email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

อ่านแบบไม่ต้องการสาระมากครับ ต้องการแค่ความหื่นแต่มีสตอรี่นะ - สามารถติดตามเอ็มได้ในเพจ ไรท์เอ็ม หรือทวิตเตอร์ @heartfilia_emma ได้เลยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันมาก ๆ เลยะนะครับ

ชื่อตอน : Chapter 35 (END)

คำค้น : น้องส้มตำคนกาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 39.5k

ความคิดเห็น : 84

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2563 16:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 35 (END)
แบบอักษร

#Somtum 

เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงบ่ายสองกว่า ๆ ของวัน หลังจากทานข้าวเสร็จเรียบร้อยผมกับพี่ไทเกอร์จึงได้นั่งคุยกับแม่ต่อ ส่วนมากจะเป็นเรื่องชีวิตรักของเราสองคน ถามว่าจะคบกันได้จริง ๆ ใช่ไหม ฐานะทางบ้านผมก็ไม่ได้ดีแบบเว่อร์ ๆ  

แต่คนตัวสูงยังไงก็คงยืนกรานว่าจะคบ เขินไปหมดแล้วนะ! และแม่ก็เตือนเรื่องการอยู่ด้วยกัน ให้เชื่อใจกัน อย่าทะเลาะกันบ่อย มีอะไรให้คุยกันดี ๆ ที่สำคัญแม่ฝากให้พี่ไทเกอร์ดูแลส้มตำน้อยของแม่ด้วย 

แงงงง… 

แม่น่ารัก~ 

จนตอนนี้เราสองคนได้กลับมาถึงคอนโดแล้วเรียบร้อย แต่เมื่อกี้พี่ไทเกอร์บอกจะลงไปซื้อของ ผมจึงได้เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเนื่องจากอากาศมันร้อน 

เพิ่งกินส้มตำมาด้วยเลยต้องแปรงฟันให้กลิ่นมันหาย อาบน้ำเสร็จแล้วจึงได้เดินกลับมานั่งบนโซฟา กวาดสายตามองไปรอบ ๆ เหมือนไม่รู้จะเริ่มอ่านหนังสือหรือทำงานก่อนดี 

“เฮ้อ…” ไม่รู้สิ พอได้พาพี่ไทเกอร์ไปหาแม่แล้วมันกลับยิ่งทำให้รู้สึกเหมือนว่าเราจริงจังกับผู้ชายคนนี้จริง ๆ เหมือนไม่มีอะไรที่พี่ไทเกอร์ไม่รู้แล้วเกี่ยวกับตัวของเรา 

ส่วนเรื่องพ่อแม่ของเจ้าตัวก็น่าจะอีกนานเลยที่จะได้มีโอกาสพบเจอ พี่ไทเกอร์บอกว่าทั้งสองท่านมักจะยุ่งอยู่กับงานเสมอ ผมจะทำอะไรได้ไปมากกว่ารับฟัง 

ยังไงก็ช่าง แค่ตอนนี้มีพี่ไทเกอร์อยู่ด้วยก็น่าจะเกินพอแล้ว… 

ไม่นานชายตัวสูงก็เข้ามาในห้อง เห็นผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็น่าจะล่อตาล่อใจเดินมาจุ๊บมาหอม จนต้องไล่ให้ไปอาบน้ำแปรงฟันเพราะได้กลิ่นของที่เพิ่งทานมา 

ถุงเซเว่นที่เจ้าตัววางไว้บนโต๊ะเตี้ยทำให้รู้ว่าพี่ไทเกอร์ลงไปซื้อกระดาษกับปากกา คงจะซื้อมาไว้ใช้ในการทำงาน เออเหมือนพี่ไทเกอร์จะได้นำเสนอวิจัยละ พี่เขาบอกว่าก็นำเสนอเรื่องราวตอนไปฝึกงานมาด้วย 

ส้มตำคนนี้จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ~ 

จริง ๆ แล้วผมมีอีกหลายเรื่องเลยที่อยากจะเล่าให้พี่ไทเกอร์ฟัง จุดเริ่มต้นที่ตัวเองสนใจเกี่ยวกับเรื่องเซ็กซ์ จุดเริ่มต้นที่ทำให้ทุกคนมองว่าส้มตำเป็นคนนิสัยไม่ดี ทุกอย่างมันก็ล้วนเกิดขึ้นเพราะชายคนหนึ่งที่ส้มตำแอบชอบ 

ผมเคยบอกว่าตัวเองตามแอบมองพี่ไทเกอร์ตลอดช่วงระยะเวลาเกือบสามเดือน ประมาณช่วงเทอมแรกของปีสอง แต่จริง ๆ แล้วมันก็เป็นแค่เพียงช่วงที่ผมตามแอบมองเจ้าตัวจริง ๆ จัง ๆ ก็เท่านั้น 

แต่ความจริงแล้วคือผมชอบพี่ไทเกอร์มาตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง มันเหมือนมองแล้วรู้เลยว่าใช่ แต่ในเมื่อตอนนั้นยังแรดได้ไม่มากเลยไม่ได้ออกอาการอะไรมากมาย แต่ถามว่าเริ่มมีคนเกลียดไหมก็มีเยอะ สิ่งที่คิดไว้ในหัวเลยคือเราต้อง ‘เด็ด’ ผู้ชายถึงจะหันมามอง 

แต่ก็มีช่วงหนึ่งที่เกือบจะลืมพี่ไทเกอร์ไปเพราะมีคนคุยที่ชื่อศรเข้ามาคุยด้วย แต่มันกลับทำให้ผมเจ็บ เจ็บจนถึงขั้นที่แบบโทรไปบอกพี่โอทั้งน้ำตา นั่นคงเป็นสาเหตุที่พี่ชายผมไม่อยากให้คบกับผู้ชายคนไหนอีก จริง ๆ ก็หวงน้องมาตั้งแต่ช่วงเด็ก ๆ แล้ว 

รักพี่โอที่สุดเลย!  

พยายามเรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเซ็กซ์ ถึงจะไม่ได้เก่งในตอนแรกเลยก็ตาม แต่กลับไม่ได้ทำให้พี่ไทเกอร์หันมามอง 

เอาจริง ๆ พี่เขาไม่ได้สนใจหรือรู้เลยด้วยซ้ำว่ามีรุ่นน้องที่ชื่อส้มตำในมหา’ ลัย จนกระทั่งผมเริ่มแอบมอง และมารู้ที่หลังว่าตัวเองเผลอทำให้ผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบสังเกตเห็น จนในที่สุดก็ถูกพี่ไทเกอร์ข่มขืน 

“ข่มขืน? มึงไม่ได้ขัดใจกูเลยส้ม”  

“หยาบคายอะ! เล่าให้ฟังแล้วทำไมต้องหัวเราะด้วย” อุตส่าห์เล่าให้ฟังว่าชอบมานานแล้วนะ คิดไว้ว่าน่าจะแซ่บหรือเยดุอยู่พอควร สมแล้วแหละที่ได้แอบชอบ 

อื้ม… 

จริงด้วย… 

“จริง ๆ ก็เคยเห็นหน้า ไม่ใช่ว่าไม่เคยแต่ไม่รู้จักชื่อ แต่เออ… ก็น่ารักดี”  

“แงงง เขินอะ… แล้วเด็ดป่ะ?” ผมขยับเข้าไปใกล้ ๆ แทบจะเกยตักแกร่ง ไม่สิ ตอนนี้พี่ไทเกอร์จับให้ผมขึ้นไปนั่งคร่อมตักแกร่งแล้วต่างหาก 

ใบหน้าคมขยับมาคลอเคลียที่ซอกคอพร้อมกับสูดดมกลิ่นสบู่ ลามมาเสียจนถึงปลายคาง กดซับจูบหลาย ๆ ครั้งจนทำให้รู้สึกจักจี้ ร่างของผมดิ้นไปมาอยู่บนตักแกร่ง ก่อนจะได้หยุดอยู่เฉย ๆ เมื่อใบหน้าคมผละออกมามอง 

“เด็ด… เด็ดจนกูติด…” เสียงทุ้มกระเส่าเหมือนคนมีอารมณ์ทำให้หัวใจผมยิ่งสั่นไหว ผละใบหน้าหล่อออกมามอง เห็นสายตาแบบนั้นยิ่งทำให้ส้มตำรู้สึกอยากแก้ผ้าหันสะโพกให้พี่ไทเกอร์จับกระแทก 

บ้าจริง! นี่เราหลงผู้ชายขนาดนั้นเลยใช่ไหม?  

“พี่อยากเอาใช่ป่ะ?” ถามพลางยกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าคม ใบหน้าคมที่หล่อเหลาและมีเสน่ห์ ไม่เหมือนคนที่จะมาเอาผู้ชายแบบผมเลยแม้แต่น้อย 

ยอมรับว่าพี่ไทเกอร์เป็นไทป์ที่ผู้หญิงหลาย ๆ คนชอบเสียอีกต่างหาก เราโชคดีที่มีคนคนนี้อยู่ใกล้ ๆ ซ้ำร่างสูงยังเป็นเจ้าของหัวใจเราอีกด้วย 

“แล้วให้ไหม?”  

“แค่อมได้ไหม…”  

“ทำไม?”  

“…” เพิ่งทานข้าวมานะ ไม่ได้แน่ ๆ แค่อมให้ก็แตกได้เหมือนกันป่ะ แต่พี่ไทเกอร์ทำไมหล่อแบบนี้วะ คนบ้าอะไรจะหล่อไม่บันยะบันยัง หล่อวัวตายควายล้ม หล่อจนอยากได้เป็นผัว ไม่สิเราได้มาแล้ว 

“พี่ไม่ใช่คนหื่นกามแบบนี้เลยนะตอนแรก” เอ่ยออกไปแต่ใบหน้าคมกลับทำเป็นไม่สนใจ ซ้ำยังขยับซุกอยู่ที่ซอกคอ 

มือหนาเริ่มสอดเข้ามาในเสื้อผมแล้วลูบไล้ผิวเบา ๆ ชวนให้รู้สึกขนลุก ดูก็รู้ว่าเสือตัวใหญ่คงไม่ได้คิดที่จะแค่เล่น ๆ ยิ่งติดเครื่องง่ายอยู่ด้วย 

“ไม่เคยได้ยินหรือไง อยู่กับใครนิสัยก็จะเปลี่ยนเป็นเหมือนคนนั้น”  

“แต่ส้มไม่ได้หื่น…”  

“หืม… ไม่ได้หื่นอย่างเดียวแต่มึงหมกมุ่นด้วย คิดว่ากูจะทนได้หรือไงเวลาเห็นมึงอ่อยหรือทำตัวออดอ้อนใส่?” ผละออกมาถามแค่พอให้เห็นหน้าหื่น ๆ ก็กลับมาคลอเคลียเสียจนผมต้องยกมือขึ้นดันอกแกร่งไว้ 

ผมค่อย ๆ ขยับกายลงไปนั่งที่หว่างขายาว ช้อนตาขึ้นไปมองพี่ไทเกอร์ที่กำลังเลิกคิ้ว ก่อนเจ้าตัวจะรู้ว่าผมจะทำอะไรจึงได้อ้าขาออกให้แล้วกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ อยากกินไอติมแท่งใหญ่ ๆ ให้หายอยาก พี่ไทเกอร์ปลดปล่อยส้มตำก็มีความสุข 

“หึ บริการเก่ง…” ผมไม่ได้ตอบหรือถามอะไรต่อนอกเสียจากดึงกางเกงกีฬาและชั้นในสีขาวลงจนไทเกอร์น้อยที่เริ่มจะขยายตัวปรากฏอยู่ตรงหน้า ไม่รอช้าที่จะขยับมือไปจับมันรูดชักขึ้นชักลง 

ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าคมที่แสดงความต้องการออกมาให้เห็น ผู้ชายเงี่ยนก็เหมือนยาวิเศษที่ทำให้หัวใจของส้มตำคนนี้กระชุ่มกระชวย ไม่สิพี่ไทเกอร์เงี่ยนต่างหาก ความสุขของเมียคือไม่ใช่แค่ให้ผัวรัก 

แต่ต้องทำให้ผัวมีความสุขด้วยต่างหาก… 

“อืม…” เสียงเสือคำรามดังขึ้นคลอ ๆ ชวนให้คนที่กำลังบริการรู้สึกอยากทำให้ความเสียวเพิ่มมากขึ้น ผมขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ สูดดมกลิ่นสบู่แต่กลับติดกลิ่นน้ำยาล้างส่วนนั้นที่เคยซื้อมาให้จึงได้เงยหน้าขึ้นไปมองเจ้าของอวัยวะเพศที่กำลังขยายใหญ่ 

ตื่นเต้นจัง~ 

“เตรียมตัวเก่ง…”  

“ทำไมวะ ก็กะจะกลับมารังแกเด็ก”  

“คะ คนหื่น…” บ่นให้เจ้าตัวกระตุกยิ้มก่อนลิ้นของผมจะแตะลงที่รอยแยกปริ่มน้ำกาม ละเลงเลียอย่างช้า ๆ มือก็พยายามรูดรั้งคล้ายบีบคั้นท่อนโคนให้ลูก ๆ ออกมาเชยชมกับโลกกว้าง หรือออกมาให้แม่ของพวกมันกลืนกินลงท้องก็ไม่รู้ 

หลายคนต่างก็บอกว่ามันคือการกระทำที่พิเรนทร์ เป็นการกระทำที่ไม่ควรทำ แล้วทำไม ผมไม่ได้ไปไล่กินน้ำเงี่ยนของผู้ชายทั่วราชอาณาจักรเสียที่ไหน 

ก็มีแค่คนเดียวที่รักหมดใจและพร้อมที่จะทำแบบนี้ให้… 

“อื้อ… หอม…” กลิ่นท่อนลำไม่ได้คาวเลยแม้แต่น้อย หอมและอร่อยดุจดั่งไอติมหวาน แน่นอนว่าเพราะสิ่งนั้นที่คนตัวสูงใช้ล้างในระหว่างอาบน้ำ เตรียมพร้อมจะเอาเมียอยู่แล้ว มันน่าจับชักว่าวเสียจริง ๆ  

อะไรที่ผู้ชายทำแล้วไม่บอกล่วงหน้ามันมักจะทำให้ผมใจสั่นได้เสมอ ผู้ชายที่ว่าก็คงจะไม่พ้นพี่ไทเกอร์คนนี้ สังเกตมาได้สักพักแล้วว่าอะไรบางอย่างที่สำคัญกับผมพี่ไทเกอร์ก็มักจะแอบทำให้ลับหลังตลอด ซ้ำยังไม่เคยเอ่ยปากขอคะแนน 

เพราะแบบนี้ไงถึงได้รักผู้ชายคนนี้ 

การที่คบกับคนที่เขาโตกว่าเรา ไม่ใช่แค่อายุแต่เป็นทั้งด้านความคิดมันเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยรู้สึกดีใจจนมาคบกันจริง ๆ เพราะพี่เขาปกป้องเราได้ ดูแลเราในหลาย ๆ เรื่อง บอกสอนและตักเตือนได้อย่างเต็มกำลัง 

เต็มกำลังเมื่อทำเรื่องอย่างว่า… 

“อืม… อมดิ…” มัวแต่ละเลงเลียไม่ยอมครอบปากสักทีจนพี่ไทเกอร์ครางบอก มีเหรอที่ผมจะรอช้า รีบอมท่อนเอ็นยักษ์เสียคับปาก ดูดกินมันอย่างเอร็ดอร่อย น้ำใส ๆ กับน้ำกามผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก ไหลออกมาตามขอบปากของผมเป็นเส้น ๆ  

อ่อก… 

ยิ่งเห็นก็เหมือนพี่ไทเกอร์จะไม่อ่อนโยน ใช้มือหนาจับศีรษะผมขยับสะโพกเข้าใส่ ถึงไม่แรงมากแต่ก็ทำให้เกือบจะสำลัก 

เราทั้งสองอยู่กับการกระทำแสนน่าอายแบบนี้สักพักใหญ่ ๆ ก่อนน้ำกามจะถูกฉีดเข้าใส่ในโพรงปากไหลลงท้องผมเสียจนหมดเกลี้ยง ความเหนื่อยทำให้ต้องนั่งหายใจหอบอยู่บนพื้น 

สายตาคมของคนนั่งโซฟายังคงมองลงมาก่อนปลายคางผมจะถูกจับให้เชยขึ้นมาสบตา ตามด้วยริมฝีปากร้อนของพี่ไทเกอร์ฉกลงมาประกบ 

ลิ้นของเสือร้ายแทรกเข้ามาตวัดเลียน้ำกามของตัวเองที่อยู่ในโพรงปากผมเสียจนทั่ว พี่ไทเกอร์ไม่เคยรังเกียจที่จะทำอะไรแบบนี้เลยจริง ๆ ก่อนจะยิ่งทำให้ผมชะงักเมื่อถูกดึงให้ขึ้นไปนั่งบนโซฟาแล้วพี่ไทเกอร์สลับลงมานั่งบนพื้น 

“พะ พี่จะทำอะไร?”  

“มึงทำให้กูบ่อย กูก็อยากทำให้มึงบ้าง”  

“มะ ไม่ต้องก็ได้- อะ พี่ไทเกอร์ อื้อ…” ไม่ได้คาดหวังเลยว่าการกระทำที่แสนน่าอายจากชายตัวสูงจะเกิดขึ้นในวันนี้ 

เสือร้ายกลืนกินส่วนนั้นของผมเสียจนสมองเตลิด เผลอยกมือขึ้นไปจับที่ศีรษะของเจ้าตัว ก่อนจะเผลอปลดปล่อยออกมาได้ง่าย ๆ ในเวลาต่อมา ยิ่งเห็นใบหน้าคมเงยขึ้นมาแลบลิ้นเลียเหมือนอร่อยหัวใจดวงน้อยยิ่งสั่นไหว 

“คะ คนบ้า!”  

“หึ… ผัวเมียต้องช่วยกัน”  

อดไม่ได้ที่จะทุบลงไปที่ไหลแกร่งเลยจริง ๆ เราสองคนเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดกันอีกรอบก่อนจะออกมานั่งเล่นบนโซฟาคุยกันตามประสาผัวและเมีย 

อีกไม่นานก็จะไฟนอลแล้วสินะ เดี๋ยวก็ปิดเทอมแล้ว เราจะหมกมุ่นได้เท่าเดิมไหมก็ไม่รู้ แต่ช่วงนี้คงต้องเตรียมตัวสอบ… 

และแล้วก็เป็นแบบนั้นไม่ผิดคาด เราสองคนยุ่งกับการสอบเสียจนไม่มีเวลาสัมผัสกันไปมากกว่ากอด ไออุ่นของเสือตัวโตคือสิ่งที่ผมติด มันทำให้รู้สึกไม่อยากตื่นเลยจริง ๆ พี่ไทเกอร์ไม่เคยลดความรักที่มีต่อผมลงเลยแม้แต่น้อย และก็ไม่เคยงอนผมเลยสักนิด 

จนกระทั่งถึงวันที่สอบเสร็จและปิดเทอม ผมที่ต้องกลับไปอยู่บ้านเพราะแม่กับพี่ชายจะพาไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัดเลยรู้สึกยุ่งเป็นพิเศษ และมันจะไม่อะไรเลยถ้าหากไม่ไปตั้งหนึ่งอาทิตย์ และคนที่เคยตัวติดกันตลอดไม่ได้ไปด้วย 

“เฮ้อ… ไม่ไปได้ไหมวะ?”  

“พี่ไทเกอร์อะ ส้มต้องไปหาญาติจริง ๆ นะ ต้องไปทุกปีเลยด้วย”  

“…” ร่างสูงที่มีเพียงกางเกงวอร์มขายาว ยืนกอดอกโชว์หุ่นมองมาที่ผมเหมือนหงุดหงิดและเป็นกังวลกับสิ่งที่ผมได้บอกไป พี่ไทเกอร์มักจะไม่ชอบให้ผมไปไหนเลย ไม่ใช่กักขัง แต่ถ้าจะไปไหนก็ต้องไปด้วยกัน และไม่ได้ไปนานขนาดนี้ 

วางแผนไว้ด้วยว่าจะพาไปไหนสักที่ตอนปิดเทอม แต่ยังไม่ทันจะได้บอกรายละเอียดผมก็มีธุระต้องไปทำเสียก่อน ด้วยความที่อยู่ด้วยกันทุกคืนจึงทำให้ร่างสูงไม่อยากให้ผมไปไหนโดยที่ไม่มีเจ้าตัวไปด้วย 

ผมก็ไม่ได้อยากไปสักหน่อย… 

“เราโทรหากันได้ตลอดนะ ส้มก็ไม่ได้อยากไปเลยด้วยซ้ำ แต่มันจำเป็นอะ”  

“…” เจ้าของใบหน้าคมเหมือนไม่พอใจจนไม่ยอมเอ่ยอะไรนอกเสียจากเดินไปนั่งบนโซฟา 

ผมมองแผ่นหลังกว้างของคนงอนก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ มองเข้าไปยังห้องนอนเห็นกระเป๋าเดินทางของตัวเองวางบนเตียง เสื้อผ้าก็ยังเก็บไม่เสร็จเพราะโดนเสือเจ้าของถ้ำขัดจังหวะเสียก่อน 

“พี่ไทเกอร์~” เรียกเสียงอ่อย ๆ พร้อมกับเดินอ้อมไปนั่งข้าง ๆ คนตัวโต ทำไมต้องทำนิสัยแบบนี้ด้วย มันออกไปทางน่ากลัวเลยด้วยซ้ำเวลาพี่ไทเกอร์ทำหน้านิ่งใส่ เสือไม่ยอมแยกเขี้ยวเลยวันนี้ แต่กลับเหมือนพร้อมขย้ำ 

“กูจะนอนหลับได้ไงวะ”  

“พี่ไม่ใช่เด็กนะ”  

“แต่กูมีเมียให้นอนกอด พอไม่มีจะให้นอนหลับได้ไง?”  

“เฮ้อออ…” ไม่รู้จะพูดอะไรเลยจริง ๆ ผมมองคนตัวสูงที่มองมาด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปกอด 

“ส้มรักพี่ไทเกอร์…” นึกถึงสิ่งที่ตัวเองรักกว่านี้ไม่ได้แล้ว แม่ พี่โอ และก็ปูนมัน มีแค่นี้จริง ๆ ที่รักมากที่สุด และยิ่งกับคนที่อยู่ด้วยกันแทบจะตลอด เอากันจนจะมีลูกได้เต็มบ้านเต็มเมือง ยิ่งผูกพันกันจนไม่รู้จะห่างกันยังไง 

ไม่แปลกหรอกที่พี่ไทเกอร์จะงอนเหมือนเด็ก เพราะเราอยู่ด้วยกันตลอดจนรู้สึกเหมือนเคยชิน แต่ก็นั่นแหละ ยังไงแล้วผมก็ต้องไป ผละใบหน้าออกมามองคนตัวสูงที่ไม่แม้แต่จะกอดผมกลับ 

จุ๊บ… 

“ไม่นานหรอก เดี๋ยวกลับนะ” ขยับไปจุ๊บที่ข้างแก้มของพี่ไทเกอร์ก่อนจะเอ่ยปากบอกแล้วขยับตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องทั้ง ๆ ที่ในใจรู้สึกไม่โอเค เก็บของเสร็จเจ้าตัวก็พาผมมาส่งที่บ้าน ตั้งแต่ออกจากห้องตลอดจนอยู่บนรถก็ไม่ยอมคุยอะไรด้วยเลย มีแต่ครางตอบ อืม อือ แค่นี้จริง ๆ  

“ถ้าโทรไปไม่รับกลับมาจะไม่อ่อนโยนด้วยแน่”  

“ชอบขู่…”  

“ขู่เพราะไร?” ผมมองคนในรถก่อนจะย่นจมูกใส่ พี่ไทเกอร์จึงได้ขับรถออกไป ในใจคือรู้สึกเหมือนโหวง ๆ นี่เราจะไม่ได้เจอพี่ไทเกอร์ตั้งหนึ่งอาทิตย์เลยใช่ไหม 

เฮ้อออ… 

แต่แล้วกลับมาได้เหงาอย่างที่คิด คนบ้าอะไรจะโทรมาเกือบทุกชั่วโมง เอะอะก็ไลน์มา เอะอะก็โทรมาจนแม่ผมมองบน ตอนจะนอนก็โทรมาคุยด้วยจนผมหลับก่อนทุกคืน ส่วนพี่โอนี่แทบจะโยนโทรศัพท์ผมทิ้ง 

แล้วคิดดูสิวันนี้วันสุดท้ายแล้วนะที่ผมอยู่ต่างจังหวัด นับวันก็ได้หกวันกว่า ๆ แล้ว นั่งอยู่ในห้องกำลังเก็บของก็ต้องมีโทรศัพท์ที่โชว์หน้าคนตัวสูงกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะคอมจ้องมาเหมือนจะกินหัว 

“รีบกลับดิ…”  

“พี่ไทเกอร์อะ ส้มเก็บของอยู่ป่ะ อีกอย่างพี่จะบอกแต่ประโยคนี้ทุกวันไม่ได้นะ” ตั้งแต่คืนแรกจนถึงตอนนี้ ประโยคที่ได้ยินอยู่เสมอคือ ‘รีบกลับดิ…’ ‘ทำอะไรวะ ตอนไหนจะกลับ’ ‘กูคิดถึง… รีบกลับมา…’ แต่ละประโยคก็ชวนให้เขาคิดถึงจนอยากจะกลับไปกอด 

พี่ไทเกอร์ชอบทำให้คิดถึง!  

ตลอดห้าหกวันที่ผ่านมาผมกับครอบครัวไม่ได้แค่มาอยู่ที่บ้านญาติเฉย ๆ แต่ยังพากันไปเที่ยวหลายที่ด้วย ซึมซับบรรยากาศตอนเด็กที่ผมเคยมาอยู่ที่นี่กับตาและยายเป็นเดือน ๆ แต่ก็นั่นแหละครับ เวลาเปลี่ยน คนก็ต้องเปลี่ยน 

ผมเองก็มีใครอีกคนที่อยู่ตรงนั้นคอยให้กลับไปหา จะเรียกว่ารุ่นพี่ก็ไม่ได้ เพราะเขาเคลมผมว่าเป็นเมีย เราก็ต้องเรียกเขาว่าเป็นผัวกลับ 

ผัวเคใหญ่! เยอึด! เยทน! อีกอย่างคือเป็นผัวที่รักเมียมากด้วย แงงง… 

“จะวางแล้วนะ ส้มจะกลับแล้ววว…”  

“รีบ ๆ เลย” ใบหน้าคมดูตื่นเต้นเสียจนผมต้องกลั้นขำ นี่ไม่ได้ใส่เสื้ออีกแล้ว เล่นคอมอยู่สินะ ฝนตกด้วยช่วงนี้ ได้ดูแลตัวเองไหมก็ไม่รู้ มองในจอไม่ค่อยชัดมากแต่เห็นหนวดเริ่มขึ้นละ 

“รู้แล้ว ไม่ต้องมารับนะ ส้มจะไปหาพี่ที่คอนโดเลย พี่โอจะไปส่ง”  

“อื้ม… เดินทางปลอดภัย”  

“โอเคงับ!”  

“ดี… ผัวรออยู่”  

“โว๊ะ!”  

 

#Writer 

หลังสอบเสร็จก็เป็นอันต้องปิดเทอม ร่างสูงที่เรียนจบแล้วก็รอเพียงแค่รับปริญญา ในระหว่างนี้ก็แค่หางานทำ แต่เขาไม่จำเป็นต้องหาเลยด้วยซ้ำเพราะยังไงชายผู้เป็นพี่ใหญ่สุดก็จัดการไว้ให้แล้วเรียบร้อย ส่วนร่างบางก็รอขึ้นปีสาม ช่วงเวลานี้ทั้งสองเลยว่าง ไม่มีอะไรทำ 

ในสัปดาห์แรกของการปิดเทอมส้มตำก็ได้ห่างจากพี่ไทเกอร์เพราะต้องแยกไปอยู่ที่บ้านและแม่จะพาไปหาญาติที่ต่างจังหวัด ห่างกันได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์คนที่ควรจะงอแงน่าจะเป็นแมวตัวน้อย แต่กลับไม่ใช่เลยสักนิด 

เสือร่างโตออกอาการคิดถึงชายผู้เป็นที่รักถึงขั้นที่ต้องโทรหาส้มตำแทบจะตลอดเวลา เขาไม่ได้ทำอะไรเพราะต้องอยู่แต่ในห้อง ไม่ก็ออกไปหาเพื่อน รอเวลาที่จะไปทำงาน ไม่มีร่างนุ่มนิ่มไว้แกล้งไว้กอดก็ทำให้เหงาอยู่ไม่น้อย 

แต่ยังไงโลกของความเป็นจริงเขาทั้งสองจะอยู่ด้วยกันตลอดก็ไม่ใช่ ทุกอย่างเปลี่ยนไปเวลาที่จะอยู่ด้วยกันจะมากขึ้นเหมือนแต่ก่อนก็คงจะไม่ได้ แต่อย่างน้อยได้คุยกันทุกวันก็พอแล้ว… 

หมับ!  

“อื้อออ…” เมื่อส้มตำกลับมาถึงมีเหรอที่จะไม่ถูกวงแขนกว้างดึงเข้าไปกอดไว้แน่นเสียจนแทบจะหายใจไม่ออก เจ้าของตาคมสำรวจร่างของแฟนหนุ่มอย่างเอาจริงเอาจัง ส้มตำของเขาไม่ได้ไปถูกใครทำอะไรมาใช่ไหม 

“คิดถึงเหมือนกันนน…”  

“…” สายตานิ่ง ๆ มองใบหน้าหวานที่ยิ้มให้ก่อนจะดึงเข้ามากอดอีกรอบตามด้วยการฟัดแก้มหอม ๆ อยู่หลายหนจนส้มตำจำต้องดันออก 

“ห่างกันแค่ไม่กี่วันเองนะ”  

“ต่อไปไม่ต้องไปไหน…” กระเป๋าในมือถูกแย่งไปถือไว้ พร้อมกับคนตัวสูงหันหลังเดินเอาไปเก็บให้โดยที่ไม่วายจะเอ่ยประโยคเอาแต่ใจออกมาให้ส้มตำเผลอยิ้ม พี่ไทเกอร์ขี้หวง ขี้เอาแต่ใจ และติดเขาเสียยิ่งกว่าลูกแง 

มันไม่ได้เหมาะกับบุคลิกของเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นเขา กำแพงในใจของเสือร้ายก็ไม่อาจที่จะยึดมั่นคงอยู่ได้อีกต่อไป พังทลายลงมาจนไม่เหลือให้ปิดกั้นความรู้สึกได้ 

เสือติดเมีย… 

“ไม่ดูแลตัวเองเลยอะ ดูหนวดขึ้นจน-”  

หมับ 

“อะ อื้อ…” เอ่ยยังไม่ทันจบท้ายทอยขาวก็ถูกดึงเข้ามาประกบจูบ ด้วยความตกใจมือนุ่มทั้งสองข้างจึงรีบยกขึ้นไปดันอกแกร่งไว้ พี่ไทเกอร์จู่โจมเสียจนเขาตั้งตัวไม่ทัน มันไม่ใช่แค่จูบธรรมดา ลิ้นร้อนที่ส่งเข้ามากอบโกยความหวานนั้นทำให้ส้มตำไม่อาจที่จะขัดขืน 

สมองขาวโพลนคล้ายอยู่บนสวรรค์ จำต้องตวัดลิ้นนุ่มตอบโต้กลับจนมือหนายิ่งรั้งเอวบางเข้าหาร่างมากขึ้นเรื่อย ๆ ความคิดถึง ความโหยหา และความรักที่มีให้มันทำให้ไทเกอร์ต้องทำแบบนี้ 

บทจูบแลกลิ้นเกิดขึ้นอยู่นานสองนานก่อนใบหน้าคมจะเป็นฝ่ายที่ผละออกมามองใบหน้าใสที่ส่งสายตาเคลิบเคลิ้มมาให้ มือสากยกขึ้นเกลี่ยไกล่พวกแก้มเนียนเบา ๆ ด้วยความคิดถึง จ้องหน้ากันก่อนจะขยับไปจุ๊บลงที่หน้าผากเนียน 

จุ๊บ… 

“คิดถึงจริง ๆ”  

“…”  

“จะขับรถไปหาหลายรอบแล้วนะส้ม ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงมึงหรือเห็นหน้ามึงในโทรศัพท์ กูโคตรคิดถึงเลย”  

“ขี้อ่อย…”  

“…”  

“งั้น… เรามาเอากันให้หายคิดถึงเถอะ…”  

“หึ…” ประโยคชวนมีลูกจากร่างบางทำให้เสือตัวใหญ่ถูกใจเป็นไม่น้อย ไม่มีทางที่จะปฏิเสธคำชวนจากร่างบางได้แน่ ๆ มือหนารั้งร่างเล็กที่คิดว่ายังไงก็ต้องอาบน้ำด้วยกันเข้าไปในห้องน้ำ กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างไม่รุนแรงก่อนจะยัดกายใหญ่เข้าไปในร่องนิ่มที่คิดถึง 

“อื้อ…” ความจริงที่ไม่ได้มีอะไรกันตั้งแต่ก่อนสอบจนหลังสองและเลยผ่านมาจนถึงตอนนี้ก็ประมาณเกือบ 3 อาทิตย์ได้ ไม่ใช่ว่าไทเกอร์ไม่ได้ใช้มือเนื่องจากทนไม่ไหว แต่ยังไงก็ไม่มีอะไรสุขไปกว่าได้ใช้ไทเกอร์น้อยแทงเข้าไปในร่างของเมียที่รัก 

สะโพกแกร่งซอยช้า ๆ เนื่องจากความคับแน่นของรูสวรรค์ เนื้อนุ่มตอดรัดพร้อมเสียงครางหวาน ๆ ชวนให้เขาขยับไปไซ้ท้ายทอยขาว 

ส้มตำยืนหันหลังแอ่นสะโพกเกาะผนังเย็นให้ชายผู้เป็นที่รักซอยสะโพกกระทบแก้มก้นนุ่ม เนื้ออุ่น ๆ ชิ้นโตสอดเข้าหาไม่ช้าไม่เร็วแต่ก็พลอยที่จะทำให้สมองไม่อาจคิดเรื่องอื่นได้ 

สวบ… 

“อื้อ แรงกว่านี้…”  

“หึ ครับเมีย…”  

จุ๊บ… 

สวบ!  

“อะ อ่า…” คำขอจากส้มตำมีเหรอจะไม่สมหวังในเมื่อมันทำให้ร่างสูงได้รับผลประโยชน์ กายใหญ่เคลื่อนที่เข้าออกจากร่องก้นนุ่มถี่ขึ้นเรื่อย ๆ เสียจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ยามส่วนหัวทะลุไปถึงจุดกระเส่า เล็บทั้งสิบที่มือขาวก็ไม่อาจที่จะทนไหว จิกลงที่ผนังนุ่ม 

สายน้ำปรอย ๆ จากฝักบัวกระทบร่างของทั้งสองทำให้รู้สึกเย็นกว่าที่คิด คงอาจเพราะด้านนอกก็มีฝนกำลังตกจึงทำให้อากาศประเทศไทยที่ปกติมักจะร้อนเปลี่ยนเป็นชื้นเย็นขึ้นเสียจนน่าแปลกใจ 

“คิดถึง อืม…”  

“มะ เหมือนกัน…” สองร่างเบียดเสียดกันภายในห้องน้ำสะอาด เจ้าของท่อนเนื้อใหญ่ยังคงความเป็นชายผู้เยดุ กดกระแทกเข้าไปยังส่วนรักส่วนหวงของส้มตำผู้เป็นเมียอย่างบรรจงทุกการสอดใส่ 

ออกแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างเล็กถลาเสียจนส้มตำที่เสียวซ่านไม่อาจจะอดกลั้นสิ่งที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานไว้ได้ กายขาวจึงฉีดน้ำกามออกมาเลอะผนังเปียกถูกสายน้ำชำระล้างหายไปหมด แต่คนที่เยอึดก็ยังคงกระแทกต่อไปไม่ให้พัก ก่อนไม่นานที่จะปลดปล่อยเข้าไปในร่างของส้มตำ 

แน่นอนว่ามันไม่จบแค่ครั้งเดียว ไทเกอร์ยังคงรังแกแมวตัวน้อย ทุกที่ทั่วห้องจนกระทั่งพอใจแล้วมานอนกอดกันอยู่บนเตียง กระจกที่ไม่ได้ปิดผ้าม่านทำให้สามารถมองเห็นสายฝนกำลังเทลงมาชวนให้หัวใจดวงน้อยของส้มตำคิดไปถึงไหนต่อไหน 

ร่างของคนที่นอนอยู่ข้างหลังกำลังกอดเอวเปลือยของเขาไว้ กดจูบลงที่ท้ายทอยขาวก่อนจะดึงเขาเข้าไปกอดให้แน่นกว่าเดิม 

“เขาบอกว่าฝนตกมันมักจะนำความเหงามาหาเราด้วยแหละ”  

“ใครบอก หืม?” เสียงถามนุ่ม ๆ อยู่ข้าง ๆ กกหู ร่างเล็กจึงพลิกกายหันไปมองใบหน้าหล่อที่เอาแต่คลอเคลียไม่หยุดทั้ง ๆ ที่เสร็จไปแล้วกี่น้ำก็ไม่รู้ จะคิดถึงไปไหน… 

“เคยอ่านเจอ…”  

“หึ จะฤดูไหนกูก็ไม่เหงาหรอกถ้ามีส้มตำของกูอยู่ด้วย”  

“ปากหวาน…” คิดว่าจะหื่นตามเมียอย่างเดียวเสียอีก ยังคงมีคำหวาน ๆ พอให้กระชุ่มกระชวยหัวใจ จะว่าไปเขาไม่น่าเอ่ยชวนพี่ไทเกอร์ให้เอากันเลย ปวดเอวไปหมดแล้วนะ แต่พอเห็นใบหน้าหล่อก็พลอยที่จะทำให้หายเหนื่อย บรรยากาศมันช่างน่านอนกกกันเสียจริง ๆ  

“พี่ชอบฤดูไหนมากที่สุด?”  

“ผสมพันธุ์… ฤดูผสมพันธุ์…” ตอบได้หน้าตาเฉย 

“เอาจริง พี่นี่แหละหมกมุ่น…”  

“หึ ๆ จริง ๆ กูอ่านที่มึงเขียนไว้ในสมุดเล่มนั้นหมดแล้วนะ ทะลึ่งจังวะ มีจำลองขนาดเคกูด้วย…”  

“พะ พี่ไทเกอร์! ทำไมต้องไปอ่าน?” ส้มตำแอบชะงักไปไม่น้อย ถ้าพี่ไทเกอร์อ่านหมดก็แสดงว่ารู้ความลับทุกอย่างของเขาหมดน่ะสิ ภาพลักษณ์ของเขาที่ดูน่ารักก็จะยิ่งดูน้อยลงในสายตาของพี่ไทเกอร์ 

อ๊ากกกก!  

“ทำไมต้องหน้าแดง”  

“…” ยังจะถามอีกนะ!  

“ไม่แปลกเลยที่เขียนชื่อสมุดไว้ว่าหมกมุ่น เพราะมึงแม่งหมกมุ่นว่ะส้มตำ”  

“ฮือ ไม่ใช่นะ…” เจ้าของใบหน้าใสรีบหันหนีใบหน้าคมเสียทันควัน เขาไม่มองเพี่ไทเกอร์แล่ว! ชอบทำให้รู้สึกเขินอายตลอดเลย 

“แต่กูไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนแอบชอบกูถึงขนาดหมกมุ่นขนาดนี้ เออแต่ขนาดไทเกอร์น้อยในสมุดบันทึกของมึงเล็กไปว่ะ ไม่คิดสินะจะมาเจอของใหญ่ขนาดนี้”  

“พะ พี่ไทเกอร์หยุดพูดเลยนะ!” มันน่าอาย!  

“หมกมุ่น… เด็กหมกมุ่น…”  

“ฮืออออ…”  

“เอาแต่หมกมุ่นเรื่องของกู จนตอนนี้กูถึงได้แต่หมกมุ่นเรื่องของมึง…” เอ่ยพร้อมกระชับอ้อมกอดมากขึ้น เสียงฝนตกข้างนอกไม่ดังมากแต่ก็ทำให้ได้ยินคลอ ๆ ชวนให้อยากหลับ แอร์ในห้องก็เย็น ยิ่งอยู่ชิดกันใต้ผ้าห่มยิ่งรู้สึกอบอุ่น 

“…”  

“ส้ม…”  

“หือ…”  

“อย่าทิ้งกูนะ กูติดมึงแล้วว่ะ…”  

“…” ฮือออออ… 

“หาเมียกาม ๆ แบบมึงไม่ได้อีกแล้วนะ คนที่พร้อมจะอมของกูตลอด…”  

“เอ่อ…”  

“เฮ้ย… จริงจังอยู่” ใครจะไปรู้ว่ามันจะทำให้ส้มตำเผลอยิ้มจนแก้มจะปริอยู่แล้ว พี่ไทเกอร์ชอบทำให้ใจสั่น 

“รู้แล้ว…”  

“…”  

“ส้มรักพี่จริง ๆ นะ ต่อจากนี้ต้องดูแลส้มด้วย…”  

“อื้ม…”  

“ชอบนะคนเคใหญ่!”  

“เฮ้ออ…”  

“…”  

“ส้มตำเอ๊ย…”  

 

ไทย-ไทย: พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ 

หมกมุ่น ก. แปลว่า ฝังใจมุ่งไปทางเดียวหรือใส่ใจมุ่งมั่นอยู่เรื่องเดียวไม่สนใจเรื่องอื่น ๆ เช่น น้อง ‘ส้มตำ’ หมกมุ่นเรื่องเซ็กซ์และเรื่องของผู้ชายที่เขาเแอบชอบนามว่า ‘ไทเกอร์’ จนในที่สุดทั้งสองได้รักกันและผูกพันกันจนไม่อาจหาใครอื่นมาแทนได้ เพราะบางทีเรื่องราวความรักของคนสองมันก็อาจเริ่มต้นขึ้นจากการที่ใครคนใดคนหนึ่งนั้นหมกมุ่น ไม่ใช่หมกมุ่นแค่เรื่องเซ็กซ์แต่เป็นเรื่องของใครอีกคนที่เขารัก 

...END... 

 

ไรท์เอ็ม 

แงงงงง จบแน้ววว 

ใครอ่านจบแล้วสามารถไปเม้ามอยได้ในแท็ก #น้องส้มตำคนกาม 

หรือติดตามข่าวสารจากไรท์ได้ในทวิตหรือเพจครับ 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

Line Official @rightm (มี@) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว