ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 เจอกลุ่มคน (NC18++)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 เจอกลุ่มคน (NC18++)

คำค้น : หมา ซอมบี้ ยาปลุกเซ็กส์ ฟองเบียร์

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2562 21:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 เจอกลุ่มคน (NC18++)
แบบอักษร

ตอนที่ 4 เจอกลุ่มคน 

 

"งั้นไปกับฉันก็ได้" 

 

โฮ่งๆๆๆ มันร้องอย่างดีใจแล้วเข้ามาเลียหน้า จนฉันล้มพิงผนังแล้วมันก็คร่อมตัวฉันเพื่อเลียหน้าอยู่ 

 

"โอ๋ๆๆ เด็กดี" ฉันหัวเราะชอบใจ อย่างน้อยการเดินทางนี้ก็ไม่เหงา! 

 

"เลิกเลียหน้าได้แล้ว!! " ฉันร้องห้ามก่อนที่ตัวเองจะเลอะไปด้วยน้ำลาย 

 

เอ๋งงงง 

 

หมาน้อยตัวใหญ่ทำเป็นอ้อนเป็นเด็กๆ ฉันเลยใจอ่อนยอมมันง่ายๆ "เอ้า เลียก็ได้ จะเลียตรงไหนก็เอาเลย!"  

 

 

โฮ่งงง มันกระดิกหางแล้วเลียหน้าฉันเหมือนเด็กๆ ก่อนที่ฉันจะรู้ว่า หมาตัวนี้มันหื่นกว่าที่คิด!! 

 

 

"ว้ายยย" หมาน้อยตอนแรกที่ฉันยอมให้เลีย เปลี่ยนเป้าหมายจากหน้ามาเป็นหน้าอกฉันแทน 

 

 

"อื้มมม อย่าาา" ฉันร้องห้ามแต่ก็โดนเลียหัวนมจนระทวย 

 

 

"อ๊ายย นั้นมันจุดเสียวฉันนะะ"  

 

 

มันเอาลิ้นดุนไปดุนมา เลียเหมือนมีอาหารอยู่ยังไงอย่างงั้น แล้วยิ่งพอฉันพูดแบบนั้นมันดันเลียแรงกว่าเดิมอีก 

 

 

"อ๊าาา อ๊าาา อย่านะ อ๊ายยย อื้อออ" หมาน้อยดมกลิ่นฟุดฟิดจนมาหยุดที่ร่องเสียวฉัน 

 

 

"หยะ...หย๋าาา" ฉันโดนเลียร่องเสียวอีกแล้ว!! แต่คราวนี้กลับเป็นหมา!! 

 

 

"อ๊างงง อ๊าาา อ๊าาาา อิย๊าาาา" พอฉันเสร็จมันกลับยังไม่พอใจ เลียต่อจนฉันเสร็จไปอีก จนเสียวขึ้นมาอีกรอบ แต่มันไม่ยอมทำต่อ 

 

จนฉันอารมณ์ค้างเต่อ แต่เพราะความรู้สึกผิดชอบชั่วดีนั่นเเหละที่ทำให้ไม่นอนอ้าให้มันเลียต่อทั้งๆ ที่ใจมันอยากเหลือเกิน 

 

 

เจ้าหมาน้อยนั่นก็ทำหน้าใสซื่อ หางกระดิกมอง ไม่รู้สึกผิดสักนิด จนตัวฉันรู้สึกอายขึ้นมา เพราะมีแต่ตัวเองที่รู้สึกฝ่ายเดียว 

 

 

หลังจากอาบน้ำ(อีกครั้ง)จัดแจงตัวเองเสร็จฉันจึงจัดการใส่เสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยแต่ก็พบว่ากางเกงตัวจิ๋วที่ใส่มาโดนซอมบี้โรคจิตนั่นฉีกจนปิดอะไรไม่ได้เลย ขืนใส่ไปคงไม่ต่างจากเปลือยท่อนล่าง เลยตัดสินใจจะหากางเกงตัวใหม่เปลี่ยน 

 

แต่ฉันที่ดวงไม่ดีมาตั้งแต่ต้นก็ไม่เจอกางเกงซักตัว เจอแต่กระโปรงตัวจิ๋วที่คิดว่าน่าจะเป็นของลูกสาวที่นี่เลยยืมมาใส่ก่อน 

 

ด้วยความที่มันเป็นกระโปรงของเด็กมันเลยค่อนข้างสั้นเมื่อฉันใส่ แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าใส่กางเกงที้โชว์ร่องเสียวตัวเองตลอดเวลาแล้วกัน 

 

ฉันจัดการสวมเรียบร้อย แล้วมองตัวเองผ่านกระจกเช็คความเรียบร้อยอีกครั้ง เสื้อรัดรูปจนเห็นเต้านมขาวเนียน หัวนมสีชมพูสวยชูชันขึ้นมาจนไม่ตั้งใจมองก็เห็นได้ชัด ฉันหมุนตัวดูกระโปรงที่พึ่งได้มา ก็พบว่ามันไม่ได้แย่จนเกินไป ต้องก้มถึงจะเห็นว่าไม่ได้ใส่อะไร อย่างน้อยก็ปิดมากกว่ากางเกงตัวนั้นแล้วกัน 

 

ถึงจะรู้สึกโล่งๆ ที่ท่อนล่างก็เถอะ! 

 

แผล่บ! 

 

"ว้าย!" พอฉันก้มเจ้าหมาตัวนี้ก็ไม่วายมาเลียที่ร่องเสียวฉันทันทีทันใดเหมือนติดใจมากจากเหตุการณ์เมื่อกี้นี้ ฉันเลยคิดว่าต้องเด็ดขาดกับมันซะแล้ว "อย่านะ ถ้าทำอีกฉันตีนะ" ฉันดุเจ้าหมาแต่ก็ไม่คิดจะตีจริงๆ หรอก แต่ก็ต้องห้ามไว้ ขืนมันทำมากกว่านี้มีหวังคงติดอยู่ที่นี่อีกนานแน่ๆ 

 

ฉันมองมันซักพักแล้วตัดสินใจว่าจะตั้งชื่อว่าอะไรดี ให้เรียกว่าเจ้าหมาเฉยๆ ก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? 

 

แต่พอมองดีๆ ก็เห็นว่าปลอกคอที่มันใส่มีชื่อเขียนไว้ สงสัยหมาตัวนี้คงจะมีเจ้าของก่อนหน้านี้แน่ๆ 

 

"ลัคกี้?" ฉันอ่านภาษาอังกฤษที่สลักที่ปลอกคอของเจ้าลัคกี้ ชื่อน่ารักจัง 

 

โฮ่ง! มันเฮ่าตอบรับชื่อของตัวเอง 

 

“เก่งมากกก" ฉันลูบหัวมัน ดูแล้วลัคกี้คงจะถูกฝึกมาอย่างดีเพราะพอลองสั่งนู่นนี่ก็ทำตามไม่อิดออด ทั้งนั่ง ทั้งนอน หมุนตัว แกล้งตายก็ยังทำได้ ฟังรู้เรื่องอีกต่างหากแต่ติดอย่างเดียว….เจ้าของลัคกี้น่าจะหื่นกามมากแน่ๆ 

 

เพราะพอฉันเผลอทีไรก็เห็นมันมาเลียตรงนู้นตรงนี้ประจำเลย!! 

 

ไม่รู้มันหื่นด้วยตัวมันเอง หรือเจ้าของฝึกมากันแน่!! 

 

ฉันให้อาหารจากถุงอาหารหมาที่เจอให้เจ้าลัคกี้กิน และนั่งลงที่โซฟาวางแผนว่าตัวเองจะทำอะไรต่อหลังจากมันกินเสร็จ 

 

ดูจากยาที่ป้าให้มา หลังจากที่ฉันโดนซอมบี้นั่นเปิดซิงไปแบบไม่สมยอม(รึป่าว)แล้วถึงพบว่าฉันไม่มีทางโดนซอมบี้กัดเลย หรือไม่โดนก็คงไม่ติดเชื้อ เพราะดูจากท่าทางซอมบี้หื่นกามนั่นมันไม่สนใจจะข่วน จะกินฉันเลย มีแต่กินในอีกความหมาย! 

 

ถึงจะไม่รู้ว่าการที่มันปล่อยน้ำกามเข้ามาข้างในจะมีผลอะไรตามมาก็เถอะ... 

 

แต่ทางที่ดีถึงอาจจะไม่มีทางติดเชื้อก็เถอะ แต่แอบพวกซอมบี้ก่อนก็ดีนะ เกิดถ้าเจอแล้ววิ่งมาทั้งฝูงแบบนี้ก็ไม่เอาเหมือนกัน 

 

หลังจากนั้นเจ้าลัคกี้ที่กินเสร็จก็หางกระดิกมาคลอเคลีย ฉันเลยตัดใจจะวิ่งออกมาที่ตัวร้าน มองซ้ายมองขวาไม่เจอพวกซอมบี้จึงเดินออกมา ว่าจะหาเสบียงซักหน่อย และอีกอย่างยังไม่รู้เลยว่าจะหาเซฟทาวน์ได้ที่ไหน จะต้องเดินทางกี่วัน 

 

ตอนแรกต้องหาทางไปให้เจอก่อน 

 

คงต้องถามคนอื่นที่เจอแหละนะ เป็นทางเดียว... 

 

แต่พอเดินออกมาหน่อย เลอะซ้ายขวาไปโซนอาหารก็พบว่ามีซอมบี้ตายเกลื่อนกลาดตามทาง ถ้าเป็นคนก็คงรู้ว่าพึ่งตายหรืออะไร แต่พอเป็นซอมบี้ฉันเดาไม่ถูกว่ามันถูกฆ่าไปนานรึยัง  

 

แต่พอเดินๆ ไปก็ได้รู้ว่ามันพึ่งตาย เพราะเจอกับคนอยู่กลุ่มนึง! 

 

ด้วยสัญชาตญาณหรืออะไรก็ตาม ฉันพยายามจะวิ่งหลบไม่ให้พวกเขาเห็นเพราะเห็นว่ามันคือกลุ่มชายล้วน! 

 

ทำไมชีวิตฉันต้องเจอแต่กับพวกชายด้วยเนี่ย! ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านๆ มามันเลวร้ายพอสมควร ฉันเลยรีบหลบทันควัน แต่ก็ไม่ทันแล้วเพราะพวกเขาดันเห็นตัวฉันก่อนซะได้ 

 

"เฮ้ย เธอน่ะ" ชายคนนึงส่งเสียงเรียกเบาๆ เหมือนจะดูเชิงว่าฉันเป็นซอมบี้รึป่าว ซึ่งไหนๆ ก็เห็นแล้ว ฉันจึงชะโงกหน้าออกไปเพราะกลัวว่าตัวเองจะโดนฆ่าเพราะเป็นซอมบี้ซะก่อน 

 

"ไม่ต้องห่วง พวกเราไม่อันตรายหรอก" เขาบอก คิดว่าเขาน่าจะรู้ว่าฉันกำลังกลัว 

 

"เธออยู่คนเดียวเหรอ?" 

 

ฉันพยักหน้าเบาๆ 

 

"ไปกับพวกเราไหม พวกเรามีบ้าน มีอาหารด้วย" ลุงท่าทางใจดีถามฉัน 

 

"หนูจะไปเซฟทาวน์น่ะค่ะ รู้รึป่าวว่าอยู่ตรงไหน?" 

 

"เซฟทาวน์…เหมือนเคยได้ยินนะ ถ้าฟังวิทยุที่บ้านอาจจะรู้ก็ได้ว่ามันอยู่ไหน…" ว้าว! จริงหรอ!? แบบนี้ก็มีหวังน่ะสิ 

 

คิดว่าจะหาทางไปยากลำบากกว่านี้ซะอีก 

 

"มาที่บ้านก่อนสิ จะได้ช่วยกันหา" เขาพูดแล้วยิ้มให้ พอมองๆ ดูแล้วไม่น่าจะเป็นคนไม่ดีฉันจึงคิดว่าจะตกลงไปกับพวกเขา 

 

“รู้สึกเหมือนเคยได้ยินช่องวิทยุของเซฟทาวน์อยู่เหมือนกันนะ” 

 

วู้ววว ชายคนนึงที่ดูเด็กที่สุดส่งเสียงมาเบาๆ พอเห็นการแต่งตัวของฉัน ฉันเลยรีบเอามือปิดหน้าอกของตัวเองอย่างอายๆ พอมองๆ ดูแล้วทุกคนทำเป็นไม่สนใจกันมากจึงโล่งใจไปได้ว่าพวกเขาคงจะเป็นคนใจดี ไม่ใช่วัยรุ่นที่คึกคะนองเหมือนพวกคนที่เคยเจอมาก่อน 

 

ฉันเอามือปิดหน้าอกตัวเองที่แน่นอนว่าปิดยังไงก็ไม่มิด พอเห็นว่าถึงจะทำเป็นไม่สนใจกันแต่ก็เหลือบมองเป็นพักๆ ยิ่งทำให้ฉันเริ่มตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก 

 

งือออ ตื่นเต้นชะมัดเลย 

 

แค่คิดน้ำก็ซึมออกมาจากร่องเสียวแล้ว แบบนี้ไม่ต่างจากเปลือยให้พวกเขาดูเลยนี่นา 

 

"ลุงชื่อนิคนะ” เขาพูดและชี้เริ่มต้นที่ตัวเองเรียงคนอื่นไปเรื่อยๆ “นี่ชื่อเก่ง เรียกพี่เก่งก็ได้ กับคนน่ากลัวๆ นั่นลุงดำ" ลุงนิคแนะนำตัว เขาเป็นคนที่รูปร่างดีที่สุด ไว้หนวดเคราบางๆ ดูแลน่าจะเป็นคนที่ต้องหล่อมากแน่ๆ ตอนยังเด็ก 

 

ส่วนพี่เก่งเป็นคนที่หนุ่มที่สุดท่าทางใจดีที่สุดด้วย แต่เป็นคนที่ส่งเสียงตอนเห็นฉันเดินออกมานั่นแหละ เลยไม่น่าจะไว้ใจได้ แถมยังมองฉันมากที่สุดด้วย! 

 

ลุงดำที่ลุงนิคบอกว่าน่ากลัวก็น่ากลัวจริงๆ หนวดเคราเต็มหน้า ไว้ผมยาว ตัวใหญ่ที่สุด เงียบๆ ไม่ค่อยพูดอะไร ดูแล้วคงดุแน่ๆ เลย 

"หนูชื่อฟองเบียร์ค่ะ เรียกเบียร์เฉยๆ ก็ได้ ส่วนหมาตัวนี้ชื่อลัคกี้" ฉันแนะนำตัวเองแล้วเรียกลัคกี้ออกมาแนะนำตัวบ้าง 

“ว้าว มีหมาด้วย” พี่เก่งทำท่าทางดีใจ แล้วเดินเข้ามาลูบหัวลัคกี้ ซึ่งลัคกี้ที่ไม่ได้เจอคนนานดูเหมือนจะดีใจที่เจอคนเป็นกลุ่มแบบนี้ เลยเล่นกับพี่เก่งแล้วหงายพุงให้พี่เก่งเกาเฉยเลย 

แนะนำตัวกันเสร็จสรรพ พวกเขาก็เก็บของใส่กระเป๋าเป็นเสบียงและยา แล้วก็พาฉันเดินลัดเลาะไปที่บ้านที่พวกเขาบอกกันและได้รู้ว่าพวกเขาแวะเวียนมาเอาเสบียงที่นี่เป็นประจำ ที่บ้านก็ยังมีอาหารอีกเยอะ เพราะงั้นอยู่ที่นี่ได้ยาวๆ โดยไม่ต้องกลัวว่าจะอดอยากเลย 

ซึ่งบ้านที่พวกเขาอยู่ก็เป็นบ้านที่ค่อนข้างจะปลอดภัยพอสมควร ได้มารู้ทีหลังว่าเป็นบ้านที่พวกเขาได้เข้ามาทีหลัง ซึ่งดูแล้วน่าจะรวยแน่ๆ เลย เพราะว่าบ้านใหญ่มากกก อยู่กันหลายคนได้สบายมาก 

ฉันดูแล้วเหมือนกลุ่มนี้จะมีกันแค่ 3 คนเท่านั้น คือ ลุงนิค พี่เก่ง และลุงดำ 

ระหว่างเดินทางฉันก็ไม่สังเกตเลยว่าเหงื่อตัวเองจะทำให้เสื้อแนบสนิทกับหน้าอกจนเหมือนไม่ใส่ทำให้ถูกแอบมองอยู่ตลอดทั้งทาง มีหลายครั้งลมพัดแรงบ้าง กระโปรงเกี่ยวนู่นนี่เผลอโชว์ร่องเสียวไปตั้งหลายครั้ง แต่เพราะพอมองไปแล้วทุกคนไม่มีใครสนใจ ฉันเลยพยายามไม่สนใจมันด้วย ซึ่งก็ทำให้สบายใจไปได้อีกเปราะนึง 

พอมาถึงทุกคนก็บอกให้ฉันทำตัวตามสบาย ลุงนิคพาลัคกี้ไปหาอะไรกินที่ครัว ลุงดำกลับเข้าห้องตัวเอง ส่วนฉันก็นั่งที่หน้าทีวีอยู่กับพี่เก่ง ไม่นานนักพี่เก่งก็โผล่ออกมาพร้อมน้ำอัดลมให้ฉัน ซึ่งเเน่นอนอยู่กับป้าฉันไม่ได้กินน้ำอัดลมเลย มันเลยทำให้ฉันตาวาวรีบลุกขึ้นไปรับมาด้วยความเต็มใจ “เธอคงจะเหนื่อย ดื่มน้ำหน่อยสิ" 

"ขอบคุณค่ะพี่เก่ง" ฉันรับน้ำจากพี่เก่งแล้วดื่มเข้าไปซะเต็มที่เพราะเหนื่อยจากการเดินมานานปกติฉันไม่ออกกำลังกายอยู่แล้วจึงไม่ค่อยมีแรงมาก เดินไกลแบบนี้ก็เหนื่อยเป็นธรรมดา ฉันอ้างน่ะ ที่จริงเพราะแค่อยากกินนั่นแหละ 

เราดูทีวีกันซักพักใหญ่ พี่เก่งเปลี่ยนที่อัดไว้ไปมา มีหนังนู่นหนังนี่ ข่าวสมัยก่อนเต็มไปหมด ซึ่งเราก็คุยกันอย่างสนุก ฉันไม่ได้คุยกับใครเรื่องอดีตมานานมากเเล้ว ป้าก็ส่วนใหญ่หมกตัวอยู่ในห้องแลป จึงถือว่าพอคุยคราวนี้ฉันพูดไม่หยุดปากเลย 

"อื้อ" ไม่นานนักฉันก็เริ่มนั่งติดพื้นไม่ได้เพราะครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมดจนเอามือมาถูไถตามร่องตัวเองบ้างแบบแอบๆ แต่ก็แน่นอนว่าไม่พ้นสายตาพี่เก่งเเน่ๆ คงเพราะห้ามใจไม่ไหวถึงพี่เขาจะมองตรงๆ เเล้ว 

"เป็นอะไรหรอน้องเบียร์" พี่เก่งถามยิ้มๆ "คันหรอคับ โดนแมลงกัดรึป่าวที่เดินมา เดี๋ยวพี่เกาให้นะ" 

"ปะ ป่าวค่ะ" ฉันพยายามเก็บอาการให้มากที่สุด แต่สติน้อยๆ ก็เริ่มหลุดลอยออกไป แค่คำเสนอตัวของพี่เก่งว่าจะเกาให้ฉันก็เสียวจนน้ำแฉะแล้ว 

"เบียร์คันตรงไหนหรอครับ?" พี่เก่งถามอีกรอบ  

"ที่หน้าอกค่ะ" ฉันตอบเขา พี่เก่งยิ่งได้ใจเอานิ้วมาเขี่ยหัวนมฉันใหญ่จนเสียวไปหมด "นี่หรอน้องเบียร์?" 

"ว้าย อื้อออ อื้มมม งื้อออ ใช่ค่ะ ตรงนั้นนน พี่เก่ง อื้มมม อย่าบีบแรงสิคะ" ฉันร้องแล้วบิดตัวด้วยความเสียวซ่าน 

"อ้าว พี่ทำแรงๆ หนูจะได้หายคันไงคะ" พี่เก่งตอบยื้มๆ แล้วดึงหัวนมฉันอย่างแรง 

"อ๊าาา อย่าแกล้งกันสิคะ อ๊าาา อื้ออ อย่าขยำอย่างงั้นสิ เบียร์เสียววว พี่เก่งทำต่อเบียร์จะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วนะคะ อ๊ายยย" 

"โหว ควบคุมตัวเองไม่ได้ก็ยิ่งดีน่ะสิ ม๊วฟ" พี่เก่งพูดแล้วหันมาจุ๊บปากฉัน 

พอพี่เขาพูดตรงๆ แบบนี้ฉันก็เสียวไปหมด ระทวยไปหมดแล้ว 

"อื้อออ พี่เอาอะไรให้เบียร์กินน่ะ อื้มมม" ฉันถามพยายามบิดตัวหนีสุดชีวิตแต่ก็โดนโอบไว้จนไปไหนไม่ได้ ได้แค่นั่งครางเสียงหวานๆ ให้พี่เก่งแค่นั้นเอง 

"ตรงนี้คันบ้างไหม" พี่เก่งถามแล้วจับที่ร่องเสียวฉัน เขาเมินคำถามอย่างง่ายดายแล้วเขี่ยเบาๆ ก่อนกระซิบข้างหูฉัน "พี่มองร่องเสียวน้องเบียร์มาตลอดเลยที่เดินมา…" 

"อื้อออ โรคจิต…." 

"เบียร์ก็โรคจิตเหมือนกัน พี่เห็นนะว่าเบียร์ตั้งใจโชว์ตอนที่เดินมาน่ะ น้ำเยิ้มตั้งหลายครั้งแหนะ" 

"อ๊าาา ไม่ใช่นะคะ" 

"ใช่สิ ลุงดำยังรู้เลย เบียร์ก็ใจกล้าไม่เบานะเนี่ยมาอ่อยกันแบบนี้" 

"งือ หนูบอกว่า อ๊ะะ ไม่ใช่ไง อื้มมม" พอยิ่งโดนว่าว่าโรคจิตฉันก็เสียวขึ้นมาแรงกว่าเดิม พอรู้สึกว่าโดนทำให้อายยิ่งเร้าอารมณ์ขึ้นไปอีก พี่เก่งเอามือฉันที่ว่างอยู่ไปจับที่ดุ้นของพี่เขา 

"ว้าย!" ฉันร้องอย่างตกใจพอมือสัมผัสกับดุ้นของพี่ต่อที่ดีดขึ้นมา พี่เก่งหัวเราะ ก่อนจะจับมือฉันชักให้ตัวเอง 

"มือน้องเบียร์นุ่มมากเลยอ่ะ ซี๊ดส์~~" พี่เก่งครางแล้วก็เด้งเอ็นอุ่นรับมือฉัน ส่วนอีกมือก็ลูบไล้ร่องเสียวฉันอยู่ "อ๊าาา พี่เก่ง หยุดเขี่ยร่องเบียร์ซักทีสิคะ เบียร์จะไม่ไหวแล้ววว" 

"หืมมม จะเสร็จแล้วหรอ?" 

"อื้อออ" ฉันครางแล้วพยักหน้าเบาๆ แต่พอรู้อย่างงั้นแทนที่พี่เขาจะทำเบาลง กลับแทงนิ้วเข้ามาไม่ยั้งเลย 

อ๊ะๆๆๆ 

แจ๊ะๆๆๆ 

"อ๊าาา พี่เก่ง ยะ.. อ๊ายย อย่าแกล้ง อ๊ะ เบียร์สิคะ อ๊าาาาาา เสร็จแล้ววว อิย๊าาา" ฉันพูดแล้วกระตุกเสร็จคามือพี่เก่ง พี่เก่งยิ้มอย่างภูมิใจแล้วเอามือฉันชักให้ตัวเองไม่หยุด หันมาจูบจนสติฉันเริ่มออกอีกครั้ง 

บ้าเอ๊ย! แบบนี้มันเสียวสุดๆ ไปเลย 

 

ขออภัยที่หายไปนานนะคะทุกคน ที่ทำให้บทนี้ค้างด้วย มาๆ มาเลือกช้อยส์กันค่ะ! 

ตอนนี้นางเอกของเรากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่กำลังจะโดนข่มขืนอีกครั้งค่ะ อยากให้นางเอกก่อนสติเตลิดครั้งสุดท้ายเกิดอะไรขึ้น?  

ก. หนีพี่เก่งเข้าไปในห้องนอนห้องหนึ่ง! (ห้องลุงดำ) 

ข. ไปตามลุงนิคที่อยู่ที่ครัวมาช่วย! 

ค. ขอร้องอ้อนวอนพี่เก่งให้ไม่ทำอะไรตัวเอง! 

ง. ตะโกนเรียกทุกคนมาช่วย! 

จ. หนีออกจากบ้านหลังนี้ไปเลย! 

ความคิดเห็น