ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทนำ


 

บทนำ

 

          มินตรา พัฒนเดชา หญิงสาววัย 29 ปี นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้บริเวณระเบียงห้องนอนเพ่งสายตาและเพ่งใจไปที่รถกระบะโฟว์วีลสีดำที่เห็นไฟแว๊บ ๆ วิ่งตีโค้งขึ้นมาจอดหน้าบ้านทรงโมเดิร์นที่ส่วนหนึ่งใช้ไม้สักมาตกแต่งด้วยความครุ่นคิด

            เธอมาทำอะไรที่นี่... เธอเสียเวลาเกือบทั้งหมดของวัยสาวเพื่อสิ่งที่ไม่มีวันเป็นของเธอใช่มั้ย...

            ผู้ชายเฮงซวย

            เธอควรลืมเขาแล้วก้าวต่อไปข้างหน้าได้แล้ว

            เธอพยายามมาหลายปี แต่มันกลับล้มเหลวไม่เป็นท่า ซมซานกลับมาเฝ้ามองดูเขาที่รีสอร์ทขุนเขาแห่งนี้อยู่ร่ำไป

            การออกเดทกับชายอื่นเป็นความทรมานมากกว่าเป็นเงาคู่หมั้นให้เขาเสียอีก

            เงาคู่หมั้น...

            เธอก็เป็นได้เพียงเท่านี้สำหรับเขาใช่ไหม...

            ก้องเกียรติ กิจธาดา ชายหนุ่มวัย 33 ปี ผู้เป็นเจ้าของรีสอร์ทขุนเขา ครอบครัวของเขาและมินตราสนิทสนมกันเสมือนเครือญาติ และเมื่อเขาได้ตัดสินใจมาเปิดรีสอร์ทที่นี่ ครอบครัวของเขาทุกคนก็คาดหวังให้เธอมาช่วยบุกเบิกสรรสร้างกิจการงานของเขาโดยมีตำแหน่งผู้จัดการค้ำคอ แต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้ว งานหลักของเธอคือช่วยผ่อนคลายอารมณ์เปลี่ยวให้คนที่ถูกคู่หมั้นสวยหยาดเยิ้มสลัดทิ้ง

            คู่หมั้นคนสวยที่เป็นอดีตของเขา

            เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปีก่อนทำให้ผู้หญิงคนนั้นทิ้งเขาไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน

แต่มันกลับส่งผลให้เงาลางเลือนของเธอเริ่มเด่นชัดขึ้นทบเท่าทวีคูณ

            คลิก

            เสียงไขกุญแจปลดล็อก และเสียงลากขาแผ่วเบาเข้ามาในห้องนอนของเธอเสมือนเป็นห้องของตนเองดังขึ้นอยู่เบื้องหลัง

            ใช่... อาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุพร้อมกับคู่หมั้นของเขายังไม่หายดี ต่อหน้าคนอื่นจะไม่มีอาการเขยกขาให้เห็น แต่เมื่ออยู่ตามลำพังเขาจะไม่ฝืนความเจ็บปวด

            เสียงถอดเสื้อผ้าและเสียงน้ำฝักบัวไหลไม่ถึงห้านาที ร่างกายเปลือยเปล่าเย็นเฉียบที่มีหยดน้ำเกาะแพรวพราวก็ลงมานั่งเบียดเสียดกับร่างเล็กที่อิ่มเต็มเฉพาะที่อย่างเป็นธรรมชาติ...

            จะไม่เป็นธรรมชาติได้อย่างไร เขาทำกับเธออย่างนี้มาเกือบหนึ่งปีแล้ว

            ครึ่งปีแรกเขามาทางเทอเรสที่เชื่อมประตูระเบียงห้องนอนของเธอ และอีกครึ่งปีหลังเขาได้ไขล็อกเดินเข้าประตูมายามวิกาล

            และพอรุ่งสางเขาก็จรลีหายไปก่อนที่เธอจะทันตื่นนอนเสียอีก

            “อื้อ... พี่ก้องชุดนอนน้องเปียกหมดแล้ว” ร่างเล็กเตรียมจะลุกขึ้นแต่กลับได้รับการโอบรัดและบดขยี้ริมฝีปากแทบหายใจหายคอไม่ออก มันทั้งกัดและขบเม้มพร้อมดูดดื่มอย่างหิวกระหายและหิวโหย

            “เปียกก็ถอดสิ...” เสียงพูดงึมงำบอกกล่าว ส่วนมือใหญ่เริ่มปลดชุดนอนกระโปรงแขนยาวลงมาที่หัวไหล่ลาดมน... ลงมาถึงเอวคอด... บั้นท้ายงอนงามที่เขาหลงใหลจนกู่ไม่กลับมาหลายครั้งหลายคราแล้ว

            “หยุดก่อน... ไม่... น้องอยากจะคุยธุระก่อน”

            “เสร็จแล้วค่อยคุยก็ได้...”

            เป็นอย่างนี้ทุกที เขาไม่เคยสนใจฟังคำคัดค้าน ไม่เคยใส่ใจคำร้องขอ และไม่เคยยอมรับผิดชอบใด ๆ กับเธอตลอดเวลาที่ลักลอบมีความสัมพันธ์กัน

            พอกันที

            เธอเอียนกับชะตาชีวิตที่ไม่มีสิทธิในตัวเขาหรือแม้กระทั้งตัวเธอเองเต็มทนแล้ว

            “ไม่! ปล่อยน้อง อื้อ...”

ทว่า... ริมฝีปากร้ายกาจและลิ้นร้อนเชี่ยวชาญได้เกี่ยวกระหวัดรัดรึงดึงเสียงปฏิเสธของเธอลงไปลำคอแกร่ง มือร้อนรนลูบเคล้นคลึงทรวงงามสะล้าง วนบีบปลายถันเป็นวงป้านจนเจ้าของเสียวสยิววูบวาบ เผลอตัวแอ่นหยัดรับการสัมผัส

แล้วก็ไม่ต้องรอนาน เมื่อเขาผู้ซึ่งรู้ถึงจุดอ่อนไหวของเธอกำลังนำพาปลายลิ้นมาตวัดเขี่ยไล้เม็ดยอดที่แข็งเป็นไตทั้งสองข้าง ก่อนจะอ้างาบเข้าสู่อุ้งปากเพื่อดื่มด่ำจนทรวงคับแน่นที่แทบระเบิดแตกคาใบหน้าขาวตี๋อินเตอร์ของเขา

แต่แล้วการดูดดื่มความหวานก็พลันมีอายุหดสั้นทันควัน เมื่อไหล่แกร่งได้รับการงับจากฟันซี่เล็ก ๆ ที่กำลังกดลงมาจมลึก

            “โอ้ย!” สะบัดใบหน้าหนีจากสิ่งลุ่มหลง ก้มมองดูร่างเล็กเกือบเปลือยเปล่าของเธอด้วยสายตาหรี่แคบ “เป็นคนอยู่ดี ๆ ไม่ชอบ อยากเป็นหมาหรือไงฮะมินตรา”

            “น้องบอกให้หยุด พี่ก้องฟังไม่รู้เรื่องเองนี่นา” พยายามเหนี่ยวรั้งความอดทนให้อยู่กับตัวเองนานที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อเห็นดวงตาเฉียงที่มองเธออย่างเอาเรื่อง “ถอยไปไกล ๆ และเก็บมือให้ห่าง ๆ น้องด้วย” สั่งเสร็จก็ผลักอกหนาแรง ๆ จนคนที่ไม่ทันระวังตัวเซปะทะพนักพิงไปเต็ม ๆ

            “เธอเป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย” น้องชายของเขาเบ่งพองแทบระเบิด อยากปลดปล่อยแทบขาดใจตาย แต่แล้วกลับได้รับการหักดิบเสียกลางคันอย่างนี้ใครหน้าไหนมันจะยอมวะ

            “น้องจะพักเรื่องของเราไว้ก่อน จนกว่าพี่ก้องจะสรุปชีวิต...”

            “ชีวิตของพี่ไม่ใช่กงการอะไรของเธอ”

            ฟังแล้วเจ็บลึก... ปวดร้าว... ไปถึงก้นบึ้งในจิตใจ

            อีตาบ้า ชีวิตช่างเต็มไปด้วยทองคำนพคุณเหลือเกินนะ แตะนิดแตะหน่อยแทบไม่ได้

            “เออ ใช่ และร่างกายของน้องก็ไม่ใช่มีไว้เพื่อพลีให้พี่ก้องสำเร็จความใคร่อีกต่อไปเช่นกัน”

            ไม่นำพาต่อท่าทีปกป้องของสาว ก้องเกียรติมองดูมือเล็กที่จัดชุดนอนให้เข้าที่เข้าทาง และเมื่อเธอลุกขึ้นยืนหันหลังเตรียมก้าวหนี เขาก็ยืนตระหง่านผลักไหล่เธอให้ไปชิดขอบพนักเก้าอี้ไม้สักตัวใหญ่ทันใดด้วยความรวดเร็ว

            “ว้าย! ไม่นะ โอ๊ะ!

            เสียงห้ามปรามแปรเปลี่ยนเป็นตระหนก เพราะตอนนี้มือใหญ่ของก้องเกียรติได้รั้งชายชุดนอนขึ้นกองอยู่เอวคอด จับยึดบั้นท้ายงอนงาม กระแทกตัวเข้าหว่างขาที่แยกก้าวของเธอเมื่อก่อนหน้านี้จนมิดท่อนลำยาวเหยียด จนร่างเล็กผวาจับพนักไม้ไว้แทบไม่ทัน

            “อ่าห์... อะไรก็ตามที่อยู่ในหัวสมองน้อย ๆ ของเธอนั้นลบออกให้หมดนะมินตรา อย่าทำเรื่องง่ายให้กลายเป็นเรื่องยากอีก... จำไว้”

            คำสั่งมาพร้อมแก่นกายชายยืดขยายเติมเต็มซอกรักให้คับติ้ว การเสียดสีในความนุ่มลื่นทำให้รีบผลักตัวตนเข้าเข้า-ออกออกครั้งแล้วครั้งเล่า

            “คน... คนทุเรศ ใครกันแน่ที่ทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก... เอา... เอาออกไปเดี๋ยวนี้...”

            แต่ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ เพราะแรงจากคนตัวใหญ่กระหน่ำฟาดตีบั้นท้ายเธออย่างหนักหน่วง ฝ่ามือหนาที่อ้อมโอบค่อยลดลงสอดแทรกเข้าไปในพวงพุ่มไหมนุ่มละมุน คลำหาปุ่มรัก เมื่อพบแล้วก็ไล้นิ้วเคล้าคลึงเร่งเร้าให้เธอสั่นสะท้านด้วยความสยิวเยือก

            ส่วนจุดประสานก็ตอกตรึงลึกล้ำ... รัวเร็ว... และรุนแรง ราวกับสิ่งนี้มันเกิดมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ

            “อย่างนี้จะให้พี่เอาออกไปอีกไหมฮึน้องมิน...”

น้องมิน... คำคำนี้มักมายามที่สติเขาหลุดออกจากนอกกรอบที่เขาเพียรพยายามกั้นขวางไว้

            “อืมม์... พี่ก้อง...”

            อีกแล้ว เธอรู้สึกดีเหลือเกินที่คำเรียกขานอย่างสนิทสนมกลับมาดังเดิม... กลับมาก่อนที่เธอจะทิ้งเขาไปเรียนต่อปริญญาโทที่ประเทศอเมริกาเมื่อเจ็ดปีก่อน

            ซึ่งพอจบการศึกษาแล้วเธอก็ยังหางานทำเพื่อเป็นประสบการณ์ชีวิตต่ออีกหนึ่งปี แต่เมื่อสามปีที่แล้วเธอได้ตัดสินใจกลับมาอยู่เมืองไทยเป็นการถาวร แต่แล้วเขากลับมีคู่หมั้นคู่หมายที่สวยกว่าเธอแถมผู้หญิงคนนั้นยังอายุแก่กว่าเขาเท่ากับที่เธออายุอ่อนกว่าเขา

            นั่นก็คือ 4 ปี

            ความรักช่างเล่นตลกอะไรอย่างนี้

เพราะจากนั้น ชีวิตเธอก็เป็นคู่ขนานกับชีวิตของเขา ตราบจนเมื่อปีก่อนที่เขาได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์ ความสงสาร ความเห็นใจ รวมไปถึงความสนิทสนมทำให้เธอพลั้งเผลอเป็นดั่งเงาคู่หมั้นเก่าให้เขาในยามกลางคืน

แต่เมื่อนานวัน เงาก็ยังเป็นเงาดังเดิม ไร้วี่แววการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของคนทั้งคู่

            เขายังคงเฉยชา... นิ่งเงียบ... ถึงเธอจะสร้างบรรยากาศที่บีบรัดรอบด้านไว้อย่างไร เขาก็ยังคงทำตัวเอื่อยเฉื่อยดังที่เคยทำมาตลอดสามปีอย่างไรอย่างนั้น

            แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาไม่เชื่องช้าเลย... นั่นก็คือเรื่องเซ็กซ์

            “โอว์... น้องมิน... เธอกำลังทำให้พี่ทรมานกึ่งสุขสมได้ดีเหลือเกิน...” เสียงพูดกัดฟันกรอด ๆ สลับกับแรงหายใจขาดเป็นห้วง ๆ

            เสียงครางแหบพร่าของก้องเกียรติดังขึ้น... ดังขึ้น... เขารู้สึกดีเกินคาดทุกครั้งที่ได้ร่วมรักกับเธอ ไม่เคยมีใครที่เขาพานพบจะเหมือนเธออีกแล้วในโลกใบนี้

            ไม่มีอีกแล้ว

            “อ๊า... พี่ก้อง...”

            สองเรือนร่างขยับรุกและขยับรับ แรงเคลื่อนไหวทวีความรุนแรงทั่วทุกเซลล์ภายใน

            จนในที่สุดก็เกิดประกายไฟซ่านพิศวาสท่วมท้น และเพียงแค่นิ้วร้อนชื้นกดขยี้ติ่งไตเธอไม่ถึงห้าครั้ง มินตราก็กัดปาก กลั้นเสียงหวีดร้องเพราะความเสียวกระสันรัญจวน กล้ามเนื้อทุกเส้นสายในร่างกายตึงเขม็ง และในจังหวะที่เขากระทุ้งแก่นกายเข้าหาลึกสุดทางอีกครา ทุกอย่างในตัวเธอก็พลันแตกสลายกลายเป็นฝุ่นผง  

            “อ่าห์... น้องมิน...”

            ความอ่อนนุ่มรัดรึงความแข็งกล้าด้วยการตอดเต้นตุ๊บ ๆ

ให้ตาย มันช่างเกินกว่าที่เขาจะทานทนไว้ได้อีกต่อไปแล้ว

ขยันเร่งการเสือกไสเข้าออกและคว้านลำล้ำลึกสลับกับการโถมกระแทกเข้าใส่ไม่ยั้ง บ่งบอกถึงเซ็กซ์ดิบเถื่อนเสมือนสัตว์ป่า ที่ไร้การควบคุมโดยสิ้นเชิง

เพิ่มความแรงและความเร็วอีกนิด ร่างใหญ่ของก้องเกียรติก็สั่นเทิ้ม เส้นเอ็นโป่งพองตามลำคอเมื่อเขาแหงนเงยแอ่นหยัดกดแช่ไว้เนิ่นนานพร้อมพวงแฝดเนื้อที่หดเกร็งเตรียมรับความสุขสุดยอดที่ใกล้มาเยือน

            และแล้ว... สิ่งนี้ก็นำพาความหฤหรรษ์ ปลดปล่อยสายน้ำร้อนพวยพุ่งเข้าใส่กายสาวท่วมท้น ท่ามกลางร่างกายเบาหวิวลอยละลิ่วสู่ความเคว้งคว้าง

เสมือนนี่คือชีวิตจริงของทั้งคู่ที่ไร้จุดหมายปลายทาง

 

*****

ชุด Forever Love วางขายในรูปแบบอีบุ๊คแล้วค่ะ

 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น