ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Special Kimhan x Papai 1

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2562 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special Kimhan x Papai 1
แบบอักษร

Special

Kimhan x Papai 1

 

นี่ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้วหลังจากที่พะพายกลับมาอยู่กับคิมหันต์ในสถานะคนรักอย่างเต็มตัว ซึ่งทุกคนในบ้าน ทั้งแม่บ้านและคนงานต่างก็รู้เรื่องนี้ดี แต่ดูเหมือนว่าจะมีหนึ่งคนที่ไม่รู้ คนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน...มาย่านั่นเอง

 

         “หมายความว่าไงคะคิม? เด็กนี่คือ...” มาย่าชี้หน้าพะพายด้วยท่าทางโกรธจนตัวสั่น  แหงแหละ...หลังจากที่เธอรู้ว่าเอื้อยไปจากคิมหันต์แล้วเธอก็ดีใจจนตัวสั่น เพราะยังไงตำแหน่งนายหญิงของบ้านคนต่อไปต้องเป็นเธอแน่ๆ แต่เธอไม่คิดว่าคิมหันต์จะเลือกเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างพะพายเป็นมาคนรัก

 

         “อย่ามาชี้หน้าพะพาย” คิมหันต์ว่าด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

         “แต่เด็กนี่...”

 

         “ถ้าเธอยังชี้หน้าพะพายอีก ฉันจะให้คนงานหิ้วเธอออกไป” คิมหันต์ว่าด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกครั้ง ซึ่งมาย่าต้องยอมลดมือลงทันที

 

         “แล้วมาย่าล่ะคะ มาย่าก็เป็นเมียของคุณเหมือนกัน!” มาย่าโวยวายเสียงดัง ซึ่งคำพูดของมาย่าก็ทำให้พะพายรู้สึกจี๊ดบริเวณหน้าอกด้านซ้ายขึ้นมา ก็นะ...เขาเองก็รู้เรื่องนี้ดี แม้คนตัวสูงจะบอกว่าเป็นแค่สัมพันธ์ทางกาย แต่พอนึกถึงตอนที่ทั้งคู่อยู่บนเตียงด้วยกัน เขาก็รู้สึกไม่ดีไปหมด

 

         “ฉันว่าเราตกลงเรื่องนี้กันไปแล้วนะ” คิมหันต์ว่าเสียงเย็น เพราะเห็นสีหน้าของพะพายไม่ค่อยดี เขารู้เลยว่าคนตัวเล็กของเขาต้องกำลังคิดมากอยู่แน่ๆ

 

         “แล้วไงคะ? มาย่าก็ถือเป็นเมียคุณเหมือนกัน คุณได้มาย่าแล้ว มาย่าจะไปบอกคุณพ่อเรื่องนี้”

 

         “ตามใจ...อยากบอกก็บอก...” คิมหันต์พูดต่ออย่างไม่ต้องคิด ซึ่งคำพูดของคิมหันต์ทำให้พะพายหันไปมองหน้าคนตัวสูงทันที

 

         “...แต่ถ้าเธอคิดว่าการบอกของเธอมันทำให้ฉันทำธุรกิจกับครอบครัวเธอ ก็ทำไป” คิมหันต์พูดต่อ

 

         “คะ...คุณกำลังขู่” มาย่าว่าเสียงสั่น ก็นะ...ตอนนี้ธุรกิจของครอบครัวเธออยู่ในช่วงวิกฤต และหุ้นส่วนที่ช่วยพยุงในตอนนี้ก็คือคิมหันต์ ถ้าอีกฝ่ายเทขึ้นมา ครอบครัวของเธอต้องเดือดร้อนแน่ๆ ซึ่งนี่เป็นอีกเหตุผลที่พ่อของเธอ ให้เธอเข้าหาชายหนุ่ม

 

         “อยากลองมั้ยล่ะว่าแค่ขู่หรือเปล่า?” มาย่ากัดปากอย่างพูดไม่ออก บอกไม่ถูก เพราะสถานการณืตอนนี้ของเธอคือเป็นรองอย่างที่สุด คิมหันต์ขู่ ไม่สิ...อีกฝ่ายทำจริงแน่ๆ แต่ถ้าให้เธอเลิกยุ่งกับชายหนุ่มมันก็...เหมือนว่าเธอแพ้ เธอเกลียดความพ่ายแพ้ แค่ตอนนั้นเธอแพ้เอื้อย เธอก็รู้สึกไม่ดีพอแล้ว ตอนนี้เธอยังต้องมาแพ้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างพะพายงั้นเหรอ? เธอไม่อยากแพ้...ไม่อยากเป็นแบบนั้น

 

         “กลับไปซะ อย่ามาที่นี่อีก และถ้าเธอแตะต้องพะพาย...ฉันไม่เอาเธอกับครอบครัวของเธอไว้แน่” คิมหันต์ว่าเสียงเย็นอย่างน่ากลัว มาย่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เพราะเธอไม่เคยเห็นสายตาน่ากลัวขนาดนี้ของอีกฝ่ายมาก่อน เธอเคยเห็นคิมหันต์โกรธตอนเรื่องของเอื้อย ซึ่งมันก็ยังไม่น่ากลัวเท่านี้ แปลว่าเด็กคนนี้สำคัญกับคิมหันต์มาก และเธอ...คงต้องแพ้จริงๆ

 

         “ฮึ่ย อย่าคิดว่าคิมหันต์เขาจะรักแกจริง แกจะต้องถูกทิ้งเหมือนฉัน จำไว้!” มาย่าหันไปพูดใส่พะพายก่อนจะสะบัดหน้าเดินออกไปทันที คิมหันต์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจในการกระทำและคำพูดของมาย่า ก่อนจะหันไปหาพะพายที่ยืนหน้าซีดอยู่

 

         “พะพาย...” เสียงทุ้มเรียกคนตัวเล็กขึ้น

 

         “เอ่อ...พี่ดลบอกว่าเราต้องไปเกาะใช่มั้ยครับ? ไปกันเถอะ” พะพายว่าก่อนจะเดินหนีคิมหันต์ไปทันที คิมหันต์ถอนหายใจออกมากับท่าทางของพะพาย ก็นะ...เขารู้ดีว่าเด็กตัวเล็กของเขาคิดมาขนาดไหน...ตกเย็น...คิมหันต์ยุ่งกับงานบนเกาะตั้งแต่บ่ายจนถึงเย็น ทำให้เขายังไม่มีเวลาเคลียร์กับคนรักอย่างพะพายกับเรื่องของมาย่า จนกระทั่งงานเสร็จสมบูรณ์ด้วยดี ร่างสูงจึงออกจากถ้ำหลังจากที่เข้าไปดูรังนก มาหาคนตัวเล็กที่เดินเล่นอยู่ที่ชายหาด

 

         “พะพาย” คิมหันต์เรียกคนรักขึ้น

 

         “เสร็จงานแล้วเหรอครับ?” พะพายถามขึ้น คิมหันต์พยักหน้ารับ

 

         “งั้นเรากลับ...”

 

หมับ

ไม่รอให้พะพายพูดจบมือหนาก็จับเข้าที่ไหล่บางทั้งสองข้างแล้วมองหน้าคนตัวเล็กอย่างจริงจัง

 

         “ฉันไม่มีทางทำอย่างที่มาย่าพูด เชื่อใจฉันนะ” พยายามนิ่งค้างไปทันทีกับคำพูดของคนตัวสูง

 

         “ผม...”

 

         “ฉันรู้ว่าแต่ก่อนฉันมีคนอื่นเยอะแค่ไหน แม้จะแค่สัมพันธ์ทางกายก็ตาม แต่ต่อจากนี้ฉันจะมีแค่นาย แค่นายคนเดียวเท่านั้น” คิมหันต์ว่าด้วยน้ำเสียงจริงจังและสายตาที่จริงจัง เพื่อเป็นการยืนยันความรู้สึกที่เขามีต่ออีกคน

 

         “พายเชื่อคุณครับ เพราะพายรักคุณ” พะพายว่าพร้อมกับค่อยๆ เผยยิ้มออกมา คิมหันต์กระตุกยิ้มมุมปากเช่นกันกับคำตอบของคนตัวเล็ก

 

         “ฉันก็รักนาย” พูดจบริมฝีปากหนาก็ประกบลงมาที่ริมฝีปากบางทันที แต่ไม่ทันจะได้จูบอย่างดูดดื่มก็...

 

แปะๆๆ

 

ซ่า!

 

ฝนตกลงมาทันที

 

         “เข้าบ้านกันเถอะครับ” พะพายว่าหลังจากที่เห็นว่าฝนเทลงมาอย่างหนัก คิมหันต์พยักหน้าก่อนจะจับมือคนตัวเล็กวิ่งเข้าไปในบ้านกระท่อมหลังเล็กด้วยกัน โดยที่ริมฝีปากของทั้งคู่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม...

 

         “ฮัดชิ่ว!” พอเข้ามาในบ้านพะพายก็จามออกมาทันที

 

         “รีบถอดเสื้อผ้าเปียกออกเลยเดี๋ยวไม่สบาย” คิมหันต์สั่งขึ้น เพราะสภาพของเขากับพะพายตอนนี้เปียกปอนยิ่งกว่าลูกหมาตกน้ำซะอีก

 

         “แต่พายไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนนะครับ”

 

       “ห่มผ้าขนหนูไปก่อน” คิมหันต์ว่าพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก

 

         “พายรู้นะคุณกำลังคิดอะไรอยู่” พะพายยู่ปาก คิมหันต์หัวเราะเบาๆ ในลำคอกับคำพูดที่รู้ทันของคนตัวเล็ก

 

         “รู้ว่าอะไร? ไหนลองพูดออกมาซิ” คิมหันต์ยื่นหน้าเข้าไปถาม

 

         “พะ...พายไม่พูดออกไปหรอก” พะพายหน้าแดง

 

         “ไม่พูดแล้วจะรู้ได้ยังไงว่าคิดถูก?”

 

         “กะ...ก็พายรู้จักคุณดีนี่”

 

         “ไม่เลยพะพาย...นายไม่ได้รู้จักฉันดี” พูดจบริมฝีปากหนาก็ประกบจูบริมฝีปากบางทันที ก่อนที่ลิ้นหนาจะสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากบางเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างร้อนแรงจนพะพายครางอื้ออึงในลำคอออกมา

 

         “อ๊ะ...อื้อ...” เสียงหวานครางออกมาทันทีเมื่อริมฝีปากหนาเลื่อนลงมาที่ซอกคอของเขา คิมหันต์ประทับรอยที่ซอกคอขาว ทั้งขบกัด ดูดเม้มจนเกิดรอยแดงจางๆ โดยที่มือหนาก็ทำหน้าที่อย่างดีในการถอดเสื้อผ้าของพะพายออก จนร่างกายของคนตัวเล็กเปล่าเปลือย

 

         “ที่บอกว่านายไม่ได้รู้จักฉันดี เพราะว่าต่อให้นายไม่ถอด...ฉันก็จะถอดให้เอง” คิมหันต์กระซิบข้างหูบาง ทำให้พะพายหน้าขึ้นสีแดงจัด ร่างเปล่าเปลือยของคนตัวเล็กถูกดันให้นอนลง ก่อนที่คิมหันต์จะขึ้นคร่อม

 

จุ๊บๆๆ

 

         “อ๊ะ...อื้อ...” พะพายร้องครางออกมาเมื่อคนตัวสูงจุ๊บไปทั่วร่างกายของเขา ตั้งแต่ต้นคอ ลงมาที่เนินอก ตามด้วยหน้าท้องและมาปิดท้ายที่แก่นกายของเขา

 

         “พะ...พายเสียว...” พะพายว่าเมื่อมือหนาสัมผัสเข้ากับแก่นกายของเขา

 

         “มีอารมณ์แล้วนี่” คิมหันต์ว่ายิ้มๆ ก่อนจะขยับมือที่จับแก่นกายของพะพาย พะพายร้องครางเสียงสั่นด้วยความเสียว ก่อนที่ร่างเล็กจะร้องเสียงหลงเมื่อคิมหันต์เอาแก่นกายของเขาเข้าปาก

 

         “อื้อ...คุณคิม!” ปากของคิมหันต์ทำหน้าที่อย่างดีในการปรนเปรอความสุขให้คนรัก จนในที่สุดพะพายก็ปลดปล่อยออกมา

 

         “อ๊า” คิมหันต์กลืนน้ำรักของคนตัวเล็กไปอย่างไม่นึกรังเกียจก่อนจะพูดขึ้น

 

         “ต่อไปมามีความสุขด้วยกันนะ” ว่าแล้วคนตัวสูงก็ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออกจนร่างกายเปล่าเปลือยเช่นกัน มือหนาจับขาเรียวของพะพายตั้งขึ้นแล้วค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็ก

 

         “อ๊ะ...” พะพายสะดุ้งเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกเข้ามา

 

         “ไม่ต้องเกร็งนะ” คิมหันต์ว่าก่อนจะค่อยๆ ขยับนิ้วออก จากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้วและสามนิ้วตามลำดับ และเมื่อเห็นว่าช่องทางของอีกคนพร้อมแล้ว คิมหันต์ก็ถอนนิ้วออกและสอดแทรกสิ่งที่ใหญ่กว่าเข้าไป

 

         “อ๊า...” พะพายครางออกมาด้วยความเจ็บเพราะคิมหันต์ไม่ได้ใช้ตัวล่อลื่นใดๆไม่ว่าจะเป็นเจลหรือถุงยางอนามัย เพราะที่นี่ไม่มีของพี่ว่านั่นหรอก

 

         “อึก ฉันจะค่อยๆ ทำนะ” คิมหันต์ว่าออกมาด้วยความยากลำบาก เพราะช่องทางของพะพายบีบรัดแก่นกายของเขาจนรู้สึกอึดอัดไปหมด ร่างสูงต้องแช่ตัวค้างไว้ในช่องทางของอีกคนเพื่อรอให้พะพายปรับตัวได้ และเมื่อร่างเล็กค่อยๆ ผ่อนคลาย เขาก็เริ่มขยับสะโพก

 

         “อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อ๊า” เสียงหวานครางกระเส่าทันทีด้วยความเสียดเสียว แขนเรียวโอบรอบคอของคิมหันต์เอาไว้เพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวเอาไว้ ใบหน้าน่ารักเชิดขึ้นด้วยแรงอารมณ์ ซึ่งมันดูยั่วยวนมากในความคิดของคิมหันต์ จนคนตัวสูงอดใจไม่ไหวที่จะโน้มหน้าลงไปป้อนจูบให้คนตัวเล็ก

 

         “อ๊ะ...อื้มมมมมม” ลิ้นหนาทำหน้าที่ในการมอบความร้อนแรงให้กับพะพายอย่างดี พร้อมกับสะโพกหนาที่ขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ

 

พั่บๆๆ

 

ซ่า

เสียงเนื้อกระทบเนื้อถูกกลบด้วยเสียงฝนที่เทมาอย่างหนัก พะพายถูกคนตัวสูงจับเปลี่ยนท่าไปมา ปลดปล่อยไปแล้วสองครั้งแต่คิมหันต์ก็ยังไม่พอใจ

 

         “อ๊ะ...อื้อ...พายเหนื่อย...” พะพายว่าขณะที่กำลังออนท็อปคิมหันต์

 

พรึ่บ

 

         “เดี๋ยวฉันทำเอง” คิมหันต์ว่าหลังจากพลิกตัวคนตัวเล็กให้มาอยู่ใต้ร่างดังเดิม

 

พั่บๆๆ

 

         “อ๊ะ...อ๊า...อื้อ...อ๊า...อ๊า...” สะโพกสอบขยับเข้าออกทั้งเร็วและรัว ซึ่งพะพายเองก็ไม่รู้ว่าบทรักของเขาทั้งคู่หรือฝน อะไรจะหยุดก่อนกัน!

 

 

 

FIN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอาตอนพิเศษมาให้อ่านค่า อีก 4 ตอนติดตามในเล่มนะคะ ตอนนี้เคลียร์เรื่องมาย่าแล้ว นางเป็นแค่ตัวประกอบ บทแค่นี้พอ 5555 ยังเหลือเรื่องความขัดแย้งกับคิมหันต์กับแฝดพี่ แน่นอนว่าอยู่ในเล่มค่ะ ไม่ได้เอาลงเว็บนะคะ ฝากอุดหนุนด้วยเน้อออออออ

___จางบิวตี้___

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว