ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 ยาต้านเชื้อซอมบี้ (Nc เบาๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 ยาต้านเชื้อซอมบี้ (Nc เบาๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2562 01:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 ยาต้านเชื้อซอมบี้ (Nc เบาๆ)
แบบอักษร

​ตอนที่ 1 ยาต้านเชื้อซอมบี้!


 'ขณะนี้มีข่าวภายใน พร้อมภาพและสื่อที่ถูกอ้างว่าหลุดออกมาจากทางโรงพยาบาลดังกล่าวออกมาให้ท่านผู้ชมได้มาวิเคราะห์กันค่ะ' นักข่าวสาวนำเสนอข่าวอย่างตั้งใจด้วยสีหน้าเครียดบึ้งตึงตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น วิดีโอซากศพที่เดินได้โดนขังไว้ในกรงจำนวนมากถูกโชว์ในหน้าจอโทรทัศน์


'วิดีโอที่เห็นข้างต้นถูกแชร์ต่อกันเป็นจำนวนมากในโซเชียลเน็ตเวิร์ค พร้อมกับชาวเน็ตที่ตั้งคำถามว่าสิ่งที่เห็นในคลิปวิดีโอคือสิ่งมีชีวิตในภาพยนต์ที่เรียกว่า ซอมบี้ หรือไม่' ภาพปรากฎด้านข้างเธอต่อเป็นภาพยาแคปซูลสีขาว ขวดยา และเข็มฉีดยาที่มียาชนิดนี้อยู่


'นี่คือภาพยาที่หลายคนเชื่อว่ามันคือต้นเหตุที่ทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ค่ะ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ประเทศคงอยู่ในสถานการณ์น่าวิกฤตแล้วค่ะ' เธอสูดหายใจเข้าลึกและนำเสนอข่าวต่อ


'ยาชนิดนี้ถูกนำเข้าเมื่อไม่นานมานี้ มีผลวิจัยว่าสามารถรักษาโรคมะเร็ง และโรคต่างๆ ในระยะสุดท้ายได้ ส่วนผสมในยานี้ได้เปิดเผยเเละทำยาในตลาดมากมาย แต่ไม่นานมานี้ได้ถูกบังคับใช้เฉพาะในโรงพยาบาลเท่านั้นเนื่องจากมีวัยรุ่นจำนวนมากนำไปผสมเป็นสารเสพติดค่ะ'


'หลายคนตั้งคำถามว่าประเทศต้นผลิตยาชนิดนี้ได้ออกมาแถลงการณ์ใดๆ หรือไม่ ขณะนี้ทางสื่อข่าวไม่สามารถติดต่อผู้คิดค้นหรือคนในประเทศนั้นได้เลย ขอให้ทุกท่านติดตามข่าวต่อไป อย่าพึ่งตื่นตระหนก ดิฉันคาดว่า... กรี๊ด!!'


นับจากเหตุการณ์นั้นก็ผ่านมาได้เป็นเวลา 8 เดือนแล้ว


"ดูข่าวนี้อีกแล้ว เดี๋ยวก็กินข้าวไม่ลงอีกหรอก" หญิงวัยกลางคนบ่นสาวน้อยร่างบาง ผิวขาวเนียนอมชมพู ใบหน้าจิ้มลิ้ม ตากลมโต จมูกเข้ารับกับใบหน้าแสดงถึงความดื้อรั้นไม่ยอมคนหน่อยๆ ริมฝีปากเย้ายวนสีแดงสวย แต่ถึงตัวจะเล็ก สูงไม่เกินมาตราฐานหญิงไทย กลับมีหน้าอกคู่โตอยู่ภายใต้เสื้อที่รัดแน่น แสดงหัวนมสีชมพูสวยเด็กสาววัยรุ่นวัยแรกแย้มที่อึดอัดอยู่ในนั้น เธอกำลังนอนดูข่าวอยู่บนโซฟาสีขาวสะอาด


"งืออ ลงอยู่แล้วค่ะ หนูดูเป็นพันๆ รอบแล้ว" ฉันหันไปตอบป้าสุดที่รักด้วยอาการออดอ้อนนิดๆ "ว่าแต่วันนี้ป้าอยู่ในแลปแค่แป๊บเดียวเอง หายากนะคะเนี่ย" ฉันกระโดดลงจากโซฟานุ่มแล้วกอดเอวป้าของฉันจากด้านหลัง


อย่างที่ได้ยินว่าป้าฉันทำงานในแลป ป้าของฉันเป็นนักวิจัย หลังจากที่เกิดเหตุการณ์ไวรัสระบาดป้าของฉันก็ทุ่มเทเวลาเกือบทั้งหมดในการคิดยาแก้ ด้วยความที่ป้าเป็นนักวิจัยนี่เองเลยทำให้เธอตัดสินใจสร้างบ้านหลังย่อมๆ ไว้ใต้ดินเพราะได้มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้นในแลปของป้า ใครจะไปเชื่อล่ะว่ากลไกใต้ดินง่ายๆ ของป้าจะทำให้เราสองคนอยู่รอดได้เป็นเดือนๆ ซอมบี้เลยไม่สามารถเข้ามาได้ แต่ถ้าเป็นมนุษย์...คงหาทางได้ไม่ยาก


"อ้อใช่ ป้ามียาต้านไวรัสแล้วน่ะสิ" ป้าพูดกึ่งยิ้มมองหน้าฉันแล้วลูบหัวอย่างอ่อนโยน


"ใช่หรอคะ!? ป้าเก่งที่สุดในโลกเลย แบบนี้ป้าก็ช่วยโลกน่ะสิ!" ฉันกระโดดกอดเธออีกครั้งด้วยความรัก


"เฮ้อ แต่หลานตามป้ามานี่ก่อน" ป้าที่เริ่มตึงเครียดต่างจากเมื่อกี้นี้ ถอนหายใจแล้วพาฉันลงไปที่แลป ทั้งๆ ที่ไม่เคยอนุญาตให้ฉันลงไปมาก่อน


"ป้าจะฉีดยานี่ให้หลาน มันแก้ให้ซอมบี้เป็นคนไม่ได้ก็จริง แต่มันช่วยหลานให้ไม่มีวันติดเชื้อได้" ป้าฉันพูดด้วยท่าทีตึงเครียดต่างกับฉันที่ตาลุกวาว


ป้าฉันเก่งที่สุดเลยยย


"แล้วป้าล่ะคะ?" ฉันสะกิดใจขึ้นมาเลยเริ่มถามถึงยาของเธอ


"ป้าฉีดแล้วน่ะ ถ้าหลานออกไปเจอนักวิจัยคนอื่นหลานสามารถให้เขาเอาเลือดจากหลานไปทำวัคซีนต่อไปได้ด้วย" ป้าพูดแล้วไม่รอช้าจับแขนฉันแล้วเอาไปฉีดทันทีที่ฉันตอบตกลง


"อื้อ เจ็บจัง" ฉันร้องตอนที่ปลายเข็มแหลมได้ ทะลุเนื้อเข้าไป เห็นแล้วจะเป็นลม


"จุ๊บ" ป้าฉันจุ๊บลงหน้าผากทันทีที่ฉีดยาให้ฉันเสร็จ แล้วปาดน้ำตาของฉันที่ปริ่มออกมาทิ้ง เธอทำท่าเหมือนจะทำงานต่อแล้วรีบไล่ฉันไปกินข้าว "เบียร์กลับขึ้นไปกินข้าวแล้วนอนซะนะ"


"ค่า" ฉันรับคำแล้วเดินจากออกจากห้องวิจัยอย่างไม่ดื้อ ไม่ซน เพื่อเป็นการตอบแทนป้าที่รัก


"หลานต้องเข้มแข็งนะ"


ทันทีที่หลานสาวที่รักจะเดินออกจากห้องวิจัยอย่างอารมณ์ดี ภูมิใจในตัวป้าของเธอ หญิงในห้องก็แทบทรุดลงไปกองกับพื้นห้องแลป ความรู้สึกผิดพอกพูนในจิตใจขึ้นมาจนกองสุมกัน


เดิมทียานั่นที่ฉีดยังไม่สมบูรณ์แต่คงไม่มีทางเลือก เมื่อ 4 เดือนที่แล้วได้เธอค้นพบยาสองตัวที่สามารถช่วยต้านเชื้อซอมบี้ เธอใช้เวลาทดลองกับหนูจำนวนมากอยู่ 2 เดือน ยาชนิดนึงทำให้การแสดงออกของหนูแปลกๆ ส่วนอีกชนิดทำให้หนูที่ได้รับยาสามารถผ่านหนูซอมบี้ได้ 100% ด้วยความตื่นเต้นตอนนั้นเธอได้ทดลองกับตัวเองอย่างลับๆ ซึ่งอีกไม่กี่วันต่อมาหนูหลายตัวที่ได้รับยานั้นก็ตายลงไป


เธอจึงอุทิศชีวิตที่เหลืออีกราวๆ 2 เดือนให้กับการทำยาให้หลานสาวของตัวเอง


ตอนนี้เธอมองหนูที่โดนฉีดยาที่พึ่งฉีดให้หลานไป ถึงจะไม่สมบูรณ์แต่ก็ทำให้หลานของเธอไม่ติดเชื้อได้


หนูตัวเมียที่ได้รับยาอยู่ท่ามกลางฝูงหนูซอมบี้ มีหนูซอมบี้บางส่วนไม่สนใจ แต่อีกส่วนกลับกรูเข้าหาเพื่อผสมพันธุ์ เป็นอะไรที่ชวนใจหายเป็นที่สุด


หลังจากนั้นอีกไม่นานหนูซอมบี้ก็ทยอยออกไปไม่สนใจหนูทดลองตัวนั้น


เธอไม่รู้ว่าฤทธิ์ยาจะพาหลานเธอไปถึงไหน จะมีผลอะไรบ้าง แต่ที่แน่ไม่ คงได้แต่ภาวนาให้เธอปลอดภัยตลอดรอดฝั่ง


เธอค่อยๆ สะอึกสะอื้น หลานสาวของเธอถ้าออกไปโลกภายนอกเจอผู้ชาย คงไม่วายโดนข่มขืนแน่ ในสถานการณ์แบบนี้ยิ่งแล้วใหญ่ แล้วยังมีพวกซอมบี้อีก คงได้แต่ภาวนาให้เธอรอดปลอดภัยไปเจอนักวิจัยยาดีๆ นำไปพัฒนาต่อจนสำเร็จ


ป้าที่ยังสาวหยิบยาขวดสีชมพูสวยเดินออกจากห้องวิจัยไปทั้งคราบน้ำตา ยาขวดนี้คือที่ช่วยเร่งตัววัคซีนที่ฉีดเข้าไปให้เห็นผลไวขึ้นเป็นยาที่ใช้อาบ แต่เธอไม่รู้ตัวเลยว่ายาที่กำลังจะบังคับให้หลานอาบและแช่เป็นประจำนั้นมันจะมีผลเป็นยาปลุกเซ็กส์อย่างร้ายแรง

"เบียร์ หนูอาบน้ำให้ผสมยานี่ลงไปด้วยนะ ยิ่งใส่เยอะยิ่งได้ผลไว แต่อย่าอาบหมดขวดในทีเดียวล่ะ อ้อ อีกอย่างแช่นานมากก็ไม่ดีนะ ห้ามแช่นานเกิน 15 นาทีแล้วกัน ป้าขอสั่งห้าม!" เมื้อได้ยินป้าสุดที่รักพูดแบบนั้นทันทีที่เธอออกจากแลป ฉันที่พึ่งกินข้าวเสร็จจนอิ่มเปล้ จึงไม่รอช้าเปลื้องผ้าออก ทำความสะอาดตัวแล้วลงไปแช่มันทันที


ถึงป้าจะบอกว่าอย่าใช้ให้หมดในครั้งเดียวก็เถอะ…


ยาที่ป้าให้อาบผ่านๆ มาก็สบายตัวทั้งหมด ยิ่งเยอะก็ยิ่งสดชื่นอีก ยานี่ก็คงคล้ายๆ กัน


ฉันเลยคิดว่าถ้าใช้หมดมันน่าจะดีกว่า ฉันจึงจัดการเทยาสีชมพูของป้าลงไปหลายขวดจนแทบไม่ต้องผสมน้ำตาม แล้วค่อยได้ หย่อนตัวลงไปแช่


"อื้มมม อุ่นจัง" ฉันร้องอย่างสบายใจ ยานี่เหมือนน้ำหนืดๆ สบายตัวเหมือนได้นวดเเหนะ


ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดคลิปที่เคยอัปโหลดลงยูทูปในสมัยก่อนดูแล้วขำตามพร้อมแช่น้ำอย่างเพลินๆ


3 ชั่วโมงต่อมา


ฉันตื่นแล้วรีบลุกออกจากน้ำหนืดๆ สีชมพูนี่อย่างลนลาน ป้าบอกว่าห้ามเกิน 15 นาทีนี่หว่า พอดูนาฬิกาก็พบว่าตัวเองเผลอหลับ ไปตั้ง 3 ชม.!!!

รีบอาบน้ำให้เสร็จดีกว่าเดี๋ยวป้าด่า!


ฉันค่อยๆ เดินออกจากห้องน้ำอย่างมีพิรุจแต่ก็พบว่าป้าไม่ได้รอดุฉันอยู่จึงเดินออกมาอย่างสบายอารมณ์ เช็ดตัว แต่ก็พบว่ามีโน็ตเขียนอยู่บนโต๊ะอาหาร


'ป้าอยู่ในห้องวิจัย ไม่ต้องตามนะ ใช้สมาธิ ป้าเอาอาหารลงไปแล้ว ป้าจะคิดยาใหม่สักหน่อย'


"ป้านะป้า ไม่มีเวลาให้หนูเลย" ฉันบ่นลอยๆ แล้วจึงตัดสินใจเข้าห้องนอนตัวเอง ทั้งเปลือยกายอย่างนั้น ด้วยความที่ฉันเป็นคนขี้ร้อน ฉันจึงติดนิสัยไม่ใส่เสื้อนอนตั้งแต่เด็กแล้ว แม้แรกๆ ป้าจะด่าแต่เธอก็เริ่มชินกับการที่ฉันโชว์ร่างกายตัวเอง จนบางวันที่ฉันแก้ผ้าทั้งวันเธอก็ไม่ว่า ฉันกระโดดลงเตียงนุ่มของตัวเองแล้วใช้ทีวีต่อโทรศัพท์ของตัวเองก่อนจะเปิดหนังดูตามนิสัย


เพียงแต่ว่าครั้งนี้มันต่างออกไป…


'ฉันเคยพูดว่าจะไม่ซั่มกับผู้ชายที่แก่กว่าพ่อ' หนังที่ฉันดูได้กลางเรื่อง จู่ๆ ก็ตัดเป็นฉากเด็ก ผญ นั่งมองหน้าชายแก่แล้วพูดแบบนั้นออกมา ทำเอาใจฉันแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม ทั้งๆ ที่ดูเรื่องนี้เป็นพันครั้งแล้วแท้ๆ


ใจฉันเริ่มสั่นเพราะรู้ว่าฉากต่อไปมันคืออะไร


หลังจากนั้นภาพถูกตัดไปตอนที่ทั้งสองคนเริ่มมีเซ็กส์กันอย่างเร่าร้อน ทำเอาร่องเสียวของฉันเริ่มมีน้ำซึมออกมาจำนวนไม่น้อยเลย


อย่าบอกนะว่าฉันมีอารมณ์กับแค่หนังน่ะ!


ถึงสมองจะต่อต้านแต่ฉันที่ทำอะไรไม่ถูกเริ่มเอานิ้วของตัวเองถูตามรอยร่องเสียวเบาๆ ตามสัญชาตญาณ "อื้มมม อื้อ"


ผั่กๆๆๆ


เสียงจากโทรทัศน์ดังออกมาไม่หยุดหย่อน แสดงฉากสาวน้อยในหนังโดนจัดหนักและกดหน้าอกติดหน้าต่างโดยไม่กลัวว่าจะมีใครมาเห็น


ฉันเผลอแว๊บจินตนาการว่าเป็นตัวเองมันคงจะตื่นเต้นน่าดู แล้วค่อยๆ เอานิ้วโป้งของตัวเองบี้ไปที่เม็ดเสียวอย่างแรงจนต้องร้องคราง "ซี๊ดส์ อื้อ เสียววว"


ไม่ไหวแล้ว


ยิ่งได้ยินเสียงตัวเองยิ่งน่าอายขึ้นไปอีก


ฉันที่เริ่มมีอารมณ์เต็มทีกางขาตัวเองเป็นรูปตัวเอ็มหน้ากระจก


ฉันเอานิ้วเขี่ยกลีบสวาทที่เปรอะไปด้วยน้ำกามของตัวเอง แล้วแทงนิ้วเข้ามาข้างใน "อ๊า!!"


ส่วนอีกมือก็ขยำหน้าอกที่จับไม่เต็มมือของตัวเอง


พอบี้แรงๆ ที่หัวนมก็เสียวจนแทบจะเสร็จ!


"ฮื่อออ เจ็บ อ่า อ๊า" ถึงจะเจ็บแต่ฉันก็ไม่สามารถบังคับร่างกายตัวเองได้จนต้องปล่อยไปตามอารมณ์ ้เพราะนิ้วที่แทงเข้ามามันทำให้รู้สึกเจ็บ ส่วนใหญ่ฉันมักจะถูไถภายนอกมากกว่าจึงไม่ชินเมื่อมีอะไรเข้ามาในร่างกาย


แจ๊ะๆๆ


แต่สักพักก็มีความเสียวเข้ามาแทนที่ "อื้มมม เค้าเฉียว อ๊ะะ อ๊ะะะ" ฉันร้องแล้วคิดว่ามีดุ้นของคนแปลกหน้าแทงเข้ามา


"อื้มมม แรงอีกก"


ฉันบี้หัวนมตัวเองซักพักพร้อมจินตนาการว่ามีคนดูดมันจะเสียวขนาดไหนกัน 


"อื้มมม กินนมหนูหน่อย อ๊าา กัดแรงๆ เลย ฮื่อออ"


"อ๊ะ อ๊ะะะ อ๊าาา"


แจ๊ะๆๆ


จนสายตาฉันเหลือบไปเห็นตุ๊กตาแสนรัก และคิดไอเดียดีๆ ออก


ฉันคว้าเอาตุ๊กตาข้างตัวมาแล้วกดร่องเสียวตัวเองลงที่หน้า (ปาก) ของตุ๊กตาตัวนั้นพร้อมขยับเอวตัวเอง ให้ร่องเสียวกดแนบลงและถูไถกับมัน


อื้อ เสียวจังงง


พอมองตัวเองในกระจกก็เหมือนตุ๊กตาเลียร่องเสียวฉันอยู่เลย "อื้มม"


"อ๊าา อ๊า เสียวว อิย๊า"


ทำไมมันรู้สึกดีขนาดนี้กัน


ถ้าช่วยตัวเองแล้วเสียวขนาดนี้ ฉันจะช่วยทุกวันเลย!


"อื้มมม อื้อๆๆ อ๊าาาาาาา" ฉันขย่มมันเร็วและแรงขึ้นจนในที่สุดร่างที่เกร็งของฉันก็ปล่อยน้ำกามกลิ่นสวาทออกมาเต็มปากของพี่ตุ๊กตาหมีตัวนั้น


"อ้ายย เสร็จแล้วววววว"


ฉันกดหัวพี่หมีลงกับร่องเสียวแล้วปล่อยน้ำเสียวออกมาจนแทบหมดตัว


อยากให้พี่หมีเลียให้จริงๆ จัง...


"อื้มมมม" ฉันครางอย่างอารมณ์ดีหลังจากเสร็จกิจ และด้วยความเพลียฉันจึงหลับไปในเวลาอีกไม่นาน


. . . . . .

เช้าวันต่อมา


ปังๆๆๆๆ


ฉันสะดุ้งตื่นหลังจากได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างแรง คุณป้างั้นหรอ?


หรือว่าจะเป็นคนอื่น!? แบบนั้นก็อันตรายสิ…


ยิ่งถ้าเป็นผู้ชาย….เป็นกลุ่ม...


อื้อ! แล้วน้ำนี่จะไหลออกมาทำไมเล่า!?


แล้วถ้าเป็นป้าทำไมเคาะเเรงแบบนี้ ป้ามีเรื่องอะไรรึป่าวต้องออกไปช่วย!


แต่ป้าอาจจะอยู่ในแลปแอบอยู่ก็ได้นะ จะออกไปก็เสี่ยงเกินไป…


ทำไงดีล่ะ!?


มาเลือกช้อยส์กันค่ะ ท่านพระเจ้าจะให้สาวน้อยที่ชื่อฟองเบียร์คนนี้ทำอะไร?? (มี 2 ข้อต้องตอบนะคะ)

ข้อ 1 สาวน้อยคนนี้จะใส่เสื้อผ้าแบบไหน

ก. ใส่ชั้นใน สวมเสื้อยืด แจ๊คเก็ตคลุม กางเกงวอร์มขายาวเคลื่อนไหวสะดวก

ข. ใส่ชั้นใน เสื้อกล้าม บาง สีขาว รัดรูป (เห็นชั้นใน) และกางเกงยีนส์ขายาว ตามปกติที่ใส่ประจำวัน

ค. ไม่ใส่ชั้นใน เสื้อกล้าม บาง สีขาว รัดรูป (เห็นนม) และกางเกงขาสั้นรัดจนเป็นเห็นร่องเสียวอูมๆ ของน้อง

ง. เปลือยค่ะ ป้าเคาะแบบนี้แสดงว่าด่วน ต้องรีบออกไปช่วย!

ข้อ 2 จะเปิดประตูไหมคะ?

ก.เปิด ข.ไม่เปิด


ความคิดเห็น