Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Love 5

คำค้น : Love 5

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2563 17:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love 5
แบบอักษร

[YoYo] 

 

 

การเรียนของผมวันนี้่ไม่มีอะไรมากเพราะแค่เปิดเทอมสัปห์ดาแรกมีอธิบายรายวิชานิดหน่อย ใช้ไม่เกินชั่วโมงอาจารย์ก็ปล่อยแล้ว ส่วนตอนบ่ายผมไม่มีเรียนไอ้ตินก็เช่นกัน ตอนนี้ผมเลยเห็นไอ้หน้าหล่อยืนพิงรถของตัวเองพลางก้มหน้ากดโทรศัพท์ไปด้วย 

 

โฟนที่อยู่ในกระเปล่ากางเกงสแล็กของผมสั่นขึ้นทำให้รู้ว่าไอ้หล่อกำลังโทรหา 

 

"ติน!" ผมเรียกมัน เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมามองแล้วยิ้มให้ 

 

"ใครวะไม่เคยเห็นหน้า" คำถามจากไอ้คุยะเพื่อนลูกครึ่งของผมเอง 

 

"มาติน เพื่อนสมัยเด็ก" 

 

"นี่ถ้าไม่บอกเพื่อนกูคิดว่าผัวแล้วนะ มายืนรอมึงเหมือนยืนรอแฟน" ผมยกนิ้วกลางให้มันไปทีหนึ่ง มันก็ไม่ได้อะไรนะยักไหล่ให้ผมอีก 

 

"กูกลับแล้วนะ" ผมบอกลาพวกเพื่อนก่อนจะเดินไปหาไอ้ตินที่ยืนโชว์ความหล่อให้สาวเหลียวอยู่ 

 

“โย่วันนี้กูไปแวะร้านก่อนนะ” มันพูดเสร็จผมก็พยักหน้าให้มัน มันออกรถไปได้ซักพักก็ถึงร้านกาแฟแล้ว ผมเดินเข้าไปในร้านกับมันมีพนักงานบางคนที่เห็นมันก็ทักขึ้นมันก็ทักตอบ ส่วนผมก็เดินตามๆมันไปครับ 

 

ร้านนี้ออกแนวสดใส่เหมาะแก่คนชอบถ่ายรูปมากร้านแบ่งเป็นสองโซน โซนด้านนอกเป็นแนวธรรมชาติโอบล้อมไปด้วยต้อนไม้เลยมีร่มให้นั่งจิบกาแฟได้อย่างสบายใจมีน้ำตกจำลองขนาดกลางอยู่ตรงกำแพงร้าน แต่ถ้าจะไปนั่งโซนนั้นต้องเดินผ่านโซนด้านในก่อน 

 

โซนด้านในเป็นกำแพงกระจกที่สามารถมองบรรยากาศด้านนอกได้ ส่วนตรงที่เป็นกำแพงอิฐก็ทางสีเป็นสีชมพูตัดกับสีขาว และมีแอร์เย็นๆเปิดอยู่ ข้างในนี้มีกลิ่นอายของกาแฟปนอยู่ด้วยทำให้คนนั่งข้างในมากเป็นส่วนใหญ่ 

 

ตอนนี้คนในร้านก็มีมากพอสมควรแต่ก็ยังไม่เต็มร้านเท่าไร และส่วนมากที่เห็นตอนนี้ก็มีแต่เด็กมหาลัยมานั่งจิบกาแฟเล่นเน็ตฟรีกันซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีผมนั่งเล่นอยู่ด้วย ร้านนี้ไม่ได้มีแค่กาแฟที่ขายนะมีหลากหลายน้ำและขนมเบเกอร์รี่ด้วยแล้วแต่ใครจะสั่ง 

 

“คนเข้าเยอะอย่างนี้ทุกวันเลยหรอครับ” เสียงไอ้ตินถามพี่พนักงานที่เอาขนมมาเสิร์ฟให้ผม ที่ไอ้ตินมันสั่งให้ตอนเดินเข้ามา 

 

“ใช่จ๊ะ บางทีก็เสิร์ฟกันแทบไม่ทัน” พี่พนักงานคนนั้นตอบ 

 

“แล้วพนักงานในร้านมีแค่นี้หรอครับ” ผมถามต่อตอนนี้เห็นพนักงานมีแค่ แคชเชียร์หนึ่งคนและเสิร์ฟอีกสี่คน พี่เขาพยักหน้าให้ผม “ผมอยากทำบ้างจัง ผมลองทำด้วยได้ไหมครัย” ผมถามอีก 

 

“เอ่อ...จะดีหรอ” พี่เขาถามแล้วทำหน้าแบบเกรงใจ 

 

“ดีซิครับ ไอ้ตินมึงให้กูช่วยนะ” ผมบอกพี่พนักงานแล้วหันหน้าไปถามไอ้ติน 

 

“อ่าวน้องติน หลานชายของคุณนพพลใช่ไหม” พี่พนักงานถามขึ้นอีกผมก็พยักหน้าให้เขา เขาก็ตกใจแล้วทำหน้ารำบากใจใส่ไอ้ตินอีกที่ผมจะเข้าไปช่วย 

 

“ไหวหรอมึง” ไอ้ตินถามผม 

 

“ไหวซิ กูอยากลองทำดูน่ะนะ...น้าาาา” ผมพูดเสร็จก็ทำหน้าอ้อนใส่มัน คนตรงหน้าผมหูแดงด้วยแหละ 

 

“เออก็ได้ แต่ถ้าไม่ไหวก็หยุดนะ และอย่าทำหน้าอย่างเมื่อกี้ให้ใครเห็นอีกล่ะะ” มันว่าด้วยสายตาดุๆใส่ผม อะไรอ่ะหน้าแบบไหน 

 

“เอาชุดมาให้ผมชุดหนึ่งด้วยนะครับ” ไอ้ตินบอกพี่แจ๋ม(เพิ่งรู้ชื่อเมื่อกี้) ที่เป็นคนพาเรามาห้องแต่งตัวพี่แกทำท่ายึกยักนิดหน่อยแต่ก็ยอมเดินไปเอามาให้ 

 

พอมาอยู่ในชุดพนักงานไอ้ตินมันก็ยังดูหล่อเหมือนเดินส่วนผมก็หล่อเหมือนกันฮ่าๆๆๆ เราสองคนออกไปทำหน้าที่พนักงานเสิร์ฟโต๊ะโน้นทีโต๊ะนี้ที ลูกค้าก็เริ่มเข้ามาเยอะขึ้นๆจนเต็มร้าน พวกผมก็เสิร์ฟกันแทบขาจะพันกันอยู่แล้วเหนื่อยแต่ก็สนุกดีครับ และกว่าคนจะหมดร้านก็สองทุ่มกว่าแล้ว ส่วนเรื่องคุณนายไม่ต้องห่วงครับไอ้ตินมันโทรไปบอกคุณนายให้เรียบร้อยแล้วรับรองไม่โดนบ่นแน่ 

 

“ไงเหนื่อยไหม” ไอ้ตินถาม พอเปลี่ยนชุดเสร็จเราก็เดินออกมาจากร้านเลย ส่วนร้านก็มีพนักงานมาเปลี่ยนกะแล้ว ร้านเปิด24ชั่วโมง ผมเคยบอกไปแล้วเพราะฉะนั้นก็ต้องเป็นงามกันทำเป็นกะๆ 

 

“เหนื่อย แต่ตอนนี้หิวมากกว่า” ผมบอกมัน 

 

“หึ หึ งั้นไปหาอะไรกินกันเดี๋ยวพี่มาตินสุดหล่อเลี้ยงเอง” มันบอกผมแล้วก็เดินนำไปที่รถ และแล้วมันก็พาผมมาร้านเมื่อวานที่มันพาผมมา 

 

ชายสี่หมี่เกี๊ยว 

 

“แหมพากูมากินก๋วยเตี๋ยวอีกแล้ว ชอบหรอ” ผมถาม 

 

“เออชอบ กินก๋วยเตี๋ยวตอนกลางคืนอร่อยดีนะ หรือมึงไม่ชอบ” มันตอบและถามผมกับ มองดูบรรยากาศและกลิ่นก๋วยเตี๋ยวที่โชยมามันก็ช่างทำให้รู้สึกดีเสียงจริงนั้นแหละ 

 

“ก็จริงอย่างที่มึงพูด” ผมพูดเสร็จเราก็เดินมานั่งที่โต๊ะ แล้วก็มีลุงเดินมาจดเมนู 

 

“อ่าวไอ้หนุ่มเอาเหมือนเดิมใช่ไหม แล้วเอ็งละเอาอะไร” ลุงแกพูดกับไอ้ตินแล้วหันมาถามผม เอออะไรคือที่บอกว่าเหมือนเดิมนิอย่าบอกนะว่ามากินทุกคืน 

 

“เออ เอาเส้นเล็กน้ำตกหมูครับ” ผมตอบเสร็จลุงแกก็เดินไป  

 

“นิมึงมากินทุกคืนเลยใช่ไหมเนี้ย แล้วทำไมคืนนั้นกูไม่เห็นลุงเขาวะ” ผมถาม 

 

“ใช่ ส่วนเมื่อคืนนั้นลุงแกก็อยู่นะแต่เขาเสิร์ฟโต๊ะอื่นอยู่มึงไม่สังเกตเอง” มันตอบผม 

 

“อ๋อ” 

 

“วันนี้มึงคงไม่แกล้งกูอีกแล้วใช่ไหม” มันถามแล้วทำหน้าเหมือนกลัวผม แสดงผมรู้ผมดูออก 

 

“อย่ากวนตีนกูอีกซิ” ผมบอก เรานั่งคุยกันสักพักก๋วยเตี๋ยวก็มาเสิร์ฟ นั่งกินกันไปคุยกันไปอยู่อย่างนั้นกว่าจะหมดก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่าถึงจะถึงบ้าน 

 

......................................................................................................................................................................................................................................

ตอนนี้แต่งแปลกๆยังไงไม่รู้ แหะๆ(ยิ้มแห้งๆ) 

 

รีไรต์ 12/02/63 

ความคิดเห็น