันทำในห้องน้ำเหรอ” 

“ก็...” จะว่ายังไงดีล่ะ ในเมื่อเธอไม่ได้โกรธเลย มันแค่รู้สึกแปลกๆ...แค่นั้นเอง 

“ว่าไง~ โกรธเหรอ?” 

“เปล่าค่ะ” 

“แล้วหลบตาทำไม” 

ไอหมอกจับประคองใบหน้าของลิซให้หันมามองที่เขาหลังจากที่เธอเอาแต่หันหน้าไปมองทางอื่น 

“...” ลิซเม้มปากตัวเองแน่นหลังจากที่ถูกบังคับให้มองสบกับนัยน์ตาพราวระยับนั่น ก่อนจะส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ 

“ไม่โกรธแล้วเป็นอะไร บอกฉันสิ ฉันจะได้รู้ว่าต้องง้อยังไง” 

“...” 

“ตอบเร็ว ไม่ตอบจูบนะ” 

“ลิซ...” 

“...” 

“ลิซเขิน” 

อึ่ก! 

ไอหมอกถึงกับชะงักไปทันที ใจก็พาลกระตุกวูบไปกับคำพูดและน้ำเสียงเขินอายนั้น ไหนจะแววตาลูกกวางที่ช้อนมองเขาอีก! 

น่ารักชิบหายเลยโว้ย! 

“อยากเอา...” 

“คะ?” ลิซหน้าตาเหลอหลาเมื่ออยู่ๆคนที่นิ่งไปก็พูดประโยคงงๆออกมา 

อยากเอา? เอาอะไร? 

“เปล่าๆ ไปแต่งตัวได้แล้ว ชุดเธอฉันให้คนซื้อมาให้แล้วอยู่ในตู้” 

“...” ลิซมองตามนิ้วเรียวที่ชี้ไปทางตู้เสื้อผ้า ก่อนจะหันกลับมามองคนพูดด้วยสายตาสงสัย 

ที่พี่ไอหมอกบอกว่าให้คนไปซื้อมาไว้ให้ แล้วมันตอนไหนกัน? 

“ถ้ายังไม่ไปแต่งตัว ฉันจะเป็นคนแต่งให้นะ” 

เฮือก! 

ร่างอวบสะดุ้งกับคำขู่ ลำตัวกระเด้งลุกจากปลายเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่สองเท้าจะรีบก้าวไปที่ตู้เสื้อผ้าคว้าเอาชุดนอนเข้าคู่มาถือเอาไว้แล้ววิ่งกลับเข้าไปในห้องน้ำ 

การกระทำแบบตื่นๆของลิซนั้นไอหมอกมองอยู่ทั้งหมดแล้วเขาก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอีกฝ่ายน่ารัก...ทั้งการพูด การกระทำ หรือแม้แต่ใบหน้าแดงๆที่เขาเป็นคนทำให้มันเกิดขึ้น 

หลังจากยิ้มกับความคิดของตัวเองอยู่ซักพักเจ้าของห้องก็ถึงได้เดินไปหยิบเอาชุดนอนของตัวเองมาใส่บ้าง 

Rrrrrrrr 

เสียงโทรศัพท์ที่สั่นครืดอยู่บนโต๊ะทำให้ไอหมอกต้องเปลี่ยนทิศทางการเดิน จากที่จะเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อแกล้งลิซเล่นเปลี่ยนมาเป็นเดินไปหยิบโทรศัพท์เจ้ากรรมแทน 

“ว่า” 

ชื่อหน้าจอที่บันทึกเอาไว้ว่า ‘ไอ้เชี่ยโต๋’ ทำให้ไอหมอกเลือกที่จะกรอกเสียงเนือยๆลงไป 

เฮ้ออออ เสียเวลาแกล้งเจ้าแมวนุ่มนิ่มเลยเนี่ยเห็นมั้ย? 

[สวัสดีค่ะจากบริษัทประกันภัยนะคะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าสะดวกฟังโปรโมชั่นของบริษัทเราตอนนี้หรือเปล่าคะ] เสียงทุ้มต่ำของปลายสายถูกดัดให้เล็กแหลมเสียจนระคายหู จนคนฟังอย่างไอหมอกแทบจะกรอกตาเป็นเลขแปด 

ไอ้เพื่อนเหี้ยนี่ก็หาอะไรเล่นแปลกๆได้ทุกเวลา 

“พาย” 

[ว่ายังไงนะคะคุณลูกค้า?] 

“พายมึงต้อ” 

[โห่ววววว รุนแรงจังอะครับเพื่อนหมอก เดี๋ยวนี้หยอกเล่นไม่ได้เลยไง~] น้ำเสียงตัดพ้อที่ไม่ได้จริงจังอะไรพูดตอบกลับมา 

ไอหมอกเองก็ส่ายหัวยิ้มๆให้กับมุขกากๆของเพื่อนก่อนจะถามกลับไป “แล้วโทรมามีอะไร มึงคงไม่ได้โทรมาแค่เพื่อมาขายประกันภัยเหี้ยไรนั่นของมึงใช่มั้ย” 

[ใช่ก็เหี้ยแล้ว แต่ถ้าคุณลูกค้าสนใจก็ติดต่อดิฉันได้นะคะ] 

“งั้นกูวางล่ะ” 

[เกร้ดดด ใจเย็นครับบคุณเพื่อน] 

“สรุปมีไร เข้าเรื่องได้แล้ว กูจะได้กลับไปเล่นกับลูกแมวกูสักที” 

ไอหมอกว่าเขาได้ยินเสียงล้อเลียนเบาๆดังมาจากปลายสาย แต่เขาจะทำเป็นไม่สนใจมันละกัน 

[ก็จะบอกว่า...ไอ้ว่านหัวแตกครับบบ!! เฮดช็อตตต!] 

“ห้ะ!” ไอหมอกขมวดคิ้วมุ่นกับคำบอกเล่าของโต๋ “ไอ้ว่านมันไปทำอะไรมา?” 

[ก็คือกูกับเพื่อนว่านนัดเที่ยวกันครับบบ เที่ยวกับสองคนอ่ะครับ คือเพื่อนอีกสองคนในกลุ่มมันติดเมีย] โต๋แกล้งพูดเสียงประชดประชันก่อนจะเล่าต่อ [ทีนี้กูแยกไปกดตังค์แป๊บเดียวเท่านั้นแหละ กลับมาแม่งเห็นไอ้ว่านกำลังถีบเข้ากลางตัวไอ้เหี้ยตัวหนึ่งพอดีเลย] 

“โดนผู้ชายตื๊อจีบอีกแล้วอะดิมันอะ” 

[อะแน่น๊อนนน ไอ้ว่านมันเคยมีเรื่องกับคนอื่นนอกจากเรื่องนี้ที่ไหน แต่ก็เสือกเกิดมาสวยเกินผู้ชายเองอะเนอะแม่งอะ // นินทาอะไรกูเชี่ยโต๋!] 

“ฮะๆ แล้วไปทำอีท่าไหนหัวแตกกลับมา? แล้วนี่อยู่ด้วยกันด้วย?” 

[เออๆ ให้พยาบาลทำแผลมันอยู่ ก็คือตอนนั้นมันโดนกระชากแล้วผลักเข้ากำแพง ไอ้เหี้ยตัวนั้นมันคงกำลังคิดว่าอยู่ในซีรี่ส์มั้งเลยทำอย่างนั้น แต่เสือกโง่กะแรงผิด ไอ้ว่านแม่งเลยตัวปลิวหัวไปกระแทกกับกำแพงจ้า เย้~ โอ๊ย! เชี่ยว่าน กูเจ๊บบบ] 

“กูเดาว่าหลังจากนั้นมันเลยปรี๊ดแตกแล้วกระทืบคนเข้าให้ล่ะสิ” 

[ถั่วต้มคร้าบบบ] 

แหม่ เคยเดาผิดซะที่ไหน ไอ้ว่านเห็นมันอารมณ์ดี ขี้เล่นเวลาอยู่กับเพื่อนอย่างนี้ แต่กับไอ้พวกที่พูดด้วยไม่รู้เรื่อง หรือพวกที่ชอบตามตื๊อจีบมัน(ซึ่งเป็นผู้ชาย) บอกเลยว่าเละทุกรายถ้าไม่มีเพื่อนคอยห้าม 

“ฝากบอกมันว่าเลิกไปเดินส่ายตูดแรดๆอ่อยผู้ชายไปทั่วได้แล้ว จะได้ไม่โดนแบบนี้อีก” 

[โอ- // ไอ้เหี้ยหมอก! ไอ้ชิบหาย คว-] 

เสียงด่าหวานๆของเพื่อนอีกคนที่แทบจะกลายเป็นแร็ปทำให้ไอหมอกรีบกดตัดสายด้วยรอยยิ้มมีความสุขที่ได้กวนตีนเพื่อนทันที เป็นเวลาเดียวกันกับที่ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกก่อนที่ร่างอวบๆนุ่มนิ่มๆจะเดินดุ๊กดิ๊กออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อผ้าที่เขาให้คนไปซื้อมาให้ 

นี่ขนาดไม่ได้ใส่ชุดโป๊อะไรยังน่าฟัดขนาดนี้เลย 

ไอหมอกคิดพลางกัดริมฝีปากตัวเองเล็กน้อย ให้ตายสิ! อยู่กับลิซทีไรเขาหยุดคิดเรื่องอย่างว่าไม่ได้สักที ก็อีกคนเล่นน่าฟัดน่ากอดขนาดนั้น 

“มานอนเร็ว ดึกแล้ว” 

มือหนาตบลงที่เตียงนอนข้างตัวเองที่อีกฝ่ายเคยนอนเบาๆเป็นการเรียก ซึ่งลิซก็ยอมเดินเข้ามานั่งลงตรงนั้นอย่างว่าง่าย 

นัยน์ตากลมโตที่เหล่มองมาที่โทรศัพท์ในมือของเขาทำให้ไอหมอกหมอกมองตามก่อนจะยิ้มออกมา “ไม่ได้คุยกับผู้หญิงที่ไหนหรอก คุยกับเพื่อน” 

ลิซตาโตก่อนจะรีบเบนสายตาหนี ที่เธอมองโทรศัพท์ของเขาก็เพราะ...เพราะตอนอยู่ในห้องน้ำได้ยินเสียงคุยแว่วๆหรอก “ละ ลิซไม่ได้อะไรนี่คะ” 

“หืมมม หรอ?” 

“...” 

“หึ งั้นก็นอนได้แล้ว” 

ไอหมอกตัดสินใจไม่แกล้งแมวน้อยที่กำลังเลิ่กลั่กต่อ เขาบอกอีกฝ่ายเสียงนุ่มก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปปิดไฟแล้วกลับมาสอดตัวลงที่ใต้ผ้าห่มผืนหนา 

แกร๊ก 

เมื่อเห็นว่าลิซสอดตัวเข้ามาในผ้าผืนเดียวกันแล้ว ไอหมอกจึงเอื้อมมือไปกดปิดไฟหัวเตียง ห้องทั้งห้องจึงมืดสนิทลงทันที มีเพียงแค่แสงไฟสลัวๆที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่าง 

ตอนนี้ลิซนอนตัวแข็งทื่อไปแล้ว เธอทั้งเกร็งทั้งไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวจะไปรบกวนร่างสูงที่นอนอยู่ด้านหลังเธอ 

หมับ! 

“อะ! O_O” 

แขนแกร่งที่พาดทับมาจากด้านหลังพร้อมทั้งแรงกอดรัดที่ดึงเธอเข้าไปกอดทำเอาลิซชะงักนิดๆ ไอหมอกที่เห็นท่าทางเกร็งๆของลิซที่เหมือนกับครั้งแรกที่มานอนที่นี่ไม่ผิดก็ยกยิ้มเอ็นดู ก่อนที่จะเป็นฝ่ายดึงร่างนิ่มเข้ามากอดเอาไว้เหมือนรอบที่แล้ว 

“ไม่ต้องเกร็ง นอนได้แล้ว” 

จุ๊บ 

สัมผัสนิ่มอุ่นที่ประทับลงตรงข้างขมับค้างไว้ทำเอาอุณหภูมิบนใบหน้าน่ารักพุ่งขึ้นสูง ริมฝีปากบางที่ประทับลงมานั้นยังไม่มีทีท่าจะถอนออก แต่กลับลากเคลื่อนไปตรงจุดอื่นของใบหน้าต่อ 

“พะ พี่ไอหมอก ละ ลิซง่วงแล้วค่ะ” เสียงสั่นๆเอ่ยห้ามพร้อมกับมือที่ยกขึ้นมาดันใบหน้าหล่อเอาไว้ 

“กู๊ดไนท์คิสก่อนนอนไง” 

“แต่...” 

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปส่งนะ อย่าลืม ตอนเย็นก็จะไปรับด้วย” อยู่ดีๆไอหมอกก็เปลี่ยนเรื่องขึ้นมาจนลิซเก็บคำพูดที่เตรียมพูดออกมาแทบไม่ทัน 

“แต่...” 

“ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลย งานฉันก็ยุ่งมากๆ...” 

“...” 

คิดถึง 

ลิซเม้มปากเบาๆหลังจากได้ยินคำพูดชวนเขินนั้น แล้วเธอก็เขินมันเข้าให้จริงๆด้วยสิ

“ขนาดนอนกอดอยู่อย่างนี้ยังคิดถึงเลย”

“...” ได้ไงกัน อยู่ด้วยกัน ใกล้กันขนาดนี้เขาจะมาคิดถึงอะไรเธออีก

“เหนื่อยจัง” เสียงนุ่มทุ้มพูดออกมาเรื่อยๆเหมือนเป็นการบ่นกับตัวเอง ไม่ได้พูดเพื่อต้องการคำตอบอะไร แต่คนฟังอย่างลิษากลับเหลือบตาขึ้นมองเจ้าของเสียงอ่อนล้าเล็กน้อย

“...”

จุ๊บ

ไอหมอกกดริมฝีปากลงที่แก้มนุ่มก่อนจะละออกมาพร้อมกับพูดเสียงอ่อน “คิดถึง”

จุ๊บ

จูบลงที่เดิมก่อนจะละออกมา “คิดถึง”

จุ๊บ

สัมผัสนิ่มยังคงประทับลงที่เดิม “ไม่อยากให้เธอไปไหนเลย อยากเก็บเอาไว้กับตัวตลอดเวลา”

ตอนนี้ใบหน้าของลิซมันต้องแดงไปหมดอีกแล้วแน่ๆ แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะขัดขืนอะไรเพราะน้ำเสียงของร่างสูงมันก็ดูอ่อนล้าจนน่าสงสารจริงๆ

จุ๊บ

ไอหมอกยังคงกดจูบลงที่ใบหน้าของลิซไม่หยุดพร้อมกับบ่นพึมพำเสียงเบาไปด้วย ตำแหน่งการจูบเองก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆไม่ว่าจะเป็นหน้าผาก ขมับ เปลือกตา แก้ม จมูก โดยที่ไร้การขัดขืนจากคนโดนเอาเปรียบ

จุ๊บ!

O_O!!

ไอหมอกชะงักค้างเมื่อเขาที่กำลังจะโน้มตัวลงไปกดจูบลงที่แก้มนิ่มอีกรอบนั้นยังไม่ทันที่จะได้ก้มลงไป คนที่นอนนิ่งเป็นตุ๊กตาให้กอดมาสักพักหันหน้ามาก่อนจะยกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อกดอะไรบางอย่างนิ่มๆลงบนริมฝีปากของเขา...

“...”

ลิซเองหลังจากที่ทำใจกล้าหันไปจุ๊บตอบกลับไอหมอกแล้วก็ได้แต่นอนเอาหน้าซุกหมอนเพื่อซ่อนความอาย ความจริงเธอตั้งใจแค่จะจุ๊บลงบนแก้มของเขา แต่เพราะมันมืดมากและไอหมอกเองก็ก้มหน้าลงมาพอดี จากที่ปากเธอมันควรจะกดลงไปบนแก้ม มันกลับแนบลงไปที่อวัยวะเดียวกันแทน

“ลิซ...”

“อะ เอ่อ...”

“...”

“หาย...หายเหนื่อยได้แล้วนะคะ”

ยัยน้องงงงงง 

เดี๋ยวก็โดนจับฟัดเอาหรอก!! 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว