ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 5. gentle

คำค้น : ผัวเด็ก,ธาม,ฟอง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2559 14:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5. gentle
แบบอักษร

 

 

 

 

อึดอัด  ปวดเนื้อปวดตัว  

 

อืออ 

 

ความรู้สึกหยุ่นนิ่ม ลามเลียอยู่แถวๆแก้มด้านซ้ายไล่ลงมาถึงคอของผม

 

ปวดตา หื้ม ทำไมทรมาณขนาดนี้

 

รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะมีไข้แน่ๆ

 

ฝืนลืมตาขึ้นมา กระพริบหลายๆรอบเพื่อปรับรูม่านตาของตัวเอง

 

เห็นร่างสูงที่ทรมาณผมทั้งคืน กำลังง่วนอยู่กับร่างกายนิ่มของผม

 

ไม่ได้เมาถึงขนาดที่ตื่นขึ้นมาแล้วจำอะไรไม่ได้

 

ผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ได้อยากจะให้เกิดเรื่องแบบนี้ แต่คนเมามันคุมตัวเองได้ที่ไหน มีแรงที่ไหนไปห้ามกันล่ะ 

 

สติอยู่ครบตั้งแต่แรกจนจบ  ถึงจะเลือนลาง แต่ก็ไม่ได้หลับก่อนเขา เรานอนพร้อมกันเมื่อคืนนี้ นอนในอ้อมแขนของเขา 

 

 

ผมขยับตัวด้วยความรู้สึกอึดอัด พยายามยกแขนตัวเองเพื่อดึงหัวร่างสูงกว่าให้ออกจากซอกคอ

 

"อื้ออ ออกไปได้แล้วว" ผมขมวดคิ้วๆพูดเสียงขุ่น

 

ไม่ได้รู้สึกเสียใจขนาดต้องร้องไห้ที่โดนเขากระทำ

 

ผมไม่เหมาะจะเป็นผัวใครอยู่แล้ว

 

แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีกับการที่โดนเอาครั้งแรก แต่คนเอาไม่ใช่คนรัก 

 

แย่ แย่มากๆ

 

ธามเงยหน้าขึ้นมาจากคอของผมแล้วจ้องเข้ามาในดวงตา

 

อะไร ยังจะเอาอะไรอีก

 

"มองอะไร ลุกสักทีสิ มันหนักนะ"ผมพูดเสียงนิ่งๆ

 

เหนื่อย ยังไม่อยากคุยกับคนตรงหน้าเลยจริงๆ

 

"เป็นอะไรวะ  ตื่นมาก็ดื้อเลยนะมึง ตอนหลับน่ารักกว่าตั้งเยอะ" มันดุเสียงเข้ม ลุกขึ้นจากร่างของผมแล้วขยี้หัวตัวเองแรงๆ

 

ผมดันตัวลุกขึ้นนั่ง รู้สึกปวดร้าวไปทั้งสะโพก ซี้ดปากด้วยความแสบช่องทางด้านหลัง

 

ธามลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาใส่กางเกงยีนส์ตัวเมื่อวานเรียบร้อยแล้ว เดินไปหยิบผ้าขนหนูของผม สบัดให้ผ้ามันคลี่ออกแล้วคุมตัวผมไว้ทั้งร่าง

 เขาก้มลงช้อนตัวผมขึ้น

 

กำลังจะอ้าปากโวยวาย แต่ก็ต้องเงียบกลับด้วยสายตาที่มองลงมาดุๆ

 

"อย่าโวยวาย เดี๋ยวกูหงุดหงิด แล้วมึงจะโดนลากขึ้นเตียงอีกรอบ" อื้ม เป็นคำเตือนที่ดี แล้วใครจะกล้าขัดล่ะวะ

 

ได้แต่หุปปากเงียบแล้วด่ามันในใจ 

 

ไอห่า ทำกูเจ็บตัวแล้วยังจะพูดจาไม่ดีอีก อายุก็น้อยกว่าตั้ง2ปี ไหงมาพูดมึงพูดกูใส่กันงี้วะ ไม่เคารพกันแต่ก็ช่วยเกรงใจกูหน่อยก็ได้มั้งครับ

 

มันใช้เท้าดันประตูห้องน้ำให้เปิดออก  วางผมลงในอ่างอาบน้ำสีขาวโพลน

 

มันดึงผ้าขนหนูที่ห่มผมไว้ออกไป

 

เหี้ย อายมั้ยล่ะกู ผมรีบขยับตัวหันหลังให้มันทันที

 

ได้ยินมันหัวเราะเสียงขึ้นจมูกเบาๆ

 

"จะอายเหี้ยอะไร  เมื่อคืนก็เห็นจนเบื่อละครับพี่"

 

เออดี เบื่อไปเลย จะได้ไม่ต้องมาให้เห็นหน้าอีก ผมงึมงัมในใจ ไม่กล้าด่าออกไปกลัวจะโดนทำร้ายร่างกายTT

 

"ออกไปได้แล้วน่า จะมายืนเฝ้าทำไม กูไม่ได้เจ็บขนาดอาบน้ำเองไม่ได้หลอกนะ" ผมหันข้างไปพูด

 

"หึ จะรอข้างนอกนะครับเมีย" จ้ะ แล้วแต่คุณมึงเลย 

 

ได้ยินเสียงประตูที่ปิดลง ก็แอบถอนหายใจออกมาหนักๆ

 

อะไรวะ ก่อนหน้านี้หยิ่งกับผมชิบหาย สายตาบ่งบอกว่าเกลียดขี้หน้ากันสุดๆ ละนี่อะไร ได้กูคืนเดียว ทำเป็นมาเอาใจ ถึงจะพูดจาหมายังอายก็เหอะ ชิ เฮ็งซวยดีจริงๆ

 

 

อาบน้ำเสร็จก็ออกมายืนหน้าห้องน้ำ มีผ้าขนหนูที่ไอธามดึงออกจากตัวผมแต่แขวนไว้ให้อยู่บนราวแขวนผ้าพันรอบเอวบาง สะบัดผมไปมาเพื่อให้หยดน้ำที่เกาะอยู่ตามไรผมกระเด็นออก

 

"ว้า รอยดูดเต็มตัวเลย งี้เขาก็รู้กันหมดดิ ว่ามีผัวแล้ว" เสียงมึงนี่ไร้ความตอแหลมากเลยธาม

 

"ผัวเหี้ยไรละ แค่คืนเดียว แถมเมาทั้งคู่ ไม่เป็นไรนะน้องพี่ไม่ถือ" ผมยิ้มกวนประสาทมัน แล้วเดินผ่านหน้าร่างสูงมาที่ตู้เสื้อผ้าข้างๆเตียง

 

มันใช้ลิ้นดันกะพุงแก้มอย่างเด็กโดนขัดใจก่อนจะกอดอกยืนพิงตู้เสื้อผ้าของผม

 

ผมเปิดตู้เสื้อผ้าอีกฝั่งแล้วหยิบเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นสีเทาออกมาวางไว้บนเตียง ย่อตัวลงเพื่อจะหยิบชั้นในจากลิ้นชักที่อยู่ล่างสุด

 

รู้สึกได้ถึงตาคมที่มองตามทุกการกระทำของผม

 

เงยหน้าขึ้นไปมองไอธามอย่างเอือมๆ

 

"นี่ ไม่กลับบ้านไปกกเด็กที่บ้านหรือไง ว่างมากอ่อ ถึงมาจ้องกันเนี่ย" ผมยืนขึ้นแล้วหันหลังให้มันเพื่อจะใส่ชั้นใน

 

"เด็กกู ก็อยู่ตรงหน้ากูนี่ไงครับ จะให้กลับไปไหนล่ะ เอ้อ แล้วก็วันนี้วันเสาร์ ว่างทั้งวัน ไม่ต้องไล่ไปไหนนะมึง กูจะดูแลเมีย"  มันกระซิบข้างหูผมเสียงพร่าตรงคำว่าดูแลเมีย แล้วกดจูบหนักๆลงมาตรงเส้นผมนิ่มชื้นข้างหลัง

 

คนตัวสูงยืนซ้อนหลังผมกอดแน่นแล้วซุกหน้าคมลงกับต้นคอ

 

"ไอธาม ทำเหี้ยไรเนี่ยถอยไปเลยนะมึง" ผมดุก่อนจะใช้ศอกดันคนข้างหลังออกเบาๆ

 

"โห่ไรวะ ขัดใจชิบหาย" มันขยับตัวออกไป

 

บ่นเป็นหมีกินผึ้งเลยนะสัสส

 

ผมรีบคว้าเสื้อยืดที่อยู่บนเตียงมาสวม และหยิบกางเกงขาสั้นที่ชอบใส่ประจำเวลาอยู่บ้าน

 

ผมเดินเอาผ้าขนหนูไปตากไว้ที่ราวตากผ้าเล็กๆข้างตู้เสื้อผ้า แล้วเดินออกมาจากห้องนอนเพื่อจะไปหาอะไรกินในครัว 

 

ผมเปิดตู้เย็นออกหาของสดเพื่อทำมื้อเช้า

 

เจอแค่ไข่ไก่ไม่กี่ฟองกับเบคอนอีกไม่กี่แผ่น

 

"กูต้องทำเผื่อมึงมั้ยเนี่ย" ผมถามโดยไม่ได้หันไปมองเขา

 

"จะให้ผัวอดตายหรือไงวะ" อื้มม สายโหดตลอด

 

"เลิกพูดเรื่องผัวๆเมียๆสักทีได้ป่ะ ฟังแล้วไม่ชินออกไปรอข้างนอกไปเดี๋ยวเสร็จละจะเรียก" ผมหันไปวีนมันนิดหน่อยก่อนจะโบกมือไล่ให้มันออกไปรอที่ห้องนั่งเล่น

 

มันหยิบส้มที่อยู่ในตะกร้าเล็กๆบนโต๊ะอาหารไป2-3ลูก ก่อนจะเดินออกจากครัวไป

 

ถอนหายใจหนักๆแล้วหันมาเตรียมตัวทำมื้อเช้า

 

 

 

 

ใช้เวลาไม่ถึง20นาทีก็ได้ออมเล็ตใส้เบคอนสองจาน

 

วางไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินไปเรียกอีกคน

 

 

ไม่อยู่แล้ว อ่าวหายไปไหนวะ

 

เปลือกส้มวางกองอยู่บนโต๊ะตัวเตี้ยหน้าทีวี

 

ไอบ้านี่ กินก็ไม่ทิ้ง ผมเดินไปเอาเปลือกส้มทิ้งถังขยะเล็กใกล้ๆ

 

 

ได้ยินเสียงประตูระเบียงที่เปิดออกพร้อมกับอีกคนที่ก้าวเข้ามา

 

"กูหยิบบุหรี่มึงไปตัวนะ ของกูหมด ไว้จะซื้อมาคืน" ผมมองกล่องบุหรี่ของผมที่วางไว้บนโต๊ะข้างๆทีวี

 

ครับ ผมสูบ แต่ไม่ได้ติดเหมือนเฟียส สูบแค่ช่วงที่เครียดมากๆเท่านั้น  กล่อง1ผมสูบเป็นเดือนกว่าจะหมด

 

"มากินข้าวแล้วรีบกลับบ้านไปได้แล้ว เบื่อขี้หน้า"

 

ผมเดินหันหลังกลับเข้ามาในครัวนั่งลงกับเก้าอี้แล้วลงมือกินออมเล็ตของตัวเองโดยไม่รออีกคน

 

ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยครับ คั่นเนื้อคั่นตัว อยากนอนวันนี้ทั้งวันเลย

 

"ก็บอกว่าอย่าไล่ไงวะ" พูดเสียงเข้มแล้วเดินอ้อมมานั่งตรงข้ามผม ก่อนจะหยิบช้อนแล้วลงมือกิน

 

ผมกินเหลือนิดหน่อย มันไม่อยากกินต่อแล้วครับ

 

ซัดน้ำเข้าไปแก้วหนึ่งเต็มๆก่อนจะลุกขึ้นยืน

 

"ล้างจานด้วยล่ะ กูทำให้แดกแล้ว อย่าทำจานแตกด้วย ได้ยินป่ะเนี่ย" ผมบอกมันแล้วเอาจานของผมไปวางในซิ้งค์ล้างจาน

 

"ทำไมไม่กินให้หมด" ยังไม่วายทำเสียงดุใส่

 

มึงนี่หาเรื่องกูได้ตลอดเลยจริงๆเนอะ

 

 

"ก็มันกินไม่ไหวแล้ว จะให้ยัดได้ยังไงล่ะ พูดมากน่ารีบกินแล้วไปอาบน้ำกลับบ้านไปได้แล้วไป" ผมยังคงพูดเร่งให้มันกลับบ้านไปได้แล้ว

 

"ถ้ามึงยังไม่หยุดไล่กู  วันนี้ทั้งวันเราอาจจะมีกิจกรรมทำกันโดยที่มึงไม่ได้พัก" เอ้อ ขู่เข้าไป ขู่อีกเยอะๆ  ขนาดนี้แล้วใครจะกล้าไล่ต่อวะครับ

 

ผมเดินออกมาแล้วเดินไปที่ลิ้นชักเก็บของตรงตู้โชว์ของจุกจิก

 

ค้นหากระปุกยาลดไข้ที่จำได้ว่าเคยเก็บไว้แถวๆนี้

 

อ่า นี่ไง

 

คว้ากระปุกเปิดออกแล้วเคาะให้ยาล่วงออกมา1เม็ด ปิดฝากระปุกแล้วเก็บที่เดิม  เดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อหาน้ำเปล่ากิน

 

ธามยังคงนั่งอยู่ที่เดิม มองตามผมตั้งแต่เดินเข้ามาในครัว จนกินยาเสร็จแล้วเดินออกมาจากครัวถึงจะพ้นจากสายตามัน

 

 

ผมเข้ามาในห้องนอน แล้วทิ้งตัวลงกับเตียงนิ่ม ดึงผ้านวมหนาให้คลุมจนมิดหัว เหลือเส้นผมสีฟ้าเข้มไว้ข้างนอกผ้าห่มเป็นหย่อมๆ

 

หัวถึงหมอนได้ไม่นานก็เริ่มง่วง คงเพราะมีไข้บวกกับกินยาเข้าไปด้วย  ผมค่อยๆปิดเปลือกตาที่อ่อนล้าลง ก่อนจะไม่รับรู้อะไรอีก

 

 

 

 

 

Time part

 

 

 

ฟองไข้ขึ้น

 

หึ แหงดิวะ เล่นจัดหนักไปเกือบเช้า จับกระแทกจนช้ำสะขนาดนั้น ไข้ไม่ขึ้นก็ไม่ใช่คนละ

 

กินเสร็จก็ล้างจานตามที่คนตัวเล็กสั่งไว้

 

 

เดินออกมาจากครัวเจอไอเฟียสที่กำลังถอดรองเท้าอยู่ที่ประตู 

 

"ไงมึง เมื่อคืนไปคั่วใครที่ไหนมาวะ เด็ดป่ะสัส" ผมแขวะเสียงทะเล้น แล้วนั่งลงกับโซฟา

 

"เด็ดไม่เด็ดก็ทำกูอยากเอาทั้งคืนว่ะมึง หึ" มันยักคิ้วๆกวนๆกลับ

 

"เออ แล้วไมมึงมาอยู่ห้องกูเนี่ย  เมื่อคืนไม่ได้กลับคอนโดไงวะ?" มันถามพลางเอากุญแจรถกลับของมีค่าไปวางไว้บนตู้เก็บของใกล้ๆทีวีจอใหญ่

 

"ไม่ได้กลับว่ะ เมื่อคืนกูฟัดพี่มึงสะช้ำ ตอนนี้นอนซมอยู่ในห้องนั่นแหละ" ผมพูดแล้วมองไปทางประตูห้องของฟอง

 

"ห้ะ! ไอเหี้ย นี่มึงเล่นพี่กูแล้วอ๋อเนี่ย สัสเอ้ย" มันดูตกใจแล้วตะโกนด่าผมทันที ก่อนจะขยี้หัวตัวเองแรงๆ

 

"มึงก็รู้ว่ากูชอบพี่มึงตั้งนานละ ช่วยไม่ได้นี่หว่าก็พี่มึงยั่วกูเอง" ก็มันจริงนี่ครับ ถึงฟองไม่ยั่วผมเมื่อคืน ยังไงก็ไม่รอดอยู่ดีนั่นแหละ ถึงจะยั่วเพราะเมามากก็เถอะ

 

"ไอสัส เร็วไปมั้ยล่ะควาย  ก่อนหน้านี้มึงแทบไม่แสดงออกว่าจีบฟองเลย แล้วจู่ๆมึงไปเคลมเขาเลยเนี่ยนะ" มันขมวดคิ้วมุ่น 

 

"เออหน่า กูไม่น้ำแตกแล้วแยกทางหลอกสัส ก็ไม่เคยจีบใครก่อนนี่หว่า  มึงก็รู้ว่าพี่มึงนี่กูเอาจริง ไม่เขี่ยทิ้งเหมือนไอพวกที่เข้าหากูหลอกน่า เอาเป็นว่ากูจะขอพี่มึงเป็นแฟน เร็วๆนี้ละกัน"

 

ลองไม่ตอบตกลงดิ เดี๋ยวลุกจากเตียงไม่ได้ไป3วัน

 

"มึงเตรียมตัวไฝว้กับเฮียเกียร์ได้เลย กูว่ารอดยาก"  ไอสัส นั่นปากอ๋อวะ

 

"มึงครับ กูระดับนี้แล้ว ไอเหี้ยเกียร์มันก็เป็นแค่เพื่อน ยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้มากกว่านี้ แล้วกูบอกก่อนเลย ฟองเป็นของกูแล้ว ยังไงกูก็กัดไม่ปล่อยแน่นอน" ดูยังไงผมก็เหนือกว่าชัดๆ

 

"เออครับสัส แล้วแต่มึงเลย แต่มึงจำไว้เลยนะเว้ย ถ้ามึงทำพี่กูเสียใจเมื่อไร เตรียมตัวเสียฟองไปให้เฮียเกียร์ได้เลยครับ" มันถอนหายใจหน่ายๆแล้วหันมาเตือนผมด้วยเสียงขู่ๆ

 

 

"เออ รอรับบัตรเชิญไปงานแต่งได้เลยครับเพื่อน"ผมว่าขำๆ

 

"หึ ให้มันแน่เถอะสัส"มันอารมดีขึ้นแล้วครับ

 

"มึงมีเสื้อกับกางเกงให้กูยืมมั้ยวะ กูจะอาบน้ำ"ผมถามมันแล้วยืนขึ้นเต็มความสูง

 

"เออมี รอแปป"มันเดินหายเข้าไปในห้องของมัน ก่อนจะเดินออกมาพร้อมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นประมาณเข่า 

 

"มึงให้ฟองกินข้าวกัยยายังเนี่ย"มันถามตอนที่ยื่นของให้ผม

 

"กินหมดแล้ว อาบน้ำแล้วด้วย"ผมว่าแล้วเดินเข้ามาในห้องนอนของฟองทันที

 

 

 

 

 

 

________________________

 

100%แย้ววว

ฟูลว่ามันสั้นไป555555 ไม่เป็นไรนะ

เดี๋ยวตอนหน้าจะลงให้ยาวๆเลย ชดเชยของตอนนี้

 

ไม่ได้ตั้งใจจะหายไปนานเลยนะ  ฮือออhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon000211.gif

แต่อยู่ ม.6แล้ว ช่วงนี้กำลังวุ่นเลย 

พรุ่งนี้ถ้าไม่ติดอะไรจะมาลงให้ครบนะคะ

 

ขอบคุณที่ติดตามกันนะ

ชมได้ ติได้ แต่อย่าติแรงนะฟูลเสียใจ กระซิกๆ

 

รักคนอ่านนะคะ

ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น