Twitter-icon

เรื่องราวของฟิกส์หนุ่มจอมนิ่ง😐 ที่มาเจอกับเชอรีนสาวสวยอารมณ์ดี😆 พูดตรง จริงใจ เรื่องราวจะจบอย่างไร ไปอ่านกันเลยจ้า♥️♥️ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคร้าาาา : )

ตอนที่ 10 อะไรก็ได้ ไม่ได้(100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 อะไรก็ได้ ไม่ได้(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2562 17:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 อะไรก็ได้ ไม่ได้(100%)
แบบอักษร

 

ตกเย็น 

ผมก็รู้สึกหิวขึ้นมา เเล้วนึกได้ว่าพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าเชอรีนทำกับข้าวเป็น ตอนที่โน้วนน้าวใจผมครั้งก่อนๆ ไปฝากท้องก็ไม่เสียหายหนิ เเถมยังได้สำรวจห้องเธอด้วย 

 

ออดๆๆ 

 

เร็วกว่าความคิดก็มือผมนี่เเหละกดออดหน้าประตูห้องเธอเเล้วไม่รู้ว่าเดินมาถึงตั้งเเต่ตอนไหน ทั้งที่เมื่อกี๊ยังอยู่ในห้อง 

"เอ่อ...มีอะไรหรือเปล่าคะ?"ไม่รอช้าเดินเข้าห้องไปทันที อย่างเเรกที่รู้สึกเลยคือหอม ห้องหอมมากๆ 

"ทำกับข้าวให้กินหน่อยซิ"เมื่อเดินเข้ามานั่งผมก็บอกกับเชอรีนทันที ห้องสีขาวตกเเต่งเเบบสบายๆเเฝงไปด้วยความน่ารักสดใสเข้ากับเธอดี 

"อยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยคะ" 

"อะไรก็ได้" 

 

 

 

 

ผ่านไปสักพัก.... 

 

ถ้วยมาม่ารสต้มยำกุ้งก็มาวางอยู่ตรงหน้า จนอดที่จะมองคนที่ยกมาไม่ได้ อะไรก็ได้ของผมนี่คือ...มาม่า? 

"ก็ข้าวหมดไม่รู้จะทำอะไร เเต่นี่ก็มีสารอาหารครบถ้วนนะมีทั้งผัก ไข่ เเล้วก็กุ้ง มื้อเดียวคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง..."เธอรีบอธิบายส่วนประกอบของมาม่าทันทีเหมือนรู้ว่าผมกำลังจะถามอะไรอย่างฉะฉาน เเต่ประโยคท้ายเบาลงจนเเทบไม่ได้ยิน 

"อืม กินได้" 

"พี่ชอบดูหนังเเบบไหนอะ" 

เชอรีนนั่งลงข้างล่างตรงโต๊ะกลางหน้าทีวีทำให้เหมือนว่าเรานั่งซ้อนกันอยู่ เเล้วหันมาถามพลางกดรีโมทไปด้วย 

"เรื่องไรก็ได้" 

"ไรก็ได้อีกเเหละ? ตอบเเบบนี้ไม่ได้" 

"เเล้วจะให้ตอบว่าไงหล่ะ"ถามกลับไปพราะเห็นเธอขมวดคิ้วดูไม่ค่อยพอใจกับคำตอบของผมผมก็ตอบปกติอย่างงี้อยู่เเล้วนะ 

"ก็ชอบเเบบไหนมากที่สุดไง" 

"ก็ทุกเเบบเเต่ส่วนมากก็หนังฝรั่งหน่ะ สมจริงดี" 

"อ่อ...เเนะนำเชอบ้างสิ อยากดูอ่ะ"เเบบที่ผมชอบเธอจะดูได้หรือเปล่าล่ะ😏 

"ดูได้หรอ?" 

"ถ้าหนังผีอะจิ๊บๆเเค่นี้เอง บอกชื่อมาเลย" 

ผมไม่ตอบเเต่หยิบรีโมทมาเลือกเอง เเล้วก็กดเข้าไปดู 

 

 

 

 

ดูไปสักพัก... 

 

"มันก็ปกติอ่ะ ไม่เห็นมีผีน่ากลัวๆเลย 

 

มันก็เป็นหนังเเอคชั่นปกตินั่นเเหละ เเต่ที่ไม่ปกติก็คือ 

'จ๊วบ!' 

'อื้ออ...อ๊าส์...' 

นั่นเเหละไม่ปกติที่ผมว่า ภาพพระนางในทีวีที่กำลังเข้าได้เข้าเข็มกัน กำลังจะๆทำให้เด็กน้อยตาไม่กระพิบจนผมคว้าเอารีโมทมาปิดเเทบไม่ทัน 

"เอ๊ะ!พี่ปิดทำไมอะ"หันมาเเยกเขี้ยวใส่ผมทันควันเลย ยัยเด็กเเก่เเดดชอบดูอะไรเเบบนี้หรอห้ะ!! 

"ชอบดูหรอ" 

"ปะ...เปล่าไม่เคยดูต่างหาก เลยอยากระ...รู้" 

"มาอยากรู้อะไรตอนนี้ห้ะ อยู่กับผู้ชายสองต่อสองมันคววรที่จะอยากรู้เรื่องเเบบนี้หรอ ทำไมไม่รู้จักรักนวงสงวนตัวห้ะ!!!!" 

"ก็พี่เปิดให้เชอดูเองนะเเล้วเชอก็ไม่เคยให้ใครเข้าห้องมาอยู่ด้วยสองต่อสองนะ พี่หึงเชอหรอคะ หรอคะ ตอบมาซะดีๆ" 

เพร้ง!!! หน้าเเตก ผมรีบหยิบมาม่าที่ยังไม่หมดมากินต่อ หลบสายตาเจ้าเล่ห์ที่คาดคั้นเอาความจริงนั่น 

ได้ทีเธอก็ขยับเข้ามาเรื่อยๆ ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนหน้าเราห่างกันไม่ถึงคืบ ทำให้ผมที่กำลังดูดเส้นมาม่าน้ำมันกระเด็ดไปโดนเธอ 

"โอ๊ย เเสบๆๆน้ำอยู่หน่ายยยยยย" 

 

 

 

 

 

................................................ 

 

อะไรก็ได้มี่คือมาม่าไม่ได้มั้ง?พี่ฟิกส์ เเล้วอะไรคือเปิดหนังเเบบนี้ให้น้องดู อร๊ายยทำไมไม่มาเปิดไห้ไรท์ดูบ้างงง//โดนตบ555 ช่วงนี้เเก๊งพี่ๆก็จะไม่ได้รวมตัวกันเท่าไหรเลย คิดถึงเหล่าเเก๊งกันรึเปล่า 

 

ขอโทษที่ครั้งที่เเล้วไม่ได้มาอัพ ไรท์ยุ่งจริงๆป้ามาจากต่างจังหวัดเรื่องงานไรท์ต้้องไปช่วย มันกระทันหันมากจริงๆ  

 

ตอนนี่ไรท์มีเเพลนว่สจะเปิดเรื่องใหม่ เอาไว้คิดเรื่นี้ไม่ออกก็จะไปเเต่ง นิยายไรท์เเต่สดทุกตอนนะคะ ลุ้นกันว่าจะเป็นเรื่องของใครกันนะคะจุ๊ฟ😘 

ความคิดเห็น