ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #12 - Fate Stay Night

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2562 16:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#12 - Fate Stay Night
แบบอักษร

หลังจากที่คุโระได้รับสื่ออัญเชิญมาแล้วเป็นที่เรียบร้อย เขาก็ทำการเริ่มพิธีในการอัญเชิญเซอแวนท์ในทันที โดยบทร่ายคาถานั้นระบบคุงได้แสดงเป็นหน้าจอโฮโลแกรมอยู่เบื้องหน้าแล้ว หลังจากเริ่มท่องบทร่ายได้ไม่นานวงแหวนเวทย์ที่คุโระเป็นคนสร้างก็ส่องแสงสว่างขึ้น เป็นสัญญาณว่ามันเริ่มทำงานแล้วเป็นที่เรียบร้อย

 

วิ้งง...!

 

แสงสว่างค่อยๆจ้าขึ้นเรื่อยๆจนปกคลุมไปทั่วทั้งห่องก่อนจะลดลงในเวลาต่อมา พร้อมกับเบื้องหน้าของคุโระปรากฎหญิงสาวคนนึงเธอสวมชุดเกราะสีดำที่ดูน่าเกรงขาม เรือนผมสีทองซีดที่ถูกมัดรวบเอาไว้อย่างดี ดวงตาสีทองที่จ้องมาทางเขา พร้อมกับในมือที่ถือดาบอยู่เล่มนึง เพียงแค่คุโระมองมันก็รู้ทันทีเลยว่าดาบเล่มนี้อันตราย

 

 

 

 

"ข้าขอตอบรับคำอัญเชิญ เจ้าคือมาสเตอร์ของข้างั้นรึ"

"อ่า.."

 

คุโระตอบรับสั้นๆ เขายังตะลึงกับความงามของเธออยู่ ถึงแม่สีหน้าของเะอจะเย็นชาราวกับไม่สนใจสิ่งใดแต่มันไม่อาจปกปิดความงามของเธอเอาไว้ ถึงรูปร่างของเธอจะไม่ต่างจากเด็กอายุ 15 ก็ตามที

 

 

 

 

ที่มือซ้ายของคุโระปรากฎเป็นสัญลักษณ์บางอย่างซึ่งเป็นสีแดง ถ้าเดาไม่ผิดคงจะเป็นตราบัญชา หรือเรย์จู ที่มีไว้ออกคำสั่งแก่เหล่าเซอแวนท์ โดยที่หากว่าเหล่าเซอแวนท์ถูกออกคำสั่งโดยตราบัญชาจะไม่มีทางขัดขืนได้ 

 

"เอาละ จะให้เรียกเธอว่าอะไรดี"

"จะเรียกข้าว่า เซเบอร์ หรือ อัลเตอร์ อะไรก็ได้ทั้งนั้น"

"ถ้างั้นเรียกผมว่าคุโระนะ ฝากตัวด้วยเซเบอร์"

 

ติ้ง!

 

[ขอแสดงความยินดีที่ท่านสามารถทำการอัญเชิญวิญญาณวีรชน : อาเธอร์เรีย เพนดราก้อน อัลเตอร์ ราชาอัศวินผู้ถูกความมืดกลืนกิน ได้สำเร็จ ทางเราจึงขอมอบของขวัญเล็กๆน้อยๆให้แก่ท่าน]

 

ติ้ง!

 

[ยินดัด้วยท่านได้รับ ฝักดาบของ เอ็กซ์คาลิเบอร์ มอร์แกน ของรางวัลจะถูกส่งเข้าไปในช่องเก็บของ ท่านสามารถดูรายละเอียดของมันได้เพิ่มเติมจากที่นั่น..]

 

อาเธอร์เรีย เพนดราก้อน? เดี่ยวนะ เพนดราก้อน นั่นมันเหมือนกับ ตำนานกษัตริย์อาเธอร์เลยไม่ใช่หรอ แต่ทำไมถึงเป็นผู้หญิงไปได้ละ? ดูเหมือนโลกใบนี้จะมีอีกหลายสิ่งที่คุโระไม่เข้าใจและคงต้องทำความเข้าใจหลังจากนี้อีกนานเลยทีเดียว

 

หลังจากนั้น คุโระก็ได้ไปจัดห้องพักให้แก่เซเบอร์ ซึ่งเป็นห้องข้างๆห้องของคุโระเวลามีอะไรจะได้ช่วยเหลือได้ทัน ทั้งตัวคุโระเองและตัวเซเบอร์ด้วย

 

วันต่อมา เวลา ตี 4.30 ....

คุโระตื่นนอนแต่เช้า ก่อนจะเดินเข้าไปยังโลกฝึกดาบของตัวบ้าน ก่อนจะเรียกดาบของเขาออกมา ดาบสีดำปรากฎขึ้นมาในมือของเขาก่อนจะทำการกวัดแกว่งฟาดใส่อากาศไปมาเป็นการฝึกเรียกเหงื่อยามเช้า

 

ครืดด..!!

 

 

 

 

เสียงประตูถูกเปิดออกไปก่อนจะปรากฎเป็นร่างของเซเบอร์ที่ในตอนนี้ไม่ได้สวมเกราะเช่นเมื่อคืน เธอมองมายังคุโระด้วยสีหน้าและแววตาเช่นเดิม ก่อนจะเดินไปยังกองดาบที่ถูกตั้งทิ้งไว้จำนวนมาก เธอหยิบมันขึ้นมาดูเล็กน้อยก่อนจะเดินมาอยู่เบื้องหน้าของชายหนุ่ม

 

"มีอะไรเซเบอร์?"

 

ฟึบบ!

 

เคร้งงง!!...

 

เซเบอร์ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เะอพุ่งเข้าใส่คุโระทันทีด้วยดาบเก่าๆในมือ ก่อนที่คุโระจะนำดาบของตนมากันเอาไว้ได้ทัน จากใบหน้าของเขาที่ถูกเช็ดเหงื่อออกไปแล้ว ตอนนี้กลับปรากฎเม็ดเหงื่อขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะกัดฟันดันเซเบอร์ถอยหลังไปอย่างยากลำบาก

 

"คิดจะทำอะไร!?"

"ขอข้าดูหน่อย ว่าคนที่เป็นมาสเตอร์ของข้าจะมีความสามารถมากน้อยเพียงใด หากเจ้าทำตัวน่าสมเพชต่อหน้าข้า ข้าจะขอหัวของเจ้าไป"

 

ฟุ! 

 

เคร้งง เคร้งง เคร้งง...!

 

เสียงดาบกระทบกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ถึงดาบที่เซเบอร์ถือจะเป็นเพียงดาบเก่าๆแต่หากดูถูกเธอได้ถูกดาบเก่าๆนั่นสะบั้นศีรษะออกจากบ่าเป็นแน่ คุโระต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการป้องกันแต่ละดาบของเซเบอร์เพราะทุกครั้งที่เธอกวัดแกว่งดาบเธอมักจะเล็งจุดตายไม่ก็หมายจะตัดหัวเขาตลอด! นี่ตกลงเซอแวนท์ฆ่ามาสเตอร์ได้ด้วยเรอะ!

 

เคร้งง!

 

"นี่คิดจะฆ่ากันจริงๆรึไง! ช่วยไม่ได้ขอเอาจริงละ!"

 

คุโระที่เห็นว่าถ้ามัวแต่ทำตัวอ่อนแอได้ถูกหญิงสาวตรงหน้าฆ่าตายแน่ เขาทำการสั่งระบบให้เปลี่ยนชุดของตนทันที ทันใดนั้นชุดของคุโระก็เปลี่ยนไปจากชุดฝึกธรรมดาๆ กลายเป็นชุดที่มีสีดำทั้งตัวสวมเสื้อโค้ทสีดำยาวลงมา ทำให้เซเบอร์แปลกใจไม่น้อยกับการเปลี่ยนแปลงของมาสเตอร์ของตนเอง

 

คุโระมีสีหน้าจริงจังอีกครั้งดวงตาส่องแสงสีแดงพร้อมกับบรรยากาศที่เปลี่ยนไปจนเซเบอร์สัมผัสได้อย่างชัดเจน ถึงจะแค่เลเวล 2 ของนักผจญภัยในโลก Dabmachi แต่อย่าได้ดูถูกเชียวเพราะถ้าทุ่มสุดตัวต่อให้เลเวล 3 หรือ 4 เขาก็สามารถฆ่าได้

 

ฟึบบ!! เคร้งงง..!

 

คราวนี้ฝ่ายที่บุกเป็นคุโระ แต่ราชสอัศวินตรงหน้าก็สามารถป้องกันได้อย่างง่ายดาย ก่อนที่เธอจะสวนกลับมาแต่คุโระเองก็หลบได้อย่างไม่อยากเย็นนัก ทั้งสองแลกเปลี่ยนกระบวนท่าดาบกันอยู่นานนับชั่วโมง จนพระอาทิตย์เริ่มขึ้นมาแล้ว แต่ถึงกระนั้นทั้งคู่ก็ยังไม่หยุด

 

เคร้งง เคร้งง! ฉับบ!!

 

ดาบของเซเบอร์ พุ่งเฉียดแก้มของคุโระไปจนเกิดแผลแต่เขาก็ไม่สน พุ่งเข้าใส่เธอพร้อมกับใช้ทั้งเพลงดาบและเวทมนต์ออกมาอย่างน้อยก็สร้างบาดแผลให้หญิงสาวตรงหน้าสักนิดนึงก็ยังดี

 

ย๊าาห์!!

 

คลื่นดาบสายลมพุ่งเข้าใส่เซเบอร์ เธอดูตกใจเล็กน้อนก่อนจะฟันคลื่นดาบของคุโระจนแตกสลายแต่มันก็แลกมาด้วยดาบเก่าๆในมือเธอที่พังลงมา ดาบของเซเบอร์แตกละเอียดทำให้ตอนนี้เธอไร้ซึ่งอาวุธ และทันทีที่เธอยังไม่ทันตั้งตัวร่างของคุโระก็ลอยอยู่เหนือตัวเธอพร้อมกับง้างดาบเอาไว้

 

ฟึบบ ตูมมม!

 

เซเบอร์นำดาบประจำกายของตนออกมา ปัดการโจมตีของคุโระรวมถึงตัวคุโระเองจนกระเด็นไปชนกับกำแพงด้านหลัง ซึ่งในเวลาต่อมาดูเหมือนเธอจะพึ่งรู้ตัวว่าทำเกินไปก่อนจะเก็บดาบกลับคืน แล้วเดินมาดูคุโระที่นอนหมดสภาพด้วยสีหน้าเย็นชาเช่นเดิม...

 

"จงจำเอาไว้วันใดที่เจ้าล้มลงคุกเข่าข้าจะขอหัวนั้นไปล่ะ จนกว่าจะถึงตอนนั้นก็ขอให้เจ้าพึ่งพาข้า แล้วก็ฝากตัวด้วยละมาสเตอร์"

"ฮะๆ ฝากตัวด้วยละ เซเบอร์"

 

ดูเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างคุโระและเซเบอร์จะพัฒนาขึ้นมาอีกระดับ ถึงเธอจะรุนแรงไปหน่อยก็เถอะ

 

"เตรียมตัวไปหาอะไรกินกันเถอะ"

 

คุโระชวนเซเบอร์ออกไปหาของกินนอกบ้านซึ่งนี่ก็ใกล้จะได้เวลาเรียนแล้ว แต่แวะสักหน่อยคงไม่เป็นไร ถึงเขาจะไม่รู้ว่าเซอแวนท์ทานอะไรแต่คิดว่าน่าจะกินเหมือนคนปกติละมั้ง แถมยังต้องหาเสื้อผ้าให้เธอด้วยจะให้ใส่แต่ชุดเกราะมันก็ยังไงอยู่ เอะเดี่ยวนะเซอแวนท์เปลี่ยนเสื้อผ้าได้ด้วยหรอ มันต้องได้สิ ใช่ไหม?

 

ตอนนี้เป็นเวลา 7 โมงกว่าๆซึ่งคุโระนั้นอยู่ในชุดนัดเรียนเรียบร้อย ส่วนเซเบอร์นั้นเธอบอกว่าอยู่ในร่างวิญญาณอะไรสักอย่างทำให้คนธรรมดามองไม่เห็นเธอบอกว่าถ้าอยู่ในร่างนี้เธอสามารถปกป้องคุโระได้ตลอดเวลา เอาเถอะแต่ก่อนอื่นแวะหาอะไรทานก่อน..

 

"เซเบอร์กินอะไรดี"

"ถ้าเป็นอาหารละก็อะไรก็ได้ทั้งนั้น"

"งั้นเอาเป็นแฮมเบอเกอร์ละกัน"

"หืม... แฮมเบอเกอร์?"

"อ่าใช่ รอสักครู่นะ"

 

คุโระเดินเข้าไปในร้านร้านนึงปล่อยให้เซเบอร์รออยู่ด้านนอกและไม่นานก้ออกมาพร้อมกับถุงบางอย่าง ก่อนเขาจะยืนบางอย่างให้กับเธอ ซึ่งเธอก็รับมาโดยไม่คิดอะไรก่อนจะทำตามมาสเตอร์ของตนคือการกิน! มันต้องทำตามด้วยหรอ?

 

งั่ม!

 

!!!

 

งั่ม งั่ม งั่ม!!

 

 

 

 

"เอ่อ เซเบอร์? โอเคไหม"

"มาสเตอร์! ข้าขอสั่งไปเอาไอสิ่งที่เรียกว่าแฮมเบอเกอร์นี่มาให้ข้าอีก!"

"ห๊ะ!?"

"นั่นสินะ อย่างน้อยก็ต้องหนึ่งโหล!"

"น หนึ่งโหล!!"

 

................................................................................................................................................................................

-เป็นไงบ้าง มีตรงไหนแปลกๆไหม? นิสัยของอัลเตอร์อาจจะไม่เหมือนเป๊ะ แต่พยายามให้เหมือนต้นแบบอยู่

-อาจจะมีส่วนที่อัลเตอร์ทำแล้วมันขัดกับนิสัยดั้งเดิมอยู่บ้าง แต่ขอให้ยอมรับเพราะนั่นคือสิ่งที่ผมอยากให้เป็น

-ฝักดาบของ เอ็กซ์คาลิเบอร์ มอร์แกน ผมไม่รู้ว่าต้นแบบมันมีไหม ถ้าใครรู้บอกข้อมูลหน่อย 

 

 

 

 

"แฮมเบอเกอร์หมด เอานี่ไปแทนละกัน"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว