เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath 3

คำค้น : ไค Kai ไอริส Iris Catch My Breath

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2562 00:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath 3
แบบอักษร

 

" ไอริสกำลังจะไปตักข้าวผัดหมูให้อยู่พอดีเลยค่ะ " 

" มื้อนี้พี่ขอรบกวนฝากท้องไว้ที่นี่ได้มั้ยครับ " 

" ดะ ด้วยความยินดีค่ะ " 

ไอริสผายมือเชิญให้ร่างสูงเข้าห้องด้วยความยินดี เล่นส่งยิ้มหวานละมุนมาให้ขนาดนี้ ใครจะปฏิเสธได้ลง 

เขาว่ากันว่าถ้าอยู่บ้านใหม่วันแรกแล้วมีความสุข วันต่อๆไปก็จะมีแต่ความสุขเข้ามาเรื่อยๆ ฉันค่อนข้างเชื่ออย่างสนิทใจเลยแหละ เพราะนี่ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว ชีวิตของฉันยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆพร้อมกับเรื่องราวดีๆที่มีอยู่ทุกวัน พอจะเดากันออกไหมว่าเรื่องราวดีๆของฉันคืออะไร.... 

อ๊อด อ๊อดดด 

" มาแล้วค่าาา " 

" good afternoon ครับ " 

" พี่คุณ! วันนี้ไม่ไปทำงานหรอคะ? " 

" วันนี้หยุดครับ แต่เมื่อเช้าพี่ออกไปซื้อของมา... " ชายหนุ่มยกถุงหลายใบชูขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มแสนละมุนเวลาที่ตั้งใจจะทำอะไรสักอย่าง 

" ว้าววว นี่ไปเหมามาทั้งทะเลเลยหรอคะเนี่ย " 

" ฮ่าๆๆ ไม่ขนาดนั้นหรอก เมื่อวานเราทำแกงเขียวหวานให้พี่ วันนี้พี่จะทำสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมาทะเลให้เราบ้าง รอชิมฝีมือเชฟณคุณได้เลยครับ เจ้าหญิงไอริส " 

การได้ใช้เวลากับร่วมกันกับพี่ณคุณมันกลายเป็นความสุขเล็กๆของฉันไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่มันไม่กว้างเกินไปสำหรับฉันอีกแล้ว 

' นี่ฉันกำลังรู้สึกตกหลุมรักพี่คุณอีกครั้งหรอเนี่ย ' 

นึกย้อนไปเกือบ 10 ปี ตอนนั้นฉันกำลังขึ้น ม.1 เป็นช่วงที่ฉันย้ายกลับมาอยู่ญี่ปุ่นหลังจากที่คุณแม่เสีย ฉันอยู่กับคุณพ่อเพียงสองคน หมู่บ้านของเราค่อนข้างรักสงบแต่ละหลังจะไม่ค่อยสุงสิงกัน ตอนมาอยู่แรกๆฉันสื่อสารกับใครไม่ได้เลย เพราะฉันเกิดและโตที่อังกฤษ โชคดีที่บ้านหลังข้างๆสามารถพูดภาษาไทยได้ ซึ่งเป็นภาษาแม่ฉันเอง แต่ฉันพูดภาษาพ่อไม่ได้ แปลกไหม5555 นานวันเข้าทั้งสองบ้านเริ่มสนิทกัน พี่ณคุณคอยช่วยเหลือฉันทุกอย่างจนฉันสามารถไปไหนมาไหนคนเดียวได้อย่างคล่องตัว แต่จู่ๆฉันได้มารู้ข่าวร้ายกระทันหันว่าพี่ณคุณกลับบ้านเกิดโดยไม่ลาฉันสักคำ ทิ้งไว้เพียงจดหมายให้ได้อ่านกับรูปถ่ายหนึ่งใบไว้นั่งดูเวลาคิดถึง แต่ตอนนี้ฉันคงไม่ต้องพึ่งสิ่งของพวกนั้นอีกแล้วล่ะ 

" โอ๊ยย ละ...เลือดดด " ใบหน้าหวานซีดลงเมื่อเห็นปลายนิ้วชี้มีเลือดซึมออกมา 

" ไอริส!...โดนก้ามปูบาดแน่ๆเลย ล้างแผลก่อนนะ " 

ณคุณจัดการล้างแผลและปฐมพยาบาลให้เธอโดยด่วน เพราะรู้ว่าเธอเป็นคนกลัวเลือดมาก ตอนเด็กๆเวลาที่เธอหกล้มหรือเล่นซนจนได้แผลถึงขั้นเป็นลมไปเลยก็มี 

เช้าวันต่อมา 

คุณทนายมารับฉันแต่เช้า วันแรกของการเข้าบริษัทมันก็จะตื่นเต้นหน่อยๆ ฉันยืนเลือกรถอยู่นานกว่าจะออกจากคอนโดได้ ดูแล้วแต่ละคันไม่กล้าขับออกไปสู่โลกกว้างเลย ตราบใดที่ฉันยังขับรถไม่แข็ง BMW series 5 หรือน้องขาวของฉัน (เพราะนางคันสีขาว อิอิ) น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด  

" ไอริสว่าขากลับคงต้องรบกวนคุณภาสแล้วล่ะค่ะ " 

" ทำไมละครับ " 

" ถนนที่นี่รถเยอะมากเลยค่ะ ไม่เหมือนที่ญี่ปุ่นเลย มะกี้ไอริสโดนบีบแตรด้วยตกใจมาก เกือบเหยียบคันเร่งผิดแหนะ "  

" แบบนี้เอง ขับบ่อยๆเดี๋ยวคุณหนูก็ชินครับ แรกๆผมก็กล้าๆกลัวๆแบบนี้แหละ " 

" แต่ราคารถไม่ใช่หลักน้อยๆเลยนะคะ เกิดชนกันขึ้นมาไอริสว่ามันไม่คุ้มเลย " 

" นั่นแหละครับ ความลับของ series 5 ไม่มีใครกล้าขับมาชนรถคุณหนูหรอกครับ " 

ภาสกรหัวเราะเบาๆก่อนจะขยิบตาให้เพื่อสื่อความหมาย ไอริสเป็นเด็กหัวไว เธอเข้าใจได้โดยไม่ต้องให้เขาอธิบายซ้ำ  

ทั้งสองเดินเข้ามาในอาคารขนาดใหญ่ ทนายหนุ่มพาเธอไปแนะนำตัวให้ผู้จัดการใหญ่ ก่อนจะมีคำสั่งให้รูดซิบปากห้ามเปิดเผยฐานะของเธอจนกว่าจะผ่านการเป็นเด็กฝึกงาน ทั้งนี้เผื่อเป็นการปฏิบัติที่เท่าเทียมต่อพนักงานคนอื่น ไอริสไม่ต้องการความเคารพหรือความเกรงใจจากการที่เธอเป็นหุ้นส่วน แต่เธอต้องการความจริงใจ หากเราให้เกียรติเขา เราจะได้เกียรตินั้นกลับมา เธอคิดแบบนั้น 

การทำงานวันแรกผ่านไปด้วยดี ความสดใสและเป็นกันเองทำให้เพื่อนๆในแผนกเป็นมิตรกับเธอ ถึงเวลาที่ทุกคนต้องแยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อนชายในแผนกบางคนถึงกับเอ่ยปากจะขอไปส่งเธอ ไอริสปฏิเสธไปอย่างนุ่มนวลเพราะเธอขับรถมาเอง ไม่ใช่แค่เพื่อนในแผนกแต่ทุกสายตาต่างให้ความสนใจรถยนต์คันหรูของเธอ  

" แกว่านางเป็นเด็กเส้นป่ะ " 

" เส้นหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ รถหรูมากกกก " 

" กระเป๋านางก็หรูนะจ้ะ ไม่มีขายในไทยด้วยอ่ะ " 

" สวยและรวยมาก สายเปย์คงจีบไม่ติดแน่ๆ " 

" บ้านช่องไม่กลับกันหรือไง!! " 

เสียงทรงพลังของผู้จัดการใหญ่ ทำให้วงเม้าท์มอยแตกกระเจิง ไม่ต้องนึกเลยว่าถ้าพนักงานในบริษัทรู้ตัวตนของนายสาวแล้วจะมีสีหน้ากันอย่างไร นภาแอบชื่นชมความเป็นกันเองของเด็กสาวไม่ได้ มีมารยาท รู้จักวางตัว ทุกอริยาบททำให้อดนึกถึงแม่ของเธอไม่ได้จริงๆ  

เลิกงานตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดิน แต่กว่าจะฝ่ามรสุมรถติดมาได้ท้องฟ้าก็มืดลงเสียแล้ว วันพรุ่งนี้เธอควรลองเปลี่ยนไปใช้บริการรถไฟฟ้าดูน่าจะสะดวกกว่ากันเยอะ หญิงสาวจอดรถเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะนึกแปลกใจที่วันนี้ไฟที่ลานจอดเปิดครบทุกดวงต่างจากทุกวัน เพราะปกติมันจะเปิดไว้เฉพาะโซนที่มีรถจอดอยู่เท่านั้น 

" หรือว่าพี่คุณจะเปิดไว้ให้เรา " 

ใบหน้าสวยอมยิ้มน้อยๆให้กับความน่ารักของเพื่อนบ้านที่คอยเอาใจใส่เธอ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าซองจอดรถของเพื่อนบ้านหนุ่มนั้นยังว่างอยู่.... 

 

####################### 

ไม่ใช่พี่คุณแล้วจะเป็นใคร???? 

หุบยิ้มแล้วครุ่นคิด.... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว