ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ ราชินีใจร้าย

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ ราชินีใจร้าย

คำค้น : วาย,แฟนตาซี,ตลก,อบอุ่นหัวใจ,สโนไวท์,นิิิิทาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 483

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 22:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ ราชินีใจร้าย
แบบอักษร

       กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นานจนจำไม่ได้ ในอาณาจักรอันไกลโพ้น ได้มีราชินีใจร้ายยยยย ปกครองอาณาจักร ราชินีองค์นี้อัปลักษณ์ทั้งหน้าตาและจิตใจมั้ง

 

"บทร้ายๆ ต้องเป็นกรูสินะ แล้วทำไมต้องอัปลักษณ์ด้วย หน้าตาออกจะดี" (ผู้รับบทนี้คือ น้องกายสุดหล่อฟรุ้งฟริ้งรุ้งริ้งกระดิ่งแมว)

 

 ทุกวัน ราชนีใจร้ายจะมาถามกระจกวิเศษคู่ใจของเธอว่า ใครงามเลิศในปฐพี ทุกครั้งคำตอบที่ได้ก็จะเป็นราชิณีเสมอ เเต่วันนี้มีคำตอบที่แปลกกว่าเดิมนะสิ

 

"กระจกวิเศษเอ๋ยบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี"

"ความสวยของพระองค์นั้นเลื่องลือ ช้าก่อนข้าเห็นหนุ่มงามองค์หนึ่ง อนิจจา หนุ่มงามองค์นี้งามกว่าท่าน"

" อนิจจางั้นเรอะ เจ้าจงเอยนามมา"

"ริมฝีปากอมชมพู ผมสีราวกับฟาง ผิวขาวราวกับไข่มุก"

"สะ สโนไวท์!!"

(สโนไวท์ ผู้รับบทคือ ผู้กล้า ตอนนี้ผู้กล้ายังไม่ได้อยู่ในเรื่องเรื่องหลัก คนเขียนยังเขียนไม่เสร็จsorry)

 

 

เมื่อรู้ถึงคำตอบ ราชินีก็คิดที่จะทำตามแผนที่นางคิดไว้มานานแสนนาน เเละก็เริ่มเตรียมการ

 

"จงเรียกนายพรานมาพบข้าสิ"

 

 

 

"กายว่าไง"

"บอกกี่ครั้งเเล้ว ให้เรียกราชินีไง ถ้าไม่ใช่คนสนิทนะโดนตัดลิ้นแล้ว"

(นายพรานผู้รับบทคือโนอา เพื่อนสนิท??ของราชินี)

"เจ้านะไม่มีวันทำอย่างนั้นเด็ดขาด เพราะว่ากายนะ ใจดีที่สุด"

"///" ราชินีที่คนอื่นขนานนามว่าใจร้าย พอได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็รู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นซะอย่างงั้น 

"เเล้วกายมีไรรึ ถึงเรียกให้ข้าช่วย"

"อ๋ออออ อะคือ ข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วยนะ ครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วละ"

...

 

 

 

 

สโนไวท์ตอนนี้กำลังขอร้องให้นายพรานปล่อยตัวเขาไป ความงามของสโนไวท์นั้นใครเห็นก็หลงรัก แต่ไม่ใช่กลับนายพรานคนนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็มีคำสั้งบางอย่างอยู่

"ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า เเต่เจ้าจะหนีเข้าป่าไปซะ"

"ในป่านั้นนะ ข้าคงไม่ไหวหรอก นายพรานช่วยข้าเถอะนะ"

"ได้ ข้าจะช่วยควักหัวใจเจ้าดีไหมละ"

พอได้ยินอย่างนั้นสโนไวท์ก็สะอึกเลยสิคะ เพราะนายพรานคนนี้เป็นคนที่อ่อนโยน เเต่ตอนกับน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก 

 

สโนไวท์ไม่ถามต่อ เขารีบวิ่งเข้าป่าไประหว่างทางก็พบสรรพสัตว์มากมาย เเต่ถึงอย่างนั้นสโนไวท์ก็วิ่งต่อโดยไม่หยุด เวลาใกล้ค่ำก็พบบ้านหลังหนึ่งที่อยู่กลางป่า บ้านหลังนี้คลายกับบ้านตุ๊กตา สโนไวท์ลองดูที่กระจกก็พบว่าลิ่งของเล็กไปหมด เขาคิดว่าก็เป็นบ้านของเด็กๆ เมื่อเขาเคาะประตูบ้านก็ไม่มีเสียงตอบรับ สโนไวท์จึงเเอบเขาบ้านแบบเงียบๆ ในบ้านอาจจะดูสกปรกไปบ้างเเต่ก็อยู่ได้ สโนไวท์รีบหาเตียงนอนทันที เขาอยากจะพักผ่อนเต็มที แล้วก็พบกับเตียงเล็กๆทั้งเจ็ด เขาก็ล้มตัวลงนอนทันที โดยไม่รู้เลยว่าบ้านนั้นเป็นของคนเเคระ 

 

ทางด้านของราชินี เมื่อรู้ว่าสโนไวท์ยังมีชีวิตอยู่ก็ได้เตรียมแอปเปิ้ลอาบยาพิษไว้สำหรับ วางเพลิง เฮ้ย! วางยา เมื่อราชินีปรุงแอปเปิ้ลอาบยาพิษเสร็จ ก็เตรียมใส่ตระกร้าเรียบร้อย ที่เหลือก็เเค่ปลอมตัว 

 

"ปลอมตัวเป็นคนเเก่นี่ยากจริงนะ คอก็เเห้งดัดเสียงไม่ได้อีก นี่!! นายพรานหาน้ำให้กินหน่อย"

 

หลายนาทีผ่านไป

 

"ได้แล้วละ"

"ทำไมนานจัง คอจะเเห้งตายอยู่แล้วเนี่ย"

"ก็ เห็นกายทำงานทั้งวัน(ปรุงยาพิษ)ก็เลยทำน้ำผลไม้มาให้นะ" 

 

แก้วที่ใส่น้ำน่าตาไม่ค่อยจะปลอดภัยเท่าไหร่ เเต่ก็ยากที่จะปฎิเสธ ก็ดูหน้าคนทำสิ หน้าภูมิใจขนาด มันปฎิเสธยากนะโว้ยยย 

 

"จะ กินแล้วนะ อึก"

 

พอได้ดื่มเข้าไป รสชาติอร่อยอย่างไม่น่าเหลือเชือ ผิดกับน่าตา

 

"นี่มันน้ำอะไรกัน ทำไมอร่อยอย่างนี้"

"ก็น้ำแอปเปิ้ลไง "

 

หันควับ

 

ทำไมรู้สึกพิกล พิกลนะ

 

"นายพรานเจ้าเอาแอปเปิ้ลมาจากไหนอ่ะ"

"ก็ ในตระกร้านั้นไงละ"

 

พอนายพรานหนุ่มชี้มายังตระกร้าที่ไม่ควรไปยุ่งมากที่สุด ราชินีคิดในใจ 'ยังไม่ทันเริ่มแผนก็ล่มซะเเล่ว'

 

"จบละ"

 

เมื่อสิ้นเสียง ราชินีใจร้ายก็โดนยาพิษเล่นงานซะเเล้ว เล่นซะนอนนิ่งท่ามกลางความอันเวิ้งว้างอันไกลโพ้น. 

 

T .B. C(ยังมีต่อ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น