ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 ชีวิตใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่1 ชีวิตใหม่

คำค้น : วาย,แฟนตาซี,ตลก,อบอุ่นหัวใจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 770

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 10:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 ชีวิตใหม่
แบบอักษร

 

หลังจากตาย ก็รู้ตัวอีกที มาอยู่ไหนห้องไหนก็ไม่รู้ มันเป็นห้องกระจก กระจกจริงๆ เป็นที่กว้างมากกก และในห้องนี้ไม่มีผมอยู่คนเดียว มีหนุ่มผมขาวนั่งอยู่ ตรงข้ามกับผม อายุคงจะเท่ากับผม ความหล่อไม่ต้องพูดถึง ขี้เหร่ ไม่ใช่มัน ผมนี้แหละ แม่งหล่อกว่าผมเป็นล้านๆๆเท่า ผมก็คิดว่าหล่ออยู่เเต่เจอไอเฮียนี้ แม่งจบละ พอพอเข้าเรื่องดีกว่า

"คือผมอยู่ไหน"

"ห้องไปเกิดใหม่"

"ห้ะ!!!!!?"

What is it? อะไรเนี่ยยยยแม่งโครตเจ๋งอ่ะ ตายเร็วเกิดเร็วจริงง ยิ่งกว่าเงินติดล้อ 

"เจ้าก็ช่างเปรียบนะ เงินติดล้อ55"

"คุณรู้ได้ไง"

หรืออ่านใจกูออกวะ

"ช่าย อ่านใจได้"

 "อย่างเจ๋ง ไม่ออมนะ คุณเป็นใคร จะทำอะไร และผมจะเป็นหยัง แคนี้เเหละ"

"อืม... ยังไงดี คือผมเป็นพระเจ้าอ่ะนะ ผมจะทำให้คุณไปเกิดในโลกแฟนตาซี และผมจะให้พรคุณ3ข้อ เลือกเลย"

" อย่างเปยร์ อ่า ข้อเเรก ขอให้ตัวผมยังเป็นตัวผม ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ ข้อสองคือ อยากเป็นลูกครึ่งคนแคระคือยังไงดีอ่ะ เเบบดูThe hobbit แล้วมันเกรียนดี แถมมันไม่ได้ขี้เหร่นะ บางคนก็หล่อ ข้อสุดท้าย ขอให้พ่อกับเเม่ผมในโลกเดิม มีความสุข ทำอะไรเจอเเต่สิ่งดีๆ ถูกหวยด้วยนะ ตายเเบบนี้ยังไม่ได้ตอบแทนท่านเลย รีบตายเนอะเรา มีเเค่นี้แหละ"

"นี้เจ้าไม่อยากได้ มีพลังเป็น10เท่าของมนุษย์ พลังเวทย์ทุกชนิด เป็นอมตะ มีฮาเร็มอย่างนี้ เจ้าไม่ชอบรึ"

"อย่างนั้นจะมันส์เหรอ คนเราทำอะไรด้วยตัวเองนะ ภูมิใจสุดละ ตอบอย่างเท่"

"เจ้านี้แปลกคน "

ทันใดนั้น เหมือนผมจะสลบไป รู้ตัวอีกที ก็เป็นทารกซะเเล้ว บ้านของผมเหมือนจะเป็นไม้ ไม่ได้เก่ามาก เเละที่สังเกตได้พักแล้ว คนที่เป็นพ่อผมเป็นคนแคระ เขาไม่ได้มีเครารุงรัง คือเขาหน้าตาดี แต่เขาตัวเล็กแค่นั้นสูกไม่น่าเกิน 140ซม ส่วนเเม่เป็นมนุษย์ หน้าตาพอไปได้อยู่ พวกเขาทั้งคู้ได้ตั้งชื่อผมว่า "อาเรน กาย" คือชื่อเหมือนผมเดะเลย ดีใจนะที่ไม่ได้เปลี่ยนชื่ออะไรมากมาย

 

ผ่านไป5ปี เร็วเหมือนโกหก 

 

คือผมอายุ5ปี ชีวิตผมก็ชิวๆ ช่วยเเม่ปลูกผักบาง ปลูกสมุนไพร??! คือแม่ผมเขาเป็นนักผสมยา หรือนักประดิษฐ์ ส่วยใหญ่ก็จะเละอยู่ บางครั้งก็ไปหาเเร่กับพ่อ ผมก็ชอบนะ คือ จะมีเพื่อนคนแคระของพ่อมาด้วย พวกเขาเป็นเฮฮา กวนเท้าดี ที่อัศจรรย์ที่สุดคือในถำ่ที่ไปหาคือ แร่ต่างๆจะเปลงเเสงสวยงามมากกกกก สีสันนับถ้วน คือนั่งไปเหมือนดูดาวไป อย่างเจ๋งงง แต่วันนี้ผมไม่ได้ไปช่วยใครทั้งสิ้น คือผมจะไปเล่น นี้เป็นครั้งแรกที่พ่อแม่ยอมให้ผมออกจากบ้านคนเดียว ผมเดินตรงไปในป่า ที่อยู่ข้างกับหมู่บ้าน ในป่านั้นปลอดภัยแน่นอนเชื่อพี่สิ ผมเดินตรงเข้าไปเรื่อยๆๆๆๆ จนเจอกับเสียงร้องไห้ของเด็กคนนึงเขา

"ไอห่า มาโลกนี้ต้องเจอกับผีอีกเหรอออ"

ทันที ที่จะวิ่งท่าเสือเผ่น ก็เห็นคนคนนึงร้องไห้ อยู่ใต้ต้นไม้ ผมจึงเดินเข้าไปดูเพราะเขาไม่ใช่ผี 

"นายเป็นไรเปล่า"

"คือผม ทำสร้อยคอติดอยู่บนต้นไม้ครับ"

"ตัวโตซะเปล่า ร้องไห้ทำไมเนี่ย คุณอายุเท่าไหร่เนี่ย"

"5 ขวบ"

สาสสสสส เด็ก5ขวบอะไรเนี่ยสูงตั้ง150กว่าๆ 

"เเล้วทำไมไม่ปีน ต้นไม้สูงเเค่นี้เอง มึงกระโดดก็ยิบได้เเบ้วมั่ง"

"คือ ผมกลัว"

"คือต้นไม้เขาควร จะกลัวมึงนะ "

เมื่อผมพูดจบ ไอเด็กยักษ์ก็ร้องไห้หนักกว่าเดิมไม่มีท่าทีจะหยุดเลย

"อ่ะ เดี๋ยวกูจะขึ้นไปเก็บ หยุดร้องไห้เข้าใจไหมม"

"เข้าใจ" 

เห็นผมอย่างนี้นะ สมัยก่อนเขาเรียกผมว่า วานรลมตด นะครับ

 

 

5นาทีผ่านไป...

 

 

"อ้ะนี้ เอาไป อย่าทำของสำคัญของตัวแบบนี้อีกละ"

"ขอบคุณครับ ผมโนอา นายชื่อไรหรอ"

"ฉัน กาย แล้วก็โนอา ฉันก็อายุเท่านายไม่ต้องครับก็ได้ เคร?"

"อืม กายคราวหน้าเรามาเล่นด้วยกันไหม"

"ได้ ช่วงนี้ว่างจัด"

"สัญญานะ เจอกันตรงนี้ที่เดิมนะ สัญญานะ"

"เออ สัญญา"

โนอานี้ยิ้มปากจะฉีกถึงหู เขาดูมีความสุขเนอะ สงสัยจะเหงา แต่ยังไงเราก็ไม่ได้อะไรอยู่เล้ว แถมเราได้เพื่อนใหม่อีก ก็วันนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร ได้เพื่อนเฉยเลย ไปหาผลไม้ป่าต่อดีกว้าาา เพื่อให้แม่ทำขนมอร่อยยยๆ ระหว่างตามหาผลไม้ก็มีโนอาตามมาด้วย เราทั้งคู่เดินไปคุยไปด้วยกัน จนได้ผลไม้เต็มตะกร้า 

 

และกายไม่รู้เลยว่า เขาได้เติมเต็มอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่ตะกร้า

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น