ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เด็กน้อยที่เติบโต

ชื่อตอน : เด็กน้อยที่เติบโต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 536

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2562 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กน้อยที่เติบโต
แบบอักษร

ผ่านมาเจ็ดปีเห็นจะได้ที่ครอบครัวของท่านแม่ทัพเฉินกับคุณชายฟ่านอยู่ด้วยกัน วันนี้ก็เช่นกันที่ทั้งคู่จะพาลูกๆกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ของตน

“เด็กๆ เสร็จรึยังลูก?”คุณชายฟ่านเอ่ยถามลูกๆทั้งสามที่แต่งตัวอยู่ในห้องของแต่ละคน

“สักครู่นะเจ้าคะท่านแม่ ลูกกลัวลูกไม่น่ารักพอ555555”เฉินฟู่หลันตะโกนตอบออกมาจากห้องของตน

“เร็วหน่อยละกันนะหลันเอ๋อร์ พี่ๆเขาเสร็จกันหมดแล้ว”คุณชายฟ่านบอกลูกสาวคนเล็ก

//แอ๊ดดดด//

ท่านแม่ทัพเฉินที่ค่อยๆย่องออกมาจากห้องนอนที่อยู่ด้านหลังของคุณชายฟ่านกำลังจะสวมกอดฮูหยินขงอเขา แต่ทว่า....!

“ท่านพ่อ!จะทำอะไรท่านแม่น่ะ!”เฉินฟู่หลันที่เดินออกมาเห็นพอดีตะโกนลั่น

คุณชายฟ่านที่นั่งหันหลังให้ท่านแม่ทัพเฉินอยู่นั้น หันกลับมาเห็นท่านแม่ทัพเฉินในท่าทางกำลังจะสวมกอดเขา

“แหะๆ พ่อแค่นะกอดแม่เจ้าเอง ทำเสียงดังไปได้นะหลันเอ๋อร์! น่าจับตีให้ก้นลายเสียจริง”ท่านแม่ทัพเฉินเอ่ยกับลูกสาวคนเล็กในวัยเจ็ดขวบ

“ท่านแม่!!! ท่านพ่อจะตีข้า งื้ออออ พี่ใหญ่กับพี่รองช่วยข้าที แง่ๆๆๆ”หลันเอ๋อร์ในวัยเจ็ดขวบวิ่งเข้าไปหาแม่ของนางจากนั้นก็วิ่งไปหาพี่ชายทั้งสอง

“55555/555555/55555/55555”ทุกคนหัวเราะร่าออกมาพร้อมๆกันโดยมิได้นัดหมาย

“หัวเราะอะไรกันเล่า!ไปกันเถอะ ท่านยายกับท่านตาคอยนานแล้วนะ!”เฉินฟู่หลันเอ่ยขึ้นเสียงดังลั่น

ผู้เป็นพี่ทั้งสองถึงกับหน้าซีดเผือด แต่ผู้เป็นพ่อและแม่ต่างขำขันกับท่าทางของลูกสาว

“ไปกันเถอะ”ท่านแม่ทัพเฉินพูดจบก็โอบเอวฮูหยินของเขาไปขึ้นเกี้ยว

ส่วนลูกๆทั้งสามก็ขึ้นเกี้ยวของแต่ละคนเช่นกัน ขบวนเกี้ยวทั้งสี่จอดเทียบหน้าประตูจวนตระกูลฟ่าน

ณ จวนตระกูลฟ่าน

“เป็นอย่างไรบ้างหลานยาย?หืมมมม//ฟอด//“ผู้เป็นยายอุ้มลหายสาวสุดที่รับมาไว้บนตักและฟัดไปมาอย่างทะนุถนอม

“เป็นอย่างไรบ้างหลานรักทั้งสองของตา”ผู้เป็นตาก็ไม่น้อยหน้า อุ้มหลานชายทั้งสองมาไว้บนตัก

หนุ่มน้อยหน้าหวานเอาหน้าไปถูไถกับอกนุ่มของผู้เป็นตา ปิดกับผู้เป็นพี่ใหญ่ที่แสนเย็นชากลับนั่งเฉยๆ

“หมิงเอ๋อร์ เป็นอะไรรึเปล่าลูก?”คุณชายฟ่านถามลูกชายคนโตและรับตัวเด็กน้อยมากอดไว้แนบอก

“เปล่าขอรับท่านแม่ ข้าขอไปเดินเล่นในสวนหลังจวนก่อนนะขอรับ”เฉินจิ่วหมิงบอกผู้เป็นแม่และลุกเดินออกไป

ณ สวนหลังจวน

สถานที่ที่เฉินจิ่วหมิงจะต้องมาทุกครั้งเวลาที่มาเยี่ยมตากับยายก็คือสวนหลังจวนที่ตาและยายของเขาสร้างไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

ในสวนเต็มไปด้วยไม้ดอกและไม้ตกแต่ง มีภูเขาและน้ำตกจำลอง เดินลึกเข้าไปอีกจะมีศาลากลางบึงบัว

ที่ที่บรรยากาศดีแบบนี้ บางทีเด็กหนุ่มวัยเจ็ดขวบผู้เย็นชาก็หวนคะนึงหาเพื่อนคนหนึ่งของเขา

“ท่านมาแล้วรึ?”เสียงใสของหนุ่มน้อยหน้าตาหน้ารักเหมือนกับน้องชายของเฉินจิ่วหมิงเดินมาหยุดอยู่ที่ข้างหลังของเขา

“เสี่ยวหลาน เจ้ามาแล้วรึ?”เฉินจิ่วหมิงหันกลับมาพูดกับร่างบางที่ยืนรออยู่

“ขอรับ นายน้อยตามหากระผมอยู่รึ?เห็นป้าหลินบอกว่านายน้อยมากระผมก็เลยวิ่งมาดู”เฟิงจื่อหลานบอกเฉินจิ่วหมิง

เฟิงจื่อหลานหรือเสี่ยวหลานของเฉินจิ่วหมิง เป็นข้ารับใช้ของตระกูลฟ่าน เฟิงจื่อหลานเป็นลูกข้ารับใช้ในจวนนี้แต่เพราะความเมตตาหรือชะตาลิขิตก็ไม่รู้ที่เจ้าตระกูลฟ่านและฮูหยินตระกูลฟ่านรักและเอ็นดูเฟิงจื่อหลานเหมือนลูกกลานของตน จึงนำมาชุบเลี้ยงและส่งไปเล่าเรียนเหมือนลูกบ้านอื่น

“ใช่ ข้ากำลังรอเจ้าอยู่พอดีเลย คือ...”เฉินจิ่วหมิงกำลังจะพูดต่อแต่สายตาเหลือบไปเห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งทำลับๆล่อๆอยู่หลังภูเขาจำลอง

“ใครน่ะ!ออกมาเดี๋ยวนี้!”เฉินจิ่วหมิงเอ่ยเสียงดังลั่น

“โถ่!โดนจับได้เสียนี่!”ผู้เป็นยายเอ่ยออกมาอย่างตัดพ้อ

ทุกคนแอบฟังบทสนทนาของเฉินจิ่วหมิงและเฟิงจื่อหลานอย่างสนุกสนาน แต่ดันโดนจับได้เสียก่อน

“ทำไมอยู่กับหลานเอ๋อร์แล้วพูดเยอะจังล่ะ พี่ใหญ่”เฉินจื่อลู่หรือลูกชายคนรองของท่านแม่ทัพเฉินผู้มีหน้าตาหวานหยดย้อยเหมือนคุณชายฟ่านกำลังเอ่ยแซวผู้เป็นพี่ของตนพร้อมกับเอานิ้วชี้จิ้มกันไปจิ้มกันมา(อารมณ์ประมาณว่ากำลังเขินๆ)

“พอได้แล้ว หมิงเอ๋อร์ เจ้ามีอะไรจะพูดกับแม่รึเปล่า?”คุณชายฟ่านเอ่ยถามลูกชาย

“คือลูก...”เฉินจิ่วหมิงอึกอัก

My Sunshine

เห้ๆๆๆๆๆๆๆ ขอโทษที่มาช้าคร่าาา ไรท์วุ่นวายมว้ากกกกกก ไรท์ขอกำลังใจเยอะเลยนะจะได้มีแรงเขียนต่อ จุ๊บๆ 💋

 

ความคิดเห็น