ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6. be jealous

คำค้น : ผัวเด็ก,ธาม,ฟอง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2559 14:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6. be jealous
แบบอักษร

 

 

 

Time part

 

 

ตัวร้อนมาก ฟองตัวร้อนเกินไปแล้ว

 

ผมนอนซ้อนหลังคนตัวเล็กเอาไว้ รั้งฟองเข้ามาชิดแนบอกเอาคางเกยเส้นผมนิ่มของคนตัวเล็กเอาไว้  สัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา ลมร้อนที่ออกมาทางจมูกเชิดรั้น สัมผัสผิวบริเวณแขนหนาของผมเบาๆ

 

ทำไงล่ะวะเนี่ย

 

ลุกจากที่นอน เดินออกไปหาไอเฟียสข้างนอก เจอมันนั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ที่โต๊ะเตี้ยๆหน้าทีวี

 

"เห้ย คนมีไข้ตัวร้อนนี่ อาบน้ำได้ป่ะวะ" น่าจะได้นะตอนผมตัวร้อนผมยังอาบน้ำเลย เย็นสบายจะตายไป

 

"ไอสัสไม่ได้  เช็ดตัวสิวะ อาบน้ำก็หนักกว่าเดิมดิสัส เช็ดตัวเอาๆ พี่ฟองไข้ขึ้นอ่าดิ มึงนี่เล่นแรงกับพี่กูจังวะ" ไอเฟียสบ่นๆแล้วลุกไปหากะละมังเล็กๆกับผ้าสะอาดมาให้ผม

 

"ก็ใครมันจะรู้วะ ว่าแม่งจะป่วยง่ายขนาดนี้ เวลากูเอาผู้หญิงพวกนั้นแม่งยังไม่ป่วยเลยนี่หว่า"ผมรับของมาแล้วบ่นมันกลับ

 

"ไอห่า นั่นมันกะหรี่ ส่วนเนี่ย พี่ของกู มันจะเหมือนกันได้ไงสัส ไปเลยมึงๆ ห่าา" เอ้าโดนด่าอีกกู

 

เออถึงกูจะเคยเอากะหรี่แต่กูก็ซื้อมาแพงว่ะ แถมป้องกันทุกครั้งด้วย

 

แต่เมื่อคืนผมไม่ได้ใส่ถุง แล้วดันปล่อยในสะด้วย ไข้ไม่ขึ้นก็ไม่ใช่คนละ

 

ผมเดินเข้าห้อง เอากะละมังไปใส่น้ำอุ่นๆในห้องน้ำ ก่อนจะเดินออกมานั่งเช็ดตัวให้คนตัวเล็ก      

 

วางกะลังมังไว้บนหัวเตียง ดึงผ้านวมที่คลุมอีกคนไว้สะมิดออก 

 

ฟองส่งเสียงครางฮือในลำคอแล้วค่อยๆขยับเปลือกตาให้ลืมขึ้น

 

"อ..อย่าแกล้ง เอาคืนมา หนาวว งืออ ธามม"พูดเสียงงัวเงียแล้วพยายามกระชากผ้ากลับ

 

ดู  ขนาดป่วยยังน่าฟัด เมียใครวะ

 

"ไม่ได้แกล้ง จะเช็ดตัวให้ อยู่นิ่งดิ้"ผมกระชากผ้านวมอีกครั้งให้หลุดจากมือร่างบางแล้วโยนข้ามเตียงไปที่โซฟาเล็กๆข้างหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่สูงจากพื้นชนขอบเพดาน มองเห็นวิวได้ทั้งหมด

 

"งั้นเอามา เดี๋ยวเช็ดเอง กลับไปได้แล้วไป"อ้าวพูดงี้ก็มีเรื่องดิครับ

 

"เห้ย ทำไมชอบไล่จังวะ ตั้งแต่เช้าละนะ จะเอายังไง" ผมขึ้นคร่อมคนตัวเล็กทันที่แล้วตะคอกเสียงดัง

 

ฟองสะดุ้งตกใจที่ผมเสียงดัง ก่อนจะเริ่มเบะปากใส่เบาๆ

 

"จะดุทำไมเล่า ไม่เห็นต้องดุกันเลยนี่ ไอเหี้ยเอ้ย"แหนะ บ่นไม่พอยังเอามือมาทุบกันอีก เดี๋ยวพ่อกดให้จมเตียง 

 

"อยู่เฉยๆน่า จะเช็ดตัวให้ ถ้ายังมีปากเสียงอีกจะเล่นให้ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลยเดี๋ยวก่อนๆ" ผมขู่เสียงเข้ม อีกคนจ้องตาผมกลับอย่างคนหงุดหงิด 

 

ตอนนี้ผมอยู่ในท่านั่งซ้อนสะโพกเขาไว้ โดยที่ร่างบางนอนราบไปกับเตียงแล้วเอาขาเกยตักผมไว้ทั้ง2ข้าง 

 

อืม ท่านี้แหล่มใช้ได้ เห็นแล้วนึกถึงเมื่อคืน จัดสักทีก่อนเช็ดตัวดีมั้ยวะ

 

ไอเหี้ย เขาป่วยอยู่ เดี๋ยวก็ได้ตายห่ากันพอดี

 

เอื้อมไปหยิบกะลังมังบนหัวเตียงมาวางไว้ข้างๆตัว

 

บิดผ้าขนหนูหมาดๆ ก่อนจะเริ่มซับตรงหน้าผากเนียนไล่ลงมาจนถึงปลายคาง

 

เช็ดคอลงมาเรื่อยๆจนถึงแผ่นอกที่มีรอยช้ำเป็นจ้ำๆ

 

ฟองหลับตาทำสีหน้าผ่อนคลาย

 

ผมเอาผ้าชุบน้ำแล้วบิดใหม่อีกครั้ง 

 

เช็ดตามแขนทั้งสองข้างแล้วสลับมาเช็ดตรงหน้าท้องเนียน

 

"ข้างล่างไม่ต้องนะ อาบน้ำแล้วเมื่อเช้า ไม่ต้องเช็ดก็ได้" ว้า เบื่อคนรู้ทัน

 

ผมเช็ดตามขาอ่อนจนมาถึงข้อเท้าทั้งสองข้าง 

 

ดึงอีกคนให้นอนตะแคงข้าง ทั้งที่ขาเรียวยังอยู่บนตักผมที่นั่งซ้อนก้นเขา 

 

ใช้ผ้าสะอาด ซับเบาๆตรงหลังต้นคอขาวและแผ่นหลังเนียน

 

วางผ้าไว้ในกะลังมังเมื่อเช็ดเสร็จหมดแล้ว

 

ก้มลงมาคนตัวเล็กแล้วหอมหน้าผากเบาๆ

 

พี่ฟองลืมตาขึ้น มองผมปรือๆ

 

"ทำไม...ใจดี" น่ารักจริงๆ

 

"อยากให้ดุตลอดเวลาเลยไงล่ะ?" ผมแค่นยิ้ม

 

"นอนไป เดี๋ยวมานอนด้วย"ผมลุกออกมาเดินไปหยิบผ้านวมที่โยนไปเมื่อกี๊กลับมาให้คนตัวเล็ก แล้วเอากะละมังไปเทน้ำทิ้งแล้วสักผ้าเปียกผึ่งไว้ตรงราวหน้าห้องน้ำ

 

ทิ้งตัวลงนอนข้างๆอีกคนแล้วซุกตัวเข้าไปในผ้านวมเพื่อจะกอดคนตัวเล็กไว้

 

"อย่าดิ เดี๋ยวติดไข้" พูดเตือนเบาๆ ก่อนจะผลักไหล่ผมออก

 

"กูถึกกว่ามึงตั้งเยอะ อย่าดื้อแล้วนอนไป"

 

ผมดุแล้วจับหัวมันให้ซุกเข้ากับเสื้อยืดที่กั้นไว้ระหว่างแผ่นอกผมกับแก้มนิ่มของเขา

 

กอดอีกคนไว้หลวมๆแล้วเอาคางเกยไว้กับผมนุ่ม

 

ทำไมกูทำได้ขนาดนี้วะ คนที่โคตรจะหยิ่งและโหดหายไปไหนหมด เพราะฟองหรอ ขนาดนี้เลยหรอวะ

 

 

 

 

 

 

 

Fong Part

 

 

ผมตื่นขึ้นมาในช่วงเย็นของวันนั้น ตัวไม่ร้อนแล้ว ไม่ปวดหัวตุ้บๆแล้วด้วย 

 

ธามไม่อยู่แล้ว สงสัยกลับไปแล้วมั้ง

 

ธามใจดีมาก ใจดีเกินไป  ไม่เคยเห็นเขาใจดีขนาดนี้ ถึงจะพูดจาหมาไม่แดกเหมือนเดิมก็เหอะแต่การกระทำมันขัดแย้งเกินไปจริงๆ

 

ผมลุกจากเตียงแล้วเดินออกมานอกห้อง

 

อ้าว ยังอยู่ว่ะ

 

"กว่าจะตื่น คืนนี้จะหลับได้มั้ยวะ" เขาบ่น ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินมาหาผม

 

"ทำไมจะหลับไม่ได้ เรื่องแค่สะบายๆ" เรื่องหลับนี่ขอให้บอก

 

เขายันผมไว้กลับประตูห้องนอนก่อนจะก้มลงมาฟัดแก้มผมทั้งสองข้างสลับกันแรง

 

"อื้ออ เจ็บบ อย่าา"ผมดันไหล่หนาออก

 

"หมั่นเขี้ยว" อืมม สั้นดี  มันใช่เรื่องมั้ยเนี่ยยย

 

ผมมองค้อนคนตัวสูงแรงๆก่อนจะลูบแก้มตัวเองป้อยๆ

 

"กูกำลังจะกลับแล้ว ไว้จะมาหาอีก กินข้าวที่อยู่ในครัวสะ สั่งแม่บ้านให้เอาขึ้นมาให้แล้ว  ส่วนไอเฟียส มันออกข้างนอกตั้งแต่บ่ายแล้ว ไม่ต้องรอมัน ง่วงก็ไปนอนได้เลย เข้าใจมั้ย" มันสั่งๆแล้วตีหน้าเข้มใส่ 

 

ผมพยักหน้าเบาๆ

 

มันก้มลงมาจุ้บเบาๆที่มุมปากของผม

 

 

อ่อนโยนเกินไปแล้ว

 

 

ทำอย่างนี้ก็เป็นโรคหัวใจกันพอดีดิวะ

 

"กลับแล้วนะ" มันพูดหลังจากผละออกไป

 

"อื้อ"ผมก้มหน้างุด ก็เขินนี่หว่า จะบ้าหรือไงจู่ๆมาทำแบบนี้

 

"หึ" ได้ยินเสียงมันหัวเราะๆเบาๆแล้วก็เดินไปที่ประตู 

 

 

ไปแล้ว 

 

โอย ทำไมใจเต้นแบบนี้

 

ไอเด็กบ้าเอ้ย

 

 

 

กินข้าวเสร็จก็อาบน้ำแล้วมานั่งดูทีวีนิดหน่อย

 

เสียงโทรศัพท์ที่สั่นอยู่บนโต๊ะเตี้ยๆดังขึ้น

 

 

'time'

 

หืม โทรมาทำไมอ่ะ

 

"ว่าไง?"ผมรับแล้วถามไป

 

(จะนอนยัง) ห้วนดีจริงๆ

 

"ยังอ่า ดูหนังอยู่ มีอะไร"

 

(เปล่า แค่อยากฟังเสียง ครางให้ฟังหน่อย)

 

ตลกแดกก

 

"เหี้ยเหอะ ใครจะไปทำกันเล่า" 

 

(หึ หยอกเล่นน่า กูถึงคอนโดแล้วนะ)

 

"จะบอกทำไมอ่ะ" 

 

(ก็อยากบอกเผื่อเป็นห่วง)

 

"ฝันไปเหอะ" ผมเบะปากเบาๆ

 

(หึ)

 

"..."

 

(...)

 

อ้าววว เงียบเฉยเลย

 

"เอ่อ.. ไม่มีไรแล้วใช่ป่ะ งั้นวางแล้วนะ" 

 

(อืม วางสิ) เขาตอบ

 

ผมกำลังยกโทรศัพท์ออกจากหูเพื่อกดวาง

 

(ฟอง!)

 

เสียงดังที่รอดโทรศัพท์ออกมา ทำให้สะดุ้งจนต้องฟังคนในสายอีกครั้ง

 

"ห้ะ?" 

 

(นอน..ดีๆ) เอ่ออ..คืออะไรวะ นี่มึงคือจะสื่ออะไร กูงง ความหมายเหมือนฝันดีป่ะวะสาส?

 

"อ่า..อื้อ โอเค" ผมตอบแบบงงๆ ก่อนจะกดวางสายไป 

 

ไอนี่แปลกคนจริงๆ

 

 

นั่งเล่นไปอีกสักพัก โทรศัพท์ที่อยู่มือก็สั่นอีกรอบ หงายน่าจอดูว่าใครโทรเข้ามา

 

'gear'

 

 

"ฮาโหลลลว่างายย"ผมรับสายเสียงกวนส้นตีนใส่มัน

 

(ยังไม่นอนอีกไง) มันถามเสียงเข้ม

 

"ยังอ่ะ เกียร์มีไร" พูดแล้วดูดนมจืดจากกล่องเข้าปาก

 

(อีกไม่กี่วันก็วันเกิดมึงแล้วนี่ พรุ่งนี้วันอาทิตย์ว่างมั้ย จะพาไปเลือกของขวัญ)

 

"หูย จะพาไปทำไมอ่ะ ไม่เซอร์ไพรส์เลย"

ใช่ครับ อีก3วันก็วันเกิดผมแล้ว

 

(กูเคยเซอร์ไพรส์มึงหรือไง อย่างอแง จะเอามั้ยของขวัญเนี่ย) โหย ดุจริง

 

"เอาดิเอาๆ โถ่มึงอ่ะ" ผมรีบพยักหน้ารัวๆแล้วตอบทันควัน แม้จะรู้ว่าพยักไปคนในสายก็คงไม่เห็น

 

(เออ พรุ่งนี้จะไปรับที่คอนโดตอนเที่ยงๆ)พูดจบก็วางสายไปเลย ไอห่านี่

 

 

ผมดูดนมกล่องในมือจนหมด ลุกขึ้นจากโซฟา ปิดทีวีแล้วเดินเข้าห้องนอน

 

 

 

 

 

"เฟียส พี่ไปข้างนอกนะ เอาไรเปล่า"ผมถามเฟียสตอนจัดทรงผมให้เรียบร้อย

 

อาการไอเฟียสคือคนเพิ่งตื่นนอนเลยครับ หัวฟูๆที่ดูไม่เป็นทรง เสื้อไม่ใส่ ใส่แต่บ๊อกเซอร์

 

อุบาทว์จริงๆเลยน้องกู

 

"ฝากซื้อก๋วยเตี๋ยวหมูหน้าคอนโดให้ด้วยขากลับอ่ะ วันนี้กูไม่ออกไปไหน" มันพูดแล้วก็ปิดประตูระเบียงเพื่อสูบบุหรี่

 

ผมคว้ากระเป๋าตังค์และโทรศัพท์ออกจากห้องแล้วลงมารอข้างล่าง

 

 

 

"อ่าวเกียร์มารอนานยัง"พอเดินมาถึงล๊อบบี้ก็เจอไอเกียร์นั่งกอดอกกระดิกเท้าอยู่

 

"ไม่" มันตอบห้วนๆก่อนจะลุกขึ้นจับมือผมแล้วพาเดินไปที่มอเตอร์ไซค์คันใหญ่ของมัน

 

มันหันมาใส่หมวกกันน๊อคให้ผมแล้วก็ใส่ให้ตัวเองบ้าง ก่อนจะขับออกมาจากคอนโด

 

 

 

 

"อยากกินอะไร"มันถาม

 

"อืออ อยากกินซิซซ์เล่อร์อ่ะอยากกินซุป"ผมตอบแล้วชี้ไปที่ร้านอาหารนั่น

 

ถ้ามันถามมาว่าอยากกินอะไร อยากได้อะไร ห้ามตอบว่าแล้วแต่ หรือ อะไรก็ได้เด็ดขาด ผมลองแล้ว โดนมันด่าทุกครั้งเลยครับ

 

'กูถามก็ตอบสิวะ ไม่ใช่ให้มาถามกลับ' 

 

นั่นแหละ  ส่วนใหญ่เวลาผมกับมันมาเดินห้างด้วยกันหรือเวลาหาอะไรกิน ผมต้องเป็นคนเลือกทุกครั้ง เพราะไอเกียร์ไม่เคยเลือกเอง และไม่เคยปฎิเสธร้านที่ผมเลือกเลย

 

เราสองคนเดินเข้ามาในร้าน เลือกโต๊ะแบบโซฟาที่อยู่ริมในสุด มันเงียบๆดีครับ เป็นส่วนตัวดี

 

เราสั่งอาหารเสร็จผมก็ลุกไปตักซุป ซึ่งก็ต้องตักเผื่ออีกคนด้วย เพราะมันไม่มีทางลุกมาตักเองแน่นอนล่ะ

 

ผมตักซุปไปสักพักก็รู้สึกได้ว่ามีคนมายืนซ้อนข้างหลัง

 

หันไปดูก็เจอไอเกียร์ยืนตีหน้าเข้มอยู่

 

"อะไรอ่ะ เดินมาทำไม" ผมถามงงๆ

 

"สัสเอ้ย พวกนั้นแม่งมองมึงยังกับจะแดก"ผมหันไปตามสายตาที่ร่างสูงจ้อง

 

เห็นกลุ่มเด็กมหาลัยผู้ชายสัก7-8คน น่าจะปี4ล่ะมั้ง มองมาที่พวกผมเป็นตาเดียว พวกนั้นใส่เสื้อนิสิตกันเกือบทุกคน เลยรู้ว่าเป็นนักศึกษา

 

สายตาพวกมันแม่ง น่ากลัวจริงๆว่ะ 

 

ผมเบะปากนิดๆก่อนจะหันหน้าไปหาเกียร์ 

 

"คงมองอย่างเดียวมั้งไม่มีไรหลอก ไปนั่งกันเถอะ" ผมบอกแล้วรีบเดินนำไอเกียร์มาที่โต๊ะ

 

เรานั่งทานอาหารกันไปก็รู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่จ้องมาอยู่ตลอดเวลา ไอเกียร์ก็แยกเขี้ยวขู่เป็นพักๆ นี่คนหรือหมาครับเพื่อน

 

"ไปเหอะฟอง"มันลุกพรวดจากโต๊ะทันทีที่ผมกินเสร็จ

 

"อื้อ ไปดิ" ผมกับมันเดินมาเช็คบิลที่เคาน์เตอร์

 

"น้องครับๆ เพื่อนพี่ให้มาขอเบอร์"แรงสกิดจากด้านหลังทำให้ผมต้องหันไปมอง เห็นผู้ชาย2คนยืนเกาหัวแล้วยื่นโทรศัพท์มาให้ กลุ่มเมื่อกี๊นี่

 

"เอาเป็นเบอร์โลงศพเพื่อนมึงแทนได้มั้ยสัส" ไอเกียร์ที่เช็คบิลเสร็จก็เดินมาข้างหลังผมแล้วกอดคอผมไว้หลวมๆ

 

"เห้ยอะไรมึงวะ กูแค่มาขอเบอร์น้องคนนี้ ไม่ได้เสียหายอะไรนี่หว่า มึงอย่าเสือกดิ" ไอผู้ชายตัวสูงที่ยื่นโทรศัพท์มาให้ผมสวนกลับ

 

"ไม่เสียหายห่าอะไรหลอก แต่กูอ่ะผัวมัน ถ้ามีไอเหี้ยตัวไหนไปขอเบอร์เมียมึงต่อหน้ามึง มึงจะให้มั้ยสัส!" เกียร์ตะโกนเสียงดังแล้วทำท่าจะเข้าไปชกเขา ผมรีบดึงชายเสื้อเกียร์ไว้

 

ตายห่าแน่พวกมึง เถียงใครไม่เถียง

 

"เกียร์ไปกันเถอะ" ผมกระตุกชายเสื้อมันเบาๆก่อนจะดึงแขนร่างสูงให้เดินตามออกมา

 

"เหี้ยแม่ง!" โอย ใจเย็นน กูกลัวแล้ว

 

ผมได้แต่เดินตามนิ่งๆไม่กล้าหือ กลัวโดนลูกหลง

 

มันลากแขนผมไปที่ห้องน้ำชาย ในห้องน้ำไม่มีคนเลย อาจเป็นเพราะห้องน้ำโซนนี้อยู่ตรงใกล้ๆลานจอดรถข้างหลังเลยไม่ค่อยมีคนมาเข้าสักเท่าไร มันดันผมเข้าไปในห้องน้ำห้องหนึ่งแล้วแทรกตัวเข้ามา

 

ไอเหี้ย มึงจะทำไรเนี่ย อย่านะเว้ย กูสู้นะ ฮืออ

 

มันดันผมให้ชิดผนังฝั่งหนึ่งก่อนจะเอามือค้ำไว้

 

ผมหน้าเหวอตาโต  ไอเหี้ยอย่านะเว้ย

 

"มึง อย่าทำไรบ้าๆนะ กู..กูเพื่อนมึงนะเกียร์"ผมพูดเสียงสั่นๆ จากประสบการณ์ที่โดนไอธามเล่นมาแล้ว คงจะอ้างว่าเราเป็นผู้ชายเหมือนกันไม่ได้ นั่นมันไร้ประโยชน์เกินไป อ้างเพื่อนนี่ล่ะวะ

 

"ชู่ว กูไม่ได้ทำอะไร กูแค่กำลังหงุดหงิด และกำลังหาที่ระบาย" มันโน้มหน้าเข้ามาเอาจมูกคลอเคลียอยู่บริเวณกกหูด้านหลัง 

 

ผมยืนตัวสั่นใช้มือ2ข้างดันไหล่มันไว้

 

"ฟอง อย่าขืน กูกำลังหงุดหงิด กูสัญญาว่ากูจะไม่ทำอะไร" มันดุครับ ถ้าทางจะหงุดหงิดจริงๆ

 

ฮือ ตายแน่ไอฟอง มึงตายแน่ TT

 

"มันหอมแก้มผมแรงๆก่อนจะกอดแน่นแล้วดันผมจนติดผนังหนักกว่าเดิม

 

"อื้ออ" ผมหลับตาปี๋แล้วเบือนหน้าหนีริมฝีปากไอเกียร์

 

มันจั๊กจี้นี่ครับ

 

"กูชอบมึง กูรู้ว่ามึงรู้ และมึงไม่ควรทำตัวเองให้เป็นจุดเด่น" เอ๊า ไอเหี้ย มึงจะบ้าหรอ ให้ทำตัวไม่เป็นเด่นเนี่ย

 

ครับผมรู้ว่าเขาชอบผม ไม่ต้องบอกก็รู้ อาการมันฟ้องตั้งแต่ปี1แล้ว

 

"อื้ออ เกียร์อย่า เจ็บ" มันยังฟัดแก้มผมไม่เลิก 

 

ปัง!

 

เสียงประตูห้องห้องน้ำทำให้รู้ว่ามีคนเข้ามา

 

เกียร์มองหน้าผมนิ่งก่อนจะอุ้มตัวผมขึ้นให้ขาผมเกี่ยวสะโพกมันไว้แล้วมันก็นั่งลงกับฝาชักโครก

 

"ไอเหี้ยมึงอ่ะไม่น่าป๊อดเลย ถ้ามึงกล้าด่าไอสูงนั่นมากกว่านี้ ป่านนี้กูได้เบอร์คนสวยไปละ ผู้ชายห่าไรวะ น่าแดกชิบหาย ไม่อยากจะนึกตอนโดนกระแทกให้ครางแล้วก็สีหน้าที่เห็นก็เสร็จนั่นอีก แม่งพูดแล้วของขึ้น" เสียงคนคุยกันอยู่ข้างนอก ฟังดูก็รู้ว่าเป็นกลุ่มเมื่อกี๊และเขากำลังพูดถึงผมกับเกียร์

 

เกียร์บีบสะโพกผมแน่นด้วยความโกธร ผมทำสีหน้าเจ็บออกมากให้เขาเห็น เกียร์เลยคลายมือออก

 

"เป็นมึง มึงกล้าขอต่อหรอวะ แม่งพูดสะกูคิดได้เลยว่าถ้ามีคนมาขอเบอร์เมียมึงแล้วมึงจะยอมมั้ย แล้วใครจะกล้าขอต่อวะ ชั่งเหอะน่า เขามีผัวแล้วมึงก็ไปหาคนใหม่สิวะ" เสียงอีกคนพูดขึ้น น่าจะเป็นคนที่เข้ามาขอเบอร์ผม

 

"เออๆ ชั่งแม่ง" เสียงพูดสุดท้ายจบลงและทั้งห้องน้ำก็เงียบลงอีครั้ง

 

ไอพวกห่า มาทิ้งระเบิดไว้ให้กูเฉ๊ยย ระเบิดลูกใหญ่เลยเนี่ยข้างหน้ากูเนี่ย

 

ผมยิ้มแหยๆให้เกียร์ก่อนจะก้มหน้างุด

 

ไอเกียร์ลุกขึ้นยืนกระทันหันจนผมต้องรีบคว้าคอมันไว้

 

มันค่อยๆวางผมลงแล้วขยี้ผมตัวเองแรงๆอย่างหงุดหงิด

 

มันเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมา ผมเดินตามออกไป มันจับมือผมไว้แล้วประสานเข้ามาในซอกนิ้วก่อนจะจูงให้เดินตาม

 

"อย่าปล่อยมือกู" มันสั่งเสียงดุ

 

ผมพยักหน้าแล้วเดินตามมัน

 

"อยากได้อะไรเป็นของขวัญ"มันถามตอนเดินมาเรื่อยๆ

 

"อืมม ก็ได้แล้วนี่"ผมตอบมัน

 

"ได้ห่าไรวะ กูยังไม่ได้ให้อะไรเลย"มันถามงงๆ

 

"ก็การที่มึงดูแลกูนี่ไม่เรียกว่าให้หรือไง ถ้ากูจะขอของขวัญจริงๆ ขอเป็นมึงคอยปกป้องกูไปตลอดได้มั้ย?" ผมถามแล้วจ้องตามัน

 

มันนิ่งไปสักพักเหมือนอึ้งในคำพูดของผม

 

"เรื่องนี้ไม่ต้องขอกูก็ทำ แต่นี่มันวันสำคัญของมึง เพราะฉะนั้น อย่าขัดกู"

 

มันตอบเสียงนิ่งๆ

 

แล้วมันก็ดึงให้ผมเข้าไปร้านขายเครื่องเงินร้านหนึ่ง 

 

"เลือก" มันสั่ง

 

ผมก้มมองดู มันคือกำไลเงินลักษณะต่างๆ มีหลายแบบให้เลือก

 

"สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าลูกค้าต้องการแบบไหนคะ ดิฉันจะได้แนะนำถูก" พนักงานหญิงเดินมาหาพวกผมแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้

 

ผมก้มมองอีกครั้งก่อนจะสะดุดตาอยู่เส้นหนึ่ง

 

มันเป็นสร้อยข้อมือเส้นเล็ก แต่มีจี้ห้อยเป็นรูปเฟืองเกียร์สีเงินอยู่

 

"เอาอันนี้ครับ" ผมชี้ทันที

 

"ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวเชิญรับของและเช็คบิลที่เคาน์เตอร์เลยค่ะ" พี่คนสวยบอกแล้วหยิบกำไลนั้นไปใส่กล่อง

 

"ทำไมถึงเอาลายนั้น" มันยืนหันหลังพิงเคาน์เตอร์แล้วจ้องหน้าผมยิ้มๆ

 

"ก็ความหมายมันคือชื่อมึง จะได้รู้ว่าของชิ้นนี้ใครเป็นคนซื้อให้"ผมตอบแล้วยิ้มหวานกลับใส่มัน

 

"หึ มาเป็นเมียกูสิ จะให้ทุกอย่างที่อยากได้"มันหัวเราะหึแล้วโน้มหน้าเข้ามา 

 

ได้ยินเสียงกรี้ดเขินเบาๆ จากพี่พนักงาน2-3คนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

นั่นไง โดนเข้าใจผิดว่าผมกับเกียร์เป็นแฟนกันแน่ๆ

 

พี่คนเดิมเดินกลับมาพร้องกล่องกำไล

 

"300บาทถ้วนค่ะ" พี่คนสวยยื่นกล่องให้แล้วบอกราคา

 

เกียร์ยื่นแบงค์ร้อยให้3ใบก่อนจะเดินจูงมือผมออกจากร้าน

 

 

 

 

 

เกียร์มาส่งผมที่คอนโด 

 

ระหว่างทางผมบอกให้มันแวะซื้อก๋วยเตี๋ยวหมูด้วย2ถุงให้ผมและเฟียส

 

พอถึงคอนโดผมลงจากมอเตอร์ไซค์ก่อนจะส่งหมวกคืนให้มัน 

 

มันถอดหมวกของมันออกก่อนจะหันมาหาผม

 

"เอามาสิจะใส่ให้"มันแบมือขอกำไลจากผม ผมยื่นถุงที่มีกล่องกำไลอยู่ข้างในให้มัน มันแกะออกแล้วใส่ที่ข้อมือให้ผม 

 

เกียร์ยิ้มบางๆแล้วลูบกำไลเบาๆ มันเงยหน้าจ้องตาผม 

 

ผมยิ้มให้มันบ้าง

 

"ขอบคุณนะ"ผมเข้าไปกอดมันก่อนจะผละตัวออกมา

 

"พรุ่งนี้ตอนเที่ยงจะมารับ"  พรุ่งนี้วันจันทร์แล้ว มีสอบคาบบ่ายเสียด้วย

 

"อื้อ" ผมพยักหน้า

 

มันสวมหมวกกันน๊อคแล้วขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปจากหน้าตึกคอนโด

 

ผมเดินไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นห้อง

 

เสียบคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป

 

"นี่มึงยังไม่อาบน้ำอีกไงเนี่ย"ผมทำสีหน้าแหยงไอเฟียสทันที เน่ามากอ่ะมึง

 

"อ้าวก็คนมันไม่ได้ออกไปไหนนี่หว่า ไหนก๋วยเตี๋ยวอ่ะ หิวจนใส้บิดละเนี่ย" มันบ่นๆแล้วเดินมาเอาก๋วยเตี๋ยวจากมือผมไป

 

"นี่ไปอาบน้ำก่อนกินเลยนะ อย่ามาเน่า แล้วก๋วยเตี๋ยวอ่ะเทเผื่อด้วย จะกินด้วย"ผมไล่มัน คนอะไรสกปรกชิบหาย

 

"คงไม่ได้แดกหลอกฟองอ่ะ" ห้ะ? ทำไมอ่า

 

"เพราะ?" ผมเอียงคองงๆ

 

"มีคนรออยู่ในห้อง หึ มารอตั้งแต่บ่ายแล้วด้วยสิ" มันยิ้มสะใจก่อนจะยกนิ้วขึ้นมาปาดคอแสดงให้เห็นว่าผมไม่รอดแน่

 

ทำไมวะ ใครมารอ 

 

ผมทำหน้างง แล้วเดินเข้าไปในห้อง

 

"เหี้ย!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_____________________________

 

 #ทีมเกียร์

ก๊ากกกกๆๆ

 

เปลี่ยนจากเฟียสเป็นเกียร์โทรเข้านะคะ ผิดพลาดเล็กน้อย

มีคำวิบัติเพื่อเสียงเยอะหน่อย จะใช้คำทางการก็แปลกๆ

คำผิดเยอะเลย พิมพ์ในโทรศัพท์ต้องขออภัยนะคะ

  http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/952284046.gif

ไว้จะมาแก้ๆให้เข้าที่นะ

คนอ่านอย่าเพิ่งทิ้งฟูลกันนะฮืออ

คอมเม้นกันบ้างเน่อ จะได้รู้ไงว่าชอบไม่ชอบยังไง

 

ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น