facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ภาค3]46.โลกที่คุ้นเคย

ชื่อตอน : [ภาค3]46.โลกที่คุ้นเคย

คำค้น : [ภาค3]46.โลกที่คุ้นเคย

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 96

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2562 23:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ภาค3]46.โลกที่คุ้นเคย
แบบอักษร

​"ขอเวลาอีกหน่อยสิ"

ผมพูดทั้งๆที่ตัวเต็มไปด้วยเลือดแต่เลือดก็ได้หายไปเพราะโดนเวทย์นั้น

"มาโคโตะ"

"เวทย์นี่อย่าบอกนะ"

มิราที่ค่อยๆยืนขึ้นและวิ่งมาหาผม

"นี่มิรา ฉันขอฟังความปรารถนาของเธอหน่อยจะได้มั้ย"

มิราที่ได้ยินแบบนั้นทำสีหน้าตกใจอย่างมาก

"ฉันน่ะ อยากอยู่อย่างสลบไม่อยากต่อสู้อยากอยู่กับคนที่รัก"

"งั้นหรอ"

ผมยื่นมือทั้งสองข้างออกไปข้างหน้าและไปจับมือทั้งสองข้างของมิรา

"ขอโทษนะ ทั้งๆที่ฉันสัญญาไว้แล้วว่าจะอยู่กลับเธอตลอดแต่ว่าตอนนี้ฉันว่าฉันคงต้องไปแล้วละ ตอนนี้เธอก็จะได้ทำในสิ่งที่อยากทำแล้วละ แล้วอีกอย่าง เธอไม่ได้โกหกฉันนะ"

"อืม"

"งั้น ฉันขอถามอีกรอบนะ ความต้องการของเธอคืออะไร"

ผมถามมิราและก็ไม่มีเสียงตอบกลับ

"นี่ยูริ ฉันไปก่อนนะ"

"อื้ม แล้วสักวันเราจะต้องได้เจอกันแน่"

ในทันใดนั้นก็ได้มีเสียงดังขึ้น

"ความ...ต้อง...การ...ของฉัน"

มิราบีบมือผมอย่าแน่น

"ความ...ต้อง...การ...ของ...ฉันน่ะ"

มิราพูดออกมาและเริ่มมีน้ำตาไหลออกมา

"ลาก่อนนะ มิรา ขอบคุณสำหรับ1ปีนะ"

เมื่อพูดจบผมก็เตรียมตัวที่จะปล่อยมือแต่ว่า

"ความต้องการของฉันนะ...คือการ...อยู่กับ...มาโคโตะ...อยู่กับนาย...ตลอดไป...ฉันอยาก...อยู่เคียงข้างนายตลอดไป"

มิราพูดออกมาเริ่มตาเริ่มไหลมากยิ่งขึ้น ผมที่จับมือมิราอยู่ก็ได้ดึงมิราเข้ามาด้วย

"งั้นก็มาสิ"

ผมดึงมิราเข้ามาในและกอดเอาไว้

"ไปที่โลกของฉันกันเถอะ"

"อื้ม"

มิรายิ้มออกมาทั้งน้ำตา

"พี่ไปก่อนนะ ยูริ"

"ค่ะ"

ผมกับมิราหายไปจากพื้นที่ตรงนั้น

***

"ที่นี่"

ผมลุกขึ้นมาพร้อมกับมิราในตึกแห่งหนึ่งและได้มียามเข้ามารอบตัวผมกับมิรา

"ที่นี่มันที่ไหน"

ผมหันไปมองรอบๆแต่ก็อยู่ในมีคนเยอะมากมายเหมือนตัวเองมาอยู่ในงานอะไรสักอย่าง

"มิรา ลุกไหวมั้ย"

"อืม"

"หยุด"

ผมได้ยินเสียงของยามมากมายที่ชี้ปืนมาที่ผม ได้ก็ได้ยินเสียงของใครบางคนดังขึ้น

"นั้นเป็นแขกของฉัน"

"ทะ...ท่านอาริมะ"

ผมที่ได้ยินจึงหันหน้าเข้าไปมองที่มาของเสียง

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ มาโคโตะ"

"นั้นสินะครับ"

"หมอนี่คือลูกชายของฉันเอง"

"ห้ะ"

ผมที่ได้ยินก็ตกใจทั้งทีและรีบวิ่งเข้าไปหา

"ที่คุณตา ทำไมถึงบอกว่าผมเป็นลูกอ่ะ"

"ตาก็อยากตามหาคนที่ฆ่าแม่ของนายเหมือนกันนะ"

ผมค่อยๆถอยออกมาและเดินชมงาน

"นี่ๆมาโคโตะอันนี้กินได้ใช่มั้ย"

"ได้สิ"

มิราที่เห็นของกินก็ได้วิ่งเข้าไปหยิบใส่จานและกิน

"อร่อยอ่ะ อันนี้เรียกว่าอะไรงั้นหรอ"

"เค้กน่ะ อยากกินก็กินได้เลยนะ"

ในขณะนั้นก็ได้มีเสียงประกาศดังขึ้น

"วันนี้ ก็ขอบคุณทุกคนที่มางานนะครับ"

ผมนั่งรอจนงานเลิกและออกไปเดินเล่นข้างนอกกับมิรา

"นี่ ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย"

"อืม น่าคิดถึงเหมือนกันนะ"

"นี่มาโคโตะ"

คุณตาเดินมาเรียกผม

"ตาอยากให้หลานเข้าไปเรียนที่โรงเรียนที่ตาเป็นผอ.จะได้มั้ย"

"แล้วทำไมคนอายุ 20 อย่างผมถึงต้องเรียน"

"ก็เพราะว่าคนที่ฆ่ามาริ อยู่ในโรงเรียนยังไงละ"

ผมที่ได้ยินจึงตอบตกลงทันทีแต่ว่า

"ผมขอให้ยัยนี้เข้าเรียนด้วยได้มั้ย"

"ก็ได้อยู่หรอก แต่ว่าเธอคือคนจากโลกนั้นหรอ"

"ใช่"

"หนูชื่อ มิราค่ะ อายุ 19 ปี ที่ผ่านมารบกวนมาโคโตะอยู่หลายๆอย่างเลยค่ะ"

"งั้นหรอ"

เมื่อพูดจบตาก็เดินจากไปทำให้เหลือผมกับมิราแค่สองคน

"ตอนนี้ก็คงตอนบ่ายสินะ งั้นไปเที่ยวกันหน่อยมั้ย"

"อืม"

ผมพามิราไปเดินเที่ยวที่เมืองและเดินเข้าไปในร้านอาหารที่ทำงานด้วย

"มาโคโตะ"

"ดีครับ"

มาสเตอร์ที่เห็นผมจึงรีบวิ่งเข้ามากอด

"ผมยังสบายดีครับ"

"งั้นหรอ"

ผมเดินไปนั่งที่โต๊ะกับมิรา

"มาสเตอร์ขอเหมือนเดิมครับ"

"จัดไป"

"ไม่เจอกันนานเลยนะค่ะ รุ่นพี่มาโคโตะ"

"อลิส เป็นยังไงบ้าง"

"ตอนนี้หนูสบายดีค่ะแต่ว่าผู้หญิงคนนั้น"

"ยัยนี้ชื่อมิราน่ะ"

"รุ่นพี่รู้เรื่องรุ่นพี่ซากุระยังค่ะ"

"รู้แล้วละ ฉันเห็นทุกอย่างเลยละ ซากุระทำให้ฉันเห็นเพราะงั้นฉันถึงกลับมายังไงละ"

"ได้แล้ว"

"อร่อย อาหารยังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะ มาสเตอร์"

"ขอบคุณที่ชม"

เมื่อทานเสร็จผมก็พามิราไปซื้อเสื้อพาแต่ว่าเงินนั้นผมยืมมาสเตอร์

"มิรา เลือกเสร็จยัง"

"นี่ แบบนี้ดีมั้ย"

"อื้ม น่ารักมากเลย"

"มาโคโตะ"

ผมหันไปตามที่มาของเสียง

"ทาคุมิ"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว