ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lovelism Special

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2562 17:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lovelism Special
แบบอักษร

Special  

 

Bank Talks 

ผมนั่งมองผู้ร่างบางในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าพลิ้วที่นั่งก่อปราสาททรายอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย เธอไม่ได้ดูสวยจนโดดเด่นแต่กลับมีเสน่ห์เกินห้ามใจ หน้าตาเหมือนจะร้ายแต่เธอกลับเป็นคนที่มีจิตใจดี เธอเข้ากับคนง่ายเป็นที่รักของทุกคนและนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ผมตกหลุมรักเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

ก่อนหน้านี้ผมเข้าใจว่าตัวเองเป็นคนขี้เบื่อ แต่พอเจอจูนผมกลับไม่รู้สึกเบื่อทุกอย่างที่เป็นเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่ทำให้ผมอยากค้นหาอยู่ตลอดเวลา 

“พี่แบงค์สวยไหม?” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ปราสาททรายที่เธอเพิ่งก่อเสร็จ 

“สวย....” ผมจ้องตาเธออย่างสื่อความหมาย แก้มเนียนขึ้นสีซับเลือดทันทีเมื่อเห็นสายตาทอประกายของผม แน่หละที่ชมว่าสวยน่ะคือคนไม่ใช่ปราสาททราย 

“พี่แบงค์รู้ไหมปราสาททรายหลังนี้เปรียบเสมือนความรักของเรา” จูนช้อนสายตาขึ้นมามองผมนิ่ง 

“ยังไง?” 

“เม็ดทรายเม็ดเล็กๆ พวกนี้มันเหมือนความรู้สึกของจูนที่มีต่อพี่แบงค์ มันค่อยก่อตัวมาทีละนิด ทีละนิดจนกลายเป็นความรัก มันอาจดูเหมือนแข็งแรงและมั่นคงแต่ที่จริงแล้วมันกลับบอบบางจนน่าใจหาย เราไม่มีทางรู้ว่าวันไหนปราสาททรายของเราจะโดนคลื่นทะเลซัดสาด” นัยน์ตาคู่หมายจ้องมองมาที่ผมอย่างจริงจัง นั่นทำให้ผมนั่งฟังเธอนิ่ง “แต่จูนเชื่อว่าถึงแม้คลื่นหรือลมจะแรงแค่ไหน เราจะจับมือกันก่อปราสาททรายของเราแบบนี้นานเท่านาน” 

ผมได้แต่นั่งยิ้มกับคำพูดที่ดูเป็นผู้ใหญ่ของเธอ มันทำให้เธอดูมีเสน่ห์เพิ่มไปอีกเท่าตัว แบบนี้จะไม่ให้รักให้หลงได้ยังไงว่าไหม? 

“ครับพี่ก็เชื่อแบบนั้น” ผมเอื้อมมือไปกุมมือเล็กเอาไว้ รู้สึกตัวเองเป็นผู้ชายที่โชคดีเหลือเกินที่ได้ครอบครองทั้งตัวและหัวใจของเธอ 

ผมฉุดจูนให้ลุกจากพื้นทรายก่อนจะจูงมือเธอเดินตามชายหาด จริงแล้วที่พาเธอมาเที่ยววันนี้แค่มีบางอย่างอยากจะพูดกับเธอ และแน่นอนว่าผมเตรียมการมาหมดแล้ว 

“จูน....” ผมเรียกคนข้างกายพร้อมกับหยุดยืนนิ่ง จูนชะงักขาที่กำลังก้าวเดินแล้วหันกลับมามองผม 

“คะ?” 

“พี่มีอะไรจะให้” ผมบอกก่อนจะรั้งร่างบางเข้ามาหาตัว จูนทำหน้าสงสัยอย่างชัดเจน ผมจึงล้วงมือหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง กล่องกำมะหยี่ในมือผมทำให้คนตรงหน้าน้ำตาคลอ 

“พี่แบงค์....” เธอเรียกผมเสียงสั่น 

“ที่ยังไม่ขอแต่งงาน เพราะพี่รู้ว่าจูนจะบอกว่ารอเรียนจบก่อน” ผมเปิดกล่องกำมะหยี่ก่อนจะหยิบแหวนเงินที่ประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ รอบวง “แต่จองไว้ก่อนคงไม่เสียหายอะไร” 

“อืม” จูนพยักหน้าหงึกหงัก 

“เดี๋ยวให้ป๊ากับม๊าพี่ไปคุยกับพ่อจูนหลังจากนี้” พูดจบก็บรรจงสวมแหวนไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ “เรียนจบแล้วแต่งงานกับพี่นะ” 

“อะ...อืม ฮึก!” จูนยิ้มทั้งน้ำตา ผมจึงดึงเธอเข้ามากอดไว้แน่น “จูนรักพี่แบงค์นะ สัญญากับจูนได้ไหมว่าจะไม่ทำจูนเสียใจ” 

“สัญญาด้วยเกียรติของพี่” ผมดันร่างบางออกจากอ้อมกอดก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยคราบน้ำตาจากแก้มเนียน “พี่อาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดีที่สุด แต่พี่จะเป็นผู้ชายที่รักจูนที่สุด” 

“....” 

“หัวใจดวงนี้....” ผมยกมือขึ้นวางทาบบนหน้าอกข้างซ้ายของเธอ “พี่ขอดูแลจากนี้และตลอดไปนะ” 

“ค่ะ” ร่างบางโผเข้ามากอดผมไว้แน่น ไม่รู้หรอกว่าวันข้างหน้าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงจากเดิมมากน้อยแค่ไหน ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ผมรักเธอจนไม่สามารถปล่อยมือเธอได้ ในหัวใจตอนนี้มันพร่ำบอกตัวเองเสมอว่าเธอคนนี้คือที่สุดในชีวิต..... 

The End 

------------------------- 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว