Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

04 งอนอะไรพี่อีก!

ชื่อตอน : 04 งอนอะไรพี่อีก!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.6k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2562 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
04 งอนอะไรพี่อีก!
แบบอักษร

image

เทล

"เราจะไปไหน ยังไม่เที่ยงเลย" ไอ้เวฟถามขึ้นหลังจากเดินออกจากห้องเรียนมา

"ไปกินข้าว" เจตอบทันที

"นี้พึ่งจะ10โมง กินข้าวเหี้นไรอีก ก่อนเข้าห้องก็เพิ่งจะแดกไป" ไอ้มิคด่าไอ้เจขึ้น คนที่เดินผ่านก็มองกันใหญ่เลย เด็กปีหนึ่งยิ่งมองไม่วางตา

"ไปร้านที่รัก" ผมพูดขี้รแล้วเดินออกไปเลย

"มึงคิดได้เหมือนไอ้เทลมันบ้าง ไม่ใช่อะไร อะไรก็ไปโรงอาหาร" เสียงไอ้มิคบ่นไอ้เจตามหลังผมมา

ร้านที่รักเป็นร้านประจำของพวกผมเลยก็ว่าได้ เข้าร้านนี้ตั้งแต่วันแรกที่มาเรียนมหาลัยนี้เลยก็ว่าได้ ร้านใหญ่พอสมควร ส่วนมากจะมีเด็กสองคณะที่จะเข้ามานั่งร้านนี้ เพระร้านตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างคณะวิทกับคณะบริหาร นั้นก็คือคณะผมเอง

ฮือ!! ทำไมวันนี้คนเยอะจังวะ ธรรมดาไม่เยอะขนาดนี้นี่หว่า ผมมาถึงหน้าร้านแล้ว แต่พอมองเข้าไปในร้านคนเยอะมาก แล้วคนก็พวกนี้ก็มองกลุ่มพวกผมกันหมดเลย

"เอาไงวะไอ้เทล คนเยอะสัส" ไอ้มิคถามผมขึ้น

"หรืิอว่าเราจะไปโรงอาหารอย่าที่ไอ้เจบอก" ไอ้เวฟพูดขึ้นอีก

"กูบอกแล้วให้ไปโรงอาหาร กินข้าวดีกว่า..." ไอ้เจบ่นยังไม่ทันจะจบ..ตาผมก็มองไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มองแต่มือถือไม่สนโลกถายนอกเลย ทุกคนในร้านมองพวกผมกันหมด ไม่เว้นแม้แต่ผู้ชาย แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับไม่สนใจไม่รับรู้อะไรเลย..เหมือนเดิมไม่มีผิด

"ไม่ต้องหรอก สั่งอะไรก็สั่ง สั่งแล้วไปนั่งโต๊ะนั้น" ผมบอกพวกมันแล้วหันหน้าไปทางโต๊ะที่จะนั่ง ผู้หญิงที่อยู่โต๊ะนั้นก็พากันกรี๊ดพากันยกมือตีกินไม่หยุด ยกเว้นยัยตัวตัวเล็กที่ยังนั่งกดมือถืออย่างจริงจังคิ้วขมวดอยู่คนเดียว

"เฮ้ย!! โต๊ะเขามีคนนั่งแล้วมึงบ้าหรอ ปกติไม่ชอบนั่งกับคนอื่นนี้หว่า" ไอ้เวฟร้องขึ้นไม่ดังมาก

"แต่กูพอรู้แล้วว่ะ" ไอ้มิคพูดขึ้นยิ้มๆแล้วเดินไปสั่งเมนูตัวเองทันทีพร้อมกับสั่งให้ไอ้เจด้วยเพราะนี้คืองานประจำของมัน

"หึหึ" แล้วอยู่ๆไอ้เวฟก็หัวเราะขึ้นมา มันก็เดินตามไอ้มิคไป

"สั่งให้กูด้วย" ผมบอกไอ้เวฟที่กำลังเดินไปต่อคิว มันก็ผยักหน้ารักรู้ ส่วนไอ้เจมันยืนมึนอยู่กับที่ ผมเลยเดินไปที่โต๊ะจะนั่ง ผู้คนก็พากันวี๊ดๆมาให้ได้ยินอยู่ตลอดเวลา

พอมาถึงโต๊ะพวกผู้หญึงที่นั่งอยู่ที่โต๊ะก็อึ้งทำตาโตกันใหญ่ ผมเลิกสนใจแล้วหันไปดูยัยตัวเล็กที่ไม่สนใจรอบข้างเลยว่าตอนนี้มีคนมายืนอยู่ข้างๆ สนใจแต่เกมส์ในมือถือ แถมใส่หูฟังเปิดเสียงดังอีกต่างหาก คิ้วนี้จะพันกันอยู่แล้ว พวกเพื่อนน้องก็พยายามจะเรียกน้อง

"ไม่ต้องเรียกหรอก ขอนั่งด้วยนะ โต๊ะเต็ม" ผมไม่ได้รอคำอนุญาต ผมนั่งลงเลยหลังจากที่พูดเสร็จ นั่งข้างยัยเด็กติดเกมส์นี้แหละครับ แต่น้องไม่รู้เรื่องอะไรเลย

"พะ พี่เทล..." น้องผู้หญิงที่หน้าสวยๆพูดชื่อผมขึ้นผมเลยหันไปมองน้อง

"ปะ..ป่าวค่ะ คะ..แค่นึกว่าฝัน งื้ออออ" อาการหนักพอสมควรแล้วนะผมว่า มองเพื่อนน้องก็ไม่ต่างกัน

ไม่นานเพื่อนผมก็พากันมานั่ง ด้วยการที่กลุ่มพวกผมเป็นจุดสนใจอยู่แล้ว ยิ่งมานั่งกับเด็กปีหนึ่งยิ่งฮือฮากันใหญ่ ที่รู้ว่าปีหนึ่งก็เพราะรรันเคยบอกไว้ แล้วก็เข็มชั้นปีที่เด็นชัดอยู่ตรงปกเสื้อนักศึกษาด้วย เด็กน้อยพวกนี้ก็นั่งเกรงจนผมอดจะสงสารไม่ได้เลย

"แม่งเอ้ย!!.." อยู่ๆรรันก็พูดขึ้นอย่างหัวเสียแล้ว วางมือถือลงอย่างไม่สบอารมณ์ ทำให้คนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะตกกใจกันหมด

"ดื้อแล้วยังหัวร้อนอีก" ผมยกมือไปวางบนหัวน้องแล้วลูบเบาๆแล้วโนกไปมา...นี้ครั้งแรกเลยที่ทำก็ผู้หญิงแบบนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงได้เอ็นดูน้องขนาดนี้

"พี่มานั่งนี้ได้ไง เอามือออกด้วยค่ะ มันหนัก" หันขมวดคิ้วใส่ผมแล้วยังถามผมขึ้นแบบไม่ตกใจไม่อะไรเลย หึหึ น่ารักดี ไม่เคยเจอแบบนี้เลยว่ะ

'ผู้หญิงคนนั้นเป็นคือใคร ทำไมที่เทลดูสนิทด้วย'

'เด็กปีหนึ่งนี้ คณะเรานิ'

'เฉิ่มไป สวยๆมีเยอะแยะทำไมพี่เทลไม่เอา'

เสียงพูดมากมายดังขึ้นมาให้ได้ยิน ถึงไม่ดังมาก ผมคิดว่าน้องก็ได้ยินเหมือนกัน ตอนนี้เพื่อนของน้องพากันนั่งตัวแข็งเลย คงทำตัวไม่ถูกมั้ง เพื่อนผมก็ไม่ได้กวนหรืออะไร พวกมันก็นั่งกดมือถือตัวเองไป ลึกๆผมรู้อยู่หรอกว่ามันอยากเสือก

"ทำไมติดมือถือขนาดนี้" เห็นสองครั้งก็เล่นทั้งสองครั้ง

"ติดตรงไหนหนูพึ่งเล่น" จำได้ด้วยว่าต้องแทนตัวเองว่าหนู

"เถียงเก่งจริงๆ..!" ยังจะมาหน้าบูดใส่อีก

"เจ็บๆ" โอ๊ะ!..พึ่งรู้ตัวว่าเผลอบีบแก้มยัยเด็กแว่นไป

"โทษๆ" แดงเลยครับ ผมบีบแรงหรือว่าน้องขาวเอง

"พวกกูยังนั่งอยู่ตรงนี้" ไอ้มิคพูดขึ้น

"หามึงมุมได้ได้อีกจากที่ไหน" ไอ้เวฟพูดต่อ

"จากน้องคนนี้" ไอ้เจพูดขึ้นแล้วชี้มาที่รรัน

"เออ!!..รรัน รู้จักกันกะ..กับพี่เทลหรอ" น้องทีานั่งข้างรรันพูดขึ้น

"ครับ!" ยัยแว่นยังไม่ได้ตอบ ผมชิงตอบก่อน

"พี่อย่ามาพูดมั่ว มะ.."

"อย่าดื้อ" น้องพูดยังไม่จบผมพูดขึ้นตัดหน้า ตอนนี้นั่งหน้างอกดมือถือต่อแล้วครับ

'ฮ่าๆๆๆ ไอ้เทล มึงโดนน้องงอนแล้วว่ะ' ไอ้เวฟที่นั่งข้างผมมันมากระซิบข้างๆหู

เวลาผ่านไปนานพอสมควร ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิน น้องไม่พูดกับผมตั้งแต่ผมบอกว่าอย่าดื้อ ไหนจะสายตาผู้คนที่มองด้วยความสนใจโต๊ะพวกผมตลอดเวลาตั้งแต่กลุ่มพวกผมเข้ามา ก็ไม่อยากหลงตัวเองขนาดนั้นหรอก กลุ่มพวกผมหน้าตาดีทุกคน หล่อ ตัวเด่นของมหาลัยเลยก็ว่าได้

'น้องงอนมึงจริงจังมากเลยว่ะ กูพึ่งเคยเจอคนที่กล้างอนมึงหึหึ!' ไอ้เวฟยังไม่เลิกกระซิบผม

"พวกน้องมีเรียนต่อไหม" ผมหันไปถามเพื่อนรรันแทนจะถามเจ้าตัว

"มะ มีค่ะ" คนที่นั่งตรงข้ามน้องตอบมา

"ไม่ต้เกรงขนาดนั้นก็ได้" รู้สึกผิดนะเว้ย

"คะ..ค่ะ แต่พวก พี่ละ..หล่อ พวกหนูแค่เขิน" ตรงดีหึหึ

"แล้วชื่ออะไรกันบ้าง" ไอ้เวฟถามขึ้น ไอ้นี้ผมว่ามันต้องอยากกินเด็กแน่ๆ

"...เจล่าค่ะ ทรายค่ะ ดีดี้ค่ะ ระรันค่ะ" เดี่ยวๆๆ ผมถามตั้งหลายคำถามไม่ตอบ แต่ตอบไอ้เวฟที่ถามชื่อ..เดียวจะโดน

"พี่ชื่อเวฟ ไอ้นั้นชื่อมิค คนนั่นชื่อเจ ส่วนนี้ชื่อเทล" ดีแนะนำให้ กูไม่ต้องพูดเอง


รรัน

มาบอกว่ารู้จักกันได้ไง..ไม่เห็นรู้จักเลยเถอะ รู้แค่ชื่อเล่นเอง แล้วไหนจะมาด่าว่าดื้ออีก ครั้งที่แล้วก็ด่าแบบนี้ ดื้อตรงไหนที่ตัวเองยังเอาแต่ใจ

โอ๊ะ..จะถึงเวลาเข้าห้อฝเรียนแล้วนิ

"ไปเรียนกันเถอะ" ฉันเอ่ยชวนสามสาวที่ตอนนี้นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

"เหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมง ขอนั่งอีกแปปนะ" ทรายพูดขึ้นเบา

"วันนี้โดนก็ได้ งื้ออออ!" เจล่าพูดต่อ

"ใช่ๆ รู้สึกเหมือนฝันเลย มีคนหล่อนั่งล้อมเต็มโต๊ะ" ดีดี้พูดขึ้นบ้าง เดียวนะนี้พูดเหมือนพี่เขาจะไม่ได้ยินอย่างงั้นแหละทั้งๆที่ยังโต๊ะเดียวกัน หรือดีดี้ยังยังฝันอยู่ ตอนนี้พวกพี่ๆเขาขำกันใหญ่เลย

ฉันทำอะไรไม่ได้ก็เลยต้องนั่งกดมือถือเหมือนเดิม

"เลิกเล่นได้แล้วมือถือน่ะ" พี่เทลพูดขึ้นพร้อมกับดึงโทรศัพท์ของฉันออกไปแล้วกดอะไรไม่รู้แล้วก็วางลงบนโต๊ะให้คืน จะโว้ยวายก็ไม่ได้ มีแต่คนมองพวกเราตลอดเลย ฉันได้ยินที่พวกเขาพูดหมดนั่นแหละ ก็เลยไม่อยากยุ่งอะไรมาก ผู้คนในร้านมองโต๊ะเราตั้งแต่พวกพี่ๆเขามานั่งแล้ว

นี้พวกเขาเป็นดารากันหรอ ทำไมทุกคนให้ความสนใจขนาดนี้ แถมด่าว่าฉันอีกต่างหาก แปลกจริงๆ

"งอนอะไรพี่อีก" นี้ก็ถามอยู่นั้นแหละ พวกผู้หญิงโต๊ะข้างๆมันจะลุกมาตบฉันอยู่แล้ว เฮ้ออออ!

"ป่าวค่ะ"

"ป่าวแล้วทำหน้าแบบนี้คืออะไร"

"งื้ออออ เอ็บนะ" ใครใช้ให้มาบีบหน้ากันแบบนี้ เจ็บชิบ! แล้วไหนคนจะมองกันอีกไหนจะยกมือถือมาถ่ายรูปอีกโอ้ยยยย เบื่อ

"บีบเบาๆเถอะ" เบาพี่มึงนะสิ แต่พี่มือหนักไง ฉันไม่ได้เถียงหรอก เดียวก็หาว่าฉันดื้ออีก

"ไอ้เทล ได้เวลาขึ้นเรียนแล้ว" พี่มิคพูดขึ้น

"เออๆ" แล้วพี่เทลก็ลุกขึ้นยืน ก่อนไปยังจะมาขยี้หัวกันอีกโว้ยยยย ยุ่งหมด คนแบบนี้ก็มีแฟนครับหรอวะ งง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว