ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่5 ทุ่งแสนตะวัน

ชื่อตอน : ตอนที่5 ทุ่งแสนตะวัน

คำค้น : วาย,แฟนตาซี,ตลก,อบอุ่นหัวใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 470

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 10:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5 ทุ่งแสนตะวัน
แบบอักษร

       เช้าวันนี้ผมตั้งใจไปหาโนอา เพื่อจะไปอวดสัตว์เลี้ยงสุดเจ๋งของผม กว่าจะได้เลี้ยงต้องเจรจากับคุณแม่ ส่วนคุณพ่อนะเหรอ สลบตั้งเเต่เห็นพอสเเล้ว เดี๋ยวจะจำลอง สถานการณ์ให้ดู

 

'แม่ผมขอเลี้ยงหน่อยน่าาาาา'

'ไม่ ถ้ามันกัดลูก แม่จะทำไงละ'

'ไม่ต้องห่วง มันไม่ทำหนูหรอก เชื่อหนูได้'

'ไม่เด็ดขาด พ่อเขากลัวงูจะตาย เห็นไหมละ นอนนิ่งเหมือนคนใกล้ตายอยู่นะ'

'ถ้าเเม่ไม่ยอมนะ หนูจะฟ้องพ่อว่า เเม่ทำเเก้วสุดที่รักของพ่อเเตก'

'ยอมก็ได้ อยากเลี้ยงก็เลี้ยงไปแต่อย่าให้พ่อเห็นละ'

'กราบเท้างามงามครับ คุณแม่'

'เดี๋ยวปัดเตะยอดหน้าเลย'

 

 

     ตอนนี้ผมกำลังไปบ้านโนอาอยู่ พร้อมกับพอสที่พันคอผมอยู่ ทางไปบ้านโนอาก็ไม่ไกลกับบ้านมากนัก บัานของโนอามีอาชีพทำนา ปลูกผัก มีฐานะที่เกือบจะยากจน โนอามีพี่น้องทั้งหมด 5คน โนอาเป็นลูกสุดท้อง พ่อเเม่เขาเป็นคนที่ดีมาก แถมตัวโตมากด้วย  

 

     ผมถึงบ้านโนอาเรียบร้อยแล้ว เป็นกระท่อมใหญ่ๆหลังหนึ่ง พอผมเปิดประตูเขาไปก็ไม่พบใครเลย ผมจึงมุ่งหน้าไปทุ่งนาเผื่อมีใครอยู่นั้น ผมคิดถูก แม่ของโนอากำลังดำนาอยู่

"สวัสดีครับคุณน้า โนอาอยู่ไหนครับ"

"บอกให้เรียกว่าคุณแม่สิจ้ะ ทำเป็นคนอื่นคนไกลไปได้ โนอาเขาไปเก็บดอกทานตะวันนะ ตรงไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ถึง"

"อ๋อ ครับ ขอบคุณครับคุณแม่"

"ไม่เป็นไรจ้ะ(^^)"

 

     ในทุ่งทานตะวัน เด็กหนุ่มที่ร่างกายใหญ่โต ที่มีผมสีเทากับดวงตาสีน้ำเงินเข้ม โนอา โนอากำลังนั่งพักจากการเก็บดอกทานตะวัน เขาชอบที่จะนั่งพักอยู่ตรงนี้ เพราะว่าดอกไม้พวกนี้เหมือนกับคนที่เขารัก

 

"โย่วววว! โนอา นั่งยิ้มอะไรอยู่คนเดียวนะ"

"เห้ย ตกใจหมดเลย ฉันกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยนะ เเล้วนั้นงูไม่ใช่เหรอออที่พันคออยู่อ่ะ"

"ช่ายย เจ๋งป่ะละสัตว์เลี้ยงของฉันเอง ชื่อว่า พอส"

"น่ากลัว กายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันกลัวงูอ่าา"

"ใช่ไง ฉันถึงเลี้ยง"

"ใจร้ายย"

"ก็นายชอบมากอดฉัน ถ้ากอดขึ้นมานะ โดนฉกเเน่~~"

 

    โนอาที่นั่งนิ่งเหมือนกำลังคิดอะไรบ้าง เเล้วก็จ้องหน้ากาย สายตาของคนขี้กลัวกำลังฉายเเววความกล้า อยู่ๆเขาก็กอดคนตัวเล็กข้างหน้าแน่น โดยไม่สนว่างูจะฉกไหม

 

"ถ้าหากไม่ได้กอดกาย ฉันก็ยอมโดนงูกัดตายดีกว่า"

"หน้านี่มัน..."

 

ทำไมหัวใจเต้นเเรงนะ อีเเค่เด็กตัวโตหน้าหล่อเเค่นี้ ทำไมร้อนๆวะ เห้ยๆ อีโนอาทำไมเงยหน้าขึ้นมาวะ มันโน้มเข้ามาใกล้เรื่อยๆ สายตาของเราทั้งคู่ประสานกัน อีโนอาหลับตาลงทำท่าเหมือนจะจูบผม เอาไงดีวะ กูต้องยอมพลีกายหรอวะเนี่ย เอาไงเอากัน แค่เด็ก อย่าตื่นเต้นนนน

 

จุ๊บ

 

 ภาพตรงหน้าของผมคือ โนอากำลังจูบกับพอส 

 

 

"เจ๋งมากลูกพ่อ"

"ฉันขอไปอ้วกแปปนะ"

 

 

 โนอาที่กำลังอ้วกโดยมีกายที่กำลังลูบหลัง กายกำลังคิดว่า ก็ดีอยู่หรอกที่ไม่ต้องเสียจูบเเต่ทำไมรู้สึกผิดปนกับเสียดาย?? เขาจึงตัดสินใจ

 

ทันทีที่โนอาอ้วกเสร็จ กำลังลุกขึ้นมา จู่ๆ ริมฝีปากอมชมพูของกาย ได้มา จูบ ที่หน้าผากของโนอา เสร็จแล้วกายวิ่ง4×100หนีโนอาอย่างไว โดยที่ หน้าของคนตัวเล็กแดงเก่าเหมือนลูกมะเขือ คนที่ถูกจูบหน้าผากก็วิ่งตามไปอย่างไวโดย ตะโกนบอกว่า 'กายขออีกทีนึงได้ไหม' ตลอดทาง ทำให้คนตัวเล็กหน้าเเดงกว่าเดิม แล้วก็คิดว่า...

 

 

'ไม่น่าเลยกู'

 

เป็นภาพคนทั้งสองวิ่งท่ามกลางดอกทานตะวันในยามพระอาทิตย์ตก โดยมีคุณแม่ของโนอาเฝ้ามองอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.คณิตน่าจะติด0ช่วยเป็นเเรงกำลังใจด้วยแงงงงง

ปล2 ลลอีดอก อีพระอาทิตย์ดวง2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น