ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #18 - Fate Stay Night

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2562 22:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#18 - Fate Stay Night
แบบอักษร

เช้าวันต่อมา...

คุโระและรินนั้นก็ยังคงอยู่ที่บ้านของเอมิยะตามเดิม โดยดื่มชากันอย่างสบายโดยไม่ขอเจ้าของบ้านเลยสักคำ ส่วนทางด้านเซเบอร์รู้สึกว่าบาดแผลจะหายแล้ว และกำลังพูดคุยกับเอมิยะอยู่ที่โรงฝึก

 

"ตอนนี้เซอแวนท์ที่ปรากฎตัวออกมาแล้วมี เซเบอร์2 แลนเซอร์ อาเชอร์ เบอเซอเกอร์ สินะ ยังขาดแคสเตอร์ ไรเดอร์ และแอสซาซิน เราไม่รู้ว่าพวกนั้นจะโผล่ออกมาตอนไหนยังไงก็ควรจะระวังตัวเอาไว้ด้วย"รินพูดขึ้นมาขณะที่นั่งดื่มชาอยู่ในบ้าน

 

"ไม่ต้องเป็นห่วงชั้นหรอก เห็นแบบนี้ชั้นก็เก่งนะ อีกอย่างคนที่น่าเป็นห่วงจริงๆตอนนี้คือเอมิยะนะ เพราะหมอนั่นถ้าบอกว่าเป็นมาสเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดในตอนนี้ก็ไม่ผิดนัก"คุโระ

 

"เอาเถอะ ขอตัวกลับก่อนละ เจอกันที่โรงเรียนนะคุโระคุง"

"อ่า แล้วเจอกัน"คุโระและรินลุกขึ้นเดินออกจากห้องรับแขกบ้านเอมิยะ ก่อนที่รินจะเดินออกทางหน้าบ้าน ส่วนคุโระและอัลเตอร์นั้นกระโดดข้ามกำแพงกลับบ้านตนเอง

 

ถึงเมื่อคืนพวกเขาจะเจอการต่อสู้กับเบอเซอเกอร์มาแต่พวกเขายังต้องเรียนหนังสือตามปกติ คุโระเมื่อกลับบ้านมาก็ทำการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักเรียนก่อนจะออกจากบ้านไปด้วยความเร่งรีบ ทางด้านอัลเตอร์เองก็กลับไปอยู่ในร่างวิญญาณตามเดิมทำให้ไม่มีใครเห็น

 

เย็นวันนั้นหลังเลิกเรียนคุโระและอัลเตอร์กลับบ้านช้านิดหน่อยอีกแล้ว เพราะต้องเดินไปหาซื้อวัตถุดิบมาทำอาหารจะให้อัลเตอร์กินแต่อาหารจั้งก์ฟู้ดมันก็ไม่ดีต่อร่างกาย ถึงจะเป็นเซอแวนท์ก็เถอะ แต่ก็ควรจะให้ทานอาหารธรรมดาๆบ้างขืนกินแต่แฮมเบอเกอร์มันไม่ค่อยดี

 

ฟึบ!

 

"อาเชอร์?มีอะไร"เบื้องหน้าของทั้งสองปรากฎเป็นอาเชอร์ที่อยู่ๆก็มายืนขวาง แต่ไม่ได้มีจิตคุกคามอะไรดูเหมือนจะแค่มาคุย

 

"คุโระ ข้ามีเรื่องจะคุยด้วย"อาเชอร์เปิดประเด็นขึ้นมา ซึ่งทำให้คุโระแปลกใจเล็กน้อยที่อยู่ๆอาเชอร์ก็เข้ามาหาตนแบบนี้ ซึ่งอาเชอร์ได้หันไปมองอัลเตอร์ก็ทำให้คุโระรู้ว่าเขาต้องการอะไร

 

"เซเบอร์ผมขอคุยกับอาเชอร์ตามลำพังนะ"ว่าแล้วคุโระก็กระโดดออกไปทันที ตามมาด้วยอาเชอร์ปล่อยให้อัลเตอร์ที่อยากจะห้ามแต่ก็ม่สามารถห้ามได้ทัน จะตามไปก็เกรงจะเป็นการขัดคำสั่ง ถึงจะรู้ว่าคุโระนั้นแข็งแกร่งแต่การรับมือกับเซอแวนท์มันก็เกินกำลังของมนุษย์เกินไป

 

หลังจากที่คุโระไปได้ไม่นานอัลเตอร์ก็ไปรอคุโระที่สวนสาธารณะใกล้ๆตอนนี้เธอทำได้แค่เชื่อใจในตัวของมาสเตอร์เท่านั้น ว่าเขาจะต้องไม่เป็นอะไรอีกอย่างคุโระและรินยังถือเป็นพันธมิตรกันถึงจะเป็นพันธมิตรปากเปล่าก็ตามที

 

ฟึบบบ เคร้งงงง!!

 

ในตอนนั้นเองก็มีบางอย่างพุ่งเข้ามาโจมตีอัลเตอร์ตอนที่เธอกำลังคิดอยู่ แต่โชคยังดีที่เธอสามารถนำดาบขึ้นมาป้องกันเอาไว้ได้ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสวมเกราะทั้งชุด ซึ่งอาวุธที่พุ่งมานั้นลักษณ์คล้ายๆโซ่ ก่อนจะปรากฎตัวการที่ลอบโจมตีเธอ เป็นผู้หญิงผมสีม่วงมีผ้าปิดตา

 

 

 

"เซอแวนท์สินะ ลอบโจมตีแบบนี้ช่างเป็นพวกที่ขี้ขลาดเสียจริง!"อัลเตอร์ตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราดเพราะตอนนี้วัตถุดิบทำอาหารที่เธอไปซื้อมากับคุโระหล่นกระจายลงพื้นเป็นที่เรียบร้อย

 

"แหมๆ ก็อุส่าเห็นว่าเซเบอร์ดำ อยู่คนเดียวทั้งทีก็ต้องลงมือจะให้ข้าออกมาสู้ตอนนี้มาสเตอร์ของเจ้าและอาเชอร์อยู่ด้วยมันก็คงไม่ได้จริงไหม"สาวผมม่วงพูดออกมาพร้อมกับจับอาวุธในมือของตนที่มีลักษณ์เป็นโซ่

 

"เซเบอร์ดำ? ดูเหมือนข้าจะมีชื่อเรียกแปลกๆนะ เอาเถอะตายซะ!"อัลเตอร์ถึงจะแปลกใจที่ตนโดนตั้งชื่อแปลกๆให้แต่ก็ละความสนใจในเวลาต่อมา ก่อนจะกระชับดาบในมือแน่นพร้อมพุ่งเข้าใส่หญิงสาวตรงหน้าทันที

 

เคร้งงง...!!

 

ดาบของอัลเตอร์ถูกขวางเอาไว้ด้วยโซ่ของหญิงสาวผมม่วงก่อนเธอจะกระโดดไปมาด้วยความรวดเร็วเพื่อหลอกล่อให้คู่ต่อสู้สับสน แต่สำหรับอัลเตอร์นั้นเธอไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรเธอฟาดดาบลงพื้นทำให้พื้นดินเกิดการสั่นสะเทือนทำให้หญิงสาวผมม่วงเกิดเสียการทรงตัว

 

"จะว่าไป เจ้าคลาสอะไร? ไรเดอร์? แคสเตอร์? หรือแอสซาซินละ? ชั่งเถอะไม่ว่าจะคลาสอะไรเจ้าก็ตายอยู่ดี!"อัลเตอร์พูดถามออกไปโดยไม่สนคำตอบตั้งแต่แรก เธอพุ่งเข้าใส่ศัตรูอีกครั้งพร้อมออร่าสีแดงดำที่ถูกปล่อยออกมารอบตัว 

 

ทางด้านหญิงสาวผมม่วงหรือไรเดอร์ที่เห็นแบบนั้นก็พยายามจะตอบโต้ แต่เธอก็ทำอะไรมากไม่ได้ ดูเหมือนเธอจะพลาดไปหน่อยที่เลือกเซเบอร์ดำเป็นคู่ต่อสู้ในครั้งนี้ เอาไงดีจะใช้โฮกุเลยดีไหม หรือควรจะหนีดี!

 

อีกด้านนึงในป่าซึ่งไม่ใกลจากพื้นที่ที่อัลเตอร์สู้นัก ซึ่งอาเชอร์และคุโระได้คุยกันเสร็จแล้ว ซึ่งทั้งสองก็สัมผัสได้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้น 

 

"อาเชอร์ นายรีบกลับไปดูแลรินเถอะ ตรงนี้ชั้นจัดการเอง"คุโระพูดออกมาอย่างไม่รีบร้อน เพราะเขาเชื่อใจในตัวอัลเตอร์เป็นอย่างมาก 

 

"อ่า เข้าใจแล้วอย่าลืมเรื่องที่คุยกันละ"อาเชอร์ตอบกลับมาก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

"อ่าไม่ลืมหรอก"คุโระรีบวิ่งกลับไปยังทิศทางที่อัลเตอร์อยู่ก่อนจะเห็นเธอที่กำลังสู้กับหญิงสาวผมม่วงที่กระโดดไปมาตามเสาไฟฟ้าด้วยความรวดเร็วและคล่องแคล่ว

 

"ถ้าเซอแวนท์อยู่แถวนี้แสดงว่ามาสเตอร์เองก็ด้วย"คุโระกระโดดขึ้นยอดไม้ก่อนจะมองหาคนที่อยู่ใกล้ๆบริเวณที่สองเซอแวนท์กำลังสู้กัน ซึ่งไม่นานเขาก็เจอ เป็นชายผมสีม่วงเข้ม สวมชุดนักเรียนเดียวกับพวกเขากำลังยืนดูการต่อสู้ด้วยความกังวล

 

"นั่นสินะ"คุโระที่เห็นดังนั้นก็พุ่งตัวออกไปด้วยความรวดเร็ว ไม่นานก็มาปรากฎอยู่ด้านหลังของชายคนนั้น

 

"ชั้นไม่รู้ว่านายเป็นใคร จะเป็นมาสเตอร์หรือไม่ก็ตามแต่นายก็ต้องตาย!"

 

ฉับบ ฉั่วว....!! คุโระลงดาบบั่นคอชายตรงหน้าทันที ซึ่งสีหน้าของมันในตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งพอเขาเห็นหน้ามันชัดๆก็ปรากฎว่าเป็นหนึ่งในเพื่อนร่วมชั้น มาโต้ ชินจิ 

 

เขาไม่สนว่าชินจิจะเป็นแค่คนธรรมดาที่ผ่านทางมาไหม เพราะหากเป็นแค่คนที่ผ่านทางมาเห็นก็จำเป็นต้องถูกปิดปากเพื่อให้เงียบเช่นเดียวกับที่แลนเซอร์เคยทำกับเอมิยะ เพราะคนตายพูดไม่ได้ แต่หากชินจิเป็นมาสเตอร์ก็คงเตรียมใจที่จะตายมาในระดับนึงแล้วเพราะสงครามแบบนี้ เราจะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 

ฟึบบ แผล๊ะ! คุโระสบัดดาบหนึ่งครั้ง ซึ่งทำให้คราบเลือดที่ติดอยู่ที่ใบดาบหลุดออกจนหมด ก่อนเขาจะหันไปดุการต่อสู้ของอัลเตอร์ซึ่งตอนนี้ใกล้จะตัดสินแล้ว 

 

ซวกก!! อั๊ค..! คมดาบของอัลเตอร์แทงเข้าที่ท้องของไรเดอร์จนทะลุออกมาด้านหลัง พร้อมกับกระอักเลือดออกมาคำโตไรเดอร์เธอยังไม่แม้จะได้ใช้ไม้ตายของเธอหรือโฮกุเลยด้วยซ้ำ ร่างกายของไรเดอร์ค่อยๆสลายหายไปอย่างช้าๆจนในที่สุดก้ไม่เหลือร่องลอยของเธออีกเลย

 

"เซเบอร์"คุโระเดินออกไปโดยที่บริเวณเสื้อยังมีเลือดของชินจิหลงเหลืออยู่

 

"คุโระ! เลือดนั่นหรือว่าเจ้าอาเชอร์!"อัลเตอร์ที่เห็นว่าตามตัวของคุโระมีเลือดอยู่หลายจุดก็รีบเข้ามาดูแต่สุดท้ายเขากลับไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่น้อย

 

"ไม่ใช่หรอก นี่เป็นเลือดของมาสเตอร์ของเซอแวนท์ตนเมื่อกี้นะ"คุโระรีบโบกมือปฎิเสษเพราะกลัวว่าอัลเตอร์จะเข้าใจผิด

"นี่ท่านฆ่ามาสเตอร์ของเซอแวนท์ตนนั้นไปหรอ?"

"อืม"

"แล้วท่านไปคุยอะไรกับอาเชอร์มากัน?"คำถามของอัลเตอ์ทำให้คุโระนึกย้อนไปถึงตอนที่เขาอาเชอร์

 

'ตัวตนของเจ้ามันยังไงกันแน่! ตอนแรกข้าไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับตัวเจ้าแต่อยู่ๆเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าก็ปรากฎขึ้นมาในหัวของข้า!'อาเชอร์

'หมายความว่าไง?'คุโระ

'ถ้าแบบนี้คงจำได้สินะ'อาเชอร์นำมือของตนมาจัดผมของตัวเองใหม่จากผมที่ถูกเสยขึ้นตอนนี้ถูกนำลงมาซึ่งใบหน้าแบบนี้มัน!

'นี่นาย!!'

 

*ตอนที่ 13 จะเห็นว่ามีฉากนึงที่อาเชอร์มีสีหน้าแปลกใจ และกลับมาเป็นปกติในภายหลัง ตอนนั้นแหละที่มันถูกยัดความทรงจำเกี่ยวกับคุโระเข้าไป โดยฝีมือของระบบคุง!

 

"ไม่มีอะไร ก็แค่เรื่องของเอมิยะนะ ดูเหมือนรินต้องการจะสั่งสอนเจ้านั่นละน่ะ เลยไม่อยากให้เราเข้าไปยุ่ง"คุโระตอบออกไป ซึ่งมันเป็นแค่ส่วนนึงที่พวกเขาคุยกันแค่นั้น

"งั้นหรอ"

 

"ว่าแต่เธอเถอะ ทำไมถึงไปสู้กับเซอแวนท์ตนอื่นได้ละ"คุโระเลือกที่จะถามออกนอกเรื่องเพราะไม่ต้องการให้อัลเตอร์สงสัย

"โดนลอบโจมตีตอนที่ท่านออกไปกับอาเชอร์นะสิ แถมยังถูกเรียกว่าเซเบอร์ดำอีก ข้าไม่ได้ตัวดำเสียหน่อย!"อัลเตอร์ตอบออกมาพร้อมหงุดหงิดเล็กน้อยกับชื่อที่ตนถูกเรียก

"ฮ่าๆ เขาไม่ได้หมายถึงสีผิว"

 

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็เดินไปยังร้านสะดวกซื้อ เนื่องจากวัตถุดิบทำอาหารหล่นเสียหายทำให้คืนนี้ต้องกินพวก จังก์ฟู้ดต่อไป ก่อนที่ทั้งสองจะมุ่งหน้ากลับบ้านและอาบน้ำเข้านอนตามปกติ

 

....................................................................................................................................................

-ลองปิดคอมเมนท์ดูดีปะ ถึงจะปิดมาสักพักนึงแล้วก็เถอะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว