Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Love 8

คำค้น : Love 8

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2563 16:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love 8
แบบอักษร

[YoYo]

 

 

วันนี้เป็นวันเสาร์วันหยุดของอาทิตย์ที่สองของการเปิดเรียน อ่า~ ใช่อ่านไม่ผิดหรอผมได้ผ่านการเรียนมาสองอาทิตย์แล้ว และวันนี้พวกผมก็ได้นัดเพื่อนมาเที่ยวดูหนังตามประสาเพื่อน ซึ่งวันนี้ก็มีคนเพิ่มมาหนึ่งคนคือพี่โฟม

 

 

ผมเพิ่งมาถึงห้างมากับไอ้ตินวันนี้วันเอารถเมอร์ซิเดสลูกรักคันสีดำของมันมาเพราะอยากให้ผมนั่งสบายๆ เอาที่คนหล่อรวยสบายใจเลยจร้า

 

ตอนนี้ยังรออีกสามคนคือไอ้คุยะ ไอ้ไอเท็มและพี่โฟมส่วนไอ้อิฐโดนพี่มันลากตัวไปช่วยงานที่ผับ เพราะเมื่อวานที่ผับมีเรื่องนิดหน่อย

 

“มากันนานยัง” ไอ้คุยะมาถึงก็ถามเลย

 

“ไม่นานหรอกเพิ่งมาถึงนะ” ไอ้ตินตอบ ส่วนผมกำลังมองหาอีกสองคน

 

“มากันนานแล้วหรอ” พี่โฟมเป็นคนเอ่ยถามแทนไอเท็ม หน้ามันแดงๆนะปากเจ่อด้วย เป็นไรวะ

 

“ไม่นานหรอกครับ” ผมตอบ แต่ไม่ได้ถามสิ่งที่สงสัยในตัวเพื่อนไปหรอกนะ เพราะมันเอาแต่ก้มหน้าก้มตา เอาไว้สบโอกาสแค่ถามแล้วกัน

 

 

“อ่อ งั้นเราไปซื้อตั๋วหนังกัน” พี่โฟมบอกแล้วพวกผมก็เดินตามไปที่โรงหนัง เราตกลงเลือกหนังที่อยากจะดูพอซื้อตั๋วเสร็จเราก็มาหาอะไรกินกันก่อนเพราะกว่าหนังจะเข้าก็เหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงพวกเราเดินดูร้านกันไปเลื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นเลยตัดสินใจกินที่นี่กัน

 

“เอา...อะไรดีอ่ะ” ผมถามความเห็นทุกคนเมื่อไม่รู้ว่าจะกินอะไรดีเพราะน่ากินไปหมด

 

“เดี๋ยวพี่สั่งให้” ว่าจบพี่โฟมก็หันไปสั่งอาหารให้พวกเราทุกคน สั่งเสร็จก็นั่งรอสักพักอาหารก็มา ตอนนี้ทุกคนเงียบมาเมื่อมีอาหารอยู่ในปาก คงเพราะความหิวมันเลยทำให้ไม่เงยหน้าจากอาหารของตัวเองสักคน

 

 

คู่ของพี่โฟมกับไอเท็มเนี้ยนะผลัดกันป้อนน่ารักเชียว ส่วนไอ้ตินมันก็คอยตักโน้นตักนี้ให้ผมโดยที่ผมไม่ต้องตักเองเลยสบายถ้าป้อนให้ด้วยก็ดีนะเหอะๆ พอพวกเรากินกันเสร็จก็เดินย่อยสักหนึ่ง ก็ถึงเวลาเข้าไปดูหนังกัน พอดูหนังจบเราก็กินข้าวกันอีกรอบและก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

 

 

“วันนี้หนังสนุกไหม” มาถึงบ้านไอ้ตินก็ถามเลย

 

 

“ก็สนุกดีนะ” ผมตอบ สนุกอะไรละไม่รู้เรื่องเลยเพราะผมหลับตั้งแต่หนังยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย

 

“หรอหลับแล้วรู้เรื่องด้วย” มันถามผมแล้วทำหน้าตากวนใส่ผม

 

 

“รู้แล้วยังถามอีกนะ” ผมว่ามัน แล้วเดินเข้าบ้านมาเลย โดยมีไอ้หล่อดีกรีเดือนมหา'ลัยเดินตามเข้าบ้านมาด้วย

 

 

 

“ฮ่า ฮ่า แล้ววันนี้สนุกไหม”  มันถามถึงเรื่องเที่ยวแทนแล้ว

 

 

“ก็ดีนะ มีคนเลี้ยงข้าว” ผมว่าขำๆ

 

 

“งั้นวันหลังไปอีกนะ แต่ไปกันแค่สองคน” มันบอก

 

“ได้ถ้ามึงเลี้ยงน่ะนะป๋าติน” ผมบอกมันก็พยักหน้ากลับมาด้วยท่าทางสบายๆ เกลียดคนรวยจริงๆ

 

“อ่าวกลับมาแล้วหรอลูก หิวไหม แม่ทำขนมไว้รอแป้ปนะ” คุณนายบอกแต่บอกกับไอ้ตินนะไม่ได้คุยกับผม ผมบอแล้วไงผมมันหมาหัวเน่า ดมหัวผมทีมีกลิ่นไหม พอคุณนายพูดเสร็จก็เดินหายเข้าไปในครัว

 

 

“เฮ้อ~ แม่กูเขายังเห็นกูเป็นลูกอยู่เปล่าวะ” ผมบ่นออกมาลอยๆแต่ได้ยินเสียงไอ้ตินมันหัวเราะ

 

"ไหนๆมาดมหัวหน่อยสิ โหยยยยย กลิ่นเน่าโชยมาเลย" มันว่าแล้วทำท่าปิดจมูก ผมเลยเขย่งไปบีบจมูกมันด้วยเพราะมันไส้

 

“อ่าวกลับกันมาแล้วหรอ” ป๊าผมเดินเข้ามาในบ้านก็ทักผมเลย เอ กลับไวเหมือนไม่มีเวร

 

 

“ทำไมวันนี้ป๊ากลับมาเร็วจังโดนทางโรงพยาบาลไล่ออกหรือไงครับ” ผมแซวป๊าเล่น สงสัยผมจะลืมไปวันนี้ป๊าไม่มีเวรแต่ไปดูโรงแรม ป๊าผมเป็นเจ้าของโรงแรมที่อยู่ในท็อปเท็นของโรงแรมที่มีชื่อเสียงน่ะะครับ

 

“จะแช่งจะแช่งให้ป๊าไม่มีรายได้ เดี๋ยวก็ไม่ได้เรียนหรอก” ป๊าผมว่า

 

“ป๊าโรงแรมยังอยู่นะไหนจะมีรีสอร์ทที่ระยองอีกนะรับรองไม่อดตายหรอก”  ผมก็ยังไม่เลิกเย้าป๊า

 

“แนะไอ้ลูกคนนี้นิ” ป๊าเดินมาหาผมแล้วก็ผลักหัวผมทีหนึ่ง เซเลยด้วยดีนะที่มีไอ้ตินรับไว้

 

 

“โห่ ป๊าอะเย้าเล่นนิดเดียวเอง” ผมว่าพลางทำเสียงงอนๆ

 

“ฉันไม่คุยกับแกก็ได้ พ่อเราเป็นไงบ้างละติน” พ่อไม่คุยกับผมแล้วหันไปถามไอ้ตินแทน

 

“ก็สบายดีครับ”

 

“แล้วเมื่อไหร่พ่อเราจะย้ายมาอยู่นี้ละ”

 

“เหมือนจะรอให้รีสอร์ทที่นั้นเข้าที่ก่อนนะครับ” ไอ้ตินบอกพ่อผม พ่อไอ้ตินก็เป็นเจ้าของรีสอร์ทเหมือนกันครับ

 

คุณนายเอาขนมมาให้แล้วก็เดินเข้าครัวไปไอ้ตินกับป๊าก็นั่งคุยกันไปได้ซักพักป๊าก็ขอขึ้นไปเคลียร์งานต่อ

 

“โย่ ช่วงนี้มึงสังเกตไอ้คุยะไหม” อยู่ดีๆไอ้ตินมันก็ถามขึ้นมา

 

“ยังไงวะ” ผมว่ามันก็ไม่ปกติอยู่นะแต่ไม่รู้ไอ้ตินมันจะคิดแบบผมไหม

 

“มันไม่ปกติอ่ะ”

 

“ก็ใช่นะดูเหมือนมันมีอะไรปิดเราอยู่” ผมว่าแล้วคิดตาม มันปิดอะไรผมไว้น่ะผมไม่รู้หรอกแต่จากสังเกตุมันก็เห็นได้ชัดว่ามันกำลังมีอะไรอยู่ในใจ

 

“พอเวลาเราถามถึงพี่โฟสมันก็จะค่อยฟังคำตอบจากพี่โฟมว่าเขาไปไหน”

 

“อื้มใช่ และช่วงนี้ไม่เห็นพี่โฟสเลยนะ” ผมคิดตามที่ไอ้ตินบอกมันก็จริงทุกอย่างเดี๋ยวต้องไปถามมันให้รู้แล้วรู้รอด

 

“วันจันทร์ค่อยไปถามมันที่มอก็ได้” ผมว่าไอ้ตินมันก็พยักหน้า

 

“เย็นมากแล้วกูกลับบ้านก่อนนะ” มันพูดเสร็จก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปส่วนผมก็ยังนั่งอยู่ที่เดิมพยายามคิดให้ได้ว่าทำไมไอ้คุยะมันไม่เหมือนเดิม

 

 

โอ๊ย!!

 

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัวช่างมันเดี๋ยววันจันทร์ค่อยถามก็ได้วะ

 

 

 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..........

คู่หลักอัพแล้ว

ตอนนี้แต่งแปลกๆเหอะ

อ่านกันเยอะๆนะ

 

 

รีไรต์ 13/02/63

ความคิดเห็น