Twitter-icon

นิยายแนวใหม่ ที่เปิดให้คนอ่านได้โหวตแนวนิยายที่ชอบและอยากให้ไรต์แต่ง ลองเข้ามาอ่าน เข้ามาโหวตนิยายเรื่องสั้นเรื่องต่อไปด้วยกันนะคะ! ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ch.02 อาจารย์มหาวิทยาลัย (ปิดโหวตแล้วค่ะ)

ชื่อตอน : Ch.02 อาจารย์มหาวิทยาลัย (ปิดโหวตแล้วค่ะ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2562 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ch.02 อาจารย์มหาวิทยาลัย (ปิดโหวตแล้วค่ะ)
แบบอักษร

"พวกมึงจะกลับเลยหรอวะ?"

"เปล่าๆ พวกกูจะกลับบ้าน กลับเลยมันก็ไกลดิ"

เสียงหัวเราะดังขึ้นต่อจากนั้น ตามด้วยเสียงตะโกนเรียกชื่อและคำด่าทอ ผมเองก็ยืนหัวเราะขำก๊ากอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย เมื่อเห็นไอ้เพื่อนเวรสองคนวิ่งไล่กัน

"พอๆพวกมึง โตเป็นควายละเล่นเป็นเด็กๆ" เจ้าพ่อยกมือขึ้นดันแว่นเนิร์ดๆและกล่าวห้ามปราม ที่ผมเรียกมันว่าเจ้าพ่อ เพราะว่านั่นเป็นชื่อของเพื่อนผมจริงๆครับ ไอ้เจ้าพ่อเป็นคนนิ่งๆไม่ค่อยพูด แต่นิสัยก็พอๆกับพวกผมนี่แหละ

พอเจ้าพ่อพูด ไอ้เพื่อนอีกสองคนก็หยุดวิ่งแล้วกลับมาเดินด้วยกันดีๆ ถึงจะยังตบหัวกันอยู่ก็เถอะ -.,-

ผมเป็นนิสิต อยู่คณะบริหารครับ ชื่อยู ส่วนพวกเพื่อนๆของผม แยกย้ายกันไป ไม่ได้อยู่คณะเดียวกันเลยสักคน อย่างไอ้เจ้าพ่อมันเรียนอยู่วิศวะ ไอ้สองคนที่ไล่กันชื่อ เปรม กับ เจมส์ เรียนนิเทศคนหนึ่งส่วนอีกคนเรียนหมอ

กลุ่มเราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ม.ปลายแล้วครับ และเสือกสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันพอดี เลยได้กลับมาเจอกันอีกรอบ เห็นเราเล่นกันเป็นเด็กแบบนี้ พวกเราอยู่ปี 3 กันแล้วครับ โตๆกันแล้วนะครับขอบอก

"กูไปแล้วนะ ต้องไปรับฟ้าใส"เจ้าพ่อพูดเสียงเรียบพร้อมดันแว่นตาตัวเองให้เข้าที่ ฟ้าใสที่ว่านี่ก็คือแฟนมันนั่นเองครับ เป็นเด็กที่โรงเรียนเก่าพวกผม คบกันมาได้จะ 4 แล้วครับ

"กูต้องติดรถไอ้เจมส์ไปรับปอยว่ะ" เปรมหันไปกอดคอไอ้เจมส์แล้วเดินไปที่รถพร้อมกัน เพราะมันต้องไปรับปอยซึ่งเป็นน้องสาวของมันแต่ตัวเองเสือกโดนแม่ยึดรถ สาเหตุคือมันขับไปเสยกันเสาไฟฟ้ามาเมื่ออาทิตย์ก่อนนี่เอง

ผมกับเพื่อนแยกย้ายกันหลังจากนั้น แต่ละคนก็ไปที่รถของตัวเองเพื่อขับไปทำธุระต่อที่อื่น มีแค่ผมเนี่ยแหละที่ต้องแบกรายงานขึ้นตึกไปส่งอาจารย์ ที่แกเฮี้ยบนักหนาแถมได้ข่าวว่าชอบกดคะแนนอีกต่างหาก -_-

ก๊อกๆ

ผมเคาะประตูเบาๆ แล้วเปิดเข้าไปพร้อมบอกขออนุญาติ เวลาตอนนี้ก็คือใกล้ค่ำแล้วครับ กว่าเราจะเลิก ไหนจะมีประชุมของคณะต่ออีก ตอนนี้ผมเหนื่อยสุดๆจนขาแทบลาก

"มาช้า"

"ขอโทษครับ ผมติดประชุมคณะ" ผมยกมือขอโทษผู้ชายตรงหน้า ที่นั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่

"ไหนงานผม?"

"นี่ครับ ผมไปแก้ตามที่อาจารย์สั่งแล้วนะครับ" อาจารย์แม็กซ์ เลิกคิ้วถามพลางกวักมือยิกๆ ผมยื่นรายงานในมือตัวเองให้ไปแล้วรอรับคำวิจารณ์จากเขา

"..." ระหว่างที่รอผมก็มองไปรอบๆ ห้องพักอาจารย์ที่มืดสนิท มีแค่ไฟตรงโต๊ะอาจารย์แม็กซ์เท่านั้นที่เปิดอยู่

อาจารย์แม็กซ์เพิ่งเข้ามาสอนตอนผมอยู่ปีหนึ่ง แต่ไม่นานก็ได้รับการชื่นชมอย่างมากจากนักศึกษาและอาจารย์ด้วยกันเอง เห็นเขาลือกันว่าเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ ดุ เฮี้ยบ แต่ด้วยหน้าตาของอาจารย์เขา ทุกคนเลยอยากให้เขามาสอนไม่ว่าจะดุยังไงก็ตาม

ก็แค่หล่อเท่านั้นแหละวะ คนอะไรจะเพอร์เฟคขนาดนั้น -*-

ปึง!

"ผมว่าผมสั่งให้คุณไปเปลี่ยนฟอนต์แล้วนะ"

"ผมก็เปลี่ยนแล้วนะอาจารย์ เปลี่ยนทั้งเล่มเลยเนี่ย" รายงานปึกหนาถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง อาจารย์แม็กซ์ดูโกรธมากจนแทบจะลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าผมเลย แต่แกไม่ทำ

ขอบคุณที่ไม่ทำครับ

"ผมเปลี่ยนแล้วจริงๆนะครับ อาจารย์ดูผิดรึเปล่า" ผมแย้งอีกครั้ง เพราะตอนที่ผมเอาไปแก้ผมก็ตรวจดูครบแล้วนี่ มันจะมีปัญหาอะไรอีกวะ?

"เลขหน้า ได้เปลี่ยนรึเปล่า"

"...ปะ เปล่าครับ" น้ำเสียงของอีกฝ่ายดูเข้มขึ้นและต่ำลงเหมือนกำลังกดดันเด็กอย่างผมอยู่ ซึ่งบอกว่าทำได้ดีมาก เพราะตอนนี้ด้วยบรรยากาศมืดๆในห้อง และน้ำเสียงอย่างนั้นของเขา ทำเอาผมขนลุกอย่างบอกไม่ถูก

"งั้นเปลี่ยนซะ ฟอนต์แข็งกระด้าง ดูไม่น่ามอง" พูดแค่นั้นแล้วเอื้อมมือมารัดเอวผมไว้ ก่อนจะกระชากไปอย่างแรงจนผมถลาไปนั่งบนตักเขาอีกที

ไอ้เหี้ย กูตกใจหมด!

"เอ่อ..."

"รีบแก้ซะเดี๋ยวนี้เลย แก้มันตรงนี้นี่แหละ"

"ครับผม..." ผมพูดเสียงแผ่ว แล้วนั่งบนตักเขาต่อไป เพราะกลัวจะโดนด่าอีก

อาจารย์บ้าอะไร แค่อ้าปากก็ด่ากูแล้ว!

ผมยังนั่งอยู่อย่างนั้น เสียบแฟรชไดฟ์ที่พกติดตัวเข้าคอมของอาจารย์ แล้วเปิดงานทำใหม่ทันที พอได้มาทำงานต่อหน้าคนที่สอนเราแบบนี้ผมก็รู้เลยว่าแม่งโคตรกดดัน พิมพ์ผิดๆถูกๆไปหมด แถมพอดูดีๆแล้วยังต้องแก้มากกว่าเลขหน้าด้วย

"อาจารย์... ทำอะไรครับ" ผมที่พิมพ์งานอยู่ดีๆ ต้องหยุดมือลงกระทันหัน เมื่อรู้สึกถึงฝ่ามือของอาจารย์ที่เลื่อนมาแถวๆก้น

"อยู่นิ่งๆ" เสียงคนด้านหลังแหบพร่า จนผมขนลุกซู่ ได้แต่นั่งนิ่งๆตามที่อาจารย์สั่ง แล้วทำงานต่อไป พยายามคิดในหัวว่าแม่งไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดมาก!

เพี๊ยะ!

"โอ๊ย! 'จารย์ทำไรเนี่ย!?" ตอนแรกก็ว่าจะนิ่งแหละ แต่พอโดนตีตูดแบบนี้ กูจะไม่ทนแล้วนะเว้ย!

ผมกระเด้งตัวขึ้นมาอย่างแรง รู้สึกตกใจมากที่อยู่ๆ อาจารย์มาดดุขรึมก็มาทำแบบนี้กับผม พอหันไปดูเขาก็ยังทำหน้าตาเฉยๆไม่ได้อะไร แต่แววตานี่สิ... แม่งโคตรหื่น

"ทำงานต่อไปสิ เดี๋ยวก็ไม่เสร็จหรอก" อาจารย์แม็กซ์ยิ้มมุมปากแล้วดึงผมลงมานั่งตักตามเดิม ซ้ำยังกอดไว้แน่นๆ ราวกับกลัวว่าผมจะลุกหนีไปอีก

"ปล่อยผม! ไอ้บ้าเอ๊ย!" ผมเริ่มดีดดิ้น เพราะรู้สึกว่าสถานการณ์ตอนนี้แม่งอันตรายเกินไป

แบบนี้แม่งเข้าข่ายคุกคามทางเพศเลยนะเว้ย!!!

ด้วยความที่ผมเป็นผู้ชายตัวเล็ก สูงแค่ 169 กับอีกฝ่ายที่เป็นอาจารย์รูปร่างแข็งแรง แถมยังสูงสมชาย ทำให้การที่ผมดิ้นมันไม่ได้เกิดผลอะไรเท่าไหร่เลย

ร่างสูงจับผมคว่ำหน้าไปกับโต๊ะ แล้วดึงสะโพกผมขึ้นมาในระดับสายตาของเขา ตัวผมโดนยืดไปไกลมาก มีแค่แขนที่ค้ำไว้กับโต๊ะ แถมลำตัวยังโดนอาจารย์ทับไว้อีก ทำให้ขยับไม่ได้

"ปล่อยผมนะอาจารย์ เป็นบ้าอะไรวะ!"

"ทำงานไป ถ้ายังไม่เสร็จผมจะไม่ปล่อย" อาจารย์พูดแค่นั้น กระชากเข็มขัดผมออก พร้อมกับดึงกางเกงสแล็คผมลงอย่างรวดเร็ว

อาจารย์แม็กซ์กดตัวผมไว้อย่างนั้นจนผมทรุด แล้วทำอะไรสักอย่างกับก้นของผม ของเหลวเย็นๆถูกชโลมลงมาแล้วละเลงไปทั่ว สติผมกระเจิงหายไปหมด ทั้งกลัว ทั้งสับสน ทั้งรนลาน

"อาจารย์... อย่าทำผม"

"ชู่ว~ รีบทำงานสิ ทำเสร็จแล้วจะปล่อย" ด้วยขนาดตัวและประสบการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ทำให้ผมต้องยอมทำงานต่อไปดีๆ เพราะอีกไม่นานก็เสร็จแล้ว เหลือแค่แก้อีกนิดหน่อย แถมผมยังตัวเล็ก จะเอาอะไรไปสู้กับเขาได้ล่ะ

มือใหญ่ลูบบั้นท้ายผมไปมา เสียงลมหายใจที่รดอยู่บริเวณต้นคอทำเอาผมขนลุกซู่ คนด้านหลังผมไม่พูดอะไรสักคำ มือก็ลูบก็ไล้ บางครั้งลากยาวมาถึงหน้าอกและส่วนนั้นของผม ริมฝีปากอุ่นร้อนลากลิ้นชื้นมาตามสันหลัง

"อะ อาจารย์ครับ..." รู้สึกเหมือนเสียงของตัวเองแม่งเริ่มหายไปทุกทีๆ ถึงจะรู้ว่าต่อให้พูดยังไงอาจารย์จอมหื่นกามแม่งก็ไม่หยุด แต่ปากของผมก็ขยับบอกอยู่อย่างนั้น

ร่างสูงลูบเล่นกับร่างกายผมสักพัก ก็ย้ายมาที่ช่องทางด้านหลัง นิ้วแข็งๆสวนเข้ามาจนผมจุกก่อนจะขยับเข้าออกถี่รัว มันรู้สึกเจ็บในช่วงต้น แต่ภายหลังที่นิ้วพวกนั้นเข้าไปในจุดที่ลึกขึ้น มันกลับทำให้ผมรู้สึกดีจนแทบกลั้นเสียงไม่อยู่

"อ๊ะ..." ผมที่ไม่มีสมาธิกับการแก้งาน ร้องออกมาเสียงหลง เมื่อนิ้วใหญ่กระทุ้งไปโดนจุดบางอย่างภายใน จนตะครุบปากแทบไม่ทัน

มันคืออะไรวะ?

"หึ" เสียงหัวเราะขำในลำคอดังตามมา เหมือนกำลังสนุกกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ อาจารย์แม็กซ์ขยับนิ้วอยู่อย่างนั้นสักพัก จนส่วนกลางลำตัวผมเริ่มแข็งขืนมีอารมณ์ร่วม จากนั้นพรมจูบที่หลังเบาๆพลางถอนนิ้วออก แทนที่ด้วยแกนกายใหญ่ระอุ

สวบ!

"อึก! ฮืออออ~!"

เพียงเท่านั้นแหละครับ จากที่ตั้งใจว่าจะเงียบ ผมกลับร้องไห้ออกมาเสียงดัง ความเจ็บแม่งถาโถมเข้ามาในร่างกาย จากจุดที่อ่อนไหวที่สุดจุดเดียว มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนร่างกายแทบแหลก แขนสองข้างที่คอยค้ำโต๊ะแทบจะล้มพับลงไปเดี๋ยวนั้น

"เจ็บหรอ?"

กูร้องขนาดนี้แล้ว ไม่เจ็บมั้งไอ้อาจารย์เวร!!!

อาจารย์แม็กซ์ใส่เข้ามาทีเดียวจนสุดแล้วหยุดแค่นั้นแต่ผมร้องให้ไม่หยุด ร่างกายและจิตใจที่กลายเป็นชายแท้ถูกกระทำจนแตกสลายไป ผมเจ็บ ผมกลัว และนี่ก็เป็นครั้งแรกของผม แถมยังไม่เต็มใจด้วย

เป็นใครก็ต้องร้องทั้งนั้นล่ะวะ!

"ไม่ร้อง เจ็บนิดเดียวเดี๋ยวก็รู้สึกดี" ร่างสูงพูดปลอบอย่างนั้น แล้วใช้มือนวดคลำ ทั้งด้านหน้าด้านหลังเพื่อให้ผมผ่อนคลายขึ้น

ถามว่ารู้สึกดีไหมมันก็ดีในแบบของเซ็กซ์ แต่มันไม่ต้องทำให้เจ็บก็ได้อ่ะ...

ผมเจ็บ...

"ฮึก! ฮืออออ ปล่อยผม..." ผมเชิดหน้าร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย อาจารย์จูบซับเบาๆที่ลาดไหล่ สองมือสะกิดและบีบนวดหน้าอกผมอยู่ตลอด

"ผมขอโทษที่ทำให้เจ็บ แต่อดทนหน่อยนะ ผมจะทำให้รู้สึกดีที่สุด" น้ำเสียงเย็นชาและกระหายอยากก่อนหน้านี้หายไป กลายเป็นโทนอ่อนนุ่มฟังดูอบอุ่นแทน

ผมหันหน้าไปมองอาจารย์แม็กซ์ที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง แล้วเบิกตากว้างเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะได้เห็น สีหน้าที่ดูวิตกกังวลปนเป็นห่วงของเขา ถึงแม้ในนัยน์ตาจะแอบแฝงความกระหายอยู่ด้วยก็ตาม

"ทนหน่อยนะครับ เด็กดีของอาจารย์..."

"อ๊ะ! อื้อออ เจ็บ!" ร่างสูงว่าจบก็เริ่มขยับส่วนนั้นอย่างเนิบนาบ มันรู้สึกทั้งจุกเสียดและระคนปะปนความเจ็บ แต่พอทำแบบนั้นไปได้สักพักแล้วเริ่มเร่งจังหวะขึ้น

มันก็มีความรู้สึกอื่นเข้ามา...

"อาจารย์.... อ๊ะ! อ๊าา!" แกนกายใหญ่สอดเขาออกในช่องทางที่ร้อนระอุ การเสียดสีภายในทำให้ตัวผมรู้สึกดีไปด้วย

"แน่นมาก... อย่ารัดผมแน่ขนาดนั้นสิ ซี้ด!"จังหวะถูกเร่งขึ้นเรื่อยๆ จนผมแทบจะทนไม่ไหว แถมยังคำพูดชวนให้อายนั่นอีก -///-

"อะ อาจารย์ ผมจะ... อื้อออออ" ผมยังไม่ทันพูดจบ ริมฝีปากก็ถูกปิดทับด้วยริมฝีปากของอีกคนไปซะก่อน อาจารย์จูบผมดูดดื่ม ลิ้นอุ่นร้อนของอีกฝ่ายละเลงไล้เลียไปทั่วทั้งโพรงปาก ทำให้ผมรู้สึกดีแทบเสร็จ

และเหมือนตัวอาจารย์ก็จะรู้ดี ถึงได้เร่งกระแทกกระทั้นเข้ามารุนแรงขึ้น เอวสอบขยับถี่รัว และยื่นมือมารูดแกนกายให้ผมหวังจะให้เสร็จพร้อมกัน ทั้งที่ปากยังคงไม่ผละออก

"อา อื้ออออ!"

"อึก!"

...แล้วผมก็เสร็จ พร้อมกับเขาจริงๆ...

นี่ผมเสร็จไอ้อาจารย์เย็นชานี่ซะแล้วหรอวะ!

บ้าเอ๊ยยย ไม่มีหน้าไปเจอเพื่อนแล้วโว้ยยย!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

*****เปิดโหวตเรื่องต่อไปจ้าาาา*****

1. เด็ก x ผู้ใหญ่

2. ผู้ใหญ่ x เด็ก

.

.

.

.

*****ปิดโหวตวันที่ 21 นี้นะคะะะ*****

*****ถ้าผลโหวตออกมาเท่ากัน ขออนุญาติเลือกตัวเลือกแรกมาแต่งนะคะ ;)*****

.

.

.

.

*****ผลโหวตออกมาเป็นตัวเลือกที่ 2. ผู้ใหญ่ x เด็กนะคะ*****

 

คือช่วงนี้งานหนักมาก ต้องขอโทษจริงๆนะคะ คาดว่าเดือนหน้าน่าจะว่างขึ้น(น่าจะนะคะ) จริงๆต้องมาปิดโหวตตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เพลียมากเลยหลับไปเลยค่ะ

รออ่านตอนต่อไปได้เลยนะคะ แล้วเจอกันค่ะ!

ความคิดเห็น