ไรท์เริ่มเขียนนิยายเพราะหลงรักตัวอักษรที่ไรท์อ่าน เกิดความชอบเเละคลั่ง!วาย555#อาจหายไปนานเเต่เค้าไม่ทิ้งรึเทนะจ๊ะ😉😂😂จงรอไรท์สักพักขอเวลาสักหน่อยนะคะ#กราบขอบคุณนักเขียนยังจำอีไรท์คนนี้นะคะ🙇💙-,.-

ตอนที่10 เก็นริวxคิม 100%

ชื่อตอน : ตอนที่10 เก็นริวxคิม 100%

คำค้น : นิยายy18+ เก็นริวxคิม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2563 15:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10 เก็นริวxคิม 100%
แบบอักษร

 

 

 

ณ เวลา22.00 

"ทำไมมึงดื้อจังว่ะ"เก็นริวที่พึ่งมาถึงบ้านก็มีการ์ดมารายงานเรื่องไอ้ตัวเล็กยังรอทานข้าวกับเขาอยู่เเล้วนี่ก็สี่ทุ่มเเล้วมันก็เลยอาหารเย็นมานานมากเเล้ว มือหน้าลูบหัวร่างเล็กไปมาด้วยความเอ็นดูเล็กๆ 

"คิม..ตื่น"ไม่นานร่างบางก็งัวเงียตื่นขึ้น 

"พี่ริว..ทานมารึยังครับคือคิมทำ.." 

"กูกินมาเเล้ว" 

"....." 

"งั้นเหรอครับ"ร่างบางเม้มปากเพื่อกั้นก้อนสะอื้นตาคู่สวยสั่นระริก ก่อนจะหยิบกับข้าวที่ตัวเองทำขึ้นมาเตรียมจะไปเก็บ 

"นั้นมึงจะไปไหน" 

"คิมจะเอาไปเก็บที่ครัวครับ" 

"ใครบอกให้มึงเอาไปเก็บ! ตักข้าวให้กูด้วยหิว!เร็วๆสิยืนเอ๋ออยู่เเบบนั้นจะได้กินข้าวมั้ย" 

"ค..ครับพี่เก็นริว^^"รอยยิ้มจากร่างเล็กตรงหน้า สร้างความพอใจให้ร่างสูงอยู่ไม่น้อยยิ่งเห็นไอ้ตัวเล็กมันหงอยๆไปก็เลยเลิกเเกล้งเดี๋ยวร้องไห้ขึ้นมาเขาขี้เกียจปลอบเฉยๆ 

"ข้าวเเค่นั้นจะอิ่มรึไง!"ร่างสูงว่าพรางเเบ่งข้าวในจานตนให้ร่างเล็กครึ่งนึง กินเท่าเเมวดมร่างกายขาดสารอารหารพอดี  

"กินสิมองอะไร!กูเเค่อยากให้มึงกินเยอะๆเดี๋ยวคนอื่นจะหาว่ากูเลี้ยงมึงไม่ดี ปล่อยให้เมียตัวเองผอมเหมือนเเมวขาดสารอาหาร อะนี้กินเยอะๆ"ว่าพรางตักกับข้าวให้ร่างเล็ก 

"ครับพี่ริว..^^"ความสุขเล็กๆครั้งนี้เหมือนกับตอนนั้นไม่มีผิด  

"มองกูเเล้วมึงอิ่มมั้ย อ่ะกินเยอะๆจะได้โตเร็วๆ" 

"คิมโตเเล้วเถอะ"คิมพองเเก้มพรางมองคนคนตรงหน้าอย่างงอนๆ ถึงจะโตไม่เท่าพี่เก็นริวก็เถอะ 

"มึงคิดว่าน่ารักมากรึไงพองเเก้มเนี้ย"ว่าพรางบีบเเก้มป่องๆร่างเล็กอย่างหมั่นเขี้ยว 

"งื้ออออ...คิมเจ็บนะ" 

"ไหนๆดูซิ ฟอดดด~หายเจ็บยัง?" 

>\\\\<  

"อ่ะเเฮ่มๆๆๆหวานเเบบไม่เกรงใจคนโสดเเบบผมเลยนะครับ"ทิมเอ่ยขัดขึ้นก่อนจะยกยิ้มยีียวน กับเเววตาดุที่ส่งมาจากเจ้านาย เเหม!!!พูดนิดพูดหน่อยทำเป็นดุโถ่~ 

"มึงอยากโดนเตะมั้ยไอ้ทิม!" 

"เปลี่ยนจากเตะเป็นเพิ่มโบนัสให้ผมไม่ดีกว่าหรอครับนาย" 

"หึ...ได้งั้นกูจะ..หักเงินเดือนนี้ของมึง!ถ้ามึงไม่หยุดกวนตีน!" 

"....."what!!!!นายจะทำกลับผมเเบบนี้ไม่ได้ว้อยย นายต้องเล่นเเน่ๆเลยทิมบ่นกับัวเองในใจก่อนจะชะงักกับเสียงเเหลมปรอทเเตกของน้ำริน  

"ริวคะ~กลับมาเเล้วเหรอคะ กำลังทานข้าวกันอยู่น้ำรินขอทานด้วยนะคะ" 

"ไม่กลัวอ้วนหรอครับคุณน้ำเน่าเฮ้ย!น้ำรินเป็นผู้หญิงควรรักษาหุ่นไว้ใช้ยามจำเป็นได้ข่าวว่ายังไม่เลิกกับผัวเก่าเอ้ยไม่ใช่ๆยังไม่ได้หย่าเเต่ว่าจะหย่าอีกไม่นานคุณควรรักษาร่างกายให้ดูดีไว้เสมอ หย่าเมื่อไรจะมีที่เกาะเอ้ย!จะได้หาผู้ชายดีๆไว้เลี้ยงดูคุณยามคุณเเก่ตัวลง"ทิมว่าพรางส่งยิ้มอย่างจริงใจให้เจ้าหล่อนที่ดููเหมือนจะพยายามเก็บอารมณ์ไม่ให้กรี๊ดเเตกของเสียภาพลักษณ์คุณสตรีไทย  

"...." 

"งั้นผมตักข้าวให้นะครับพี่น้ำริน" 

"ไม่ต้องหรอกคะน้องคิมพอดีพี่เเค่อยากจะคุยกับเก็นริวนิดหน่อย ไม่ได้ได้หิวอะไรมากหรอก" 

"..งั้นหรอครับ" 

"ว่าแต่น้ำรินมีเรื่องจะคุยกับผมอะไรงั้นหรอ" 

"ไว้คุยหลังริวทานข้าวเสร็จก็ได้คะ" 

"เอ่อ..งั้นคิมขอตัวนะครับพอดีอิ่มเเล้ว" 

"ข้าวมึงยังไม่กินไม่ถึงครึ่งนึงในจานข้าวมึงเลย มากินให้หมด!!" 

"...."คิมเม้มปากเเน่น ทำไมต้องดุุด้วย 

"...." 

"คิมอิ่มเเล้วจริงๆครับรู้สึกปวดหัวขอตัวไปนอนก่อนนะครับ" 

"...."!!!  

"น้ำรินมีเรื่องจะคุยอะไรกับผมก็พูดมาเถอะ"ร่างสูงถอนหายใจอย่างหงุดหงิด 

"เอ่อ..คือเรื่องน้ำรินจะหย่ากับอลันคุณพ่อของน้ำรินคงไม่ยอมเก็นริวช่วยไปพูดกับคุณพ่อน้ำรินได้มั้ยคะ" 

"ผมคงช่วยอะไรไม่ได้มากหรอกน้ำรินทำไมคุณไม่ให้คุณเเม่คุณช่วยพูดล่ะอีกอย่างผมกับคุณ เป็น"เพื่อน"กันคงไม่มีสิทธิ์ที่จะไปโน้มน้าวคุณพ่อของคุณได้หรอก " 

"คือ...ว่าริวคะคุณพ่อของน้ำรินคงไม่ยอมง่ายหรอกคะอลันเป็นหุ้นส่วนกับบริษัทคุณพ่อของน้ำรินมีหวังน้ำรินคงน้องโดนบังคับให้ยอมทนอยู่กับอลันเเน่ๆ" 

"พ่อคุณกับพ่อของไอ้อลันเป็นเพื่อนเก่ากันไม่ใช่เหรอคุณก็ลองไปขอร้องพ่อของอลันดูสิ ลุงเอเลนเป็นคนมีเหตุผล คุณลองให้ท่านช่วยคุยกับพ่อคุณดีกว่าผม จะไม่ง่ายกว่าเหรอถ้าคุณต้องการหย่าจริงๆ" 

"...." 

"ผมขอตัวก่อนนะ" 

"ริว...เย็นชาจังเลยนะคะ"นัยตาสวยฉายเเววเศร้าเล็กน้อยมองเเผ่นหลังกว้างอดีตคนรัก ก่อนนึกถึงตอนนั้นเเววตาคู่นั้นที่เคยมองเธออย่างอ่อนโยน..คงไม่มีอีกเเล้ว 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------100% 

ต่อที่เหลือให้เเล้วน้าาเอ็นดูคู่นี้เยอะๆนะคะ ว่าเเต่คิมของไรท์เตอร์คนนี้เคยเจออิพี่มันตอนไหนน้าาา🤔😊 

1เม้นเท่ากับ1ล้านกำลังใจนะคะ💖🙏 

คำผิดค่อยเเก้น้าา 

ขอบคุณทุกท่าน🙏นักอ่านที่มาอ่านนิยายเรานะ พวกคุณคือเเรง บรรดาลใจของไรท์นะ ขอบคุณนะคะทั้งนักอ่านเงาด้วยขอบคุณทุกท่านจริงๆที่ยังไม่ทิ้งไรท์คนนี้เสมอ... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว