Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Love 2

คำค้น : Love 2

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2563 10:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love 2
แบบอักษร

[YoYo] 

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด 

 

เสียงนาฬิกาปลุกผมดังขึ้น ผมจังค่อยๆเอื้อมมือขึ้นไปปิด ลุกขึ้นนั่งให้หายมึนก่อนจะไปล้างหน้าแปรง ที่ผมต้องตั้งนาฬิกาปลุกเพราะผมเป็นคนตื่นสายครับ คุณนายเคยขู่ว่าถ้าเขาต้องขึ้นมาปลุกเองเขาจะเอาฟิกเกอร์ลูกรักของผมไปเผาแน่ ผมก็เลยต้องตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ 

 

ผมทำธุระส่วนตัวเสร็จก็เดินลงมาหาอะไรกินในครัว เขาครัวมาก็เห็นคุณนายยืนทำอาหารอยู่  ป๊าก็นั่งอ่านหนังสือพิมพ์และไอ้ตินช่วยแม่ผมจัดโต๊ะอาหารอยู่ ไอ้ติน? มันมาทำไรบ้านผมแต่เช้าบ้านช่องตัวเองไม่มีอยู่ไงวะ 

 

“อ่าวลงมาแล้วหรอโย่ เรานะทำตัวให้เหมือนตินบ้างสิ ตื่นเช้าแถมช่วยแม่ทำกับข้าวด้วย” พอเห็นผมแม่ก็ชมไอ้ตินต่อหน้าผมใหญ่เลยครับ มันหันมาส่งยิ้มหล่อให้ผมหนึ่งที ผมก็เลยทำหน้าไม่พอใจใส่มันกลับ 

 

“โห่แม่อ่ะ แล้วนี้ทำไรเยอะแยะครับ แค่นี้ก็พอแล้วมั้ง” ผมบ่นแล้วเดินเข้าไปช่วยไอ้ตินมันจัดโต๊ะหน่อยเดี๋ยวคุณนายด่าอีก 

 

“ไม่เยอะหรอกทำเพื่อตินไง อะเสร็จแล้ว” แม่พูดแล้วเอาจานกับข้าวอย่างสุดท้ายมาว่าง “อีกอย่างเราก็กินจุด้วย แต่ทำไมตัวไม่ใหญ่เท่าเจ้าตินนะ” คุณนายว่าแล้วเอามือไปจับแก้มไอ้ตินสายตงสายตานี่เอ็นดูมันมากนะ กูเป็นหมาหัวเน่าครับ  

 

“นี้มึงกินจุจริงๆหรอ” ไอ้นี้ก็อีกคน กูไม่ได้กินจุกูแค่กินเยอะตางหาก 

 

“มึงก็เชื่อแม่กู แม่กูก็พูดไปงั้นแหละ” ผมบอกเสร็จก็นั่งลงตรงที่ประจำ 

 

“โย่ตกลงเราจำตินได้แล้วหรอ” 

 

“ยังครับ” ผมพูดพร้อมสายหน้าไปมาให้คุณนาย 

 

“อ่าว เรียกกันสะสนิทป๊าก็นึกว่าจำได้แล้วสะอีก” ป๊าที่เงียบอยู่นานจนผมนึกว่าท่านหายไปแล้วถามขึ้น วันนี้ไม่เข้าเวรหรือไงนะ 

 

“ไว้ก่อนป๊าแม่ ผมหิวแล้วกินข้าวกัน แล้วมึงจะยืนอีกนานไหมไม่กินหรอข้าวน่ะ”  ผมบอกป๊ากับคุณนายแล้วหันไปด่าไอ้ติน พอผมบอกมันก็นั่งลงแล้วเราก็เริ่มลงมือในการทานอาหารเช้ากัน 

 

พอท่านอาหารเช้าเสร็จแล้วผมก็มานั่งเล่นอยู่บ้านไอ้ตินที่เป็นคำสั่งของคุณนาย มันพาผมมานั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ห้องนี้มีโซฟาตัวยาว 1 ตัว และตัวสั้น 2 ตัวขนาบข้าง มีโต๊ะวางของอยู่ข้างหน้า มีโทรทัศน์จอแบนอยู่ตรงข้างโซฟา ห้องเป็นโทนสีขาวดำไม่เล็กไม่ใหญ่ รวมๆแล้วจัดได้พอดี 

 

มันเอาผมมาทิ้งไว้ที่นี่แล้วมันก็หายไปไหนไม่รู้ผมก็นั่งเล่นเกมในไอโฟนของผมไปเลื่อยๆจนมันเดินเข้ามาพร้อมกับกล่องอะไรซักอย่างมาแล้วยื่นให้ผม 

 

“อะไรว่ะ” ผมถาม 

 

“เปิดดูเอา” มันบอกผมก็เปิดดูมันเป็นรูปเด็กผู้ชายสองคน ที่ตั้งใจถ่ายและโดนแอบถ่าย หนึ่งในคนนั้นคือผมเองแล้วอีกคนก็คงไปไอ้ติน 

 

“นิช่วยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเราสองคนให้ฟังหน่อยสิ” ผมว่า มันก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ผมฟัง มันคุ้นขึ้นมาเลื่อยๆผมก็พยายามนึกไปตามที่มันเล่า ให้ทายว่าผมจำได้ป่ะ 

 

ผมจำได้หมดแล้วและผมก็จำได้ด้วยว่าก่อนไปมันสัญญากับผมว่าสักวันมันจะกลับมาหาผม แล้วมันก็มาจริงๆด้วย เหอะผมขอแกล้งมันหน่อยแล้วกัน ว่าแล้วผมทำท่าคิดไม่ออกใส่มัน 

 

“ยังจำไม่ได้อีกหรอ ช่างเหอะมึงคงลืมกูไปแล้วแหละ” มันพูดเสียงหงอยๆ แล้วทำหน้าเศร้า น่าสงสารลย กูอยากจะบอกว่าหน้าตอนนี้ของมึงฮามาก หน้าเหมือนลูกหมาถูกทิ้งหูลู่หางตกหมด 

 

“งั้นมึงก็ทำให้กูจำมึงให้ได้ซิ” ผมมองหน้ามันแล้วฉีกยิ้มให้มันเห็นฟันครบทุกซี่เลย(เว่อ) 

 

“ได้กูจะทำให้มึงจำกูให้ได้” มันยิ้มตอบผม “โย่วันนี้ไปเที่ยวกัน” เที่ยวสายป่านนี้เนี่ยนะรถติดตาย 

 

“มึงจะพากูไปไหน” แต่ผมมันสายเที่ยวไง 

“สวนสนุก เที่ยวหน่อยเดี๋ยวมหาวิทยาลัยเปิดแล้ว นะ นะ” เอาจริงๆผมอยากไปตั้งแต่มันชวนครั้งแรกแล้ว ผมพยักหน้าให้มันแล้วเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านตัวเอง คุณนายถามด้วยว่าจะไปไหนพอบอกว่าจะไปกับไอ้ตินคุณนายเขาก็แทบจะเอาผมใส่พานถวายให้มันไปเลย 

 

ตอนนี้เราอยู่ที่สวนสนุกแล้วไอ้ตินมันขี่ MSX สีขาวดำของมันมาเลยฝ่ารถติดมาได้ ผมว่าผมอยากจะเล่นเครื่องเล่นที่มันเสียวๆก่อน 

 

“อยากเล่นอะไร” 

 

“กูอยากเล่นไวกลิ้ง” ผมว่าเสร็จมันก็เดินพาผมมาที่เครื่องเล่น ผมขึ้นมาบนเครื่องแล้วครับแต่ไอ้ตินมันไม่ขึ้นมาด้วยไม่รู้ทำไม ตอนนี้เครื่องเริ่มเคลื่อนจากช้าไปจนเร็ว เครื่องนี้สุดเหวี่ยงมากครับเหวี่ยงจน 

 

“อ๊วกกก! ข ขอบใจมาก” ผมอ้วกออกมาแล้วหันไปรับน้ำจากไอ้ติน 

 

“เป็นไงบ้างละ อยากเล่นนักแต่ลงมาอ้วกเนี่ยนะ” มันพูดแล้วหัวเราะออกมา 

 

“ขำไรล่ะ ก็กูอยากเล่นนิแล้วทำไมมึงไม่ไปเล่นกับกู” ผมถามมันแล้วทำหน้าบึ่งใส่ 

 

“ก็รู้ไงว่ามึงต้องเป็นอย่างนี้กูเลยรอซื้อน้ำไว้ให้” เออ สมเหตุสมผลดีเนอะ 

 

“หรอนึกว่าปอด” ผมพูดแล้วทำหน้ากวนทีนใส่มัน 

 

“แล้วจะเล่นอะไรต่อ” มันถาม 

 

“ไม่รู้ดิ เล่นคนเดียวไม่หนุกเลย เริ่มหิวแล้วด้วย” ผมพูดแล้วรูปท้องให้มันดู อ้วกออกไปจนหมดไส้แล้วมันก็หิวขึ้นมาทันทีแหละ มันมองตามแล้วก็หัวเราะใส่ผม 

 

“โอเค ไปหาอะไรกินกัน” 

 

“ไปๆ” ผมพูดเสร็จมันพาผมไปหาของกินพอเรากินกันเสร็จ เราก็ไปเล่นเครื่องเล่นกันจนใกล้จะเย็นแล้ว 

 

“โย่เราไปขึ้นชิงช้าสวรรค์กัน” ก็อยากขึ้นอยู่นะแต่ก็อยากดูขบวนพาเหรดด้วย 

 

“แต่ขบวนใกล้จะเริมแล้วนะ” 

 

“เราลงมาทันหน่า นะ นะ ขึ้นกัน”  มันพูดแล้วทำตาอ้อนแบบลูกหมาใส่ผม ผมพยักหน้ามันก็ลากผมเข้าไปในกระเช่า 

 

“ตินทำไมมึงถึงพากูมาเที่ยวที่นี่วะ” ผมถามและมองหน้ามัน 

 

“เพราะกูอยากพามาไง กูคิดว่ามึงต้องชอบ” มันพูดออกมมาแล้วยิ้มแบบที่มันเคยทำให้ใจผมสั่น ยิ้มทั้งปากทั้งตาทั้งหน้าของมัน  

 

“แล้วทำไมมึงคิดว่ากูต้องชอบละ” 

 

“ไม่รู้ซิ แต่วันนี้กูก็เห็นมึงมีความสุขดีนิ กูชอบที่มึงยิ้มมันดูน่ารักมาก” ไอ้บ้าพูดอะไรของมึงเนี้ยกูเขินนะเว้ย เจะว่าแปลกไหมที่ผมเขินมัน มันที่เป็นผู้ชายเหมือนกับผมเนี่ย  

 

“กูหล่อตางหาก” ผมพูดออกมาแล้วไม่มองหน้ามัน หันหน้าออกไปมองวิวข้างๆ 

 

“หึ หึ” ผมหันไปสบตากับมันและคนที่หลบตาก่อนก็เป็นผม โอ๊ยไม่ไหวแล้วเมื่อไหร่จะวนครบรอบซักที ทำไมมันช้าจังเลย 

 

“โย่ๆ” จะเรียกอะไรหนักหนาเล้า “มึงจะลงมาได้ยังเดี๋ยวไม่ทันพาเหรดนะ” อ่าวครบรอบแล้วหรอไวจัง(เมื่อกี้ยังบ่นว่าช้าอยู่เลย) ผมเดินลงมามันก็เอามือผมจะจับ จะจับทำไมกูเขินนะผมก็ได้แต่ว่ามันในใจ 

 

“ป ปล่อยมือเถอะกุเดินเองได้ไม่หลงหลอกหน่า” ผมบอกมันก็ยอมปล่อยส่วนผมก็ก้มหน้าก้มตาเดินไม่กล้าเงยหน้าเพราะผมคิดว่าตอนนี้หน้าผมต้องแดงแน่ๆ 

 

ตุ้บ! โอ๊ย! 

 

หยุดทำไมไม่บอกันเลยวะเจ็บหัวชิป ผมยืนลูบหัวตัวเองปอยๆแล้วเงยหน้าขึ้นไปดูว่ามันหยุดทำไม  

 

"เจ็บไหม" มันหันมาถาม ผมก็ได้แต่ส่ายหน้า ตอนนี้ขบวนพาเหรดมาแล้วผมกับมันยืนดูขบวนจนจบแล้วเราก็ออกมาจากสวนสนุก 

 

…………………………………………………………………………………………………………….................................................................. 

ขอสารรูปแฮร่! สารภาพก่อนเลยว่าเขาไม่เคยไปสวนสนุก 

แต่เค้าอยากแต่งแบบนี้ง่ะ >.^ 

รีไรต์12/02/63

ได้ไปเที่ยวมาแล้วนะคะ อาจไม่เหมือนที่แต่งแต่ก็ใช่ได้นี่

ความคิดเห็น