ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวความรักของมาร์คจินนะคะ :)

Sideline ความรักของเด็กขายตัว 1

ชื่อตอน : Sideline ความรักของเด็กขายตัว 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.1k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2558 20:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sideline ความรักของเด็กขายตัว 1
แบบอักษร

Sideline ความรักของเด็กขายตัว 1

By: กระดุ๊กกระดิ๊ก

 

แหล่งมั่วสุ่มที่ไม่น่าพิรมย์เท่าไรกับเด็กอายุ 19 ย่าง 20 อย่าง จิน แต่ที่แหล่งนี้ก็เป็นที่ทำงานของเขา  เขาไม่ได้เรียน เขาตัวคนเดียว  แม่ของเขาเสียตั้งแต่จินยังจำความไม่ได้  พ่อของเขาก็เสียเพราะมะเร็ง  แต่ก่อนจะเสีย พ่อของเขาก็ไปกู้หนี้ยืมสินมามากมาย เพราะติดการพนัน  เงินที่จินหามาได้ก็ไม่ลงขวดก็ลงวงพนัน แต่ก่อนที่พ่อจะเป็นแบบนี้ บ้านของเขาเคยมีฐานะร่ำรวยมาก่อน  แต่ก็ไม่วายเพื่อนรักของพ่อก็มาโกงจนล้มละลาย เชิดเงินหนีไป ปล่อยให้สองพ่อลูกต้องอยู่เพียงลำพังแถมพ่อก็เดินทางผิดทำให้ทุกอย่างยิ่งยากลำบากมากขึ้น  จากลูกคุณหนุ กลายมาเป็นเด็กผู้ชายไม่มีการศึกษาหาเช้ากินค่ำกับแหล่งอโคจร  ไหนจะหนี้ที่พ่อสร้างเอาไว้ก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะมันเป็นการกู้นอกระบบ .... 

 

 

“เจ้ ผมขอเบิกเงินสัก ห้าพันได้ไหม”  จินขอเบิกเงินจากเจ้าของผับหรูที่เขามาเป็นเด็กเสิร์ฟอยู่นานนับปี

 

“เบิกน่ะเบิกได้หรอก ...แต่พอหมดเดือนไป เงินแกก็เหลือไม่กี่บาทเองนะจิน”  กระเทยร่างใหญ่ที่จินเรียกว่าเจ้  ก็พูดเตือนออกมา  เขารักและเอนดูจินมาก  ไม่อย่างนั้นคงไม่รับเขามาทำงาน เด็กอายุ 19 ถ้าตำรวจรู้ขึ้นมาคนที่จะติดคุกก็คงไม่พ้นเขา

 

“ไม่เป็นไรเจ้แต๋ว ... ผมอยู่ได้  แต่ผมก็ต้องเงินไปใช้หนี้ก่อน ไม่อย่างนั้นบ้านผมก้ไม่มีให้ซุกหัวนอนแล้วอ่ะเจ้”  บ้านที่จินว่าก็เป็นเพียงแค่สังกะสี ที่เอาตะปูมาตอกด ให้มันพอจะเป็นบ้านก็เท่านั้น  แล้วแถวที่เขาอยู่บ้านส่วนใหญ่ก็มีลักษณะอย่างนี้ทั้งนั้น  หรือคนทั่วไปเรียก สลัม

 

“แกย้ายมาอยู่บ้านฉันไหม  อยู่ตัวคนเดียวอันตรายจะตายไป” แต๋วพูดชวน

 

“ไม่เป็นไรเจ้  ....  ตอนนี้ให้ผมอยู่ไปก่อน  แต่ถ้าผมต้องการความช่วยเหลือผมจะบอกนะเจ้” จินพูด ก่อนจะรับเงินที่แต๋วส่งมาให้  

 

 

......

 

“นี่ครับ”  จินยืนเงินให้ชายร่างใหญ่ที่มาทวงหนี้กับเขาแทบทุกวัน

 

“เห้ย ... งวดนี้มึงต้องจ่าย แปดพัน ไม่ใช่ห้าพันนะเว้ย แล้วหนี้พ่อมึงอ่ะ ทั้งหมดมันแปดหลักนะเว้ย เอามาใช้แค่นี้มันใช่ที่ไหน  นี่เจ้กูอุตสาห์ใจดีให้มึงผ่อน  แต่มึงก็ยังหามาให้ไม่ครบหรอว่ะ”  ชายร่างใหญ่พูดออกมา

 

“แต่ว่า..ผมเบิกได้มากสุดแค่นี้นะครับ”  จินพูด  เพราะกฏในที่ทำงานบอกให้เบิกได้มากสุดแค่ ห้าพันบาท

 

“ถ้าอย่างนั้นรอบหน้ามึงต้องจ่าย หมื่นกับอีกหนึ่งพัน ไม่อย่างนั้น บ้านมึง บึ้ม แน่ ฮ่าๆๆๆๆ”  ชายร่างใหญ่หัวเราะอย่างสะใจก่อนที่จะเดินออกจากบ้านของจินไป

 

บ้านที่เขาอยู่ใช่ว่าจะปลอดภัย  มันก็คือแหล่งมั่วสุ่มที่น่าขยะแขยงอีกที่หนึ่ง  ไม่ว่าจะเป็น ยา ผู้หญิง และอีกมากมาย  ถ้าเลือกได้ จินเองก้ไม่อยากจะอยู่บนที่แหล่งนี้  แต่.. เขาเลือกไม่ได้

 

.....

 

 

เข้าวันต่อมาจินรีบตื่นเพราะต้องการจะไปคุยบางเรื่องกับเจ้

 

 

“เจ้ครับ ... “   จินเดินเข้ามาในผับที่เขาทำงานอยู่  มันเป็นผับหรู ที่ส่วนใหญ่จะมีแต่คนรวยเขามาใช้บริการ  และภายในผับมีบริการทางเพศ มีเด็กขายตัว ทั้งชายและหญิง รวมไปทั้งเกย์...

 

 

“เจ้...”   จินไปเคาะประตูชั้นบนสุด  ที่จะไม่มีใครเข้าไปได้ รวมไปถึงนักท่องเที่ยว  เพราะมันคือชั้นที่เจ้าของผับสุดหรูเอาไว้นอน  และพักผ่อนเท่านั้น

 

“อื้ออ เข้ามา”  เสียงงัวเงียของแต๋วดังขึ้น ภายในห้องนอนห้องใหญ่นั้น  จินจึงเดินเข้าไป  ก็เห็นกระเทยร่างใหญ่นอนหลับอยู่บนเตียงสุดหรู  ที่แต่ก่อนเขาเคยมี

 

 

“เจ้ครับ  ....  ผมจะมาขอเบิกเงิน”  จินพูดในขณะที่แต๋วงัวเงียลุกขึ้นจากเตียง

 

“ห้ะ  เมื่อวานแต่เพิ่งมาเบิกไปเองนะจิน”  เมื่อได้ยินว่าจินมาขอเบิกเงินก็ตกใจ เพราะเมื่อวานจินเองก็เพิ่งเบิกไป

 

“ครับ   .... แต่มันไม่พอ  เขาบอกว่าครั้งต่อไปจะมาเก็บอีกหนึ่งหมื่นหนึ่งพัน  ผมเลยอยากมาเบิกเจ้ก่อน ไม่ถึงก็ไม่เป็นไร แต่อย่างน้อยก็มีให้มัน  ถ้าไม่มีให้ ... ผมต้องเจ็บตัวแน่”   กู้หนี้นอกระบบถ้าไม่มีคืนให้ก็ต้องเจ็บตัว  เรื่องนี้ก็เป็นที่รู้ๆกันอยู่

 

“แกเบิกจนเหลือไม่กี่บาทแล้วจิน....มันไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ”  แต๋วพูดออกมา  ใช่ว่าเขาไม่อยากให้  แต่เงินเดือนที่จินเบิกไป มันเหลือไม่ถึงหมื่นแล้ว

 

“งั้นหรอครับ  ....”  จินรู้สึกว่ามันมืดมนหนทาง เหนื่อยสายตัวแทบขาด  แต่เงินทั้งหมดที่หามาได้ เขากลับไม่ได้ใช้แม้แต่บาทเดียว ต้องเอากลับไปใช้หนี้ทั้งหมด  ข้าวปลาอาหารก็หากินที่ผับ ของเหลือจากลุกค้าบ้าง  หรือบางครั้ง เจ้ก็ซื้อมาให้ เสื้อผ้าที่ใส่ก็เป็นเสื้อตั้งแต่ตอนก่อน  แน่นอนว่าใส่จนถึงตอนนี้มันเก่ามากแล้ว บางตัวก็ขาด  แต่เขาก็จำเป็นต้องใส่   ชีวิตที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยลำบาก  จนตอนนี้มันเกินคำว่าลำบาก จนบางครั้ง จินก็เคยนึกอยากจะฆ่าตัวตาย ....  แต่เขาก็ทำไม่ลง

 

“เจ้ ... มีงานให้ผมทำเพิ่มไหมครับ”  จินถาม  ถไม่งานก็คงไม่มีเงิน

 

“จะมีมันก็มี  แกก็รู้อยู่แก่ใจจิน ว่างานนั้นมันคืออะไร  แต่ฉันไม่อยากให้แกทำหรอกนะ”  แต๋วพูดออกมา  เขาไม่อยากให้จินต้องทำงานนั้น  จินสะอาดเกินไป

 

..

..

..

..

..

..

..

 

“ผมจะทำเจ้  ผมจะ ขายตัว”

 

……

 

มาร์ค  ชายวัยทำงานที่ต้องเป็นที่หมายปองของหญิงสาวทั่วประเทศ แต่น่าเสียดาย ที่หนุ่มคนนี้ ไม่ได้ชอบผู้หญิง ...

 

 ก่อนหน้าเคยเป็นรองประธานให้บริษัทเพื่อนรักอย่างชาร์ป   แต่เมื่อพ่อของเขาโทรมาให้กลับไปทำงานที่บริษัทของตน  มาร์คจึงจำเป็นต้องกลับไป บริษัทของพ่อเขาเปิดเป็นรับเหมาก่อสร้าง  ซึ่งมาร์คที่เห็นพ่อทำงานตั้งแต่เด็ก  ก็ทำได้ดีโดยที่พ่อไม่ต้องสอนอะไรเพิ่ม 

 

 

“เฮียครับ ..  คุณเจมส์มาหาน่ะครับ”   ลูกน้อเรียกมาร์คเมื่อมีแขกมาหา  เอาจริงจะพูดว่าแขกก้ไม่ใช่  เพราะว่าก็เป็นทั้งแขก... ทั้งคู้นอน  ถึงเขาจะมาทำงานที่นี้ได้ไม่นาน  แต่ก็มีสาวน้อย สาวใหญ่มาถวายตัวให้มากมาย  แต่เขาก็ไม่สนใจ ก็บอกแล้วไง ว่าไม่ชอบผู้หญิง  ... แต่ก้มีผู้ชายเขามาเหมือนกัน  แต่จะดูเหมือนว่าเจมส์นั้นเข้าตาเขามากที่สุด  รูปร่างหน้าตาธรรมดา   ไม่ได้โดดเด่นอะไร  แต่ความจริงแล้วลีลาท่าทางก็ถือ่าเจนจัดมากเลยทีเดียว  แต่เอาจริงๆ  ก็แค่คู่นอนไง   ไม่เคยคิดเกินเยไปกว่านั้น  แต่ดูเหมือนเจมส์จะไม่คิดอย่างนั้น มาหาเขาแทบทุกวัน  แสดงตัวว่าเป็นเจ้าของเมื่อกังมีคนเข้ามาหามาร์ค เจมส์ก็จะเข้าขัดขวางเสียทุกราย  จนบางทีมาร์คก็รำคาญ  แต่ก้ไม่ได้พูดอะไร 

 

 

“ว่าไง”  มาร์คถมเสียงเรียบเมื่อเจมส์เดินเข้ามาในห้องทำงานของตน

 

“เจมส์ก้แค่คิดถึงมาร์ค  มาหาไม่ได้หรอ”  เจมส์พูดเสียงติดงอนๆ

 

“พูดเหมือนว่าถ้าผมพูดว่า ไม่  คุณก้จะไม่มางั้นแหละ”  มาร์คพูดไป  พราะบางทีก็อดไม่ได้ที่จะต้องพูด

“ทำไม  ไม่อยากให้เจมส์มาหาหรอ”  เจมส์เริ่มขึ้เสียงนิดๆ

 

“ถ้าตอบตามความจริงก็คือใช่  ผมไม่อยากให้คุณมาหา”  มาร์คพูดออกไป  เขาไม่ชอบการผูกมัด  ถ้าเขาอยากพูดมัด  เขาจะผูกเอง ...

 

“ทำไม  มีคนอื่นแล้วหรือไง”   เจมส์พูด  เจมส์ชอบมาร์คมาก  ตั้งแต่แรกที่ได้ยินว่าประธานคนใหม่ของบริษัทรับเหมาก็สร้างหล่อมากแถมยังชอบผู้ชาย  ก็อยากจะมาเห็น  และเมื่อมาเห็นก็ไม่แปลกใจ  และก็สามารถทำให้มาร์คมาเป็นของเขาในเวลาไม่นาน  แต่ก็รู้ ว่ามาร์คไม่ได้คิดอะไรด้วยเลย

 

“คนอื่นน่ะ ไม่มี  แต่ตอนนี้  ไม่อยากมีใครสักคน”  มาร์คพูด  ยิ่งทำให้เจมส์โกรธมากขึ้น   ที่มาร์คเอาแค่จะผลักไสไล่ส่งเจมส์และมีท่าทีเฉยชา  แต่ก็ต้องเก็บอารมณ์ไว้  เพราะยิ่งโกรธมาร์คก็จะยิ่งเฉยชาใส่เขา

 

“ไม่อยากมีจริงหรอ ...”  เจมส์พูดเสียงออดอ้อนก่อนจะไปนั่งคร่อมตักมาร์ค  ซึ่งมาร์คก้ไม่ได้ปฏิเสธ  กอดเอวบางเอาไว้แนบตัวเหมือนกัน  เจมส์ก็เอามือคล้องคอมาร์คเอาไว้

 

 

“ไม่อยากมี ... เจมส์ยังไม่ดีพออีกหรอ”  เจมส์พูดก่อนจะกดจูบลงไปที่ปากหนา มาร์คเองก็ไม่ได้ว่าอะไร  ปล่อยให้เจมส์ทำตามใจ   กำลังเบื่ออยู่พอดี  หาอะไรทำก็คงดีไม่น้อย

 

…..

 

 

“เสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว  ผมจะได้ไปทำงานต่อ”  มาร์คพูดขณะที่กำลังติดกระดุมอยู่

 

“นี่คุณไล่หรอ  ทำไมกัน  ได้แล้วทิ้งงั้นสิ”  เจมส์เริ่มจะโกรธขึ้นมาอีก

 

“จะพูดอย่างนั้นก็ใช่  แต่อย่าลืมสิ  ผมบอกคุณแล้วว่าเราสองคนแค่สนุกด้วยกัน” มาร์คพูดอย่างไม่ใยดี

 

“นี่คุณ!!!”  เจมส์ขึ้นเสียง

 

“อย่ามาขึ้นเสียงใส่ผม  ในเมื่อคุณไม่มีสิทธิ์  ถ้าไม่พอจก็รีบกลับไป หรือจะเอาเงินไหม ... ค่าเสียเวลา จะเอาเท่าไรก็ไม่ว่า  แต่อย่ามาคิดว่าผมจะเอาคุณเป็นเมีย  ผมชอบผู้ชายก็จริง  แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นผู้ชายทุกคน เพราะฉะนั้น อย่าลามปาม จะไปไหนก็ไปได้แล้ว  อย่าทำตัวน่ารำคาญ  เพราะแม้แต่คำว่าเพื่อนผมก็จะไม่นับ”  มาร์คพูดด้วยร้ำเสียงเรียบ ด่าเกรงขาม  ทำให้เจมส์รีบใส่เสื้อผ้าและออกไปจากห้องทันที  เขาไม่กล้าจะแสดงอาการอะไรกับมาร์คมาก เพราะจริงๆแล้ว  เขาก็ไม่ได้รุ้จักอะไรกัยมาร์คมากเป้ช็นเชพิเศษ  มาร์คไม่เคยบอกข้อมูลส่วนตัวกับเขาเลยแม้แต่นิดเดียว 

 

 

......

 

 

“หงุดหงิดอะไรเฮีย”  ลูกน้องที่เอาเอกสารเมาให้ทักมาร์ค

 

“นิดหน่อยว่ะ  ไอ้เกม  แถวนี้มีที่เที่ยวอะไรเด็ดไหมว่ะ”  มาร์คถามขณะที่นั่งอ่านเอกสารที่เกมเอาเข้ามาให้ไปด้วย

 

“ก็มีนะเฮีย  มันเป็นผับอ่ะ  แต่ก็ส่วนใหญ่พวกผู้ชายจะไปใช้บริการกัน เขาว่าเด็กขายที่นั่นน่ารักโครตๆเลยว่ะเฮีย”  เกมพูดพร้อมทำหน้าตาเคลิ้มตาม

 

“เด็กขาย .. ผู้ชาย?”  มาร์คถาม

 

“ใช่เฮีย  ผู้หญิง ผู้ชาย ชายแท้ ชายเทียม หรือเกย์ก็มีทั้งนั้น  แถมแต่ละคนดูสะอาดสะอ้าน เพราะว่าเขาดูแลดีนะเฮีย  รู้สึกว่าจโดนซื้อตัวไปหลายคนแล้ว”  เกมพูดออกมา เพราะเขาอยู่แถวนี้เลยรู้เยอะ

 

“ซื้อไปตัวไปทำไรว่ะ”  มาร์คถาม

 

“ก็เขาคงรักกันมั้งเฮีย เลยไปซื้อมาไว้ ไม่ให้คนอื่นได้ร่วมใช้ไง”  เกมพูดอธิบายมาอีก  ก็ยังว่าความรักมันห้ามกันได้ที่ไหน  แม้ต่เด็กขาตัวก็มีความรักได้เหมือนัน บางคนโชคดีใจตรงกันกับแขก  จากแขกก้กลายเป็นคนรัก

 

“งั้นหรอ...”  มาร์คคิดตาม  เพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยากออกไปร่วมเพศกับใคร  แต่แค่อยากออกไปดื่มกินแก้เบื่อ  แต่เมื่อลูกน้องพูดออกมาอย่างนี้ก็อดคิดตามไม่ได้

 

 

 

 

To be con .....

 

------------------------------------------------------------------

มาประเดิมตอนแรกแล้วจ้าาาา   เป็นยังไงก็บอกกันด้วยนะ

 แต่ถ้าอยากติดตามความเคลื่อนไหวก้ไปกดไลค์เพจกันนะจ้ะ  

จะได้รุ้ความเคลื่อนไหวของไรท์และอิมเมจเต็มเลยน้าาา

 

 *ยังไม่ได้ตรวจคำผิดเลยสักตอน  เดี๋ยวว่างๆจะมาตรวจให้นะคะ (น่าจะเป็นตอนจบแล้วนะคะ)

 

 

 *กำลังใจ = โหวต  กดถูกใจ  และคอมเม้นนิยายเรื่องนี้เยอะๆน้าาาาาาา 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว