ขอบคุณที่ติดตามและเขามาอ่านนิยายของอริสนะคะ รักทุกคนค่ะ😘❤️

ดั่งใจบัญชา EP[36] หัวใจแตกสลาย

ชื่อตอน : ดั่งใจบัญชา EP[36] หัวใจแตกสลาย

คำค้น : ดั่งใจบัญชา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2562 16:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดั่งใจบัญชา EP[36] หัวใจแตกสลาย
แบบอักษร

บทที่ ๓๖

“...” หัวใจแกร่งกระตุกวูบกับสรรพนามที่เปลี่ยนไป เธอกลับไปใช้คำพูดคำจาเมื่อครั้งวันวานกับเขา

“ทะ..ที่รัก” 

“หลบไป!”

“...”

“ฉันบอกให้หลบไป!”

“...” 

พรึ่บ!

เพร่ง! 

“ผมขอโทษ...ขอโทษที่รัก” กระเป๋าเดินทางถูกแย่งไปจากมือบางอีกครั้ง คราวนี้มันถูกเหวี่ยงทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ก่อนที่ร่างหนาจะพุ่งเข้าสวมกอดอีกคนเอาแน่น ราวกับว่าเธอกำลังจะหายไปจากเขาในเมื่อช้า

“ขอโทษ...” ธาวินได้แต่เอ่ยขอโทษซ้ำๆ นั้นคงเป็นคำพูดเดียวที่เขาควรจะพูดกับเธอมากที่สุดในตอนนี้

“ปล่อย!” หากแต่ว่าคำขอโทษของเขากับไร้ซึ่งความหมาย ดาหลาพยายามดันตัวเขาออก ทั้งทุบทั้งตีเข้าที่อกแกร่งเต็มแรง

“...” ใช่ว่าไม่เจ็บกับการกระทำของหญิงสาวแต่เพื่อเธออันเป็นที่รักเขายอม

“กรี๊ดดดดดดดด!” หญิงสาวกรี๊ดร้องลั่นเมื่อไม่ได้รับอิสระตามต้องการ

“ทำอะไรไม่รู้จักคิดถ้าคุณกับลูกเป็นอะไรขึ้นมาอีกจะทำยังไง?” ประโยคนี้ของชายหนุ่มทำให้ดาหลาที่กำลังดีดดิ้นหยุดชะงักการกระทำในทันที ริมฝีปากบางแม่นเข้าหากันแน่น เธอลืมไปเสียสนิทว่ายังมีอีกสองชีวิตอยู่ในท้อง  มือบางค่อยๆยกขึ้นมาลูบคลำเบาๆที่หน้าท้องที่เริ่มนู้นออกมาของตัวเองเบาๆ พร้อมกับหยาดน้ำตาที่พึ่งแห่งไปไม่นานมานี้ไหลลงมาอีกครั้ง

“ทำอะไรไม่รู้จักคิดถ้าคุณกับลูกเป็นอะไรขึ้นมาอีกจะทำยังไง?...ตอนนั้นผมตั้งใจจะพูดประโยคนี้ออกมา มันไม่ใช้เหมือนที่คุณคิด ผมแค่เป็นห่วงคุณกับลูกไม่ได้เข้าข้างผู้หญิงคนนั้นอย่างเช่นคุณเข้าใจ” 

“วินผลักฉันกับลูก”

“ผมขอโทษ ขอโทษครับ”

ฟอดดดด~

จมูกโด่งเป็นสันกดลงบนพวกแก้มนวลหนักๆเป็นการขอโทษ พร้อมกับแขนแกร่งที่กระชับกอดแน่นขึ้น

“ไอ้ธาวิน! มึงอยู่ไหน!” บรรยากาศหวานหอมสิ้นลงด้วยเสียงทรงพลังของใครบางคน ใครบางคนที่สองสามีภรรยาคุ้นเคยเป็นอย่างดี

“พี่นุมา ต้องมีปัญหาอะไรแน่ๆ” ดาหลาผละกอดออก พลางปาดน้ำตาบนแก้มนวลลัวๆ

“นายครับแย่แล้วครับ! คุณภานุมาศขนลูกน้องมาเป็นโขยงเลยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามาภายในห้องอย่างถือวิสาสะ เขารายงานผู้เป็นนายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ซึ่งไม่ต่างจากเจ้านายทั้งสองที่มีสีหน้ามึนวง เมื่อได้ฟังคำรายงาน

“พี่นุนะเหรอขนลูกน้องมาที่นี้ มันเกิดอะไรขึ้น?” ผู้เป็นนายหญิงถามอย่างร้อนใจ เธอรู้สึกใจไม่ดีเลย เช่นเดียวกับร่างหนาข้างก่าย

“ครับ ตอนนี้พี่ชายของนายหญิงโกรธมาเลย ครับ บอกต้องการพบนายด่วน”

“อืม! ฉันจะลงไป” ธาวินเอ่ยกับลูกน้องคนดังกล่าว ก่อนจะหันกลับไปพูดกับภรรยาสาว

“คุณรออยู่นี้นะ” เขาซักจะได้กลิ่นตุๆซะแล้วสิ

“ฉันจะไปกับคุณ” แน่นอนว่าดาหลาจะต้องท้วงกลับมาเฟียหนุ่มเฉกเช่นประจำ และธาวินก็ต้องจำใจยอมหญิงสาวทุกที

๐๐๐๐๐

“มันอะไรกันคะพี่นุ!” และเมื่อมาถึงห้องโถงชั้นล้าง ดาหลาก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น ทั้งลูกน้องของธาวินและลูกน้องของพี่ชายที่พามาด้วย ต่างเล้งปืนใส่กัน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมใคร รวมถึงภานุมาศเองด้วย 

“ถามผัวน้องดูสิ!” น้ำเสียงของภานุมาศดูแลโกรธจัด ทิศทางปลายกระบอกปืนถูกเปลี่ยนมาที่ธาวินทันทีที่จบประโยค 

“พี่นุ!” ด้วยความตกใจร่างบางจึงเอาตัวเองมาบังสามีเอาไว้ โดยไม่ห่วงชีวิตเลยแม้แต่น้อย

ทว่าก็โดนธาวินรั้งตัวออกไปไวข้างหลัง

“มีอะไรก็พูดกันดีๆ โกรธผมเรื่องอะไรบอกมา” มือหนายื่นไปกำปลายกระบอกปืนเอาไว้อย่างไม่เกรงกลัว ในขณะที่อีกคนตรงหน้าๆแดงก่ำด้วยความโกรธจัด

ผัวะ!

“กรี๊ดดดด!” หมัดหนักๆฟาดเข้าใส่กรามแกร่งของธาวินอย่างแรง    เพราะไม่ทันตัวจึงทำให้มาเฟียหนุ่มถลาลงไปนอนกับพื้น ท่ามกลางเสียงกรี๊ดร้องตกใจของหญิงสาวเพียงคนเดียวภายในห้องโถง 

“มึงยังมีหน้ามาพูดอีกนะไอ้เลว!!” ภานุมาศตามไปขึ้นคร่อม ตะโกนแสกหน้าพร้อมเอาปืนจ่อลงกลางหน้าผากของอีกฝ่าย

“พี่นุหยุแนะ! มีอะไรค่อยๆพูดกันสิ!!” ดาหลาฝ่ากรงลูกน้องออกมาห้ามพี่ชายเอาไว้ ก่อนที่เขาจะสิ้นคิดปิดชีพของสามี หากแต่ว่าคำจากปากของพี่ชายต่างมารดาก็ทำหัวใจดวงน้อยแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ

“คุณพ่อถูกลอมยิง!...”

“อะ..อะไรนะ” ทั้งธาวินและดาหลาอุทานออกมาพร้อมกันน้ำเสียงตกใจโดยเฉพาะคนเป็นลูกอย่างดาหลา

“...อาการเป็นตายเท่ากัน! แล้วมึงรู้ไหมว่าไอ้คนทำมันบอกกูว่าอะไร?!”

“...”

“มันเป็นคนของมึงธาวิน!!”

“มะ..ไม่จริง”  ดาหลามองสามีพลางส่ายหน้าพัลวัน อกข้างซ้ายเจ็บแปล๊บราวกับว่ามีใครเอามือแหลมคมมาปัก มือบางเย็นเฉียบราวกับคนไม่มีลมหายใจแล้ว เท้าทั้งสองข้างขยับถอยหลังอัตโนมัติ 

“ไม่! ผมไม่ได้ทำ ดาหลาผมเปล่า” 

“ถ้ามึงไม่ได้ทำแล้วไอ้เวรในคลิปนี้ใคร!!” ภานุมาศตวาดลั่นก่อนจะมีลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาเปิดคลิปจากโทรศัพท์เครื่องหรูให้ดู

‘จัดการมัน’

‘แต่คนในภาพเป็นพ่อตานายนะครับ จะให้จัดการจริงๆหรือครับ แล้วนายหญิงล่ะครับ’

‘หึ! พวกนี้มันโง่ หลอกนิดหลอกหน่อยก็ไว้ใจแล้ว...ลูกสาวมันเป็นแค่เครื่องมือของกูก็เท่านั้น เมื่อไหร่ที่กูได้ทุกอย่างของมัน กูจะยกเธอให้พวกมุงชมเชย’

“...!!!” มะ..ไม่จริง มันต้องเป็นความฝันแน่ๆ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อได้รับชมคลิปจากลูกน้องของพี่ชาย 

“อึก!” หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆเพื่อหยุดหยาดน้ำตาที่กำลังจะรินไหล ทรุดตัวลงนั่งลงบนพื้นอย่างหมดสภาพ

“เห็นแล้วใช่ไหมว่าไอ้เวรนี้มันเลวแค่” ภานุมาศหันไปพูดกับน้องสาวที่กำลังร่ำไห้จนตัวโยน

พรึบ!

ปัง! 

การที่เขาเผลอไปได้เปิดโอกาสให้ธาวินแย่งปืนมาได้และลั่นไกออกไป

..................................................................

เหตุการณ์จะเป็นยังไงต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป


หายไปแต่งนิยายมาจ๊า กว่าจะคิดอะไรๆออกอยากจริงๆ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว