ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Engineering 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 11:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Engineering 11
แบบอักษร

Engineering

11

 

 

ROSE

 

วันออกค่าย

 

ตอนนี้พวกเราทุกคนกำลังยกของขึ้นรถกันรวมทั้งของที่จะนำไปบริจาคด้วย มัรถบัสสองคันเเละรถขนของอีกหนึ่งคัน

 

 

“ ถ้าขนของกันเสร็จเเล้วก็ทยอยขึ้นรถกันได้เลยนะ ” เสียงอาจารย์เอ่ยออกมาเพราะเราขนของของใครของมันเลยทำให้บางส่วนขึ้นไปรอบนรถกันเเล้ว การขึ้นรถเราจะขึ้นเเบบไม่แยกห้องเเต่ส่วนมากเเล้วก็จะเป็นห้องใครห้องมันอยู่ดีเพราะเราทั้งสองห้องไม่ค่อยจะสนิทกัน

 

“ เอาทุกคนลงมาก่อน ” เสียงอาจารย์เอ่ยขึ้นมาอีกที ทำให้คนที่อยู่บนรถโวยวายกันเเต่ก็ยอมลงมากันจนหมด

 

“ เราไปค่ายครั้งนี้เพื่อทำความสนิทสนมกัน รู้จักกันให้มากขึ้น เเต่พวกเธอกับนั่งรถเเนกห้องกัน อาจารย์เลยมีกฏใหม่คือ....” อาจารย์ยังพูดไม่ทันจบก็ทำให้หลายคนเเสดงสีหน้าไม่พอใจเพราะหลายคนเดากันไว้เเล้วเเละน่าจะเป็นเเบบที่คิดกันเอาไว้

 

“ พวกเราไม่ตลกนะอาจารย์ ” นักศึกษาห้องหนึ่งพูดออกมาพร้อมกับทำสีหน้าไม่พอใจ

 

“ อาจารย์ก็ไม่ได้คิดว่ามันตลก ”

“.... พวกเธอทั้งหมดจะต้องจับคู่บัดดี้กันเเละคู่ของพวกเธอจะต้องเป็นเพื่อนต่างห้องเท่านั้น...! ”

 

สิ้นสุดคำพูดของอาจารย์ทุกคนก็ไม่พอใจเเต่ก็ไมาสามารถปฏิเสธได้จึงได้เริ่มหาคู่กัน เเต่ฉันนี่เเหละจะหาคู่ยังไง ยัยอลิซเเละยัยสายไหมก็มีคู่กันหมดเเล้ว เเละก็ทยอยขึ้นรถกันไป จนทำให้ตอนนี้ฉันยืนอยู่นอกรถคนเดียว

 

“ โรสรินนั้นคู่เธอมาเเล้ว ” อาจารย์ตะโกนบอกฉัน ฉันก็หันไปทางนั้นก็ทำให้ฉันตกใจกับคนที่กำลังเดินมา เมื่อเช้าเขาออกจากห้องมาก่อนฉันทำไมพึ่งมาถึงนะ

 

“ คนมันคู่กันเเล้วก็ไม่เเคล้วกันหรอก ” เขาพูดกับฉันพร้อมกับเดินขึ้นไปบนรถ ทำให้ฉันต้องเดินตามเขาไป ฉันเดินไปหาเขาเเล้วเขาก็ให้ฉันนั่งตอดหน้าต่างซึ่งฉันเองชอบมากนะได้เห็นวิว มันรู้สึกว่ามันโล่งดีไม่อึดอัด เเต่ที่อึดอัดเนี่ยก็เพราะไอ้คนที่นั่งข้างข้างฉันนี่เเหละ

 

รถออกเดินทางไดสักพักก็เเวะปั้ม เเละเข้าห้องน้ำทำภารกิจส่วนตัวกัน

 

“ อะ ฉันซื้อมาฝาก ” ไอ้บ้าเจเจนั้นโยนถุงขนมมาใส่ฉัน

“ ไม่อ่ะไม่หิว....”

 

คร่อกกกกกก ~

 

เเต่ไอ้ท้องฉันนะสิมันไม่รักดีเกิดร้องดังขึ้นมาทำให้ฉันหน้าเเตกเลย

 

“ หึ !!! ”

“ กินเถอะหน่า ไม่เสียศักดิ์ศรีหรอก ” เขาพูดพร้อมกันฉีกห่อขนมปังให้ฉันเเล้วยื่นมาให้ฉัน ฉันลังเลอยู่สักพักก็หนิบขนมปังนั้นมา หิวหรอกถึงได้กิน ชิ!

 

“ อร่อยป่ะ ”

“ อืม ” ฉันตอบเจาไปทั้งที่ปากยังเขี้ยวขนมปังอยู่

 

อ้ำ~

 

เเล้วอยู่ไอ้บ้านั้นก็ดึงมือฉันที่ถือขนมปังนั้นมาเเล้วก็กัดขนมปังที่ฉันกำลังกินอยู่

 

“ นี่นาย!! ”

“ เวลามีคนป้อนอร่อยกว่าเยอะ ” ไอ้ย้านั้นพูดพร้อมกับเขี้ยวขนมปังอร่อยไม่สนเลยว่าฉันกำลังว่าเขาอยู่

 

“ ฉันไม่ได้ป้อนนายดึงไปเองต่างหาก ”

 

“ มันก็เหมือนกันนั้นเเหละ”

 

มันจะเหมือนกันได้ยังไง ไอ้บ้านี่ ฉันคิดอยู่ในใจไม่ได้พูดออกมาให้เขาได้ยิน

 

เขาบอกเสร็นก็เอาหัวของเขามาพิงซบไหล่ฉันพร้อมกับหลับตาใส่หูฟัง มันจะมากเกินไปเเล้วนะ

 

“อย่าป้อน อย่าให้ใครซบไหล่เธอ เหมือนที่ฉันทำ เพราะเธอเป็นจองฉันเเค่คนเดียว ”

 

 

ROSE END

 

 

ช่วงนี้ขอมุ้งมิ้งหน่อย....

ความคิดเห็น