ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่6 เจอกันใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่6 เจอกันใหม่

คำค้น : วาย,แฟนตาซี,ตลก,อบอุ่นหัวใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 425

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 10:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6 เจอกันใหม่
แบบอักษร

ตื่นเต้นตื่นเต้น ตื่นเต้นตื่นเต้น มีคนจากในเมืองมาในหมู่บ้านเราวะ เหมือนเขาจะมาตรวจสอบพลังธาตุของเด็กในหมู่ เเละยิ่งกว่านั่นถ้ามีพลังเขาจะให้ไปผึกที่โรงเรียนฝึกเวทมนต์ในเมือง ในนั้นเขาจะมี ชนเผ่าต่างๆ เชื้อพระวงศ์ เจ้าหญิงเจ้าชายหรือแม้กระทั่งผู้กล้า คนที่เข้าไปเรียนอย่างน้อยก็จะเป็นขุนนางหรือทหาร หรือ!!จะได้เเต่งงานกับเจ้าหญิง แจ่มโบ๊ะ สาธุขอให้มีพลังด้วยเถิดดด ส่วนโนอาก็รับการตรวจนะเเต่เป็นอีกที่หนึ่งละมั่ง ก็คนละหมู่บ้านนิ ดีแล้วยังอายเมื่อคราวที่แล้วอยู่เลย ไม่น่าจูบ(หน้าผาก)มันเลย ตอนนั้นนะอายจนเเบบให้พอสรัดคอตัวเองตายดีดว่า อายจริงๆนะ พอพอ จะไปรับการตรวจเเล้ว ขอให้มีเถอะน่าาาา มี มี มี

 

ผลตรวจที่ได้...ไม่มี อ่าาาาาหะ ไม่เสียใจซักนิด ไม่เลย ไม่... ไม่ก็บ้าเเล้วว 

"ไปพอสกูขอกอดนะ"

"ซี่!!?"

 

กายได้ขังตัวเองไว้ในห้องเมื่อรู้ความจริงว่าตัวเองไม่มีพลังอะไรเลย ถึงเขาจะมีอายุเกิน 25 แล้วแต่ร่างกายของเขาก็ยังเป็นเด็กอยู่จึงทำให้อารมณ์แปรปรวนง่ายมั้งหรือเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วก็ไม่ทราบ เวลาด้วยล่วงเลยผ่านไปจนพระอาทิตย์ใกล้จะตก ได้มีเสียงเคาะประตูจากห้องของกายก๊อกๆๆ

 

"กาย เเม่มีเรื่องจะบอก"

"อะไรของแม่เนี้ย หนูเศร้าอยู่นะ"

"แต่นี้เรื่องสำคัญนะ"

"อะไรจะสำคัญกว่าลูกหรอ"

" โอ๊ย จะดราม่าอะไรนักหนา โนอาเขามีพลังธาตุดินรู้ไหม"

"เเล้วเกี่ยวอะไรกับหนูละ"

"เกื่ยวสิ ก็เขาจะพาโนอาไปที่เมืองแล้ว กำลังจะเดินทางเเล้วเนี่ย"

"แม่ ทำไมพึ่งจะบอกตอนนี้เนี้ยยย"

 

ทันทีที่คุยกับแม่เสร็จ กายได้คว้าอะไรบางอย่างไว้แล้วใส่ในกระเป๋ากางเกง กายได้กระโดดออกจากหน้าต่าง แล้วก็คว้าจักรยานของพ่อไปขี่ โดยที่พ่อยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ

 

ระหว่างการปั่น ในใจของกายได้คิดอยู่ตลอดว่า'จะทันไหมเนี่ยจะทันไหมเนี่ยจะทันไหมเนี่ยยยย' อยู่ตลอดเวลา ถึงขากายจะสั้น แต่ความเร็วของกายก็ไม่เเพ้ใครหน้าไหน

  

 

อีกฝั่งหนึ่ง

 

 

"จะไปกันแล้วนะ เร็วๆหน่อย"

"คุณอาครับ ช่วยรออีกหน่อยในครับ"

"เร็วๆแล้วกัน เขาจะไปกันเเล้ว"

"ขอบคุณครับ"

ตอนแรกก็ดีใจอยู่หรอกที่เราได้รับพลังธาตุ แต่ก็เพิ่งคิดได้ว่าถ้าได้พลัง เราก็ต้องจากกับกาย เราไม่อยากจะจากกับกายเลย อยากจะอยู่เคียงข้างกับกายตลอดไป ถึงเราจะปฏิเสธไป พวกเขาก็ไม่ยอมอยู่ดี และสายตา พ่อกับแม่ก็คาดหวังกับตัวเราไว้สูง เพราะบ้านเรายากจน เลยอยากให้เราเป็นขุนนางหรือทหาร เพื่อจะทำให้ครอบครัวเรากินดีอยู่ดีมากขึ้น เราไม่อยากจะทำลายความคาดหวังของพวกเขา และเป็นสิ่งที่ผมหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เราไม่อยากจะจากกับกายเลย กายเมื่อไหร่จะมาสักทีอยากเจอจัง อยากเจอ

 

"จะไปกัน รีบขี้นรถม้าได้เเล้ว"

"ครับ"

 

 

"เดี๋ยว!!!!"

 

เสียงที่แทรกขึ้นมานั้นคือเสียงของกาย ที่ เพิ่งขี่จักรยานประมา 2 กิโล เพื่อมาหาโนอา 

"อย่าพึ่งไป ขอคุยกันแปปนึง นะครับพี่"

"ได้ อย่าให้นานนักนะ"

"ครับ"

 

ตอนนี้ทั้งสองได้อยู่ตามลำพังทั้งสองคนเหมือนจะมีอะไรที่จะพูด แต่ก็ไม่พูดกันเลยสักคำ จนกายต้องควักบางอย่างที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง แล้วก็นำมาใส่ในมือของโนอา

"นี่ให้ฉันเลย"

"เออ อย่าเปิดเเล้วกัน ค่อยเปิดที่รถม้า ที่จริงกะจะให้วันเกิด แต่ไม่ทัน"

"ขอบใจนะ"

"เออ ไม่เป็นไร///"

 

อยู่ๆโนอาก็คว้าตัวกายเข้ามากอด เเต่การกอดครั้งนี้เป็นการกอดที่จริงใจ เเละ อ่อนโยนที่สุด 

"กาย เราจะได้เจอกันอีกไหม"

"ถามเหมือนมึงไปรบเนอะ ฟังให้ดีนะ กูอยู่กับมึงตลอด อยู่ในความทรงจำ ถ้าคิดก็มาหากู ถึงกูหนีมึงมึงก็เจอกูตลอด แล้วก็หาเจ้าหญิงมาฝากกูด้วย กูอยากเเต่งงาน55+"

"ไม่มีทาง คนที่จะเเต่งคือฉัน"

" ทุเรศ ไว้ชาติหน้าตอนบ่ายๆเถอะ"

"ไม่ถึงชาติหน้าหรอก แล้วก็ช่วยปิดตาหน่อยมีอะไรจะให้"

" โอ๊ยรถม้าจะไปแล้ว เร็วๆดิจะรีบทำก็รีบทำ"

 

จุ๊บ

 

โนอาห์ได้จูบริมฝีปากเล็กๆของกายอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน ถึงจูบเพียงแค่เสี้ยว แต่เป็นจูบแรกของกายชาตินี้แล้วก็ชาติที่แล้ว หน้าของกายเป็นสีแดงเหมือนกับสีสตอเบอรี่เหมือนกับว่าหัวใจของกายจะระเบิดออกมา และตอนนี้กายก็อยู่ช่วงสภาวะตัวเเข็ง พอรู้ตัวอีกทีก็โดน ก็โดนขโมยจูบรอบ 2 และโนอาก็ได้หนีขึ้นไปบนรถม้าเรียบร้อย 

 

"ไอหน้าปลวกกกก!!!"

"ไอคนน่ารักกกกก!!!"

"ไปหน้าด้านนนนนนน"

 

ทั้งสองตะโกนกันไปมาจนรถม้าลับสายตาของกายไป ส่วนอีกฝั่งหนึ่งโนอาก็เปิดกล่องที่กายให้มา ข้างในเป็นสร้อยที่ใช้เเร่สีฟ้าที่กายได้จากการเเข่ง มาแกะสลักเป็นรูปทานตะวัน สร้อยเส้นนี้ทำให้โนอายิ้มทั้งน้ำตา จนคนในรถม้าพากันมอง เเต่ถึงยังไงโนอาก็ไม่หยุดยิ้มเเละก็มองสร้อยต่อไปตลอดทาง

 

 

"รอฉันก่อนนะกาย"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น