ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Engineering 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 13:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Engineering 13
แบบอักษร

 

Engineering

13

 

 

ROSE

 

 

 

หลังจากที่เก็บกระเป๋าเข้าบ้านพักเเล้ว ก็ยังดีที่ให้พวกเราเลือกนอนเเนกชายหญิงไม่ให้นอนกับคู่บัดดี้ไม่วั้นฉันได้บ้าตายเเน่เเน่

 

“ ออกไปเดินเล่นกันป่ะ ” ฉันชวนยัยสายไหมกับยัยอลิซที่ตอนนี้จัดของเข้าที่เข้าทางเเล้วกำลังนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ ถึงที่นี่จะอยู่เหนือ จะต้องเดินเท้าเข้ามาแต่สัญญาณอินเตอร์เน็ตก็ใช้ได้โดยที่ไม่ค้องไปยืนบริเวณสูงสูงเพื่อใช้สัญญาณกัน

“ เออไปดิ ” ยัยสายไหมที่ตอบพร้อมกับลุกมานั่ง

“ ดีเหมือนกัน เวลานี้เป็นเวลาที่พระอาทิตย์กำลังจะใกล้ตกพอดี ”

 

ใช่ สิ่งที่ยัยอลิซพูดออกมาถือว่ามีเหตุผล ยิ่งอยู่ที่สูงยิ่งได้บรรยากาศที่สวยงาม ดีเหมือนกันฉันจะได้ไปเก็บบรรยากาศ ถ่ายรูปเล่นสวยสวยไว้ลงโซเชี่ยล

 

เราสามคนเดินออกมาจากบ้านพักไม่ไกลนักก็เจอกับทุ่งที่มีดอกไม้ดอกหญ้าขึ้นเต็มไปหมด พร้อมกับที่เเสงจากดวงอาทิตย์ส่องมากระทบมันทำให้ฉันรู้สึกดี ถ่ายรูปไว้สักหน่อยดีกว่า

 

แชะ~

แชะ~

แชะ~

 

แชะ~

 

ฉันได้รูปมากมาย เเล้วก็เลือกรูปลงเพื่อให้คนอื่นได้รู้ว่าพื่นที่ห่างไกลเเบบนี้ก็มีสถานที่สวยสวยให้น่าหลงไหลเหมือนกัน เพื่อบางที่สภานที่เเห่งนี้จะได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว เเล้วก็จะทำให้คนในหมู่บ้านมีรายได้มากขึ้น ความคิดฉันสวยหรูไหมละ 5555 เพราะฉันเป็นคนจิตใจดี 😀

 

 

 

 

R.rose สวยสวยเเบบนี้มาเที่ยวกันนะ ☘️🌸

 

พอฉันอัพรูปเสร็จก็เก็บมือถือลงกระเป๋าเเล้วก็นั่งเล่นกันมองดูพระอาทิตย์ที่ใกล้จะตกดิน

 

 

ค่ายวันที่ 1

 

[ บันทึกพิเศษ : โรส ]

ฉันตื่นขึ้นมาในช่วงเวลาของหกโมงเช้าของนี่นี้อากาศหนาวนิดนิด ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ฉันเดินออกมาที่พระตูหน้าบ้านพักก็ได้เห็นหมอกบางบางเหมือนทะเลหมอก สถานที่เเห่งนี้มันช่างอัศจรรย์ยิ่งนัก ถ้าไม่ได้มาเห็นกับตาไม่มีทางเชื่อเเน่นอน ถ้ามีโอกาสฉันคงต้องกลับมาที่นี้อีกเเน่นอน

 

 

 

จบบันทึกพิเศษ

 

 

หลังจากที่จัดการธุระส่วนตัวเสร็จฉันก็ออกมาที่กลางหมู่บ้านเป็นที่นัดรวมกันเพื่อเเบ่งงานกันทำ

ซึ่งผู้หญิงคือส่วนน้อยจึงมีหน้าที่เเค่บริการ เเจกน้ำ หยิบนู้นหยิบนี่เล็กน้อย เเละคอยทำอาหารกลางวันเเละมื้ออื่นตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่

 

“ โรสหิวน้ำ ” ฉันเเม่งโคตรรำคาญเสียงไอ้เจเจนี่เลย หิวน้ำ เอะอะหิวน้ำมาหลายรอยเเล้ว คนอื่นมีมันก็ไม่เคยจะใช้

“ เออ ” ฉันเดินไปหยิบน้ำมาให้มันเเล้วมันก็หยิบไปพร้อมกับจับมือฉันไว้อีกด้วย

 

“ ปล่อย ”

“ ไม่ปล่อย อยากได้กำลังใจ ”

“ ไม่มีให้! ” ฉันสบัดมือมันออกเเล้วเดินเอาน้ำไปให้คนอื่นต่อ

 

วี๊ดวิววววววว.....

พอฉันเดินมาอีกที่หนึ่งได้รับเสียงอย่างนี้เเหละซึ่งไม่ใช่ผู้ชายนะเเต่เป็นยัยเพื่อนสองคนของฉันนี่เเหละไม่รู้จะเเซวอะไรนักหนา

 

“ อะไรยังไงจ๊ะ ” เสียงยัยอลิซ

“ ไม่มีไรหรอก ก็เเค่เอาน้ำให้เหมือนคนทั่วทั่วไป ” ฉันบอกกับพวกมันไปพร้อมกับนั่งลงข้างข้างพวกมัน

 

“ ไม่คิดจะสานต่อหรอวะ ” ยัยอลิซถามขึ้น

“ เออนั้นดิ คนที่หล่อ รวย อย่างไอ้เจเจนั้นอะ สาวสาวคนอื่นจ้องเเต่จะอยากได้ ”

 

“ ฉันคนนึงเเละที่ไม่อยากได้ ” ฉันบอกออกไปพร้อมกับลุกออกมาเพื่อที่จะเข้ามาดูในครัวว่ามีอะไรมาให้ช่วยไหม

 

 

พอได้เวลาพักเที่ยงทุกคนก็มารวมตัวกันเพื่อที่จะทานอาหารพร้อมกัน

 

“ ขอเยอะๆเลยนะ หิววววว ” ฉันที่กำลังจะตักกับข้าวใส่ถ้วยพอได้ยินเสียงเท่านั้นเเหละอยากจะโยนกับข้าวในข้อนที่ตักขึ้นมาทิ้ง

 

“ อย่าเอาเปรียบ ” ฉันบอกเขาออกไปเเล้วก็ตักอาหารให้เท่ากับทุกคน เเล้วเขาก็เดินออกไปหน้าตาละห้อย หึ ฉันไม่มีความสงสารเลยซักนิด

 

“ได้เลยค่ะ เยอะเยอะเลยใช่ไหม ” คนที่อยู่ข้างหลังเขายอกให้ตักเยอะเยอะฉันก็ให้ตามที่จอเพราะฉันอยากจะเเกล้งไอ้บ้าเจเจนั้น

 

เคร่ง!!

 

“ เเม่งเอ้ย !! ”

 

ฉันหันไปตามเสียงที่ดังก็เห็นเป็นไอ้บ้านั้นมันพูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย เเล้วมันก็ลุกออกไป ไม่กินข้าวหรือไงละนั้น เเละฉันก็มองตามมันออกไป

 

ROSE END

 

ความคิดเห็น