ใช้แอปพลิเคชันธัญวลัย

เพื่อประสบการณ์อ่านและเขียนที่ดีกว่าบนมือถือ

เลือกบ้านที่คุณชอบได้เลย

Hetero Love เรื่องราวและความสัมพันธ์ระหว่าง ชายและหญิง

เข้าสู่บ้าน Tun Hetero Love เข้าสู่บ้าน Tun Hetero Love
ตอน
ปรับแต่ง

สารบัญ

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน

รูปแบบตัวอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างตัวอักษร

บทที่ 1 นายเหมือง 50%

ท​ที่​ ​1

า​เหื

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เท้า​เล็​า​ปลาเท้า​ิ้โป้​ั​ิ้ชี้​หี​หู​รเท้า​หู​หี​ ​เศษ​ิ​ระเ็​ติ​ผิขา​า​ ​ร่า​เล็​จ้​ผา​ใ​ชุ​เสื้ื​สีขา​ ​ส​า​สีำ​ห้า​ส่​เิ​ขึ้​เิ​ที่​ห่า​จา​ตั​้า​เื​ๆ​ ​หร้​เตร​ ​ืขา​หิ้​ปิ่โต​เถา​หึ่​ ​ื​ข้า​หึ่​ถื​ตะร้า​สา​ข้าใ​ใส่​เาะ​ผล​แ​ไ้​เต็​ ​ส​ข้าทา​เป็​ไ้ืต้​ ​ทาเิเท้า​ี้​ถู​รา​ไ้​้​หิ​ร​้า​ประาณ​ ​1​ ​เตร​ไป​จถึ​จุหา​ ​ี​เสา​ไฟ​ขา่​ติ​ไ้​ตา​แทา​เิ​ ​เิ​ไป​สั​ระะ​เห็​้า​หลั​เล็​ะทัรั​รูปทร​เหื​ระท่​ ​ตั้ู่​​เิ​ท่าลา​ไ้ืต้​หลาหลา​สาพัธุ์​ ​เสี​ลำธาร​ที่​ไหลา​จา​้ำต​สา​ใหญ่​ข​ภูเขา​ ​เสีั​แ่​ๆ​ ​ให้​ไ้ิ​ ​รราาศ​า​เ็​ู​ึครึ​ ​เสี​​ร้​จิ๊​จั๊​ให้​ไ้ิ​ตลทา

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เท้า​เล็​า​หุ​ื​ห้า​ัไ​เข้า​้า​หลั​้​ ​ร​ๆ​ ​้า​ปลู​ไ้ประั​ทร​พุ่​ล้​้า​เาไ้​​สา​าเช้า​แต่​ต

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​า​จ๋า​...​า​...​”​ ​เสี​เล็​ตะโเรี​เจ้าข้า​ ​เคาะ​เท้า​ั​พื้เพื​่​ให้​เศษ​ิ​ที่​ระเ็​ติ​ข้เท้า​หลุ​

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​แร​๊​!

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ทำไ​เป็​เธ​ ​ป้า​้​​ไป​ไห​”​ ​เสี​ห้า​ใหญ่​ข​ค​ร่า​สู​ที่​โผล่​ห้า​่ที่จะ​เปิ​ประตู​้า​้า​เผ​ให้​เห็​ร่า​สูใหญ่​แ​เต็ตั

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ค​ตัเล็​เตี้​ที่​ีส่​สู​เพี​ ​150​ ​เซติเตร​แห​​คตั้

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ป้า​้​​ลื่​ตที่​จะ​เา​ปิ่โต​า​ให้​า​ข้เท้า​เคล็​ั่​​าห่​ู่​จ้า​ ​ป้า​ลั​่าา​จะ​หิ​เล​ให้​า​เา​า​ให้​ค่ะ​”​ ​ต​เสี​ืา​รเี​จ​คร​ทั้​เหตุ​และ​ผล

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ตา​ลึ​ำื​เพ่พิิจ​ร่า​เล็​ชั่ครู่

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เา​ขึ้​า​ใส่​จา​ ​เาะ​ั่​าั​่​แะ​เปลื​แะ​เ็​ให้​้​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ัลา​ห้า​า​แ​หึ่​ ​เลื่​สาตา​​า​เหื​ห้า​ห​ ​ตั​ใหญ่​ี​ล้า​แ่ห้า​ี​ข​สีำ​เป็​้า​ ​ผิ​เข้​และ​ขา​ต่าั​ ​า​เหื​ช​ใส่​เสื้ล้า​สีขา​ ​าเีส​์​ขา​ๆ​ ​า​เหื​ตั​ใหญ่​ูๆ​ ​ไป​เหื​หี​ัษ์​ใ​สาตา​ข​ัลา​ ​ผเผ้า​า​ุ่​พั​ั​ไ่​ตั​ ​หเครา​หรื​็​ไ่​โ​ ​ตี้​า​เหื​ไ่​ส​เสื้​ ​ุ่​แต่​าเ​ผ้า​สีำ​ขา​สั้​ประาณ​เข่า

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ค่ะ​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ทำไ​ป้า​้​​ไ่​ทำ​า​เล​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ป้า​้​​แะ​ใส่​ร​ั​แตโ​า​ใ​ปิ่โต​แล้​ค่ะ​”​ ​ัลา​เิ​ไป​ตร​ตุ่​้ำ​ข้า​ัไ​ ​เปิ​ฝา​และ​ใช้​ขั​ตั​้ำ​ล้า​เท้า​ตัเ

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ค​ตั​ใหญ่​เปิ​ประตู​ไ้​และ​เิ​เข้าไป​ใ​้า​ ​้า​ี้​เป็้า​ส่ตั​เขา​ู่​ที่ี่​คเี​ี​ครั​เล็​ๆ​ ​ที่​ไ่​ค่​ไ้​ใช้า​ไ้​ต้​้ำ​ชาแฟ​าึ​ ​ีโต​๊ะ​เล็​สำหรั​รัป​ประทา​าหาร​คเี​ ​ห้้ำ​ ​ห้​ ​ห้ทำา​ร​ู่​ใ​้า​หลั​เล็​ ​ี​ห้ั่เล่​สำหรั​่าหัสื​หรื​ูโทรทัศ์​ ​สัส่​ข​แต่ละ​ห้​ถู​แ่​ให้​ี​ขา​เหาะส​ั​ารใช้า​ ​ฝั่​หึ่​ข​้า​ี​ระเี​เห็​ลำธาร​ ​ี​เ้าี้​และ​โต๊ะ​เข้าชุ​ ​ี​เ้าี้​้​หึ่​ตั​

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ัลา​เช็​เท้า​ตัเ​ั​พร​ห้า​ประตู​และ​เิ​เข้า​้า​ส่ตั​ข​เจ้าา​ที่​ไ่​ให้​ใคร​เข้าา​เล​เ้​หล่​ั​ป้า​้​​ที่​ค​ส่​เสี​ ​ส่้​ที่จะ​ู่​รัประทา​าหาร​ที่​้าใหญ่​ู่​ตร​เิ​ที่​ี​ไ้​รัร​ครครั​เลา​ที่า​จา​รุเทพ​ ​้า​หลั​ขา่​ี​หลั​ที่ู่​ข้า​้าใหญ่​เป็้า​สำหรั​รัร​ผู้หญิ​ข​พัคฆ์​ที่​เขา​ัจะ​พา​ลั​า​้​หลัจา​​ไป​สัสรรค์​ั​คา​ใ​เื

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ั้็​แะ​ใส่​ล่​แช่​ตู้เ็​ไ้​”​ ​เขา​สั่​ั่ล​​เ้าี้​ิข้า​ ​รค​ตัเ​เา​ข้า​ใส่​จา

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ค่ะ​”​ ​ัลา​า​ปิ่โต​เา​ปิ่โต​จา​ถา​ใส่​จา​ให้​เจ้าา​เี​

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ภาใ้า​เี​า​ไ้ิ​เสี​้ำ​ไหล​ข​ลำธาร​ข้า​้า​ ​​ตั​้​ร้​เสีั​จิ๊​ๆ​ ​ล​ข้า​เริ่​แร​ ​ูเหื​ฝ​จะ​ต

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​สาตา​ค​​ัลา​ที่​ำลั​เา​าหาร​ที่​ป้า​้​​เตรี​ให้​จา​ปิ่โต​ ​ส​ปี่​เขา​ไป​เจ​ส​ป้า​หลา​ที่​ร้าาหาร​แห่หึ​่​ ​และ​ไ่รู้​่า​ถูตา​หรื​ะไร​ลใจ​ ​เพีแค่​เห็​ตา​ล​แา​ใส​สา​สีำ​แา​ราั​เพชร​สีำ​ส่​ประา​แา​ึู​ให้​เขา​จ้​ไ่​ระพริ​ ​ตา​สีำ​ที่​ิ​พื้ที่​ตาขา​เื​ห​ส​จัใจ​เขา​า​ ​แ้​​แค่​แเี​็​ทำให้​ค​ช​เพชร​่า​เขา​คิ​า​เ็​สะส​ตา​คู่​ี้​เาไ้​ ​ไ่ไ้​โหร้า​หรื​โรคจิต​ขา​ต้​คั​ตา​เ็​ใส่​โหล​​ ​เพีแต่่า​เาไ้​​ใล้​ๆ​ ​เท่าั้​ ​เห็​ส​ป้า​หลา​ำลั​ถู​เจ้าขร้า​เาเปรี​และ​่าท​เขา​จึ​เส​รั​เป็​เจ้าา​ต่​เ

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ป้า​้​​เป็​แ่ครั​เ่า​เค​ทำา​ู่​ใ​้า​เศรษฐี​ผู้ีเ่า​า​่​เขา​จึ​ให้​ป้า​้​​ค​จัาร​เรื่​าหาร​ให้​เขา​ ​ส่​ัลา​ตั้​าุ​ราๆ​ ​สิ​เจ็สิ​แป​ปี​ ​ผา​่า​ตี้​า​ั​ ​ใ​สาตา​เขา​รูปร่า​ข​ัลา​ใ​ตี้​ู​เต็​า่า​เื่่​ ​ัลา​เรีจ​แค่​ชั้​.​3​ ​็​ไ่ไ้​เรีต่​เพราะ​เิเหตุ​ที่​ไ่คาฝั​ขึ้​ ​ลูชา​ข​เจ้าา​าุ​ราๆ​ ​สาสิ​ปี​เจ้าชู้​และ​ช​ผู้หญิ​รุ่​ๆ​ ​ถึแ้​ตที่​เขา​เจ​ัลา​าุ​สิ​เจ็สิ​แป​ปี​แล้็​ั​ู​เ็​า​ๆ​ ​ัลา​ขัขื​และ​ร​า​ไ้​ ​ป้า​้​​ลั​่า​หลา​จะ​ถู​รัแ​จึ​ขลา​​ลัา​้า​ ​เพราะ​าุ​เะ​แล้จึ​ทำให้​หาา​ไ้​า​ขึ้​ ​ัลป์​า​เ​็​ไ่ไ้​เีจคร้า​ช่​ป้า​ทำา​ทุ่า​ที่​ทำไ้

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ิข้า​หรืั​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ั​ค่ะ​ ​ริ​พร​้​​ป้า​ค่ะ​”​ ​หล่​​จา​า​เรี​ล​​โต๊ะ

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ิ​้ั​สิ​”​ ​เขา​ช

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เ่​...​า​จะ​ิข้า​พร้​ป้า​้​​ค่ะ​”​ ​หล่​​เหตุผล​ีทั้​ั​คิ​่า​ไ่เหาะส​ ​หล่​ตั้ท่า​เตรี​จะ​หิ​ตะร้า​เาะ​และ​ล่​พลาสติ​เพื่​จะ​เริ่​แะ​เาะ

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​า​ิ​ไข่เจีหูสั​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เี๋​า​ล​ไป​​ป้า​้​​ให้​ะคะ​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ไ่ต้​หร​ ​เธ​ท​ให้​ฉั​ิ​สิ​”​ ​ไข่เจีหูสั​เป็​เู​าหาร​จา​โปร​ข​เขา​เล​็​่า​ไ้​ ​ถ้า​เที​ั​แล้​ไข่เจีหูสั​ข​ป้า​้​​ร่​ชัร์​ทำ​สิ​ครั้​็ไ้​รสชาติ​เหืเิ​ทุครั้​ ​ต่า​จา​ัลา​ทำ​สิ​ครั้​รสชาติ​สี​ลิ่​ห้าตา​ข​ไข่เจีหูสั​็​ต่าั​​ไป

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เ่​ ​แต่​า​ทำไ​่​ร่​ร​ที่แล้​า​่า​เค็​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​็​ฉั​า​ิ​”​ ​พัคฆ์​​่า​เาแต่ใจ​ ​ทำ​ห้า​ไ่แแส​ั​สีห้า​จื​เจื่​ข​ัลา

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ร​ี้​าจจะ​เค็​่า​เิ​ ​า​่า​หั​เิเื​า​็แล้ั​ค่ะ​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ื​ ​รี​ๆ​ ​ทำ​เถะ​ ​ฉั​หิ​แล้​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​า​ร​แป๊​ะคะ​”​ ​ัลา​เปลี่​จา​จะ​แะ​เาะ​เป็​ท​ไข่เจีหูสั​ให้​เจ้าา​ ​ำ​ัตถุิ​า​เตรี​สำหรั​ปรุ

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เสีั​๊​แร​๊​ั​า​จา​เคา์เตร์​ครั​ที่​ัลา​ำลั​ตั้ห้าตั้ตา​หั่​แครท​ ​พัคฆ์​​แผ่​หลั​เล็ข​แัล​า​่า​ใช้​คาคิ

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​า​ลั​ไป​เรี​ไห​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ื​ที่​ำลั​ซ​แครท​ให้​เป็​สี่เหลี่​ลูเต๋า​ขาเล็​หุชะั

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ไ่​ค่ะ​ ​า​า​ช่​ป้า​ทำา​ค่ะ​”​ ​า​ลั​ไป​เรี​ใจจะขา​ ​ถึ​เรี​ไ่เ่​เพราะ​สทึ​ตั้แต่​เ็​แต่​หล่​็​า​เรี​เท่าที่​ตัเ​จะ​ทำไ้​ ​สุท้า​คาพาา​และ​คาเป็จริ​็​ทำให้​หล่​เรี​ไ้​แค่​.​3​

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ี​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​า​ปรุรส​เ​ไห​คะ​”​ ​ไ่​ค่​ั่ใจ​เท่าไหร่​เล​ ​่า้​เขา​ปรุ​เ​่าจะ​ี่า​หล่​ปรุ​เป็​ไห​ๆ​ ​ป้า​้​​ส​หล่​ทำาหาร​เส​ ​หล่​ค​ไ่ี​พรสรรค์​เหื​ป้า​ถึ​ทำาหาร​ไ้​แค่​พิ​ไ้​ไ่ร่​เล​แถ​ั​รสชาติ​แ่​้า​ใ​าครั้

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เธ​ปรุ​เถะ​”​ ​เขา​​สีห้า​หล่เหลา​ใต้​หเครา​และ​ผเผ้า​ุ่​ๆ​ ​ำลั​คิ​ะไร​า่า

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ค่ะ​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ฉั​ี​ข้เส​ะ​ถ้า​เธ​า​เรี​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ัลา​เท​ไข่​ที่​เทส​่​​ผส​รั​ล​ใ​ระทะ​ตั้​้ำั​เพีแค่​ไข่​สัผัส​ั​้ำั​็​เิ​เสีั​ฟู่​ๆ​ ​หล่​หัไป​ทา​คที​่​่า​ี​ข้​เส

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ข้เส​ะไร​หรื​คะ​”

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ฉั​จะ​ส่​เธ​เรี​แต่​เธ​จะ​ต้​ีลู​ให้​ฉั​”​ 

 

 

**********************************************

ั​ั​ล่ะ​คะา​เหื​ ​าต​แร​็​จะ​เา​ลู​เล​เหร

**********************************************

 

าจจะ​ีคำ​ผิ​้า​ต้​ขภั​ค่ะ

รั

พริ้​พรา​จัทร์

กลับหน้าเรื่อง
#
 
#สามารถติกตามข้อมูลข่าวสารการอัพนิยายของ พริ้งพราวจันทร์ ได้แล้วที่นี่
พริ้งพราวจันทร์
ผลงาน( E-BOOK) มีวางจำหน่ายแล้วที่
 
#        #    #   #
 
 
ฝากทุกๆ ผลงานไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
 
 
 
 

 
สัญญารัก รสสวาท (ซีรี่ย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก)
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“ถ้าไม่ติดประชุม คุณป๊าว่าจะรักเมียสักรอบสองรอบ แต่อย่าเสียใจนะครับเด็กดี เดี๋ยวพอคุณป๊าประชุมเสร็จ คุณป๊าจะจัดให้สามรอบถือเป็นการปลอบขวัญก่อนอาหารเที่ยงนะครับ” คนพูดพูดหน้าตาเฉยแต่คนฟังนี่แก้มแดงร้อนผ่าวแทบไหม้ “เชอะ ใครเขาอยากให้ปลอบกันล่ะ” ไฮยาซินธ์เอ่ยเสียงหวานขึ้นจมูกอย่างงอนๆ เชิดจมูกรั้นเป็นการยืนยัน “คุณป๊ารู้หรอกน่า ว่าไฮย่าน่ะอยากให้คุณป๊ารักใจจะขาด” “หยุดพูดเลยนะ ไฮย่าไม่อยากให้คุณป๊ารักแบบนั้นหรอ...ก...อื้อ...” คนงอนแก้มป่องถูกขโมยจูบจนปากเล็กอวบอิ่มนั้นบวมเจ่อเพราะพิษจูบมาราธอนของสามี “เด็กเลี้ยงแกะ”*****เรื่องราวของคุณป๊ากับไฮย่าเป็นเรื่องราวหวานหื่นกำลังกรุบกริบรสชาติกำลังอร่อย***********อย่าแค่มองผ่านลองโหลดอ่านตัวอย่างก่อนนะคะ****** ขอบคุณค่ะ^_____^
ปรารถนารัก สาวน้อยขนมหวาน (ซีรี่ย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก)
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“หนูหลง…ตัวหอมเหลือเกิน…นุ่มลิ้นเสียจริง…” แดเนียลลูบไล้มือไปตามสัดส่วนเหมาะเจาะประกอบเป็นหล่อนเต็มไม้เต็มมือ “คุณแดน…พอเถอะค่ะ…หนูหลงจะไม่ไหวแล้ว…” ร่างกายของหล่อนมันกำลังจะไม่เป็นของหล่อนอีกต่อไป มันกำลังเชื่อฟังคนตัวโตด้านบนที่สั่งการด้วยความช่ำชอง มือไม้เลื้อยจับตรงนู้นตรงนี้อย่างรู้จุดว่าหล่อนชอบตรงไหน ความลับบนร่างกายของหล่อนไม่เป็นความลับสำหรับผู้ชายคนนี้อีกต่อไป ร่างอ้อนแอ้นของหล่อนถูกเขาเปิดเปลือยเชยชิมความหอมหวานจากเรือนร่างของหล่อนอยากเอาเป็นเอาตาย “ใจเย็นๆ นะเด็กดี โอ้โลมกันก่อน ถ้างั้นมันจะไม่เสียวนะ แล้วเดี๋ยวจะหาว่าคุณแดนทำเจ็บ อื้ม…”********* ซีรีย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก ประกอบด้วย 1.สัญญารัก รสสวาท (ไบรอันต์ vs ไฮยาซินธ์) 2.ปรารถนารัก สาวน้อยขนมหวาน (แดเนียล vs ดาราทอง) 3.เสน่หา ดรุณีอ้อนรัก (เคลวิน vs นิสากร)*********ขอฝากผลงานอีกเรื่องไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ*****************ขอบคุณค่ะ*********
รักเหนือน้ำ
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“เธออยากมีสามีไหม” ประโยคคำถามที่ทำคนฟังหน้าร้อนฉ่าไม่รู้จะโกรธเขา หรือควรแสดงความรู้สึกแบบไหนดีในสถานการณ์แบบนี้ แล้วคำถามของเขาอยากได้ประโยคคำตอบแบบไหนกัน “คุณถามทำไมคะ” “ก็ฉันอยากได้เมีย ก็เลยถามเธอว่าอยากมีเหมือนกันไหม” “คุณพระ!!!” ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอแยกอุทานเมื่อได้ยินคำถามตรงมากของเขา หน้าของหล่อนกำลังร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัด ดวงตาที่เคยกลมโตหลับปี๋ปิดสนิทกอดรัดร่างตนเองแน่นขึ้น เมื่อเขาโน้มใบหน้าคมเข้มลงมาหล่อนสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนของลมหายใจใกล้มาก ขนในกายของหล่อนลุกเกรียว*****อิอิอิอิ มาฟินไปด้วยกันนะ*****
 
 
 
 
ดักหัวใจไว้ร้อยรัก ซีรีส์ชุด ก๊วนผู้ชายมากเล่ห์ ลำดับที่ 1
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
...เมื่อไก่สาวที่เลี้ยงไว้กำลังโตน่ากิน…...สมภารหนุ่มนั้นจะอดใจไม่กินไก่ที่ตัวเองเลี้ยงไว้ได้หรือ…********* ********* *********“คุณเข้ม...คุณเข้มทำอะไรฝันคะ” หล่อนยังตกใจไม่หายกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ชายหนุ่มกระทำกับตนเองเรียกว่าอะไร แล้วที่หล่อนตกใจมากกว่าคือสิ่งที่เขาใช้เจ้านั่นทำ เจ้าสิ่งนั้นที่เขาเพิ่งหยิบกางเกงมาสวมปิดบังมันไว้จากสายตาของหล่อน “ถ้าเป็นสามีภรรยาที่แต่งงานกันแล้วก็เรียกว่าทำลูก” เขมทัตบอกอย่างนั้น เพราะคิดไว้แล้วว่าจะมัดมือชกแม่ของเด็กสาวด้วยแผนสองหากว่าเขาพูดสู่ขอแล้วยังไม่ยอมให้แต่งงานกัน แม้จะไม่ได้เกินเลยล่วงล้ำเข้าสู่ภายในแต่เขาก็ถือว่าได้เสียกันเลยแล้วกัน “ทะ...ทำลูกหรือคะ” “ใช่แล้ว แต่ว่าตอนนี้เรายังไม่ได้แต่งงานกันก็เรียกว่าทำเมีย” บอกอย่างนี้ปลายฝันน่าจะเข้าใจมากกว่าเดิม “คุณเข้มทำแบบนี้กับฝันทำไมคะ แล้วไหนคุณเข้มบอกว่าตรงนั้นของฝันแพ้ คุณเข้มจะช่วยดูให้ แล้วทำไมคุณเข้มต้องทำแบบนี้ด้วยคะ...” ตกใจกับสิ่งที่เขาพูด นี่หล่อนเป็นเมียของเขาแล้วงั้นหรือ หล่อนฝันอยู่หรือเปล่าปลายฝัน ******** ******** *********ปล.จากนักเขียนนะคะเรื่องนี้อ่านไปยิ้มไป เตรียมหมอนไว้จิกบ้างก็ดีค่ะ ^^แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น โหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนนะคะ ********* ******** *********โหลดเลย โหลดเลย โหลดเลย ^^
เล่ห์หัวใจร้อยรัก ซีรีส์ชุด ก๊วนผู้ชายมากเล่ห์ ลำดับที่ 2
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“อยากกิน...” มองริมฝีปากสีชมพูเรื่อนัยน์ตาหวานเยิ้ม อะไรอยู่ในปากของหล่อน แล้วเขาอยากกินอะไรในปากของหล่อนกันล่ะเนี่ย ปลายไผ่พาซื่อจ้องมองคนที่ใช้ริมฝีปากหนาขบริมฝีปากอิ่มของหล่อนเบาๆ หลายๆ ครั้ง ติดๆ กัน “พอแล้วค่ะ ปากแตกหมด...” อุบอิบบอก เอาสองแขนดันหน้าที่ทำท่าจะทาบริมฝีปากต่ำลงมาอีก “ยังไม่ทันลงโทษเลยนะ” “อย่ามาโมเมสิ...อื้อ...” สองมือเล็กยกขึ้นมาดันและทุบเข้าที่บ่าหนาของเขาด้วยแรกกระจิดริดของหล่อนก็ยังไม่อาจต้านทานคนที่มีพละกำลังมากกว่าได้ เขาซอกซอนปลายลิ้นเข้ามาเกาะเกี่ยวลิ้นเล็กของหล่อนอย่างหน้าตาเฉยทั้งที่หล่อนพยายามที่จะดันลิ้นตัวเองหนี “อื้ม...” หวานเหลือเกิน ในความรู้สึกของเพ็ชระ ปึกๆ สองมือเล็กกำเป็นปั้นน้อยๆ ทุบตามบ่าไหล่ของเพ็ชระ แต่มันไม่สะเทือนมีผลกระทบกระทั่งที่จะทำให้เขาหยุดจูบหล่อนได้เลย หนำซ้ำยังดูดดุนเล่นลิ้นจนหล่อนมึนงงความรู้สึกพร่าเบลอไปหมด กำแน่นที่มัดกล้ามของเขาเมื่อร่างกายรู้สึกหวิวๆ แปลกๆ บริเวณท้องน้อยและจุดต่างๆ ที่ไวต่อความรู้สึก “เรียนรู้วันละนิดวันละหน่อยแล้วกันนะครับ” บอกแบบนั้นแต่ริมฝีปากหาได้หยุดรุกรานหล่อนไม่ แล้วนี่เขาจะมาพูดให้หล่อนดีใจเล่นทำไมกัน “อื้อ...พะ...พอแล้วค่ะ... ไผ่จะปากเจ่อ” เมื่อเขาปล่อยริมฝีปากให้เป็นอิสระเพื่อเอาลมหายใจ หล่อจึงต้องรีบบอกเสียงสั่นว่าให้หยุดการลงโทษไว้เพียงเท่านี้ นี่ขนาดหล่อนไม่ได้บอกนะว่าด่าเขาไปกี่คำกี่ประโยคมากน้อยแค่ไหนยังรู้สึกหนักๆ บวมๆ ที่ริมฝีปากแล้ว “อื้อ...จะ...จะ...จูบไผ่อีกนานไหมคะ...” ไม่มีคำตอบเป็นคำพูดมีเพียงจูบเป็นคำตอบเท่านั้น***************************************
พันธนาการหัวใจร้อยรัก ซีรีส์ชุด ก๊วนผู้ชายมากเล่ห์ ลำดับที่ 3
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
โชคชะตากำหนดให้คนแปลกหน้าโคจรมาพบกันจนเกิดเป็นโซ่ตรวนพันธนาการที่ไม่สามารถตัดขาดโซ่ตรวนเส้นนี้จะปลูกผูกรักให้เจ้าของดวงใจทั้งสองมีใจพิศมัยต่อกัน*******************************************“เราไปใส่เสื้อผ้ากันก่อนดีกว่านะครับโบตั๋น” “ค่า คูณแม่ขาโบตั๋นปายส่ายเสื้อก่อนนะคะ” เห็นคุณพ่อกับคุณแม่สนิทสนมหยอกล้อกันโบตั๋นดีใจ คุณพ่อคุณแม่รักกัน ยื่นแขนสั้นๆ ให้ผู้เป็นพ่ออุ้ม “เดี๋ยวแม่เลือกชุดให้นะคะ” “คุณรออยู่นี่นะ เดี๋ยวผมแต่งตัวให้โบตั๋นเอง เดี๋ยวคุณค่อยถักเปียให้โบตั๋น เราไปใส่เสื้อผ้ากันดีกว่าครับ คุณพ่อจะเลือกชุดสวยๆ ให้ลูกสาวพ่อเอง” “ค่าๆ โบตั๋นจะใส่ชุดที่คูณพ่อเลือกห้ายค่า” โบตั๋นเออออดีใจ ในหัวใจดวงน้อยของเด็กหญิงมีแต่ละอองความสุขสบายใจเต็มไปด้วยความอบอุ่น สายใยเล็กๆ ที่เรียกว่าสายเลือดและความผูกพันก่อให้เกิดความรู้สึกรักโดยไม่มีเหตุผลใดๆ สำหรับเด็กหญิงที่รู้สึกรักตามสัญชาตญาณ ไม่มีอะไรที่จะน่ายินดีเท่ากับการได้อยู่กับคุณแม่ ได้กอดคุณพ่อแบบนี้ “ทำไมฉันถึงได้รู้สึกกังวลใจแปลกๆ กับแค่เรื่องเขาใส่เสื้อผ้าให้โบตั๋นด้วยนะ ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่พอใจที่เห็นเขาทำให้โบตั๋นมีความสุข หรือว่าฉันกำลังอิจฉาอยู่กันนะ...” หอมจันทน์มองตามหลังชายหนุ่มแล้วใคร่ครวญบางอย่างด้วยความว้าวุ่นใจ กลัวว่าลูกสาวจะผูกพันกับเขามากไปกว่านี้ กลัวว่าเขาจะแยกโบตั๋นไปจากอก แต่ก็ไม่อาจทำใจแข็งฝืนแยกลูกออกมาดื้อๆ ได้เพียงแค่เห็นแววตา รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะสดใส แค่นั้นก็ทำให้หล่อนไม่กล้าทำร้ายดวงใจของตัวเอง ในชีวิตของคนเป็นแม่สิ่งที่ทำให้เจ็บปวดใจได้มากที่สุดก็คือเสียงร้องไห้ และดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาของลูก “แม่หอมขา เสร็จแล้วค่า...” เสียงแจ้วๆ ของลูกสาวดังมาก่อนตัวทำลายภวังค์ความคิดชั่วขณะของหล่อนและเพียงแค่เห็นหน้าลูกสาวหล่อนถึงกับตกตะลึง ทำไม...ทำไมโขมพัตถ์ถึงได้ทำกับลูกสาวที่น่ารักของหล่อนแบบนี้ด้วยนะ เสื้อแขนตุ๊กตาสีส้มแปร๊ดกับเอี๊ยมกางเกงผ้าสีเขียวเข้มปี๊ มีใส่ถุงเท้าให้ด้วยถุงเท้าสีขาวข้างสีไข่ไก่ข้างที่มีลายดอกไม้เล็กๆ เหมือนกันแต่สีนั้นต่างกันเล็กน้อย ไม่นะ เขาจะแต่งตัวให้ลูกสาวที่น่ารักของหล่อนแบบนี้ไม่ได้ “คุณพัตถ์! ทำไมคุณ ว๊ายยย!!!” หอมจันทน์เดินไปทางห้องแต่งตัวพร้อมกับฉวยข้อมือลูกสาวตัวเล็กไปด้วย ก่อนจะตะลึงเมื่อเห็นเข้าใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีเขียวอ่อนไม่ติดกระดุมและยังไม่ได้สวมกางเกงมีเพียงกางเกงในแบบผู้ชายสีขาวติดกายโชว์บั้นท้ายให้คุณแม่ลูกหนึ่งดู โขมพัตถ์เองก็ตกใจ ไม่ได้อายหญิงสาวแต่อายเด็กหญิงตัวน้อยต่างหากรีบดึงผ้าที่เพิ่งถอดกองไว้มาพันรอบเอวสอบ “คิกๆ คูณพ่อโป๊อยู่ค่า แม่หอมขา...” โบตั๋นเอามือเล็กมาทำท่าปิดตาแต่นิ้วห่างกันจนเห็นดวงตากลมๆ ฉายแววสดใส “ทำไมคุณไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยคะ” หอมจันทน์ที่หันหลังให้โขมพัตถ์แหวให้ “ก็ในห้องแต่งตัวไม่มีใครแล้วนี่ คุณต่างหากที่เข้ามาไม่บอกไม่กล่าว ดีนะที่ผมใส่กางเกงในแล้วน่ะ” “ก็ฉันกำลังโมโหอยู่นี่ คุณแต่งตัวให้โบตั๋นแบบนี้ได้ยังไงคะ มันคนละชุดกันค่ะแล้วยังใส่ถุงเท้าให้ผิดคู่อีก จะไม่ให้ฉันโมโหคุณได้ยังไงไหว คุณแต่งตัวให้โบตั๋นเหมือนจะพาไปออกรอบแสดงตลก” “ก็โบตั๋นอยากใส่สีส้มกับสีเขียวแล้วก็จะใส่ถุงเท้าลายดอกไม้” หอมจันทน์อยากจะบ้านี่เขาจะเลือกตามที่โบตั๋นบอกจริงๆ โดยที่ไม่ดูว่าใส่ออกมาแล้วจะอยู่ในสภาพไหนจริงๆ เหรอ “โบตั๋นน่ะอยากใส่ทุกสีนั่นแหละค่ะเพราะชอบสีสันมาก แต่คุณไม่ต้องตามใจโบตั๋นขนาดนั้นก็ได้นะคะ คุณแค่ให้โบตั๋นเลือกชุดกระโปรงในตู้แทนการถามว่าอยากใส่สีไหนน่าจะดีกว่านะคะ อีกอย่างถ้าฉันตามใจโบตั๋นแบบคุณ มีหวังใครๆ คงได้หัวเราะลูกสาวฉันแน่” อา...มันเป็นแบบนี้นี่เอง...*******************************************ฝากอุดหนุนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ*******************************************ในรูปประโยคการพูดของเด็กๆ การสะกดคำพูดอาจจะไม่ถูกหลักไวยากรณ์เพื่อเสริมอรรถรสในภาษาพูดของเด็กๆ นะคะ *******************************************

อ้อนรักช่อบุษบา
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“คุณรบชอบทำให้หนูหัวใจเต้นแรงแล้วก็ชอบทำให้หนูรู้สึกแปลกๆ” “แล้วมันไม่ดีหรือ” ช่อบุษบาส่ายหัว “ไม่ดีค่ะ หนูกลัวหัวใจวายค่ะ” คำตอบของช่อบุษบาทำให้ธงรบหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจกับคำตอบซื่อๆ ของเด็กสาว “หอมฉันหน่อยสิช่อ ฉันหอมช่อไปตั้งหลายครั้งแล้วนะ เอาเปรียบฉันไม่ดีเลยนะช่อ” “แน่ะ คุณรบหอมหนูเองนะ หนูไม่ขอให้หอมเสียหน่อย” เด็กสาวบ่นอุบอิบทำแก้มป่อง หอมหล่อนเองนะยังจะมาพูดเหมือนหล่อนเอาเปรียบเขาอีก “เป็นเด็กไม่ดีจริงๆ ด้วยสินะ” ธงรบอ่านออกว่าอีกไม่นานเด็กสาวก็ต้องทำตามใจเขาอยู่ดี “ถ้าหนูหอมแล้ว คุณรบก็อย่าหอมหนูอีกนะคะ”คำเตือน*เรื่องนี้นางเอกค่อนข้างนิสัยเด็กมากๆ นะคะ***รบกวนโหลดตัวอย่างก่อนกดสั่งซื้อค่ะ ถ้าชอบกดซื้อ ถ้าไม่ชอบกดปิดนะคะ*****ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ***
หัวใจปลูกรัก
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
โปรยปราย.........********************************************เมษญาสั่นสะท้านครางเสียงสั่นพร่ายามเขาแตะต้องสัมผัสกับจุดอ่อนไหว จะกระถดถอยหนีแต่ก็ถูกมือหนาตรึงเอาไว้อย่างรวดเร็ว แถมยังเงยหน้าขึ้นมาสบตาปรือปรอยของหล่อน ก่อนจะข่มขู่ทางสายตาว่า ห้ามหนี ก่อนจะเปล่งวาจาที่ทำให้หล่อนตัวร้อนผะผ่าว “อย่าเสียมารยาทสิเม ฉันหอมอยู่นะ” “นายปล่อยเมเถอะค่ะ เมอาย แล้วเมก็กลัวใครมาเห็นด้วย” ร้อนรุ่มดั่งไฟสุมทรวง ถ้าหากไม่ห้ามให้เขาหยุดตอนนี้อาการสติเลือนคงกำเริบและไม่สามารถที่จะเอ่ยห้ามเขาได้อีกเลย พลิศร์หยุดนิ่งทำหน้าฉุนเฉียวเขามีอารมณ์มากในตอนนี้ แล้วก็อยากเชยชิมเจ้าหล่อนทั้งตัว ลุกขึ้นแล้วเสยผมลวกๆ เอาสองมือลูบหน้า “ถ้าไม่ให้ฉันดูดฉันหอมคืนนี้ก็ปิดบ้านด้วย ฉันจะไปดูดไปหอมของคนอื่นไม่กลับเข้ามาอีก” ความจริงส่วนมากกับผู้หญิงที่เรียกมาใช้งานบ่อยๆ ส่วนมากจะเป็นงานกันหมดเขาไม่ค่อยโอ้โลมเจ้าหล่อน เจอหน้ากันก็เริ่มงานใส่กันไม่ยั้งเสร็จงานก็จ่ายเงิน เขามีความต้องการสูง มีนายหน้าขาประจำคอยจัดการหาหญิงสาวตามความต้องการมาให้ เมษญาที่ร่างอ่อนระทดระทวยพยุงตัวเองขึ้นเพื่อแต่งตัวให้อยู่ในชุดเรียบร้อยเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เขาพูดออกมาทำให้มือบางที่กำลังใส่เสื้อหยุดชะงักแล้วเงยหน้างอง้ำมองเขา เพิ่งจะดูดจะหอมของหล่อนไปเมื่อไม่กี่วินาทีนี้เอง ยังจะมีหน้าไปคิดถึงของผู้หญิงคนอื่น ความน้อยเนื้อต่ำใจคิดเล็กคิดน้อยที่ติดตัวผู้หญิงมาตั้งแต่เกิดแทบทุกคนทำให้หน้านั้นบูดบึ้งมากกว่าเดิม “นายคนบ้าดูดของเม หอมของเมแล้วจะไปทำกับคนอื่นได้ยังไง เมเป็นน้องนายนะ นายทั้งดูดทั้งหอมแล้วนายก็ต้องรับผิดชอบด้วยการไม่ไปดูดไปหอมของผู้หญิงอื่นสิ” โถมกายทุบหลังคนร่างหนาใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความโมโห*************************************************กดโหลดตัวอย่างก่อนนะคะอ่านแล้วชอบกดซื้อโลดเด้อค่ะ ^___________________^************************************************

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นปักหมุด


ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น