Mirror gen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 5 [ หึงก็บอกมาเหอะ ]​

ชื่อตอน : Chapter 5 [ หึงก็บอกมาเหอะ ]​

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 202

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2563 00:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 [ หึงก็บอกมาเหอะ ]​
แบบอักษร

 

 

หญิงสาวหน้าสวยร่างอรชรอ่อนแอ้นแสนคุ้นเคย เดินควงผู้ชายร่างสูงที่ตนพึ่งจะรู้จักมักจี่ไม่ถึงชั่วโมง ทั้งคู่ดูเหมาะสม อย่างกับกิ่งไม้ใบหนาด ปากกระจับขยับคุยกับคู่ควง

 

ท่าทีหัวเราะคิกคัก พอใจในบทสนทนา กว่าจะมาถึงโต๊ะอาหาร ก็เล่นซะจนคนรอบข้างซุบซิบติฉินนินทากันยกใหญ่ มันสมควรแล้วหรือที่เธอทำตัวเช่นนั้น

 

ที่ไม่ตามไม่ใช่เพราะไม่ห่วงใย เขาแค่อยากดัดนิสัยคนเอาแต่ใจเท่านั้นเอง เขาพลาดท่าเสียทีเธอจนได้ งอลคราวนี้เธอมีชัย ขาออกไปตัวเปล่าแต่พอขากลับกับหอบหิ้วผู้ชายมาด้วยหน้าระรื่นเชียวแม่คูณ

 

ยัยตัวแสบ! หงุดหงิดโว๊ย!

 

" เฮ้ย! เมียมึงมากับเฮียกูได้ไงว่ะ งงสัส "

 

เจแปนอึ้งกับสิ่งที่เห็น

 

รังสีอำมหิตถูกส่งสะท้อนมายังร่างเล็ก จนเจ้าตัวรู้สึกได้ พอเหลือบมองก็พลันสบตากับคาเตอร์เข้าอย่างจัง หญิงสาวรู้สึกหวั่นใจอย่างบอกไม่ถูก เขายิ่งโหดไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องนะสิ

 

เธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน อกหักวันเดียว ยิ้มหน้าระรื่นลืมเรื่องราวอย่างง่ายดาย แถมยังมายั่วน้ำโหกวนประสาทเพื่อนรักอีกต่างหาก เห็นทีว่าเพื่อนรักจะกลายเป็นรักเพื่อนแล้วล่ะ

 

" สวัสดีครับเฮีย " คาเตอร์กล่าวทักทายเคนตะอย่างสุภาพ

 

" เออหวัดดี " เคนตะตอบเป็นกันเอง

 

เอิ่ม...รู้จัก? ชายรู้จักหญิงรู้จักอับดุลเอ้ย!

 

" นายรู้จักคุณเคนตะด้วยหรอ " ฮันนี่ถามเพราะเกิดอาการงงจัด

 

" คนนี้แหละที่ฉันนัดไว้ " ฮันนี่พยักหน้าหงึกๆเป็นอันเข้าใจ

 

" เฮียสบายดีน่ะครับ " คาเตอร์ถามเคนตะตามมารยาท

 

" ฉันสบายดี มาวันนี้ยิ่งดี๊ดี " เคนตะตอบแล้วเสมองฮันนี่ที่เดินไปนั่งข้างคาเตอร์ ซึ่งเคนตะก็นั่งลงตรงข้ามเธอเช่นกัน

 

" เฮียมากับยัยนี่ได้ยังไง? ตอบ! " เจแปนถามในสิ่งที่ตนสงสัย

 

" เราบังเอิญเดินชนกันที่หน้าห้องน้ำหน่ะ ฉันเลยอาสาเดินมาส่งคุณฮันนี่ สุดท้ายก็ได้มานั่งร่วมโต๊ะเดียวกันจนได้ " เคนตะเล่าเหตุการณ์คร่าวๆให้เจแปนและคาเตอร์คลายความสงสัย

 

หึงเค้าหน่อยน่ะที่รัก!

 

" ฮันนี่ว่าไม่ใช่ความบังเอิญ แต่มันเป็นพรมลิขิตซะมากกว่า...^^ " ฮันนี่วางระเบิดให้ตัวเองชัดๆ เธอแค่อยากให้คนข้างๆแสดงอาการหึงหวงบ้าง อยากรู้อกจะแตกใจจะขาด คาเตอร์รู้สึกยังไงกับเธอกันแน่

 

พรมลิขิตหรอยัยตัวแสบ! ชอบมันแล้วสิน่ะ!

 

" น้อยๆหน่อย จะอ่อยอะไรหัดเกรงใจผัวบ้าง อย่างเธอไม่ใช่สเปกเฮียเคนตะหรอก" เจแปนพูดเบรกฮันนี่ไว้

 

" แต่ก็ไม่แน่น่ะ พี่อาจแหกกฎก็ได้.... "

 

เคนตะหยดไปอีหนึ่งดอก คารมเป็นต่อรูปหล่อเป็นรอง ณ จุดจุดนี้ " เกรงใจผัวอะไรของมึงว่ะแปน "

 

" ไม่มีอะไรหรอกครับเฮีย มันแค่ชอบแซวผมกับยัยนี่เป็นผัวเมียกันเฉยๆ " คาเตอร์ชิงอธิบายก่อน เพราะถ้าหากเจแปนพูด ต้องใส่สีเติมสันแน่ๆ

 

" แล้วคิดจริงรึเปล่า " เคนตะถามต่อ

 

" เพื่อนกันครับ " คาเตอร์ตอบ

 

ชัดเจนเต็มสองรูหู เออ เพื่อนค่ะเพื่อน!

 

" งั้นเฮียจีบน่ะ " นิ่ง ทุกคนอึ้งกิมกิ ไม่มีใครคาดคิดว่าเคนตะจะเอาจริง

 

อึ้ง! อ่อยเล่นๆ ได้จริงหรอเนี่ย สวยงง!!

 

" โธ่วเฮียไม่เล่นดิ มาๆคุยเรื่องโรงพยาบาลของเฮียดีกว่า " เจแปนพูดแทรกบรรยากาศอึมครึมอึดอัดให้คลายลงและพยายามเปลี่ยนเรื่องคุย เนื่องจากเขากลัวว่าเพื่อนสุดที่รักจะกระโดดถีบลูกพี่ลูกน้องของตนจนเลือดกลบปากซะก่อน

 

เห็นไอ้เตอร์มันนิ่งๆ เอาเข้าจริงมันหึงแรงน่ะครับ ใครที่มาจิ้นยัยฮันนี่ โดนดีมานักต่อนักแล้ว แต่มันดันโง่ไม่รู้ใจตัวเอง!

 

เดือดร้อนสุดหล่อจนได้!

 

เอวาเดะ เคนตะ เจ้าของโรงพยาบาลเอกชนเอวาเดะ ประเทศญี่ปุ่น ลูกพี่ลูกน้องของเจแปน

 

" หน้าฉันเหมือนคนพูดเล่นขนาดเลย? "

 

เคนตะชี้หน้าตัวเองอย่างหงุดหงิด กว่าเขาจะหาจังหวะเหมาะๆ มันไม่ง่ายเลย พอสบโอกาสกลับโดนมารสกัดดาวรุ่ง

 

" ผมจริงจังน่ะครับคุณฮันนี่ ถ้าไม่รังเกียจพี่ขอเรียกน้องฮันนี่ได้ไหมครับ "

 

อุ๊ต๊ะ! แหม่ๆ มีพี่ชายหล่อขนาดนี้ เรียก 'แฟน' ก็ได้น่ะ ฮันนี่ไม่ถือ!!

 

" แล้วแต่พี่เคนตะเลยค่ะ " ฮันนี่ยิ้มหวานเคลือบยาพิษให้เคนตะ

 

" ผมว่าเราเข้าเรื่อง สักทีเถอะครับเฮีย ผมมีธุระต่อ! " คาเตอร์พูดขัดขึ้น ฟังจากน้ำเสียง คงหงุดหงิดเต็มทน ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้เขาต้องหักขอใครบางคนแน่ๆ

 

-----------------------------------

 

หลังจากคุยธุระและรับประทานอาหารเสร็จสับเรียบร้อย ทั้งคู่ก็ได้กลับมายังห้องชุดสุดหรูของโรงแรม กว่าจะเข้าเรื่องได้แล้วตกลงกันจนลงตัว ทำเอาฮันนี่เขินขวยจนตัวแทบแตก

 

ก็เคนตะเล่นยอดมุขจีบสาวมาเป็นหย่อมๆขนาดนั้น ถ้าไม่ตายด้านเธอก็ต้องรู้สึกเขินอายเป็นธรรมดา แต่คนเย็นชาที่เดินนำหน้าเธออยู่ กลับนิ่งสงัด

 

ตอนแรกฮันนี่ก็นึกว่าเขาหึง แต่พอหลังๆมาเริ่มไม่ใช่ คาเตอร์แค่ห่วงธุรกิจของเขา คงกลัวว่าหญิงสาวจะทำเสียเรื่องเป็นแน่ เมื่อเธอเห็นว่าชายหนุ่มนั่งลงโซฟามือไม้หยิบจับเอกสารมาเปิดไปมาหน้านิ้วคิ้วขมวด

 

นายกล้ามากคาเตอร์! เมินเฉยไม่สนใจใช่มั๊ย? จะอ่อยให้โรงแดงเลยคอยดู!!

 

" นี่นาย.....เป็นอะไรอ่ะ ? " ฮันนี่เดินอ้อมหลังโซฟาเดี่ยวที่คาเตอร์นั่งอยู่ เธอใช้มือเรียวยาวจับไหล่ชายหนุ่ม แล้วเคลื่อนลงลูบไล้ตามลำแขนแกร่งโอบกอดจากด้วนหลัง

 

หน้าสวยเชยคางเกยไหล่ถูไถใกล้แก้มเนียนของคาเตอร์ ปากบางกระจับกระซิบข้างหูคนตัวโต จนเขาขนลุกซู่ เธอพ้นลมหายใจลดลำคอร่างสูง กลิ่นหอมโชยเตะจมูก ทำเอาหญิงสาวต้องสูดดมเข้าปอดหลับตาพริ้ม

 

หอมจัง....

 

" เอามือออกไป ฉันจะทำงาน " คาเตอร์ข่มอารมณ์พูดน้ำเสียงปกติ เขาเริ่มรำคาญฮันนี่เต็มทน เมื่อกี้ยังอ่อยเคนตะอยู่เลย ทำไมเธอต้องมายั่วเขาอีก อกหักไม่ทันไรได้ใหม่มาดามใจไวจริงๆ

 

" ไม่เอาอ่ะ ฉันจะกอดนาย จนกว่านายจะยอมคุยกับฉันดีๆ " ฮันนี่กระชับอ้อมแขนแน่นยิ่งกว่าเดิม เพราะคาเตอร์พยายามแกะมือปลาหมึกของเธอออก

 

" ฉันจะทำงาน! ถ้าว่างมากก็ไปหาเฮียเคนตะสิ รายนั้นคงนั่งให้เธอกอดได้ทั้งวัน!! " คาเตอร์พูดปัดรำคาญแล้วก้มหน้าตรวจเอกสารต่อ

 

ไปจริงอย่ามาตามก็แล้วกัน

 

" ทำไมนายต้องผลักไสฉันให้คนอื่นด้วยว่ะ!! " ฮันนี่เริ่มมีน้ำโห กับคำประชดประชันของคาเตอร์ ภายใต้ความมืดก็มีแสงสว่างผุดขึ้นมาในสมองอันชาญฉลาดของหญิงสาว " หรือว่า..... นายหึง ใช่มั๊ยล่ะ? "

 

" ทำไมผู้หญิงชอบคิดเองเออเอง! " คาเตอร์เบื่อหน่ายที่จะต่อล้อต่อเถียงกับฮันนี่เต็มทน

 

" หึงก็บอกมาเหอะ ไม่ต้องอาย........

 

ทำตัวน่ารักงี้มันน่าให้รางวัลจริงๆ "

 

เรียวปากสวยกระซิบข้างหูของคาเตอร์ ปากบางคบเม้มหยอกล้อติ่งหูจนขึ้นสีแดง เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าชายหนุ่มมีความรู้สึกบางอย่างกับการกระทำของเธอ

 

สุดท้ายความเป็นสุภาพสตรีของฮันนี่ก็ขาดสะบั้น เพราะเธอไม่อาจทนกับกลิ่นหอมหวนจากกายชายหนุ่มได้ ริมฝีปากเรียวกดจูบซอกคอขาวเนียนย้ำๆ จมูกพลันสูดดมควานหาความสดชื่น

 

ทำไมเธอถึงได้หลงเสน่ห์เขาขนาดนี้ ฮันนี่จะไม่ทน ฮันนี่จูบซับย้ำๆ ดูดดึงคอขาวเนียนอย่างหื่นกระหาย จนทำให้คาเตอร์รู้สึกจั๊กจี้สยิวกิ้วบริเวณลำคอตน ถึงจะรู้สึกดี แต่เขาไม่ได้ต้องการมันเลยสักนิด

 

" เธอทำอะไรของเธอ! หยุดเดี๋ยวนี้!! " คาเตอร์ทั้งห้ามทั้งแกะมือเธอออกแต่ก็ไม่เป็นผล เธอไม่ฟังสิ่งที่เขาพูดด้วยซ้ำ

 

" อื่อ! หอมจัง นายใช้น้ำหอมยี่ห้ออะไร?"

 

ฮันนี่เงยหน้าถามครู่เดียว ก่อนจะก้มหน้าพรมจูบดูดดึงซอกคอขาวของคาเตอร์ตามเดิม จนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ ผู้หญิงน่ากลัวก็ตอนหื่นนี่แหละ ถือเป็นเรื่องดีของผู้ชายหลายๆคน ยกเว้นคาเตอร์

 

" อื่อออออ "

 

ยัยบ้า คิดว่าตัวเองเป็นแวมไพร์รึไง?

 

ดูดอยู่ได้! ดูดคืนอย่ามาบ่นทีหลังละกัน!

 

" ฉันให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย หยุดทำซะ! เพราะถ้าเธอไม่หยุด ฉันก็จะไม่หยุดเหมือนกัน! "

 

จ้างให้ก็ไม่หยุด...

 

" อื้ม! "

 

-------—----------------------------

 

Thank you darling ^////^ ❣️

 

See you again next chapter~~~

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น