อย่าลืมกดไลค์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ ❤❤

ชื่อตอน : คำเตือน!

คำค้น : อคิน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2562 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คำเตือน!
แบบอักษร

SWEET CITY

.

.

RINDA PART

ตอนนี้ฉันอยู่บนรถสุดหรูของอคิน ซึ่งเป็นรถที่มีแค่สิบคันในโลก เพราะออกแบบโดยหัวหน้าเขต 9 และทั้งสิบคัน ก็เป็นของหัวหน้าเขตทั้งสิบนั่นเอง

ฉันไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่อคินตอนที่ขับรถอยู่ เขาดูเท่มากๆ ดูจริงจังมากกว่าปกติที่จริงจังอยู่แล้ว

ฉันไม่แน่ใจว่าคนเราจะเท่ได้มาสุดแค่ไหน แต่สำหรับอคินได้ไปเลยคะแนนเต็ม

"มีอะไรก็พูดมา"

"คะ?"

"คุณแอบมองหน้าผมหลายรอบแล้ว"

"อ่อ.. ฉันแค่มองน่ะค่ะ ไม่ได้อยากจะพูดอะไร" ฉันก็แค่มองเฉยๆเท่านั้นเอง

"ผมไม่ชอบให้ใครมองหน้า แล้วไม่พูดอะไร"

"ขอโทษค่ะ" ฉันรีบของโทษ เหงื่อตกรอบที่ล้านแล้ว มองหน้าแล้วไม่พูดก็ผิดอีก ยอมเลยจริงๆ-_-

"คุณกรอกตาใส่ผมหรอ?"

"ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" ทำไมเหมือนเขาพยายามหาเรื่องฉันจังเลย

"แต่ผมเห็น"

"คุณจะเห็นได้ไง!? คุณขับรถอยู่"

"ก็ผมเก่งไง"

"ฮะ?" ได้หรอ? 😠

RrrrrrRrrrr ระหว่างนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังแทรกขึ้นมา เขาจึงจอดรถ ก่อนที่จะกดรับสาย

"ว่าไง.. อืม.. อืม.. เดี๋ยวไป" ติ้ด!

"ผมต้องแวะไปทำธุระก่อน" อคินหันมาบอกฉัน

"งั้น เดี๋ยวฉันลงตรงนี้เลยก็ได้"

"ไม่ได้"

"ทำไมล่ะ?" ก็เขามีธุระด่วนหนิ

"ผมบอกแล้วไง ว่าจะไปส่งคุณน่ะ"

"ก็ไหนคุณบอกว่ามีธุระด่วนไง"

"ก็ใช่" เขาตอบฉันสั้นๆ

"แล้ว?"

"คุณต้องไปกับผม"

"ฮะ!?" ยังไม่ทันจะเข้าใจอะไร อคินก็กลับรถทั้งๆที่อีกนิดเดียว ก็จะถึงที่พักของฉันแล้ว! อะไรของเขาเนี้ย!?

"นี่คุณ คุณจอดรถตรงนี้ก็ได้"

"...."

"ฉันเดินกลับเองได้ ใกล้แค่นี้เอง"

"เงียบหน่อยได้ไหม ผมไม่มีสมาธิ"

"งั้นคุณก็จอดรถสิ"

"ผมไม่จอด" โห เอาแต่ใจมาก =_=

"แล้วคุณจะพาฉันไปไหน!?" ฉันถาม

"คาสิโน"

"ฮะ!? แต่ฉันพึ่งมาจากที่นั้นเองนะ"

"เรื่องนั้นผมรู้"

"รู้ก็จอดสิค่ะ ฉันกลับเองได้จริงๆ"

"...."

"คุณอคิน?"

"ผมบอกให้เงียบๆไง-_-" พออคินทำหน้าดุๆ และดูไม่พอใจแล้ว ฉันจึงเงียบทันที

ปรื้นนน!

และเพราะว่าฉันไม่กล้าที่จะขัดใจเขาเท่าไหร่นัก สุดท้ายเลยจำเป็นต้องวนกลับมาที่คาสิโนอีกครั้งจนได้

ให้มันได้อย่างนี้สิ แล้วแบบนี้ฉันจะได้กลับห้องตอนไหน :((

 

@sw casino

"ให้ฉันรอตรงนี้ไหม?"

"ไม่ต้อง ..ตามผมมาก็พอ" พอพูดจบอคินก็ลงไปจากรถ ฉันเลยจำเป็นต้องตามเขาไป

"ถ้าคุณไม่ว่างให้ฉันกลับเองก็ได้"

"ผมทำธุระไม่นานหรอก"

"ฉันหมายถึง คุณน่าจะปล่อยให้ฉันกลับเอง"

"...." แล้วอคินไม่ตอบอะไรกลับมา ก่อนที่เราจะเดินมาจนเจอกับผู้ชายคนหนึ่ง

เขาคือ จัสติน รองหัวหน้าเขตที่ 1 โอเค.. แค่วันเดียวฉันกลับได้เจอคนใหญ่คนโตของเขตที่ 1ถึงสองคน

ไม่รู้ว่ามันน่าอิจฉา หรือว่าน่ากลัวกันแน่ 😥

"โอ๊ะ.. มีผู้หญิงมาด้วย" นั่นเป็นคำทักแรกของจัสติน

"ไหนเอกสารล่ะ?"

"นี่ใครวะ บอกมาก่อน"

"รินดา"

"รินดาไหน.. เฮ้ยอย่าบอกนะว่า.."

"เงียบไปเลย-_-"

คุยอะไรกันนะ น่าสงสัยชะมัดเลย 😒

"เอกสารล่ะ ไหนบอกว่าด่วน?"

"ก็ด่วน ..วางเอาไว้ให้บนโต๊ะแล้ว อ่านด้วยล่ะ"

"อืม" อคินพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องๆหนึ่ง

เดี๋ยวนะ ถ้าฉันหนีกลับตอนนี้จะได้ไหม?

"คือ.."

"หืม?"

"ฉันขอตัวกลับก่อนได้หรือเปล่าคะ?" ฉันถามจัสติน เพราะถ้าเขาเป็นคนอนุญาต ฉันจะได้มีข้ออ้างไง

"อ๋อ.. ได้สิ ^^"

"ขอบคุณค่ะ ^^" ฉันยิ้มทันที ก่อนจะรีบลุกขึ้น

"อคินต้องไม่พอใจแน่ๆ"

"คะ?" ฉันมองหน้าจัสตินอย่างไม่เข้าใจ เพราะไอ้รอยยิ้มที่สุดแสนจะเจ้าเล่ห์ของเขาที่ฉันเผลอเห็นมันเข้า

"ไม่มีอะไรหรอก คุณรีบกลับไปเถอะ"

"อ๋อ..งั้น ฉันขอตัวนะคะ"

"ครับ :)" จัสตินยิ้มให้ฉัน ก่อนที่ฉันจะโค้งให้เขาอย่างนอบน้อม เป็นการบอกลา แล้วเดินออกมาทันที

ถ้านั่งรถบัสกลับตั้งแต่แรก ป่านนี้ถึงไปแล้ว! เฮ้อ! วุ่นวายจริงๆ 😤

"จริงสิรินดา"

"คะ?" ฉันหันกลับมามองจัสตินอีกครั้ง

"สู้ๆนะ"

"สู้ๆ?"

"ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่ให้กำลังใจคุณ เพราะทำงานกับอคินมันยาก" ยากมากต่างหากล่ะ!

"ไม่เป็นอะไรค่ะ มันเป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว" ฉันฉีกยิ้มกว้าง ทั้งๆที่ในใจแอบด่าหัวหน้าเขตที่หนึ่งไปร้อยกว่ารอบได้แล้วมั้ง! 😤

"ก็ดีครับ"

"ค่ะ ^_^" ฉันตอบและยิ้มเจื่อนๆ

"แต่ผมอยากเตือนอะไรคุณหน่อย"

"คะ?"

"อย่าขัดใจอคินเด็ดขาด คุณคิดไม่ออกแน่ๆ ถ้าหมอนั่นโกรธมันจะเป็นยังไง ^^" พอพูดจบจัสตินก็ยิ้มให้ฉัน เหมือนเขากำลังสนุก

แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนกำลังถูกขู่ อะไรกันเนี้ย พวกระดับสูงเขต 1 มีแต่คนประหลาดหรือไง 😭

 

.

Akin part

กึก..

ไปไหนแล้ว

พอออกมาจากห้อง ผมก็มองหารินดาจนทั่ว แต่ก็ไม่เจอ นี่เธอกล้าขัดคำสั่งผมงั้นหรอ?

"มองหารินดาหรอ"

"อืม ..เธอกลับไปแล้ว?"

"อ่าห้ะ ฉันให้กลับเองแหละ ^^"

"-_-"

"ฮ่าๆๆ" ผมมองหน้าจัสตินอย่างหงุดหงิด ยิ่งมันหัวเราะก็ยิ่งหงุดหงิด

"ตลกหรอวะ?" ผมถามเสียงเรียบ

"ใครเขาจีบผู้หญิงแบบนี้บ้างวะ? ชอบก็บอกไปดิว่าชอบ"

"-_-"

"ไม่มีใครกล้าปฏิเสธหัวหน้าเขตที่ 1 หรอก"

"ก็ไม่แน่" ผมยักไหล่ ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องทำงาน

ความจริงแล้วผมเคยเจอกับรินดามาก่อนหน้านี้ แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ผมกลับลืมหน้าเธอไม่ได้เลย

ผมไม่เคยเชื่อไอ้วลีที่ว่ารักแรกพบนะ แต่เธอ.. สะกดผมอยู่หมัดจริงๆ

หลังจากนั้นผมก็อยากรู้ว่าเธอเป็นใคร นิสัยยังไง สรุปสุดท้าย ผมก็สนใจเธอจนได้

"เรื่องไอ้เกรย์อ่ะนะ"

"อืม" ผมรู้ว่ารินดาชอบเกรย์ แต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน และตอนนี้ผมก็มีแผนของผมแล้วเหมือนกัน

"แล้วจะเอายังไง มีแผนแล้วอ่ะดิ"

"อืม มีอยู่แล้ว"

"ไอ้ที่บังคับให้เขาอยู่ด้วยแบบแปลกๆนี่ ไม่น่าจะโอเคนะ"

"ไม่โอเคยังไงวะ -_-"

"ผู้หญิงไม่ชอบให้บังคับหรอกนะ ..ไม่ดิ ไม่มีใครชอบหรอก"

"ไม่สน ใครเข้าสนใจวิธีการกัน เขาให้ดูที่ผลลัพธ์"

"เออแล้วแต่เลย ถือว่าเตือนแล้ว"

"...."

"แล้วไม่ไปตามแล้วหรอ"

"ไม่ล่ะ ไว้ค่อยจัดการพรุ่งนี้" ผมตอบเสียงเรียบๆ แล้วคว้าเสื้อสูทมาใส่ ก่อนจะเดินนำมาที่คาสิโน โดยมีจัสตินเดินตาม

ผมพูดตรงๆเลย ว่าไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนมาก่อนในชีวิต ถ้าแม่ผมรู้เรื่องคงจะดีใจ และตัดชุดแต่งงานรอเลยก็ได้

เพราะอย่างนั้นผมถึงพยายามจะไม่รีบ และหาทางเข้าหาเธอในแบบของผม

อย่างเช่นเรื่องแกลลอรี่ ที่ผมต้องใช้เส้นสายเล็กน้อยเพื่อให้คนที่ประสานงานนี้ เป็นรินดา

ถึงวันนี้เธอจะหนีผมไปได้ ..แต่พรุ่งนี้ ผมไม่ปล่อยเธอไปแน่ๆ

.

.

.

🦁🦁🦁

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว